1 Οκτ, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: «Το Ποτάμι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και θα είναι αμείλικτο σε οτιδήποτε αναπαράγει το παρελθόν»

Ποτάμι

«Εκ μέρους των εκατοντάδων χιλιάδων που μας ψήφισαν, των χιλιάδων εθελοντών μας, των υποψηφίων μας σε όλη την Ελλάδα και εκ μέρους των ανθρώπων που έχουν ανάγκη το Ποτάμι λέω σήμερα ότι τη μάχη θα την συνεχίσουμε και θα την κερδίσουμε. Είναι μια μάχη για τα δικαιώματα των πολλών. Είναι μια μάχη για τους χαμένους των μνημονίων και είναι ο λόγος που δημιουργηθήκαμε» τόνισε ο Σταύρος Θεοδωράκης στο ξεκίνημα της ομιλίας του στην πρώτη συνεδρίαση της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας του Ποταμιού που πραγματοποιήθηκε σήμερα.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην παρουσία του Κινήματος στην επόμενη βουλή λέγοντας «Γιατί κάποιοι για να δώσουν μια ελπίδα στον κόσμο, διαδίδουν ότι ο Τσίπρας έχει εναλλακτικές. Λένε «υπάρχει το Ποτάμι – υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ». Ας μας προσπεράσουν λοιπόν εμάς και ας πάνε κατευθείαν στο ΠΑΣΟΚ – που έχει και κυβερνητική εμπειρία – στην άλωση του κράτους. Εμάς ο ρόλος μας στη Βουλή θα είναι άλλος. Αντιπολίτευση με προτάσεις. Αν και εφόσον υπάρχει κάτι σωστό θα το ψηφίσουμε αλλά θα είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των ανθρώπων της δουλειάς, στο μαγαζί, την επιχείρηση, το χωράφι, το γραφείο και το εργοστάσιο. Να πάψουν να κλείνουν κάθε μέρα και μερικές επιχειρήσεις».

Σε ό,τι αφορά τα επόμενα κοινοβουλευτικά βήματα του Κινήματος, ο Επικεφαλής του Ποταμιού ανέφερε «Είναι προφανές ότι το Ποτάμι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης. Θα είμαστε αμείλικτο σε οτιδήποτε αναπαράγει το κακό παρελθόν. Έχω πει από την προεκλογική περίοδο ότι το Ποτάμι, δεν πρόκειται να ψηφίσει κανένα νέο φόρο. Θα υπερασπιστούμε τους ανέργους. Εκείνους για τους οποίους δεν νοιάστηκε, ούτε για τα μάτια του κόσμου, η κυβέρνηση».

Στη συνέχεια έθεσε τους όρους του για να ψηφίσει το Ποτάμι τον Νίκο Βούτση για επόμενο πρόεδρο της Βουλής λέγοντας «Θα ψηφίσουμε αρκεί να δεσμευτεί σε δύο μόνο πράγματα: Ότι αυτή η Βουλή θα είναι αναθεωρητική. Να αναθεωρηθούν τα άρθρα «περί ευθύνης υπουργών» και ασυλίας βουλευτών έτσι ώστε τα αδικήματα που διαπράττουν οι υπουργοί και οι βουλευτές να τιμωρούνται όπως των υπολοίπων πολιτών. Και το δεύτερο που ζητάμε να δεσμευτεί ο νέος πρόεδρος της Βουλής είναι αυτή η Βουλή να ψηφίσει έναν νέο εκλογικό νόμο», ενώ στη συνέχεια κάλεσε το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία να «πάρουν θέση, να μην ψηφίσουν τον Βούτση εάν δεν δεσμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι ο εκλογικός νόμος θα αλλάξει και θα προχωρήσουμε σε τροποποίηση του Συντάγματος».

Παράλληλα πρότεινε τη δημιουργία μιας Επιτροπής για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος λέγοντας «Προτείνουμε την σύσταση μιας επιτροπής επαϊόντων και όχι κομματικών στελεχών που μέσα σε έξι μήνες θα εκπονήσει ένα σχέδιο για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος. Αυτό το σύστημα είναι νεκρό – κοστίζει πολύ και παράγει κυρίως λάθη. Ιδού λοιπόν ένα πεδίο συνεργασίας για τα γερασμένα κόμματα».

O επικεφαλής του Ποταμιού δεν δίστασε να αναφερθεί και στο ζήτημα των επίορκων λέγοντας «Αυτές τις μέρες επέστρεψαν κανονικά στις θέσεις τους εκατοντάδες επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι. Άλλη μια επιτυχία της πρώτης φοράς αριστερά. Άνθρωποι που βαρύνονται με καταχρήσεις, εκβιασμούς, απάτες, φακελάκια. Άνθρωποι που έχουν ομολογήσει τα αδικήματα τους. Αθώοι είπε ο κύριος Κατρούγκαλος. Αθώοι είπε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα τους αθώωσε. Τους είπε να επιστρέψουν στο δημόσιο, να συνεχίσουν να πληρώνονται από τους φόρους, που πληρώνουν οι ιδιώτες, δηλαδή αυτοί που υπερφορολογούνται. Πρώτη φορά αριστερά αλλά πάντα συγκάλυψη και λαμογιά».

