18 Ιουλίου, 2014

Παναγιώτης Δραγουμάνος - Σύνεδρος

Ποτάμι

Αγαπητοί φίλοι,

Δύσκολο το εγχείρημα να πρέπει σε ένα μικρό κείμενο να χωρέσει η παθογένεια της Ελληνικής οικονομίας και οι προτάσεις για την Ανάπτυξής της. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο περιεκτικός μπορώ και να σας μεταδώσω το ουσιαστικό νόημα των γραφόμενών μου.

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ύφεση για 4 συνεχόμενα έτη μετά τον φρενήρη ρυθμό Ανάπτυξης που πετύχαμε στηριζόμενοι όμως σε λάθος αναπτυξιακό μοντέλο (Ελλειμματικοί Προϋπολογισμοί, Διόγκωση Δημοσίου κτλ). Βλέπετε ο σοσιαλισμός που εμείς οι ίδιοι υποστηρίζαμε εφαρμόστηκε με τον πιο λάθος τρόπο και το αποτέλεσμα είναι αυτό το περίεργο μόρφωμα που έχουμε δημιουργήσει που το ονομάζουμε Ελληνική Πραγματικότητα. Από την μία πλευρά υπάρχει το «τέρας» του δημοσίου τομέα, το μέγεθος του οποίου κανείς δεν γνωρίζει ακόμα και σήμερα που καταφέρνει να απορροφά για να συντηρείται σχεδόν τα 2/3 των εσόδων από την φορολογία!!! Ενώ οι υπηρεσίες που προσφέρει (εκτός εξαιρέσεων) είναι πολύ κακές και δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο αναποτελεσματικός ιδιωτικός τομέας που χωρίζεται στις εξής κύριες κατηγορίες:

1) Κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις που στηρίζονται καθαρά στην εύκολη επιχειρηματικότητα έχοντας το κράτος αποκλειστικό πελάτη. Πρόκειται για κάποιες από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ελλάδα.
2) Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις που έχουν υποστεί αφανισμό από την κρίση και την υψηλή φορολογία.
3) Ελάχιστες υγιείς ακόμα Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις που έχουν καθαρά εξαγωγικό χαρακτήρα στις οποίες εντάσσονται και οι τουριστικές επιχειρήσεις.

Το αναποτελεσματικό δημόσιο και ο παρασιτικός ή κατεστραμμένος επιχειρηματικός τομέας δημιουργούν ΚΛΙΜΑ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ αποτελώντας το σημαντικότερο πρόβλημα που εμποδίζει την ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να σας υπενθυμίσω πως η Ανάπτυξη δεν είναι τίποτα άλλο από ένας στόχος. Η Ανάπτυξη δεν μπορεί να φέρει Ανάπτυξη. Η Διάγνωση, η Στρατηγική και η Ανάκαμψη προηγούνται και είναι αυτές που θα φέρουν την Ανάπτυξη.
Για να πετύχουμε τα ανωτέρω αρχικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε τα κράτη αυτά στα οποία θα θέλαμε να «μοιάσουμε» και να βρούμε τι κάνουν διαφορετικά από εμάς. Πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε πως τα κράτη της Β. Ευρώπης και ο Καναδάς αποτελούν τα καλύτερα παραδείγματα προς μίμηση τόσο στο κομμάτι των κοινωνικών παροχών όσο και στο κομμάτι της ανάπτυξης της οικονομίας. Τι κάνουν λοιπόν αυτά τα κράτη; (βασικές παρατηρήσεις)

1) Κρατούν εκτός πολιτικής αντιπαράθεσης την οικονομία και ειδικότερα το επιχειρηματικό κλίμα. Ο σημαντικότερος νόμος για την οικονομία είναι ο εξής: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ = ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ. Το βασικότερο κριτήριο με το οποίο ένας επενδυτής αποφασίζει το που και πότε θα επενδύσει είναι η ψυχολογική του διάθεση, το εάν αισθάνεται ασφαλής για την προοπτική του κέρδους που προσδοκεί. Κάθε τι που θα τον κάνει να νιώσει ανασφάλεια είναι καταστρεπτικό για την οικονομία. Έτσι λοιπόν σε όλα τα ανωτέρω κράτη όλα τα κόμματα και οι πολιτικές παρατάξεις φροντίζουν σαν κόρη οφθαλμού το επιχειρηματικό κλίμα της χώρας τους.
2) Διατηρούν σταθερό φορολογικό σύστημα για δεκαετίες. Έχοντας σταθερή φορολογική νομοθεσία κάνουν τον υποψήφιο επενδυτή να αισθάνεται ασφαλής καθώς γνωρίζει από πριν ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της αγοράς στην οποία θα εμπλακεί έτσι ώστε να μπορέσει να δημιουργήσει κερδοφόρα businessplans. Οι εκπλήξεις και ειδικά οι αρνητικές αποτελούν το φόβητρο κάθε επενδυτή.
3) Έχουν απλές γραφειοκρατικές διαδικασίες με χαμηλά ποσοστά διαφθοράς. Έτσι κάθε επενδυτής μπορεί να προγραμματίσει με σχετικά μεγάλη ακρίβεια τα κεφάλαια που θα χρειαστεί προκειμένου να ολοκληρώσει την επένδυσή του. Παράλληλα νιώθει και ασφαλής καθώς δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος δημόσιος λειτουργός να θελήσει, εκμεταλλευόμενος το δικαίωμα που του δίνει ο νόμος, να τον εκμεταλλευτεί.
4) Χρησιμοποιούν το αναπτυξιακό μοντέλο της «Τριπλής Έλικας» (TripleHelixModel). Τα τρία μέρη της Έλικας είναι α) η Εκπαίδευση, ειδικά η τριτοβάθμια, β) το Κράτος, με την νομοθετική του λειτουργία και γ) οι Επιχειρήσεις / αγορά. Το μοντέλο λειτουργεί πολύ απλά και αποδοτικά με τον εξής τρόπο. Από κοινού σχεδιάζεται η οικονομική στρατηγική της χώρας με βάση τα ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα. Στην συνέχεια το Κράτος νομοθετεί δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις, τα Πανεπιστήμια τροφοδοτούν με τους καταλλήλως μορφωμένους αποφοίτους και οι Επιχειρήσεις επενδύουν τα απαραίτητα κεφάλαια.
5) Παρέχουν Αξιοζήλευτες Υπηρεσίες σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους που κατοικούν σε αυτά είτε είναι πολίτες είτε μετανάστες ή οτιδήποτε άλλο.

