19 Μαΐου, 2014

Το Ποτάμι στο Μαρούσι

Ποτάμι

Ο Σταύρος Θεοδωράκης απαντώντας σε ερωτήσεις πολιτών στην κατάμεστη πλατεία του ΗΣΑΠ, στο Μαρούσι πριν από λίγο σχολίασε τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών που δείχνουν άνοδο της Χρυσής Αυγής και ανακοίνωσε ότι τις επόμενες μέρες θα επισκεφτεί τις περιοχές που η Χρυσή Αυγή είχε υψηλά ποσοστά χωρίς κάμερες.

Δείτε εδώ αποσπάσματα από τη συζήτηση του Σταύρου με τους πολίτες:

Χρυσή Αυγή

Είναι πάρα πολύ άσχημο. Κοίταξα το πρωί τον χάρτη με τα αποτελέσματα και είδα περιοχές που η Χρυσή Αυγή πήρε 20% στην Αθήνα. Νομίζω ότι κάτι πρέπει να κάνουμε. Και αυτό που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να φωνάζουμε από το μικρόφωνο. Αυτό μάλλον δεν βοηθάει. Ούτε οι φωνές βοηθούν, πρέπει να καταλάβει ο κόσμος. Σημαίνει ότι για κάποιο κόσμο έχει διαρραγεί η εμπιστοσύνη του σε όλο το πολιτικό σύστημα και προσπαθεί να στείλει ένα μήνυμα, κατ' εμέ με λάθος τρόπο, επιλέγοντας μια ακραία βίαιη ομάδα. Είναι μια ιστορία που θα την έχουμε ακούσει μερικές φορές και στις παρέες μας, μεταξύ αστείου και σοβαρού, σε κανένα καφενείο, καμιά φορά, ακούγεται κάποιος που λέει “δεν πάει πουθενά η υπόθεση με αυτούς τους πολιτικούς, θα ψηφίσω κάτι ακραίο”. Νομίζω ότι πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτό δεν είναι μία συνταγή συνέτισης. Και να σου πω για ποιο λόγο. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που ψηφίζει αυτή την παράταξη, αυτό το μόρφωμα. Τι θα αλλάξει στη χώρα; Τι θα αλλάξει; Θα αλλάξει τίποτα δημιουργικά στη χώρα; Πρέπει λοιπόν με κάθε τρόπο να πείσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Γιατί εγώ δεν θα πω, όπως κάποιοι με πολύ ευκολία λένε, ότι αυτή τη στιγμή έχουμε 20% σε κάποιες περιοχές της Αθήνας, ανθρώπους φασίστες ή ναζιστές. Δεν είναι έτσι. Που νιώθουν μια αδυναμία να βγάλουν μια θετική αντίδραση και σπρώχνονται σε μία αρνητική αντίδραση. Υπάρχει μια ευθύνη όλου του πολιτικού συστήματος, γιατί το πολιτικό σύστημα δεν είδε ότι ο κόσμος ενοχλείται από κάποιες συμπεριφορές του πολιτικού συστήματος, ενοχλείται από μια αδυναμία να απαντήσει στα προβλήματα, να δώσει κάποιες λύσεις στο πρόβλημα της μετανάστευσης, να δώσεις κάποιες λύσεις στο πρόβλημα της φτώχειας που έχουν κάποια στρώματα. Από τη στιγμή λοιπόν που δεν νιώθει ο άνθρωπος στον Άγιο Παντελεήμονα ή στα Σεπόλια ότι υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα που τον σκέφτεται, πάει σε αυτούς που υποτίθεται θα τιμωρήσουν το πολιτικό σύστημα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε μια προσπάθεια όλοι μας και όσο μπορώ τις επόμενες μέρες θα περάσω από αυτές τις περιοχές για να μιλήσω. Όταν λέω θα περάσω δεν εννοώ θα περάσω με κάμερες ή με φωτογραφίες – μη περιμένετε δηλαδή να δείτε τίποτα στις εφημερίδες. Θα περάσω όπως περνούσα παλιά, ως δημοσιογράφος. Θέλω πραγματικά να συζητήσω με αυτούς τους ανθρώπους τι είναι αυτό που τους οδηγεί... και νομίζω ότι αυτό θα ήταν η μόνη λύση. Δηλαδή κάποιοι από τους πολιτικούς να πάνε σε αυτές τις περιοχές, χωρίς θωρακισμένα αυτοκίνητα. Να πάνε πεζοί, να πάνε να συζητήσουν με τον κόσμο, και πιθανόν να καταλάβουν ποιες είναι οι αιτίες και να βρούμε κάποιες λύσεις.

