14 Ιούνιος, 2016

«Το πάρτι της ανομίας τελείωσε ή απλώς άλλαξαν οι οικοδεσπότες;»

Γιώργος Μαυρωτάς

Ο βουλευτής Αττικής του Ποταμιού Γ. Μαυρωτάς τοποθετήθηκε κατά τη συζήτηση της επίκαιρης επερώτησης βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας με θέμα: «Ζητήματα λειτουργίας της φορολογικής διοίκησης και αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων και μηχανισμών για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής».

Ξεκινώντας την ομιλία του, ο κ. Μαυρωτάς σημείωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκε τα λεφτά από τη φοροδιαφυγή όπως υποσχόταν, αλλά από την υπεροφορολόγηση των συνήθων υποζυγίων. Αφού ανέφερε ότι: «Η Ελλάδα από αποικία χρέους, έχει γίνει αποικία φόρων», σχολίασε ότι υπερφορολόγηση και ανάπτυξη δεν έχουν καμία σχέση, τονίζοντας ότι: «Ο Μινώταυρος του πελατειακού κράτους θέλει όλο και περισσότερους νέους φόρους για να τρέφεται».

Μίλησε για την εκστρατεία του Ποταμιού ανά την Ελλάδα για να το κόψιμο σπαταλών και το κόψιμο φόρων όπως και για τις ερωτήσεις που καταθέτει προς όλα τα Υπουργεία σχετικά με τους εποπτευόμενους φορείς τους. Σχετικά με την αναφορά του κ. Κατρούγκαλου για το Ποτάμι, σχολίασε ότι μερικοί αριστεροί υπουργοί με δεξιές τσέπες έχουν πολύ θράσος.

Ο κ. Μαυρωτάς στάθηκε στην ανάγκη πάταξη της φοροδιαφυγής όχι μόνο για λόγους αύξησης εσόδων του κράτους, αλλά κυρίως για λόγους υγιούς ανταγωνισμού και ίσων ευκαιριών.

Θύμισε επίσης τις προεκλογικές υποσχέσεις του Πρωθυπουργού ότι το πάρτι τελείωσε αλλά όπως σχολίασε δεικτικά απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση μήπως απλά άλλαξε οικοδεσπότη, με τους ίδιους πάντοτε καλεσμένους;

Για το θέμα με τις λίστες το χαρακτήρισε απλά ένα επικοινωνιακό τέχνασμα χωρίς ουσία, καθώς όπως είπε ο ΣΥΡΙΖΑ ως νέος Μέγας Αλέξανδρος επαγγελλόταν ότι θα κόψει τον γόρδιο δεσμό της διαπλοκής, αλλά μάλλον δεν κόβει το σπαθί.

Για το λαθρεμπόριο καυσίμων, παρατήρησε τις μεγάλες καθυστερήσεις στο μέτρο των εισροών-εκροών, για τις εγκυκλίους που καθυστερούν ενώ αναφέρθηκε και στην τροπολογία του κ. Καμμένου για την παράκαμψη της διαδικασίας για τα καύσιμα του στρατού. Σχετικά με το λαθρεμπόριο των καπνικών προϊόντων, ο κ. Μαυρωτάς αναρωτήθηκε γιατί δεν προχώρησε τόσο καιρό παρά τις εξαγγελίες του κ. Νικολούδη πέρσι το καλοκαίρι αλλά μόλις σήμερα ο κ. Αλεξιάδης έφερε άρον-άρον ένα σχέδιο νόμου στη διαβούλευση. Επεσήμανε όμως ότι όλα παραπέμπονται σε μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις ενώ και η περίφημη ιχνηλασιμότητα πάει για το 2019.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, τόνισε ότι οι βασικές μεταρρυθμίσεις όπως η πάταξη της φοροδιαφυγής, η επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης, η πάταξη της γραφειοκρατίας κ.ά. δεν έχουν ιδεολογικό πρόσημο και μπορεί να αποτελέσουν πεδίο συναίνεσης. Η έξοδος από την κρίση όπως σημείωσε, θέλει περισσότερες συνθέσεις και λιγότερες συγκρούσεις για να γυρίσει σελίδα η χώρα, αρκεί βέβαια όπως είπε: «το βιβλίο της Ελλάδας να είναι ακόμα ανοικτό…».