Κλείνοντας την ομιλία του ο Σταύρος Θεοδωράκης αναφέρθηκε στο μέλλον του Ποταμιού λέγοντας «Το στοίχημα που βάλαμε πριν από ενάμιση χρόνο είναι να γίνει το Ποτάμι ο μεγάλος χώρος συνάντησης των προοδευτικών δυνάμεων και θα το κερδίσουμε. Όλοι αναγνωρίζουν ότι η απήχηση μας είναι πολύ πάνω, από την εκλογική μας δύναμη. Πρέπει να πείσουμε όμως αυτόν τον κόσμο ότι το Ποτάμι αξίζει να είναι η πρώτη κι όχι η δεύτερη επιλογή του και θα το κάνουμε», ενώ παράλληλα τόνισε «Έχουμε ανάγκη τις εξαιρέσεις του παλιού αλλά δεν έχουμε ανάγκη το παλιό. Δεν έχουμε ανάγκη τους πολιτικούς που συμβιβάστηκαν, που αδιαφόρησαν και σε πολλές περιπτώσεις πλούτισαν – αυτοί ή οι προστάτες τους - ενώ η κοινωνία φτώχαινε. Έχουμε ανάγκη τους ανθρώπους που δεν έσκυψαν το κεφάλι όταν συμφέροντα και συντεχνίες τους καλούσαν να σεβαστούν την παντοκρατορία τους».

Δείτε παρακάτω το βίντεο της ομιλίας:

Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από την ομιλία:

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη:

Είμαι χαρούμενος που σε αυτή την αίθουσα εκτός από τους πρώην και νυν βουλευτές είναι πολλοί από τους ανθρώπους που δώσαμε τη μάχη των εκλογών. Και νέα πρόσωπα που δοκιμάζουν αυτή την εποχή το Ποτάμι. Και θα πρέπει να σας πω ότι το φθινόπωρο είναι τα πιο γλυκά νερά, τα πιο ζεστά νερά για να μπει κάποιος στο Ποτάμι. Θα εκπλαγείτε, αλλά μετά τις εκλογές αυτοί που πείσμωσαν και πιθανόν αυτοί που θύμωσαν με το εκλογικό αποτέλεσμα, ή που μετάνιωσαν ίσως, έρχονται με μεγαλύτερη δύναμη στο Ποτάμι. Οι άνθρωποι που θέλουν να αλλάξουν τη χώρα είναι στο Ποτάμι και ζητούν από τους πολίτες να καταλάβουν ότι αν θέλουν να αλλάξουν τη ζωή τους, πρέπει να αλλάξουν και την ψήφο τους. Δεν μπορούμε να ζητάμε συνέχεια το διαφορετικό και να ψηφίζουμε με τον ίδιο παλιό τρόπο. Δεν μπορούμε να επιστρέφουμε συνεχώς στα λάθη μας. Δεν μπορούμε συνεχώς να γλείφουμε τις πληγές μας. Δεν μπορούμε τελευταία στιγμή να κάνουμε πίσω. Να κάνουμε εκπτώσεις και να αναβάλουμε την αλλαγή που έχουμε οραματιστεί.

Έχουν περάσει 11 μέρες από το βράδυ των εκλογών και θέλω να σας δώσω μερικές εξηγήσεις. Με ρωτάνε κάποιοι αν όντως σκέφτηκα ότι πρέπει να αλλάξουμε πορεία μετά το αποτέλεσμα. Εάν ας πούμε έπρεπε να παραιτηθώ. Το βράδυ όταν βγήκαν τα πρώτα αποτελέσματα ένιωσα αμήχανος απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες που μας έχουν ψηφίσει. Αμήχανος απέναντι στους υποψήφιους βουλευτές μας, αμήχανος απέναντι στις προσωπικότητες που μας στήριξαν, ενώ όλα έδειχναν ότι δεν θα ήμασταν με το στρατόπεδο των μεγάλων νικητών. Και ένιωσα αμήχανος και υπεύθυνος γιατί τα είχα παρουσιάσει ίσως όλα λίγο πιο εύκολα. Και αναρωτιόμουν, είναι αλήθεια, αν χάσαμε τη μάχη, ή απλώς έχουμε μια υποχώρηση; Δεν ήταν μόνο το 6% που έγινε 4%. Ήταν κυρίως ότι τα αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής έδειξαν ότι η Ελλάδα κάνει ξανά βήμα σημειωτόν. Μα, αυτή η χώρα δεν θα αλλάξει; Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί τα τελευταία χρόνια με αυτό τον ίδιο τρόπο; Μα, αυτή η χώρα δεν αλλάζει; Η επανάληψη των αποτελεσμάτων του Γενάρη με μικρές διαφορές, δείχνει όντως ότι αυτή η χώρα δύσκολα αλλάζει. Το νέο συνεχίζει να δημιουργεί ερωτηματικά και ανασφάλεια σε πολλούς. Όλοι δυσανασχετούν με αυτό που ζουν, τελικά όμως την κρίσιμη στιγμή οι περισσότεροι επιστρέφουν σε αυτό που έχουν μάθει και σε αυτό που τους βολεύει. Αναβάλουν έτσι τις αλλαγές και τις αναταράξεις και μένουν κάποιοι πρωτοπόροι, κάποιοι τολμηροί να επιμένουν ότι αυτή η χώρα μπορεί να αλλάξει. Εκ μέρους των εκατοντάδων χιλιάδων που μας ψήφισαν, εκ μέρους των χιλιάδων εθελοντών μας, εκ μέρους των υποψηφίων από όλη τη χώρα, εκ μέρους των ανθρώπων που έχουν ανάγκη το Ποτάμι, λέω σήμερα ότι αυτή τη μάχη θα τη συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη. Αυτή τη μάχη θα την κερδίσουμε. Είναι μια μάχη για τα δικαιώματα των πολλών. Είναι μια μάχη για τους χαμένους των μνημονίων, γιατί αυτός είναι ο λόγος που γεννήθηκε το Ποτάμι. Δεν έγινε αυτό το κίνημα για να ενισχύσει τη θέση αυτών που ήδη είχαν πρόσβαση στην εξουσία. Το Ποτάμι γεννήθηκε για τους παραμελημένους, γι’ αυτούς που έχουν αποκλειστεί από τα κόμματα εξουσίας. Το Ποτάμι γεννήθηκε για τον κόσμο της δουλειάς, τους εργάτες, τους επιστήμονες, τους ανθρώπους στο χωράφι, τα στελέχη, τον κόσμο που βγάζει με τα χέρια του ή με το μυαλό του το ψωμί του και θρέφει το κράτος και τα κόμματα. Δεν γεννήθηκε το Ποτάμι για να ενισχύσει το μακρύ χέρι των κομμάτων στο κράτος.

