9 Νοε, 2015

Στη μάχη της μπύρας κέρδισε η λογική

Κατερίνα Μάρκου

Αυτό που δεν κατάφερε η κυβέρνηση μέσα από τη διαπραγμάτευση, το καταφέραμε εμείς που, με δημόσιες τεκμηριωμένες τοποθετήσεις εντός και εκτός κοινοβουλίου, επιμέναμε – και τελικά πετύχαμε – να αποσυρθεί ένα άρθρο στο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα που θα αποτελούσε πραγματικά «ταφόπλακα» για έναν από τους πιο αναπτυσσόμενους κλάδους της ελληνικής οικονομίας: τη μικρή και μεσαία ζυθοποιία.

Από το 2003 μέχρι σήμερα, οπότε και εφαρμόστηκε ο μειωμένος συντελεστής του Ενιαίου Φόρου Κατανάλωσης για τις μικρές ανεξάρτητες ζυθοποιίες, έχουν δημιουργηθεί και αναπτυχθεί πάνω από 20 ελληνικές επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, οι οποίες μπόρεσαν να μειώσουν την τιμή πώλησης και να δημιουργήσουν ταμειακά διαθέσιμα που με τη σειρά τους επενδύθηκαν σε καλύτερες εγκαταστάσεις, στην αύξηση του όγκου των προϊόντων τους και τελικά στην αύξηση των θέσεων εργασίας, και όχι στις τσέπες των μετόχων τους.

Μάλιστα, η ζυθοποιία, στις περιοχές που έχει αναπτυχθεί, ιδίως στην περιφέρεια, έχει βασιστεί στη συμβολαιακή γεωργία, με τους αγρότες να συμφωνούν από πριν με την επιχείρηση ότι θα αγοράσει την παραγωγή τους, πληρώνονται στην ώρα τους, δεν πετούν τον κόπο τους. Μία αρμονική συνύπαρξη, δηλαδή, της βιομηχανικής με τη γεωργική παραγωγή, προς όφελος όλων των μερών, που πραγματικά μπορεί να αποτελέσει πρότυπο καλής πρακτικής στην προσπάθεια για την παραγωγική και περιφερειακή ανασυγκρότηση της χώρας.

Όλα αυτά, σε μία αγορά που παρουσιάζει χαρακτηριστικά υψηλής συγκέντρωσης, με δύο πολυεθνικές εταιρείες να κατέχουν μερίδιο 86% της ετήσιας κατανάλωσης του παραγόμενου ζύθου.

Το άρθρο 52 του νομοσχεδίου έπληττε αποκλειστικά και μόνο τις μικρές και μεσαίες ελληνικές ζυθοποιίες, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις δύο μεγάλες πολυεθνικές, δήθεν για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

Στην πραγματικότητα, οι μικρές ζυθοποιίες, με τα μεγέθη στα οποία λειτουργούν, ήταν δεδομένο ότι θα αναγκάζονταν να περιορίσουν τον κύκλο παραγωγής τους, όχι να τον αυξήσουν, όπως εσφαλμένα υποστήριζε το Υπουργείο και η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ.

Η μάχη όμως δεν τελειώνει εδώ. Κι αυτό γιατί η αρμόδια Επιτροπή Ανταγωνισμού εδώ και πάνω από δέκα χρόνια ερευνά την αγορά της μπύρας για την ύπαρξη καρτέλ. Από τον Απρίλιο του 2014 που συζητήθηκε η υπόθεση, δεν έχει καθαρογραφεί η έτοιμη απόφαση! Η δικαιολογία που προβάλλεται γι αυτήν την άνευ προηγουμένου κωλυσιεργία είναι ότι από τους 4 εισηγητές της Επιτροπής, οι δύο έχουν παραιτηθεί και η τρίτη είναι σε άδεια λοχείας!

Όλα αυτά θα ακούγονταν ίσως αστεία υπό άλλες συνθήκες. Δυστυχώς, μέσα από την ιστορία αυτή γίνονται εμφανείς όλες οι παθογένειες που εμποδίζουν την υγιή επιχειρηματικότητα στη χώρα μας να ανθίσει: κακή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς, αδυναμία αντιλόγου σε παράλογες και ατεκμηρίωτες απαιτήσεις, γραφειοκρατία και βραδυπορία της δημόσιας διοίκησης. Όλες αυτές τις κακοδαιμονίες, δηλαδή, που πρέπει να διορθώσουμε για να μπορέσουμε, επιτέλους, να φτιάξουμε ένα νέο «αφήγημα» για τη χώρα, πέρα και έξω από το κάθε μνημόνιο, ένα σχέδιο για το μέλλον με απόλυτη προτεραιότητα το θέμα της εγχώριας ανάπτυξης, της απασχόλησης, των εισοδημάτων και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

* Η Κατερίνα Μάρκου είναι βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη του τομέα Πρόνοιας

Καρφίτσα