Δείτε το βίντεο της ομιλίας εδώ:

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Γ. Μαυρωτά:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Συζητάμε σήμερα με αφορμή την επίκαιρη επερώτηση της ΝΔ για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Ήταν άλλωστε ένα από τα μεγάλα χαρτιά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το «πού θα βρούμε τα λεφτά». Τελικά δεν θα τα βρουν όμως από τη φοροδιαφυγή αλλά από την υπερφορολόγηση των συνήθων υποζυγίων. Ψηφίστηκε στη Βουλή το φορολογικό νομοσχέδιο που αυξάνει τα ήδη μεγάλα φορολογικά βάρη των Ελλήνων.

Η Ελλάδα από αποικία χρέους, έχει γίνει αποικία φόρων.

Η υπερφορολόγηση αυτή ασφαλώς και δεν έχει καμία σχέση με το σχέδιο ανάπτυξης μια χώρας. Όμως, ο Μινώταυρος του πελατειακού κράτους θέλει όλο και περισσότερους νέους φόρους για να τρέφεται.

Το Ποτάμι τους τελευταίους μήνες κάνει μια εκστρατεία για το πώς μπορούμε να κόψουμε σπατάλες ώστε να κόψουμε και φόρους. Κρατικές σπατάλες που μετά από 6 χρόνια κρίσης υπάρχουν ακόμα γιατί το διαχρονικό πελατειακό σύστημα (κι όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ) θέλει:

  • να συντηρεί και να δημιουργεί ανενεργούς φορείς που δεν παράγουν έργο,
  • να διορίζει μετακλητούς
  • να αφήνει την περιουσία του να ρημάζει
  • Γι αυτό καταθέσαμε προς όλα τα Υπουργεία κοινοβουλευτικές ερωτήσεις ζητώντας πληροφορίες για τους εποπτευόμενους φορείς τους. Γιατί, για να βελτιώσεις κάτι πρέπει πρώτα να το μετρήσεις.
    Κι αν αυτό θεωρείται νεοφιλελεύθερο από κάποιους αριστερούς υπουργούς με δεξιές τσέπες που έχουν το θράσος να χαρακτηρίζουν το Ποτάμι ως Ακραία Νεοδεξιά, τότε οι λέξεις πραγματικά έχουν χάσει το νόημά τους.

    Εκτός λοιπόν από την υπερφορολόγηση υπάρχει και ο δρόμος του νοικοκυρέματος του κράτους και της προσέλκυσης επενδύσεων όπως π.χ. του Ελληνικού που με πόνο υπογράψατε. Κι αν δεν υπήρχε το κλείσιμο της αξιολόγησης κι η εκταμίευση της δόσης, όλο και κάποια ακόμα κωλυσιεργία θα είχανε σκαρφιστεί οι υπουργοί σας που έχουν κάνει διδακτορικό με θέμα «Πώς να αποτρέπεις επενδύσεις στη χώρα σου».
    Δυστυχώς, με το πελατειακό κράτος που παραλάβατε και υποσχεθήκατε να καταπολεμήσετε έχετε γίνει οι καλύτεροι φίλοι μαθαίνοντας γρήγορα τα κατατόπια.