Αυτές τις ώρες μαθαίνουμε στο ΣΥΡΙΖΑ και στους ΑΝΕΛ υπάρχει μεγάλη αναταραχή. Ξέρετε τι γίνεται; Ψάχνουν στους καταλόγους τους τα 5.000 άτομα που πρέπει να διορίσουν σε θέσεις ευθύνης. Κι αυτούς που θα πρέπει να κάνουν προϊσταμένους στα υπουργεία, στα νοσοκομεία, στις υπηρεσίες, σε όλη τη χώρα. Πέντε εγώ, ένας εσύ, μαθαίνουμε ότι είναι το deal. Καθόλου κακό για τον κ. Καμμένο. Παίρνει έναν στους πέντε. Πέντε Συριζαίοι δηλαδή και ένας ΑΝΕΛ.

Το Ποτάμι θέλει να σπάσει αυτά τα deal. Εμείς λέμε και ξαναλέμε ότι αυτές οι θέσεις ευθύνης δεν είναι για τους νικητές. Δεν είναι λάβαρα που θα πρέπει να μοιράζονται οι νικητές. Ανήκουν στην ελληνική κοινωνία και ζητάμε έστω και τώρα να το ξανασκεφτούν. Να σκεφτεί ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ μήπως αυτές οι θέσεις ευθύνης πρέπει να πάνε στα παιδιά του ελληνικού λαού να γίνουν διαγωνισμοί να μπορεί ο κάθε πολίτης, οι νέοι και οι νέες πρωτίστως να διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις. Επιλογή Ειδικών, Γενικών Γραμματέων με διαδικασίες δημόσιες. Οι Διοικητές Οργανισμών, οι Διοικητές Δημοσίων Επιχειρήσεων και οι Προϊστάμενοι να μην γίνονται οι έμπιστοι των κομμάτων και των κομματαρχών, αλλά οι άνθρωποι που το αξίζουν, οι ικανοί. Έχουν μεγάλα περιθώρια μείωσης της σπατάλης στα ρετιρέ της εξουσίας. Υπάρχουν 500 Νομικά Πρόσωπα που έχουν λιγότερους από 20 ανθρώπους. Και βέβαια ζητάμε -και θα επιμείνουμε και θα το λέμε- ότι αυτή η χώρα μπορεί να κυβερνηθεί με ένα Υπουργικό Συμβούλιο 20 – 25 ανθρώπων και όχι 45 για να μπορούν να βολευτούν όλοι. Όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και όλες οι συνιστώσες των ΑΝΕΛ. Και αυτός θα πρέπει να πούμε φίλες και φίλοι, ότι είναι ο βασικός λόγος που μας πολεμάνε. Είναι ο βασικός λόγος που ενώνει όλους απέναντι στο Ποτάμι. Γιατί; ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ πιστεύουν στο ίδιο μοντέλο. Έρχεται το κόμμα να τα πάρει όλα. Αυτό έκανε με κάτι πολύ μικρές εξαιρέσεις για 16 χρόνια το ΠΑΣΟΚ. Για 10 χρόνια η Ν.Δ., για 3 χρόνια συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ. Αυτό κάνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Και τα μνημόνιά τους –προσέξτε- αυτό κυρίως προστάτευαν. Οριζόντιες περικοπές για όλους, στραγγάλισμα της ιδιωτικής οικονομίας, αλλά προστασία της ιερής αγελάδας του κομματικού κράτους.

Και εδώ θα πρέπει να κάνω μια αυτοκριτική. Φανήκαμε αδύναμοι, αποτύχαμε. Δεν καταφέραμε να πείσουμε τους Έλληνες ότι αυτό μπορεί να σταματήσει. Ότι μπορεί η Ελλάδα να γίνει ευρωπαϊκό κράτος, όπου τα κόμματα δεν θα καταδυναστεύουν το κράτος, αλλά θα είναι η κοινωνία αυτή που θα δίνει τις λύσεις στο κράτος. Αυτό είναι το μοντέλο του Ποταμιού.

