5 Δεκεμβρίου, 2017

«Στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης δεν χωρούν αυτοσχεδιασμοί, ούτε κομματικές ιδιοτέλειες»

Σπύρος Δανέλλης

Ομιλία Σπ. Δανέλλη στην επίκαιρη επερώτηση της Ν.Δ.

Στην Ολομέλεια της Βουλής τοποθετήθηκε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού, Σπύρος Δανέλλης, κατά τη συζήτηση της επίκαιρης επερώτησης της Ν.Δ. με τίτλο: «Χωρίς στρατηγική και ενεργό συμμετοχή η Ελλάδα στο διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης».

Δείτε το βίντεο της ομιλίας εδώ:

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

Λένε πως οι οικογένειες είναι αγαπημένες, μέχρι να έρθει η ώρα του ξεκαθαρίσματος της κληρονομιάς.
Έτσι και οι Ευρωπαϊκοί λαοί ζούσαν μονιασμένοι τις τελευταίες δεκαετίες, υπό καθεστώς σχεδόν ειρηνικής άγνοιας του ενός για τον άλλον, υπερήφανοι ωστόσο για την κοινή τους πορεία, που φάνηκε να αγγίζει άλλα επίπεδα με το ενιαίο νόμισμα.

Μέχρι την στιγμή της οικονομικής κρίσης, όταν φάνηκε ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός.
Κι όμως, το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αποτελεί την πιο επαναστατική και καινοτόμα προσπάθεια σταθεροποίησης της ευρωπαϊκής ηπείρου στην ιστορία της.

Έτσι κατάφερε, να ξεφύγει από το βεβαρυμμένο ιστορικό της παρελθόν και να αποτελέσει μια όαση ειρήνης, σταθερότητας και Δημοκρατίας, σε έναν κόσμο ολοένα διευρυνόμενης αποσταθεροποίησης.

Αρκεί, ωστόσο, η υπόμνηση της ιστορικής πορείας για να δικαιολογήσει τη σημερινή αναγκαιότητα της Ε.Ε. στη συνείδηση των πολιτών της;

Κακά τα ψέματα, οι ευρωπαϊστές σήμερα μάλλον αποτελούν μειοψηφία και ο ευρωσκεπτικισμός ολοένα κερδίζει έδαφος σε απανωτές ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις.

Πέραν της ύφεσης και της λιτότητας, η αδυναμία της Ένωσης να διαχειριστεί νέες προκλήσεις, όπως το προσφυγικό - μεταναστευτικό ή την τρομοκρατία έχουν απομαγεύσει τους ευρωπαίους πολίτες.

Και βέβαια Ε.Ε. ερήμην των πολιτών της, είναι αδύνατον να υπάρξει.

Στα δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αναδύθηκε ένα νέο κέντρο εξουσίας, η «Κυβέρνηση της Ζώνης του Ευρώ».

Κεντρικό της όργανο το Eurogroup.

Η λειτουργία εκτός των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, η αδιαφάνεια και η έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης, αφού δεν λογοδοτεί πουθενά, θέτουν ζήτημα δημοκρατικής λειτουργίας της Ένωσης και εξαλείφουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας το χαρακτήρισε ως «μετα-δημοκρατική απολυταρχία».

Είναι λοιπόν απόλυτη προτεραιότητα να ξαναβάλουμε την αντιπροσωπευτική δημοκρατία στο κέντρο των ευρωπαϊκών οικονομικών πολιτικών.

Μεθαύριο, Τετάρτη, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ, πρόκειται να ανακοινώσει την δέσμη προτάσεων για την ΟΝΕ.

Οι προτάσεις Γιουνκέρ, όπως και οι ιδέες Μακρόν για το μέλλον της Ευρώπης, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού εντάσσονται σε μια λογική κοινοτικοποίησης της υφιστάμενης, προβληματικής διακυβερνητικής λειτουργίας της Ε.Ε..
Παράλληλα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το αίτημα για μια «Κυρίαρχη Ενωμένη Δημοκρατική Ευρώπη», έτσι όπως το διατύπωσε ο Μακρόν στις ιδέες που κατέθεσε στην Πνύκα και τη Σορβόννη αναλυτικότερα.

Είναι όμως, ή πρέπει να γίνει κατανοητό πως η οικονομική εμβάθυνση, όσο κι αν ολοκληρωθεί, δεν αρκεί για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Μόνο η κυριαρχία, η ευρωπαϊκή κυριαρχία, μπορεί να διασφαλίσει στους πολίτες το βασικό αγαθό και δικαίωμα της ασφάλειας, ως κρατικής υποχρέωσης, όπως και την διαχείριση των υπερεθνικών διαδικασιών (διεθνές εμπόριο, χρηματοπιστωτικές συναλλαγές κτλ) με παράλληλη προστασία της κοινωνικής συνοχής και των δημοκρατικών κατακτήσεων.