Εάν συγκρίνουμε την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας στα προαναφερόμενα πεδία αντιλαμβανόμαστε αμέσως το πόσο πίσω είμαστε και πόσο δρόμο έχουμε να καλύψουμε.

Πριν προχωρήσω παρακάτω θα ήθελα να σταθώ σε τρεις σημαντικές διαπιστώσεις. Α) Οι προτάσεις που παρατίθενται ακολούθως έχουν σκοπό να βοηθήσουν στο να δημιουργηθεί μία αποτελεσματική Ιδιωτική οικονομία που θα τροφοδοτεί με φόρους το Κράτος για να μπορεί να παρέχει ολοένα και υψηλότερες Υπηρεσίες στους Πολίτες, Β) Ο σχεδιασμός έγκειται στον συνδυασμό μιας Καπιταλιστικής (φιλελεύθερης) Οικονομίας που φέρνει χρήμα στην χώρα (εξαγωγές , φόρους κτλ) από την παγκόσμια αγορά, ενώ η πολιτική των κοινωνικών παροχών είναι καθαρά Σοσιαλιστική (υγεία για όλους ,παιδεία για όλους, κτλ). Γ) Οι προτάσεις παρατίθενται χωρίς ανάλυση λόγω χώρου και σίγουρα δεν καλύπτουν το εύρος της Οικονομικής μας Πολιτικής αλλά δείχνουν χαρακτηριστικά την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε και Δ)Η Πολιτική δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να πει στους επενδυτές που και πώς να επενδύσουν, δεν μπορεί να πει στους πολίτες τι δουλειά να κάνουν ή τι επιχείρηση να δημιουργήσουν. Μπορεί όμως και πρέπει να δημιουργήσει τις καλύτερες προϋποθέσεις για την επιχειρηματικότητα και να φροντίζει συνεχώς για αυτό. Οι παγκόσμιες Επενδύσεις το 2013 ανήλθαν σε ποσό πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Από αυτά εμείς καταφέραμε να φέρουμε στην χώρα μας το ΤΙΠΟΤΑ !!!. Προτείνω λοιπόν τα εξής:

1) Να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας με συρρίκνωση του Δημοσίου και προώθηση του Ιδιωτικού Τομέα.
2) Να δημιουργηθεί ένα εντελώς νέο απλό και ευέλικτο Φορολογικό Σύστημα το οποίο θα μείνει σταθερό για δεκαετίες.
3) Να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές και ο ΦΠΑ έτσι ώστε α) η φοροδιαφυγή να μειωθεί, κυρίως επειδή δεν θα αξίζει το ρίσκο για να φοροδιαφύγει κανείς και β) να ενισχυθεί η επενδυτική δραστηριότητα.
4) Να καταργηθούν οι έμμεσοι φόροι και οι εισφορές υπέρ τρίτων ειδικά όταν προορίζονται για παρασιτικούς δημόσιους οργανισμούς.
5) Να μετασχηματιστεί το ΣΔΟΕ σε υπηρεσία στα πρότυπα του Αμερικάνικου IRS προκειμένου να παταχθεί η φοροδιαφυγή κυρίως μέσα από το περιουσιολόγιο και τον έλεγχο των εξόδων.
6) Να «συνδεθούν» με το Υπουργείο Οικονομικών όλες οι ταμειακές μηχανές της χώρας και να λειτουργήσει ο θεσμός της ηλεκτρονικής απόδειξης.
7) Να βελτιωθεί η νομοθεσία των Εξαγωγών έτσι ώστε όλες οι επιχειρήσεις να μπορούν εύκολα και απλά να εξάγουν.
8) Να δοθούν κίνητρα και φορολογικά μπόνους σε όλες τις επιχειρήσεις προκειμένου να γίνουν εξαγωγικές.
9) Ανάλογα με τον τζίρο που θα επιτυγχάνουν οι επιχειρήσεις από εξαγωγές να επιβραβεύονται με φορολογικά μπόνους.
10) Να βελτιωθεί ο τρόπος αδειοδότησης των επιχειρήσεων μέσα από την πραγματική μείωση της γραφειοκρατίας.
11) Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντιπαραγωγικοί οργανισμοί του δημοσίου και να δοθούν τυχόν δραστηριότητές τους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις σε συνεργασία με φορείς του δημοσίου όπως έγινε με τα ΚΤΕΟ.
12) Να καταργηθεί η υποχρέωση πληρωμής συνδρομής στα Επιμελητήρια και να αλλάξει ο ρόλος τους από παρασιτογόνους οργανισμούς απομύζησης δημοσίου χρήματος σε εργαλεία οικονομικής ανάπτυξης. Εάν πρέπει να πείθουν τους επιχειρηματίες για την συνδρομή που ζητούν τότε θα πρέπει να παράγουν και έργο. Αυτό μόνο η αγορά θα μπορεί να το κρίνει.
13) Να ακολουθηθεί το μοντέλο της Τριπλής Έλικας για τον μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό της Οικονομίας.
14) Να δοθούν πραγματικά κίνητρα με εγγύηση του δημοσίου για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων που θα επενδυθούν.
15) Να δοθούν πραγματικές εγγυήσεις για τις καταθέσεις των τραπεζών για να επιστρέψουν τα κεφάλαια που έχουν φύγει στο εξωτερικό.
16) Να γίνει πραγματικότητα η ηλεκτρονική διακυβέρνηση και να καταργηθούν τα γκισέ από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Να μείνουν στα ΚΕΠ τα μοναδικά γκισέ όταν και όπου είναι απαραίτητο.
17) Το ΕΣΠΑ να διοχετεύεται κυρίως στον Ιδιωτικό Τομέα και όχι στους Δήμους για πεντάμηνες προσλήψεις εποχιακών των 500€. Εννοείται πως πρέπει να προωθήσουμε τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα σαν χώρα.
18) Να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές προς το ΙΚΑ και να λειτουργήσει η online σύνδεση όλων των επιχειρήσεων με το Υπουργείο Εργασίας.
19) Να αλλάξει το Ασφαλιστικό μας σύστημα και από Αναδιανεμητικό να γίνει Κεφαλαιουχικό.
20) Να καταργηθεί η υποχρέωση ασφάλισης στον ΟΑΕΕ και να έχουν το δικαίωμα οι ελεύθεροι επαγγελματίες να επιλέγουν που θα ασφαλιστούν.
21) Να δημιουργηθούν Ιδιωτικά Πανεπιστήμια με στόχο να δημιουργηθεί Βιομηχανία Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που θα φέρει πλούτο στη χώρα.
22) Να ενισχυθεί ο Ιατρικός Τουρισμός και ο Ιατρικός Τουρισμός Διακοπών παράλληλα με τον Γενικό Τουρισμό.
23) Να δημιουργηθεί ο θεσμός του VOUCHER για την παιδεία και την υγεία.
24) Να λυθεί το πρόβλημα της ρευστότητας ενώ παράλληλα να δίνονται δάνεια προς τις επιχειρήσεις με ανταγωνιστικά επιτόκια για να ενισχυθούν οι εξαγωγές.
25) Να διαγραφούν χρέη των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ και τον ΟΑΕΕ (αυτά που ούτως η άλλως δεν θα πληρωθούν ποτέ).
26) Να καταργηθεί η ποινική δίωξη για χρέη προς το δημόσιο. Στην Ελλάδα όποιος αποτύχει επιχειρηματικά δεν φθάνει που χάνει ότι επενδύει αλλά μπαίνει και φυλακή!!!.
27) Να αρθεί το «πόθεν έσχες» τόσο στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των επιχειρήσεων όσο και για τα κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για επενδύσεις.
28) Να πάψουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα με τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις που δεν θα αφήνουν περιθώρια για απάτες.
29) Να ελευθερωθεί πλήρως ο τομέας της ενέργειας εκτός από το νερό που αποτελεί ύψιστο αγαθό.

Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ , εύχομαι να συζητήσουμε πολύ για το φλέγον θέμα της Ανάπτυξης αισθάνομαι πλέον πως οι συμπολίτες μας ζητούν κάποιον να του πει την αλήθεια και να μην κρύβει τα λόγια του φοβούμενος το «πολιτικό κόστος». Πλέον όλοι έχουν καταλάβει πως τέλειωσαν τα ψέματα και Ανάπτυξη με δανεικά δεν γίνεται. Πρέπει όλοι να δουλέψουμε σοβαρά και με στόχους για να προσφέρουμε την χώρα που ονειρευόμαστε στα παιδιά μας.

διαβάστε επίσης