Φίλες και φίλοι, προσπαθούν να χτίσουν μια εικόνα για μας οι φίλοι μας και οι αντίπαλοί μας χωρίς εμάς. Δεν θα αναφερθώ στη λάσπη που μας έχουν ρίξει. Είναι όπως έγραψε και ένας σχολιαστής σαν το μεσαίωνα που οι προύχοντες βάφτιζαν αιρετικό, δαιμονισμένο, μαγικό ό,τι καινούργιο εμφανιζόταν. Θα αναφερθώ όμως σε κάτι άλλο που έχει και μια επικαιρότητα. Αναφέρουν και επιμένουν ότι το Ποτάμι ήθελε να πάρει υπουργεία. Μα, ήμασταν οι μόνοι στην προηγούμενη Βουλή που τους προσφέρθηκαν υπουργεία και τα αρνήθηκαν. Αρνηθήκαμε τα υπουργεία του κ. Τσίπρα το Γενάρη και στις μέρες που δίναμε τη μάχη για το ευρώ, ούτε μια στιγμή δεν διαπραγματευτήκαμε τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση. Που θα ήταν εύκολη και θα τους έλυνε μερικά προβλήματα. Δεν μας ενδιαφέρουν τα υπουργεία. Το λέμε και σήμερα γιατί ξέρετε κάποιοι προσπαθούν να δώσουν μια ελπίδα, ή μια αναβολή στον κόσμο. Λένε ότι εάν κάτι πάει στραβά, αν δεν τα καταφέρει η Ν.Δ. να εμποδίσει αυτή την επέλαση του κ. Τσίπρα, αν δεν τα καταφέρει ο κ. Τσίπρας να βρει τον κώδικα για να λύσει τα προβλήματα με τους ΑΝΕΛ, υπάρχει και back up. Υπάρχει το Ποτάμι, υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ. Τους προτρέπουμε λοιπόν εμάς να μας προσπεράσουν. Να πάνε κατ’ ευθείαν στο ΠΑΣΟΚ που έχει μεγάλη εμπειρία από κυβερνητικές μοιρασιές. Το Ποτάμι δεν προτίθεται να συμμετέχει με κανένα τρόπο σε μια κυβέρνηση από αυτή τη Βουλή. Είναι ξεκάθαρο και είναι απλό. Να βρει συμμάχους ο κ. Τσίπρας σε αυτούς που έχουν εμπειρία στην άλωση του κράτους. Εμάς ο ρόλος μας στη Βουλή θα είναι άλλος. Αντιπολίτευση - προτάσεις. Αντιπολίτευση - προτάσεις. Και το είπαμε και δεν δειλιάζουμε να το ξαναπούμε. Αν και εφόσον υπάρχει κάτι θετικό θα το ψηφίζουμε. Αλλά θα είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των ανθρώπων της δουλειάς. Τα δικαιώματα των ανθρώπων στο μαγαζί, στην επιχείρηση, στο χωράφι, στο πανεπιστήμιο, στο εργοστάσιο. Να πάψουν να κλείνουν κάθε μέρα και μερικές επιχειρήσεις.

Εδώ θέλω να γίνω λίγο πιο ξεκάθαρος. Τα μνημόνια φίλες και φίλοι, ήταν η μεγάλη αποτυχία του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης. Φαλίρισαν τη χώρα και όταν έπρεπε τουλάχιστον να είχαν μια λύση σήκωσαν τα χέρια και παρακάλεσαν να τους δώσουν οι άλλοι τη λύση. Αρκέστηκαν σε οριζόντιες περικοπές -γνωστά είναι αυτά- όπως γνωστό είναι ότι το μνημόνιο δεν το πληρώσανε όλοι το ίδιο. Τα λαϊκά στρώματα το πλήρωσαν παραπάνω. Ή μάλλον το πλήρωσαν με το παραπάνω. Στους ασθενέστερους οικονομικά στα έξι χρόνια από το 2008 μέχρι το 2014 τριπλασιάστηκαν οι φόροι. Το 10% των φτωχότερων νοικοκυριών έχασε στα χρόνια των μνημονίων, στα χρόνια της κρίσης, το 80% των εισοδημάτων του. Ένας στους δύο είναι άνεργος. Εδώ λοιπόν έρχεται το Ποτάμι και λέει ότι η χώρα έχει μπροστά της μία και μόνη λύση: Δουλειές, αποκρατικοποιήσεις, σταθερό φορολογικό περιβάλλον, όχι νέους φόρους, σύνδεση του φόρου μιας επιχείρησης με τις επενδύσεις που κάνει σε ανθρώπινο δυναμικό. Ενέργεια, τουρισμός, μεταφορές - οι μεγάλες δυνατότητες της χώρας. Αγροτική παραγωγή - η διαχρονική επένδυση. Και καινοτομία, νεανική επιχειρηματικότητα, παιδεία - οι νέοι τομείς των επενδύσεων. Κι εδώ είναι η διαφορά μας με τις αριστερίστικες ασυναρτησίες της Κυβέρνησης που πλησιάζουν πολλές φορές και τη φρασεολογία των φασιστών. Λένε ότι θα βρούμε τα λεφτά από τους πλούσιους, που ως πλούσιοι ορίστηκαν αυτοί που έχουν πάνω από 1.500 ευρώ μηνιαίο εισόδημα. Θα τα πάρουμε από τους πλούσιους λοιπόν των 1.500 μηνιαίως και θα το δώσουμε στους φτωχούς.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να διχάζεται και να παλεύει πια για να μοιράσει τη φτώχια. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από παραγωγή πλούτου. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει να γκρεμίσουμε τον καπιταλισμό, εμάς μας ενδιαφέρει να μοιράσουμε δίκαια, καθαρά, χωρίς σημαδεμένα χαρτιά, με ίσες ευκαιρίες και καθαρούς κανόνες, τον πλούτο που μπορεί να παράγει αυτή η χώρα.

Φίλες και φίλοι, η κοινοβουλευτική περίοδος ξεκινάει με την Κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου να δείχνει ότι δεν έβαλε καθόλου μυαλό από τα λάθη και τις καταστροφικές πολιτικές του προηγούμενου επταμήνου. Τα ίδια αποτυχημένα πρόσωπα στους ίδιους ρόλους κι ακόμα χειρότερα, τα ίδια αποτυχημένα πρόσωπα σε νέους ρόλους. Δυο-τρεις εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά εξαιρέσεις που δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν καθόλου τη ροή των πραγμάτων.