    Κάθε αναπτυξιακό φορολογικό σύστημα έχει ένα δίδυμο αδελφό, που χωρίς αυτόν δεν μπορεί να επιβιώσει. Αυτό είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής. Όχι μόνο για λόγους αύξησης εσόδων του κράτους, αλλά κυρίως για λόγους υγιούς ανταγωνισμού και ίσων ευκαιριών. Όταν ο ένας πάει με το σταυρό στο χέρι κι ο άλλος κόβει δρόμο δια της φοροδιαφυγής δεν χάνει μόνο το κράτος, χάνει και η κοινωνία. Και αυτό είναι ντόμινο που παρασύρει γρήγορα όλη την οικονομική δραστηριότητα ρίχνοντας ένα-ένα τα τουβλάκια της κοινωνικής συνείδησης και συνοχής. Για αυτό πιστεύουμε ότι το κράτος θα πρέπει να δει την πάταξη της φοροδιαφυγής ως τη νούμερο 1 προτεραιότητα της χώρας. Πολιτική άλλωστε αυτό σημαίνει: προτεραιότητες. Με το 25% περίπου του ΑΕΠ να κινείται στην μαύρη οικονομία έχουμε κάποιους να περνάνε καλά εις βάρος των κορόιδων. Δυστυχώς κυριαρχεί κι εδώ η ατομικιστική λογική. Το χιλιοδοξασμένο ελληνικό DNA έχει πολλά εγωιστικά γονίδια που λέει κι ο Ντώκινς. Ίσως περισσότερα απ’ όσα πρέπει… Πώς κόβεται αυτή η νοοτροπία;

    Η απάντηση είναι με δύο τρόπους: πρόληψη και καταστολή. Η πρόληψη είναι η ευαισθητοποίηση ώστε να καταλάβει ο άλλος ότι δεν είναι τιμωρία να πληρώνει φόρους (δίκαιους φόρους όμως) αλλά κοινωνική υποχρέωση. Η καταστολή έχει να κάνει με το να βρεις όσους φοροδιαφεύγουν. Και τους κατά συρροή απατεώνες να τους τιμωρήσεις παραδειγματικά. Πάμε στα πιο συγκεκριμένα. Στις 21/1/2015 προεκλογικά ο Πρωθυπουργός έλεγε επί λέξει «…Να λοιπόν, που θα βρούμε τα λεφτά. Από το πάρτι της ανομίας, της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου. Γιατί από Δευτέρα το πάρτι τελείωσε!». Το πάρτι όντως τελείωσε; Ή απλώς άλλαξε οικοδεσπότη, με τους ίδιους πάντοτε καλεσμένους;

    Ξεκινάμε από τις λίστες

    Οι έλεγχοι των διαφόρων λιστών που είχαν διαφημιστεί τόσο πολύ, δεν έχουν προχωρήσει. Γιατί; Γραφειοκρατικές ανεπάρκειες; Έλλειψη προσωπικού; Αφού τις στύψαμε αυτές τις λίστες βγήκε τελικά μόνο επικοινωνιακό ζουμί. Τι έχουν οι λίστες αυτές και κολλάει η ουσιαστική διερεύνηση; Δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις φορολογητέες από τις αφορολόγητες δραστηριότητες των διαφόρων εταιριών κι έχουμε μπλέξει; Μα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ερχόταν να τα ξεμπλέξει όλα αυτά, ως νέος Μέγας Αλέξανδρος που θα κόψει τον γόρδιο δεσμό της διαπλοκής; Τι έγινε, δεν κόβει το σπαθί;

    Λαθρεμπόριο καυσίμων

    Το μέτρο των εισροών-εκροών εφαρμόστηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις χωρίς επαρκή σχεδιασμό, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ασυμβατότητες ή αστοχίες και μη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων. Και η σημερινή κυβέρνηση καθυστερεί. Εγκύκλιοι που θα έπρεπε να βγουν (π.χ. για GPS στα βυτιοφόρα) ακόμα εκκολάπτονται. Μια και μιλάμε για καύσιμα πάντως ακούστε κάτι που μας κίνησε το ενδιαφέρον: Στις 30 Μαρτίου, στην κύρωση της σύμβασης με την Κύπρο, ψηφίσατε τροπολογία με την οποία παρακάμπτεται η διαδικασία της Επιτροπής του αρ. 3 του ν. 2286/1995, στην οποία συμμετέχουν εκτός του αρμοδίου υπουργού εκπρόσωποι των κομμάτων και δικαστικοί. Γιατί fast track διαδικασίες σε ένα τόσο ευαίσθητο τομέα; Βαφτίζοντάς τα όλα κατεπείγοντα, όπως συνηθίζει η κυβέρνηση, καθιστά τις διαδικασίες αδιαφανείς και προσιτές μόνο στους γνωστούς που έχουν τις κατάλληλες πληροφορίες εγκαίρως. Αυτό θέλει; Και επειδή το έχουμε ξαναδεί, θα το παρακολουθούμε.

