14 Απριλίου, 2017

Το ταξίδι της φάλαινας

Γιώργος Δημακόπουλος

Θα πείραζε πολύ από του χρόνου το άγιο φως της Ανάστασης να μην έρχεται με ειδική πτήση και με κυβερνητική κουστωδία και να μην το υποδέχεται άγημα με τιμές αρχηγού κράτους, αλλά να έρθει το ίδιο ταπεινά όπως το μήνυμα που πρεσβεύει; Έτσι όπως ερχόταν τόσα χρόνια πριν το 2002; Η αγάπη δεν έχει ανάγκη ψεύτικων τιμών.

Ανεβαίνουμε Αγίων Ασωμάτων - Αθηνάς - Σανταρόζα, διασχίζουμε ματιές, ξεγελάμε σώματα, ζυγίζουμε την κρεαταγορά, περπατάμε γρήγορα, δεν ξέρουμε το δρόμο, η Ν. τον φτιάχνει στη μνήμη της, ακολουθώ, έχει ήλιο κρύο φως γαλάζιο τραχύ επίμονο ασκίαστο, ψάχνουμε στη Χαριλάου Τρικούπη, κάτω στα Εξάρχεια, στα γραφεία της athensvoice, καθρέφτης στο ασανσέρ μέχρι τον όροφο κοιταζόμαστε, μπαίνουμε η Γ. σκάει χαμόγελο από τη γραμματεία, τώρα θα τους γνωρίσουμε, γράφω 4 χρόνια εδώ αλλά δεν τους ξέρω, σβήνω - λάθος, τους ξέρω - με ξέρουν, δεν τους έχω δει, μεσημέρι και όλοι γράφουν αυτά που θα διαβάσουμε, η Α. να δεις τον Φ., τα τελευταία χρόνια όλοι γράφουμε ξανά και ξανά το ίδιο κείμενο, επίμονα και κουραστικά, το τσιγάρο κομμένο – τέλος οι κούτες στο περίπτερο στο νησί των διακοπών, κάπου στο βλέμμα ο Άρης Σάρτας, γκριζάρουμε μέσα και έξω, ο κόσμος αλλάζει και εδώ μένει ίδιος, αναζητούμε με επιμονή και για άλλους δραπέτες της ακινησίας, παίρνω την έντυπη έκδοση, πάλι δεν έχει Εdito, χαιρετούμε και όλοι γράφουν το ωφέλιμο φορτίο της εβδομάδας, εδώ το life κερδίζει το style και το μαζί το μίσος, ωραία ήταν, κατεβαίνουμε, πάμε για καφέ, μου έρχονται στίχοι από το 1993: «Κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες / Είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες...», η μετά-αλήθεια για τη μετά-αντιμνημονιακή εποχή που ίσως έρχεται, η Α. ξεκινά να μιλάει για όλα πριν γίνουν, η ανήσυχη διευθύντρια σύνταξης, κάνω ερωτήσεις για πολίτες και πολιτικές, το φλιτζάνι αδειάζει, τρέχει χιλιόμετρα καθισμένη απέναντι μου, μόνο 7 έστειλαν στη στήλη #DEN_PAEI_ALLO με προτάσεις πολιτών, κάτι έκανα λάθος, επιστρέφει στο μελίσσι, έχουν μια εφημερίδα να βγάλουν πάνω, το ζητούμενο είναι οι προτάσεις, διασχίζω το φανάρι, ακούω stereo nova από κάπου μέσα μου, το «Τραγούδι της φάλαινας».

Διαβάστε τη συνέχεια του κειμένου στην Athens Voice.

*O Γιώργος Δημακόπουλος είναι στέλεχος στο Ποτάμι

διαβάστε επίσης