Στην αρχή της εβδομάδας η παρέα του Μαξίμου πήγε σχολική εκδρομή στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεχίσει τα επινίκια. Ρωτούσαν τον Πρωθυπουργό για επενδύσεις κι αυτός τους έλεγε πως θα αλλάξει την Ευρώπη. Οι επενδυτές άκουγαν από τη μία την έκθεση ιδεών του Αλέξη Τσίπρα και παράλληλα διάβαζαν την έκθεση ανταγωνιστικότητας, στην οποία η Ελλάδα κατατάσσεται στην 81η θέση, χαμηλότερη από τη Ρουάντα και την Μποτσουάνα. Στον αντίποδα βέβαια χώρες που είχαν την ίδια κρίση ή περίπου την ίδια κρίση, χώρες του νότου, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, φεύγουν μπροστά, έρχονται επενδύσεις από την Αμερική κι από παντού. Χάσαμε μια σπουδαία ευκαιρία στην Αμερική, την ευκαιρία που χάνουμε καθημερινά. Το δημόσιο ο κ. Τσίπρας το έδωσε σε έναν πρώην Πασόκο, όπως και τα δημόσια έργα βέβαια σε έναν πρώην Πασόκο. Ξέρουν από δουλειές, ξέρουν καλά αυτές τις δουλειές. Το περιβάλλον, την ενέργεια, που θα μπορούσαν να αποτελούν πυλώνα ανάπτυξης την έδωσε σ’ έναν κομματικό γραφικό ακροαριστερό και βέβαια ξεχάστε το Υπουργείο για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, καταργήθηκε. Μια κουβέντα είπαμε, μην την παίρνετε και πολύ στα σοβαρά, μπορεί να γυρίσουμε στα παλιά. Αυτό είναι το μείγμα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου: Πρώην Πασόκοι, πολλοί λαϊκιστές, κάποια καλόπαιδα της δεξιάς και γραφικοί ακροαριστεροί, με δύο-τρεις εξαιρέσεις, όπως σας είπα.

Οι επόμενοι μήνες λοιπόν -μετά απ’ όλα αυτά κι αν δεις μόνο μια φωτογραφία της Κυβέρνησης- θα καταλάβεις ότι είναι πάρα πολύ δύσκολοι. Η Κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει προς τα που θα γείρει το μνημόνιο και πολύ φοβόμαστε ότι θα γείρει προς τη συνήθη κατεύθυνση, εκεί που είναι τα γνωστά υποζύγια. Και κάθε τόσο θα έχουμε το γνωστό σήριαλ: θα πάρουμε τη δόση, δεν θα την πάρουμε τη δόση; Τα λουκέτα θα αυξάνονται, η ανεργία θα καλπάζει, το κλίμα αβεβαιότητας θα συνεχίσει να σκοτώνει όποια οικονομική δραστηριότητα υπάρχει στην πόλη και στη χώρα.

Είναι προφανές λοιπόν ότι το Ποτάμι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την Κυβέρνηση. Θα είμαστε αμείλικτοι σε οποιαδήποτε πολιτική αναπαράγει το παλιό σύστημα, αναπαράγει το παρελθόν. Έχω πει από την προεκλογική περίοδο ότι δεν πρόκειται το Ποτάμι στη Βουλή που έρχεται και που ξεκινάει από την Κυριακή να ψηφίσει κανέναν καινούριο φόρο. Θα υπερασπιστούμε τους ανέργους, αυτούς για τους οποίους δεν νοιάστηκε ούτε για τα μάτια του κόσμου η Κυβέρνηση της Αριστεράς. Κάθε απόλυση από το δημόσιο έβγαζε τους Συριζαίους στα παράθυρα, αγανακτισμένους. Για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που έχασαν τις δουλειές τους στον ιδιωτικό τομέα, στις επιχειρήσεις, στις βιομηχανίες, στις μικρές δουλειές, δεν ειπώθηκε ούτε λέξη. Δεν υπήρχαν, είναι οι αόρατοι άνθρωποι.

Θα επιμείνουμε στη Βουλή, θα προσπαθήσουμε για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Υπάρχει λύση για τους φτωχούς αυτής της χώρας, υπάρχει συγκεκριμένη μελέτη από το Ποτάμι για 600 χιλιάδες ανθρώπους. Και βέβαια θα επιμείνουμε σε αυτό που είπαμε και προεκλογικά, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένη να ενισχύσει τους Έλληνες ανέργους μέχρι να πέσει η ανεργία στον μέσο όρο της Ευρώπης.
Αυτές τις μέρες φίλες και φίλοι -θα το είδατε- επέστρεψαν στις θέσεις τους στο δημόσιο εκατοντάδες επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι. Άλλη μια επιτυχία της «πρώτης φοράς αριστερά». Άνθρωποι που βαρύνονται με καταχρήσεις, με εκβιασμούς, με φακελάκια, με απάτες, άνθρωποι που έχουν ομολογήσει τα αδικήματά τους, «αθωώθηκαν». «Αθώοι» είπε ο κ. Κατρούγκαλος, «αθώοι» είπε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα τους αθώωσε, είπε να επιστρέψουν στο δημόσιο να συνεχίσουν να πληρώνονται με τα λεφτά των κορόιδων, αυτών που υπερφορολογούνται. «Πρώτη φορά αριστερά» λοιπόν, αλλά πάντα συγκάλυψη και λαμογιά. Ποιος πλέον θα καταγγείλει τη διαφθορά στο δημόσιο όταν βλέπει ότι αυτή η καταγγελία του δεν πιάνει τόπο; Ότι οι παράνομοι δεν τιμωρούνται; Τι μήνυμα στέλνουμε στους έντιμους δημόσιους υπάλληλους όταν δίπλα τους θα καθίσει κάποιος πονηρός που τα έχει αρπάξει; Αλλά είπαμε, οι πελάτες πάνω απ΄ όλα. Και διεφθαρμένοι να είναι, πελάτες είναι, λέει το πολιτικό σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Μας ρωτούν οι δημοσιογράφοι, αν θα ψηφίσουμε το νέο Πρόεδρο της Βουλής, τον εκλεκτό της Κυβέρνησης. Βεβαίως και θα τον ψηφίσουμε. Αρκεί να κάνει δύο πράγματα: Πρώτον, να δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι αυτή η Βουλή θα ψηφίσει ότι η επόμενη Βουλή θα είναι αναθεωρητική. Να αναθεωρήσουμε επιτέλους τα άρθρα που αφορούν την ευθύνη των Υπουργών, την ασυλία των πολιτικών, έτσι ώστε οι πολιτικοί να έχουν την ίδια αντιμετώπιση από τη δικαιοσύνη όπως έχουν όλοι οι πολίτες. Κι έχουμε πολλά να αλλάξουμε στο Σύνταγμα, σας λέω απλώς το κυριότερο. Το δεύτερο που ζητάμε για να ψηφίσουμε τον κ. Βούτση είναι η δέσμευση του κόμματός του ότι αυτή η Βουλή θα ψηφίσει έναν νέο εκλογικό νόμο. Σπάσιμο των εκλογικών περιφερειών, ώστε να σταματήσουν οι καναλάρχες να έχουν μικρές και μεγάλες ομάδες βουλευτών. Κατάργηση βέβαια του μπόνους των 50 εδρών. Το πρώτο κόμμα θα μπορούσε να έχει κάποιο προβάδισμα, ανάλογα με το ποσοστό του, αλλά ο εκλογικός νόμος πρέπει να αλλάξει.