    Λαθρεμπόριο καπνικών προϊόντων.

    Ο κ. Νικολούδης είχε αναγγείλει πέρσι το καλοκαίρι την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων και προϊόντων καπνού. Τελικά ο κ. Νικολούδης απομακρύνθηκε και ήρθε ο κ. Αλεξιάδης ο οποίος με τη σειρά του ανακοίνωσε νέο «ισχυρό χτύπημα» κατά του λαθρεμπορίου καπνικών προϊόντων, με εφαρμογή της απαραίτητης ιχνηλασιμότητας των πακέτων τσιγάρων. Βγήκε μάλιστα σήμερα άρον-άρον ένα σχέδιο νόμου στη διαβούλευση που τα παραπέμπει όλα σε υπουργικές αποφάσεις που ΘΑ εκδοθούν ενώ η περίφημη ιχνηλασιμότητα πάει για το 2019. Παρένθεση: Με το σημερινό νομοσχέδιο που ανέβηκε στη διαβούλευση δημιουργείται μια νέα επιτροπή κατά του λαθρεμπορίου. Μέσα σε ένα χρόνο από το ΣΔΟΕ στη ΓΓΔΕ και από κει στην ΥΕΔΔΕ (Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων) και τώρα στο Συντονιστικό Επιχειρησιακό Κέντρο. Και μέχρι να μεταφερθούν οι αρμοδιότητες από φορέα σε φορέα δημιουργούνται μαύρες τρύπες στους ελέγχους, όπως το διάστημα Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2015.

    Πλαστικό χρήμα

    Το λέμε ήδη από πέρσι ότι πρέπει να διευρυνθεί η χρήση κι έχουμε προτείνει τρόπους. Όσο περισσότερο φυσικό χρήμα κυκλοφορεί τόσο περισσότερο ευνοείται η μαύρη οικονομία. Χρειάζονται κίνητρα τόσο για τους πολίτες όσο και για τους επαγγελματίες. Όμως η κυβέρνηση παλινωδεί και σε αυτό…

    Εν κατακλείδι

    Έχω ακούσει πολλούς να λένε ότι «οι μεταρρυθμίσεις έχουν ιδεολογικό πρόσημο». Κάποιες ίσως… Οι βασικές μεταρρυθμίσεις όμως που έχει ανάγκη η χώρα όπως:

  • η πάταξη της φοροδιαφυγής,
  • η επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης,
  • η πάταξη της γραφειοκρατίας,
  • η προώθηση της αξιοκρατίας, της διαφάνεια και η καταπολέμηση των πελατειακών σχέσεων
  • Αυτές όλες δεν έχουν ιδεολογική ταμπέλα. Για τον λόγο αυτό στο κεφάλαιο της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής δεν βλέπω μέτωπο ιδεολογικών συγκρούσεων αλλά πεδίο κοινοβουλευτικών συναινέσεων. Να βγούμε από τα ιδεολογικά συρματοπλέγματα προκειμένου να επωφεληθούμε από τις συνέργειες του ιδιωτικού τομέα και ενός αποτελεσματικού κράτους. Δυστυχώς όμως το πολιτικό μας σύστημα δεκαετίες για να μην πω αιώνες θρέφεται από τη σύγκρουση κι όχι από τη σύνθεση. Το ίδιο δυστυχώς συμβαίνει και σήμερα.

    Και συμφωνώ απόλυτα με τον Πέτρο Μάρκαρη που λέει ότι τα τελευταία 6 χρόνια «Υποφέρουμε χωρίς να μαθαίνουμε». Όταν θα αρχίσουμε να μαθαίνουμε ότι η έξοδος από την κρίση θέλει περισσότερες συνθέσεις και λιγότερες συγκρούσεις, θα έχουμε γυρίσει σελίδα στη χώρα.
    Αρκεί βέβαια το βιβλίο της Ελλάδας να είναι ακόμα ανοικτό…

    Γιώργος Μαυρωτάς - Αττικής