Όσο αντιφατικό κι αν φαίνεται η Ένωση, παρά την πολλαπλή κρίση, το επώδυνο Brexit, την άνοδο των λαϊκιστικών και ακροδεξιών δυνάμεων, επιχειρεί το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός.

Στον ανασχεδιασμό της Ε.Ε., στην αναζήτηση της νέας αρχιτεκτονικής της, όπου όλα δείχνουν ότι οδηγούμαστε σε ενισχυμένες και αναβαθμισμένες συνεργασίες, σε συγκεκριμένα πεδία, η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, την καθιστά βασικό εταίρο στον κύκλο που έχει να κάνει με την Άμυνα και την Ασφάλεια της.

Ρόλο επίσης κρίσιμο, η χώρα μας έχει να παίξει και στον τεμνόμενο κύκλο της Κοινής Ενεργειακής Πολιτικής, την βαρύτητα του οποίου δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε.

Την προηγούμενη Τετάρτη, ο αντιπρόεδρος Κατάινεν, αρμόδιος για την απασχόληση, την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα, με τον Επίτροπο Hogan, αρμόδιο για την Γεωργία και Αγροτική Ανάπτυξη παρουσίασαν τις προτάσεις για το «Μέλλον των τροφίμων και της γεωργίας – για μια ευέλικτη, δίκαιη και βιώσιμη κοινή γεωργική πολιτική».

Χαρακτηριστικά ανέφεραν πως «η σημερινή ανακοίνωση εξασφαλίζει ότι η ΚΑΠ θα συμβάλλει στην υλοποίηση νέων και αναδυόμενων στόχων, όπως η προώθηση της ευφυούς και ανθεκτικής γεωργίας, η ενίσχυση της περιβαλλοντικής προστασίας και της δράσης για το κλίμα και η ενδυνάμωση του κοινωνικο-οικονομικού ιστού στην ύπαιθρο».

Δήλωσαν επίσης πως θα καθιερωθεί νέο σύστημα εφαρμογής που θα προσφέρει στα Κράτη – Μέλη, στις Περιφέρειες πολύ μεγαλύτερο βαθμό επικουρικότητας.

Με άλλα λόγια, δυστυχώς βαίνουμε στην επανεθνικοποίηση των θεσμικών εργαλείων και μοιραία οικονομικών πόρων για την στήριξη της Γεωργίας.

Είναι γνωστό εξάλλου πως ήδη στο μέσον του Πολυετούς Προγραμματικού Πλαισίου 2014 -2020, ο Π/Υ της Ένωσης έχει εκτροχιαστεί, εξαιτίας του κόστους προσφυγικού – μεταναστευτικού, μεγάλων καταστροφών, αλλά και του Brexit, με μεγάλο ζημιωμένο στην αναγκαστική αναθεώρηση τα κονδύλια για την ΚΑΠ και το Ταμείο Συνοχής.

Δηλαδή των δυο κατεξοχήν πηγών ευρωπαϊκών πόρων για τη χώρα μας.

Για όλα τα παραπάνω, πόσο προετοιμαζόμαστε και πόσο παρόντες είμαστε στις κρίσιμες διαβουλεύσεις όλων των επιπέδων;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Στα θέματα αυτά δεν χωρούν αυτοσχεδιασμοί, ούτε κομματικές ιδιοτέλειες κι αντιπαραθέσεις.

Επιβάλλεται να φανούμε σοφότεροι.

Να συμφιλιωθούμε μέσω της αυτογνωσίας και αυτοκριτικής, με την πραγματικότητα, που τόσο αποφεύγουμε.

Γιατί μπορεί ο αντι-ευρωπαϊσμός του αντιμνημονιακού λόγου, είτε εκφράστηκε στα Ζάππεια, είτε από τις πλατείες των αγανακτισμένων, να οδήγησε και στις δύο περιπτώσεις, στην εξουσία, κόστισε όμως πολιτικό χρόνο, κόστισε χρήμα και υπέρμετρες θυσίες, σε μια κοινωνία που δεν μπορεί ακόμη να βρει τον βηματισμό της και την θέση της στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Δεν έχουμε κ. Υπουργέ δικαίωμα να φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων που φαίνεται να εξελίσσονται.

Το τοξικό κλίμα που επικρατεί στην εσωτερική πολιτική ζωή, δεν πρέπει επουδενί να επηρεάσει την ουσιαστική παρουσία και συμμετοχή της χώρας στις ιστορικής σημασίας υπό εξέλιξη συζητήσεις.

Ευχαριστώ.