Κι επειδή κάποιοι στην Κυβέρνηση, -τους ακούω ήδη τώρα να βουίζουν στα αφτιά μου- λένε «πολλή δουλειά και δεν ξέρουμε τι να πρωτοκάνουμε», εμείς τους λέμε να μην τους τρομάζει η πολλή δουλειά, έχουμε τη λύση. Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν τι πρέπει να γίνει, προτείνουμε λοιπόν και το προτείνουμε προς όλους να συσταθεί μια Επιτροπή επαϊόντων κι όχι κομματικών στελεχών, που μέσα σε έξι μήνες θα εκπονήσει ένα σχέδιο για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος. Ναι, Επιτροπή για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος, μια Επιτροπή που θα βάλει κάτω το Σύνταγμα τον εκλογικό νόμο και τον κανονισμό της Βουλής και θα κάνει μια συνολική πρόταση τροποποίησης. Θα πρέπει να παραδεχτούμε αυτό που όλη η κοινωνία λέει, ότι το σύστημα είναι νεκρό και κοστίζει πολύ και παράγει κυρίως λάθη. Σύνταγμα λοιπόν, Κανονισμός της Βουλής και εκλογικός νόμος να μπουν και να δοθούν σε αυτή την Επιτροπή. Εμείς ξέρουμε ποιοι πρέπει να μετέχουν σε αυτή την Επιτροπή, έχουμε προτάσεις, όχι μόνο από το δικό μας χώρο. Κι από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ κι από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, έχουμε κάνει τη δουλειά γι αυτούς. Ιδού λοιπόν ένα πεδίο συνεργασίας για τα γερασμένα κόμματα, αν τους ενδιαφέρει βέβαια η συνεργασία, αν τους ενδιαφέρει να αλλάξουμε κάτι σε αυτή τη χώρα. Καλούμε το ΠΑΣΟΚ, καλούμε τη Νέα Δημοκρατία να πάρουν θέση, να μην ψηφίσουν τον Βούτση εάν δεν δεσμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι ο εκλογικός νόμος θα αλλάξει και θα προχωρήσουμε σε τροποποίηση του Συντάγματος. Να ένα πεδίο συνεργασίας που θα μπορεί να φέρει ένα άμεσο αποτέλεσμα, που θα μπορεί να πιέσει αποτελεσματικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Και το Κομμουνιστικό Κόμμα που θέλει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος μπορεί να συμμετέχει σε αυτή τη συνεργασία. Μπορεί να υπάρξει μέτωπο στη Βουλή.

Η Βουλή βέβαια έχει κι άλλα πράγματα να αλλάξει κι έχουμε πει μερικά. Να καταργηθεί η έξτρα αμοιβή των βουλευτών στις Επιτροπές. Να υπάρχει διακίνηση των νομοσχεδίων στη Βουλή, μόνο με ηλεκτρονικό τρόπο. Θα μου πεις σπουδαίο; Θα σας πω ότι στα πανεπιστήμια πλέον τις κιμωλίες τις δίνουν με δελτίο κι εδώ φεύγουν τα φορτηγά με το χαρτί. Κατάργηση λοιπόν της χαρτούρας και να γίνονται όλα ηλεκτρονικά. Ακόμη, κατάργηση του βουλευτικού αυτοκινήτου για όλους τους Βουλευτές της Αθήνας.

Αυτός ο Σεπτέμβριος αμέσως μετά τις εκλογές μπήκε με πολλές προσκλήσεις. Είχαν ξεκινήσει από το καλοκαίρι, τη μία να φτιάξουμε ευρωπαϊκό μέτωπο, την άλλη να γίνουμε συνεταίροι του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα να ενωθούμε με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ για να γίνουμε μεγάλοι, να γίνουμε τρίτοι. Ειδικά κάποιοι εκδοτικοί παράγοντες το έχουν μαράζι να φτιάξουν έναν δυνατό τρίτο πόλο, μάλλον έναν δυνατό δικό τους τρίτο πόλο. «Ελάτε» μας λένε «και θα σας στηρίξουμε εμείς, οι εφημερίδες μας, τα κανάλια μας, εδώ είναι η σιγουριά των παλιών». Λοιπόν, για να εξηγούμαστε: Εμάς στο Ποτάμι δεν μας ενδιαφέρουν οι θωπείες είτε των εκδοτών, είτε των εργολάβων, είτε των συμφερόντων. Αν θέλαμε να βολευτούμε, ο κάθε ένας από μας στο πλάι των παλιών, δεν ήταν ανάγκη να φτιάξουμε το Ποτάμι, να μπούμε και σε έξοδα. Εμάς ο στόχος μας είναι να αλλάξουμε το παλιό σύστημα και όχι να γίνουμε μέρος του παλιού συστήματος.

Λένε οι αντίπαλοί μας σε μια προσπάθεια να μας πιέσουν, πρέπει να έρθετε γιατί είσαστε απολιτικοί και θα αποκτήσετε πολιτική ταυτότητα προσεγγίζοντας τους παλιούς. Είναι η ίδια λέξη που λένε και για τους νέους, τους νέους που αμφισβητούν. Τα κόμματα τους λένε είσαστε απολιτικοί. Δεν έχουν λύσεις, έχουν μόνο συνθήματα κλεμμένα από το παρελθόν και βγάζουν γλώσσα απέναντι στο καινούργιο. Στην πραγματικότητα λοιπόν και στην πραγματική ζωή θα πρέπει να τους πούμε ότι εμείς είμαστε οι πολιτικοί και αυτοί είναι οι απολιτικοί. Εμείς έχουμε κάνει πράξη τη συνεργασία από την πρώτη μέρα που ιδρυθήκαμε. Δεν φοβηθήκαμε. Προοδευτικοί, φιλελεύθεροι, αριστεροί μεταρρυθμιστές, σοσιαλιστές, οικολόγοι συνυπάρχουμε, γιατί έχουμε εκτιμήσει ότι σε αυτή την ιστορική φάση αυτό που προέχει είναι να διεκδικήσουμε τις ίδιες λύσεις. Πολιτική με κέντρο τον άνθρωπο, όχι τα κόμματα. Και σε αυτό το δρόμο θα συνεχίσει το Ποτάμι. Δεν κλείσαμε ποτέ τις πόρτες μας. Όχι μόνο σε πολίτες, αλλά και σε έμπειρους πολιτικούς που τόλμησαν και συγκρούστηκαν. Όμως, παζάρια για συγκολλήσεις μηχανισμών για να σωθούν κάποιοι στα έδρανα του Κοινοβουλίου εμείς δεν κάναμε και δεν θα κάνουμε. Ούτε είμαστε κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα αμαρτήματα κάποιων που έχουν βεβαρημένο κυβερνητικό παρελθόν. Και είναι αλήθεια προκλητικό. Αυτοί που είχαν για χρόνια την εξουσία, παντοκρατορία, με ποσοστά άνω του 40%, 45%, 48%, είναι πραγματικά προκλητικό αυτοί οι άνθρωποι που πέταγαν τις μεταρρυθμίσεις συνεχώς στο καλάθι των αχρήστων, να μας λένε τώρα ότι «καταλάβαμε το λάθος μας, δεν θα αλλάξουμε βέβαια πρόσωπα, αλλά εάν ξανάρθουμε στα πράγματα θα κάνουμε εμείς τις μεταρρυθμίσεις». Πολύ απλά, δεν τους πιστεύουμε. Το στοίχημα που έβαλε το Ποτάμι πριν από 19 μήνες είναι ένα. Να γίνει το Ποτάμι ο χώρος συνάντησης όλων των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας. Αυτό είναι το στοίχημα και εμείς θα το κερδίσουμε.

Όλοι αναγνωρίζουν ότι η απήχησή μας -το λένε και οι αντίπαλοί μας, και αναρωτιούνται πώς- όλοι αναγνωρίζουν ότι το Ποτάμι έχει μεγάλο ειδικό βάρος στην κοινωνία. Ότι έχει μια απήχηση πολύ πάνω από την εκλογική του δύναμη. Και αυτό όντως αποτελεί το μεγάλο μας κέρδος. Πρέπει όμως -και εδώ είναι η δική μας ευθύνη, και η δική μου ευθύνη πρωτίστως- να πείσουμε όλον αυτό τον κόσμο που κοιτάει προς το Ποτάμι, ότι το Ποτάμι αξίζει να είναι η πρώτη του επιλογή και όχι η δεύτερη επιλογή, όπως είναι για μια πολύ μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης και της κοινωνίας.

Η πορεία προς το συνέδριο άρχισε και θα πρέπει να σας πω ότι έχω εκπλαγεί, όπως έχουν εκπλαγεί και οι δημοσιογράφοι που παρακολούθησαν τις συναντήσεις στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στο Ηράκλειο. Αίθουσες ξεχειλισμένες από κόσμο. Επιστρέφουν όλοι. Δημιουργικές συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, συγκρούσεις, συζήτηση για τα λάθη, κριτική και αυτοκριτική, αλλά και λύσεις. Μαθαίνουμε, βελτιωνόμαστε, προχωράμε. Προσέξτε όμως, δεν αλλάζουμε ρότα. Δεν θα ανταγωνιστούμε τα κόμματα εκεί που αυτά θέλουν και που μας πιέζουν να τα ανταγωνιστούμε. Δεν θα κάνουμε μηχανισμούς σαν τους δικούς τους. Έχουμε άλλο σχέδιο. Θα κάνουμε ένα κόμμα δυνατό με μέλη, με στελέχη, με οργανωτική δομή, αλλά δεν θα γίνουμε ίδιοι μ’ αυτούς. Οι εποχές αλλάζουν και τα κόμματα πρέπει να αλλάξουν, πρέπει να πάρουν το μήνυμα της εποχής, όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Το Ποτάμι δεν αλλάζει ρότα. Κάθε φορά σε κάθε κενό, σε κάθε κρίση μικρή ή μεγάλη θα προβάλλει τη δύναμη της κοινωνίας και όχι τη δύναμη του κομματικού του μηχανισμού. Αυτό που μας ενδιαφέρει και που θα συνεχίσει να μας ενδιαφέρει είναι να μπει η κοινωνία στο παιχνίδι. Έχουμε ανάγκη τις εξαιρέσεις του παλιού, αλλά δεν έχουμε ανάγκη το παλιό. Δεν έχουμε ανάγκη τους πολιτικούς που συμβιβάστηκαν, τους πολιτικούς που αδιαφόρησαν. Τους πολιτικούς που κότεψαν και πολλές φορές τους πολιτικούς που πλούτισαν -ή αυτοί ή τα συμφέροντα που τους κάλυπταν-, ενώ η κοινωνία φτώχαινε. Έχουμε ανάγκη την εμπειρία του παλιού, τη δύναμη του παλιού, αυτούς που συγκρούστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά δεν θα ταυτιστούμε με το παλιό. Έχουμε ανάγκη τους ανθρώπους που δεν έσκυψαν κεφάλι σε συντεχνίες και συμφέροντα. Κάποιοι από αυτούς είναι ήδη στο Ποτάμι και κάποιοι θα προστεθούν και τις επόμενες μέρες και μέχρι το συνέδριο και όσο μεγαλώνει η αλήθεια μας, τόσο θα έρχεται αυτός ο κόσμος. Θα δώσουμε τη δυνατότητα σε όσους θέλουν και κυρίως στους νέους ανθρώπους να συμμετέχουν στο συνέδριό μας. Και θα κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια και πιστέψτε με θα το πετύχουμε. Θα ρίξουμε τις μαύρες κουρτίνες της αποχής. Να βγουν οι νέοι και να ξαναμπούν στην πολιτική. Αυτοί που απογοητεύτηκαν με τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί που έχουν αποτραβηχτεί. Θα τους τραβήξουμε από την αποχή και θα τους κάνουμε πρωταγωνιστές σε αυτή τη νέα εποχή. Αλλά όλα αυτά μπορούμε να τα πούμε και στις προσυνεδριακές μας συναντήσεις.

Φίλες και φίλοι, είμαστε εδώ, το ίδιο ξεροκέφαλοι ως προς τις ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα. Δεν μας πείθουν ότι έχουν αλλάξει μυαλά, δεν μας πείθουν ότι μπορούμε μαζί τους να αλλάξουμε τη χώρα. Αλλά ταυτόχρονα είμαστε ανοιχτοί προς όλους αυτούς τους πολίτες, τους απογοητευμένους, τους έμπειρους της πολιτικής, που θέλουν να αλλάξουν την καταθλιπτική ροή της παλιάς ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.

Κάναμε ένα λάθος -όχι τώρα προεκλογικά, το έχουμε κάνει αρκετό καιρό πριν- και βέβαια ο επικεφαλής ίσως να έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη. Θεωρήσαμε δεδομένο ότι οι άνθρωποι που είναι σαν κι εμάς, οι αυτοδημιούργητοι, οι κανονικοί λαϊκοί άνθρωποι, οι άνθρωποι που έχουν προσπαθήσει στη ζωή τους, που έχουν πέσει, που έχουν σηκωθεί, που τα έχουν ψιλοκαταφέρει, που τα έχουν καταφέρει, που έχουν προοδεύσει, αυτοί δηλαδή που είναι και μία μεγάλη εικόνα από το Ποτάμι, πιστέψαμε λοιπόν ότι αυτοί οι άνθρωποι θα καταλάβουν την αλήθεια του Ποταμιού και θα έρθουν εύκολα μαζί μας, ότι θα καταλάβουν αυτά που λέμε, ότι είμαστε ένα κομμάτι από αυτούς, θα μας κοιτάξουν με προσοχή και θα έρθουν με το μέρος μας. Και δεν τα καταφέραμε και θα πρέπει να το πούμε. Οι ριγμένοι των τελευταίων 30 ετών δεν μας πίστεψαν. Ζουν με τα ξεροκόμματα που πετάει πολλές φορές το πολιτικό σύστημα, ένα επίδομα, έναν διορισμό, ένα ρουσφετάκι, μια ειδική ρύθμιση, ένα χτύπημα στην πλάτη. Κι αυτό τους έχει κάνει να μην κοιτούν τη μία και μοναδική λύση που έχουν μπροστά τους. Κι αυτή η μοναδική λύση δεν είμαστε εμείς, αυτή η μοναδική λύση είναι η αυτοπεποίθησή τους ότι μπορούν να αλλάξουν τη χώρα, ότι μπορεί να μην υποκύπτουν στους εκβιασμούς των κομμάτων. Θα πρέπει λοιπόν και τους καλούμε αυτούς τους πολίτες -τη μεγάλη μας οικογένεια, τη μεγάλη οικογένεια των δημιουργικών ανθρώπων, τη μεγάλη οικογένεια των ανθρώπων που έχουν δώσει μάχες στη ζωή τους, που δεν έχουν επαναπαυθεί- τους καλούμε να παραμερίσουν τους φταίχτες και να απαιτήσουν μια άλλη πολιτική. Εμείς θα τους το λέμε καθημερινά, θα τους υπερασπιζόμαστε καθημερινά, θα δίνουμε τις μάχες μας στη Βουλή. Την Κυριακή ξεκινάει. Και λέω και εκ μέρους όλων των Βουλευτών ότι οι 11 Βουλευτές που έχει βγάλει το Ποτάμι με σοβαρότητα, με αποφασιστικότητα θα κάνουν τα πάντα για να περισώσουν όσα λογίζονται σημαντικά στον τόπο μας και τη ζωή μας.
Σας ευχαριστώ.