Δικαιοσύνη

Υπάρχει ένα πρόβλημα με τη δικαιοσύνη στη χώρα τεράστιο, που έχει σχέση κυρίως με την καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης και θα πρέπει να ξέρετε ότι η καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, δηλαδή υπάρχουν αποφάσεις που μπορούν να βγουν μετά από 8 χρόνια, 12 χρόνια - όλοι είχαμε κάποια στιγμή, εγώ δεν είχα ευτυχώς μέχρι τώρα - όλοι είχαμε μια εμπλοκή και βλέπουμε ότι τραβάει και τραβάει... Είναι μια υπόθεση άσχημη, κυρίως είναι βραχνάς για την οικονομία. Ένα από τα πρώτα πράγματα που ζητάνε οι άνθρωποι που έρχονται στην Ελλάδα για να επενδύσουν, είναι η γρήγορη απονομή δικαιοσύνης. Από μία εργατική διαφορά, από μία διένεξη με τον απέναντι, με τον από πάνω, με το κράτος... Αν δεν αλλάξουμε τις ταχύτητες απονομής δικαιοσύνης, πραγματικά δεν θα μπορέσουμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη. Δεν θα μπορέσουμε να έχουμε υγιείς οικονομικές δυνάμεις που θα επενδύσουν στη χώρα. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί είναι από τα πράγματα που θα μπορούσαν να αλλάξουν χωρίς πολλά λεφτά, γιατί αφορά κάποιες συντεχνίες, κάποιες ανικανότητες πολιτικών. Δεν είναι κάτι που χρειάζεται τεράστια κονδύλια για να γίνει, χρειάζεται μια σειρά από αποφάσεις.

Πρέπει να ερευνηθούν τα εμβάσματα που έφυγαν όταν άρχισε η κρίση

Η λίστα Λαγκάρντ δεν είναι η μόνη λίστα που πρέπει να ερευνηθεί. Πρέπει να ερευνηθεί, εννοείται. Και πρέπει να ερευνηθούν και τα 50 χιλιάδες εμβάσματα που φύγανε στο εξωτερικό όταν άρχισε η κρίση. Τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων που φύγανε. Πιθανόν κάποια απ' αυτά τα λεφτά να είναι δουλεμένα και νόμιμα λεφτά. Αλλά όλοι σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και κάποια άλλα λεφτά που φύγανε και πρέπει να έχουμε κάποιες απαντήσεις και δεν έχουμε απαντήσεις. Και θυμάστε ότι - κι εδώ είναι η υποκρισία του πολιτικού συστήματος - όταν αποκαλύφθηκε αυτή η υπόθεση, η Νέα Δημοκρατία που δεν τα σηκώνει αυτά, είπε ότι είναι ντροπή που το ΠΑΣΟΚ δεν έλυσε τις απορίες του κόσμου και δεν μάθαμε ποιοι έχουν τα λεφτά, αν δηλαδή τα έχουνε νόμιμα, αν θα πρέπει να φορολογηθούν, πώς θα πρέπει να φορολογηθούν κλπ. Έχουν περάσει από τότε 2 χρόνια και δεν έχουμε κανένα αποτέλεσμα. Από τη μία κυβέρνηση δηλαδή, έχουν περάσει 2 χρόνια και δεν έχουμε κανένα αποτέλεσμα με τη λίστα Λαγκάρντ. Και δεν ξέρω αν θα έχουμε. Υπάρχει λοιπόν μία ανυποληψία του συστήματος δίωξης, του συστήματος έρευνας.

Οι βασικές κομματικές επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων ηττηθήκανε στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές

Είδατε τι έγινε με τις επιλογές του Αντώνη Σαμαρά στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και μπορούμε να απαριθμήσουμε και άλλες περιοχές. Τι επέλεξε; Οι προσωπικές επιλογές του Αντώνη Σαμαρά - δεν θέλω να λέω πρόσωπα τώρα γιατί δεν μ' αρέσει να μιλάω για ηττημένους - στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ήταν τρεις πρώην υπουργοί. Αυτό είναι το παλιό πολιτικό σύστημα της δεξιάς, θεωρεί ότι καβάτζα του ελληνικού λαού είναι οι υπουργοί. Μπορεί να έχουνε καταδικαστεί στη συνείδηση του κόσμου, μπορεί να έχουνε φύγει, μπορεί να μη τα έχουν καταφέρει, αλλά είναι εκεί σε μια ντουλάπα. Κάποια στιγμή θα τους βγάλουνε και θα τους βάλουνε συνήγορο του καταναλωτή. Πήρανε έναν παλιό υπουργό και τον βάλανε συνήγορο του καταναλωτή.

Είδαμε και ποιες είναι οι επιλογές που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες περιφέρειες. Στη Θεσσαλία, στην Κρήτη που πάτωσε, στην Πελοπόννησο που ήταν σε αναντιστοιχία με τις τοπικές κοινωνίες του κόμματος. Γιατί όσο μεγαλώνουν μερικά κόμματα, μοιάζουν με τα κόμματα που θέλουν να διαδεχθούν. Οι επιλογές τους μοιάζουν επικίνδυνα. Βάλανε ανθρώπους απλά και μόνο επειδή θεωρούσαν ότι είναι τα καλύτερα κομματικά στελέχη, που πρέπει να ανταμειφθούν. Δεν ρώτησαν τις τοπικές κοινωνίες και γι' αυτό έχουν το αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει ηττηθεί, ενώ υποτίθεται ότι έρχεται για να πάρει την εξουσία. Να έχει φύγει από τη μάχη απ' τις περισσότερες περιφέρειες. Να μην είναι στο δεύτερο γύρο. Αυτό δείχνει κάτι. Παρασυρθήκαμε στις εκλογές τώρα αυτές με τα exit poll που πέσαν έξω και δεν είπαμε το σημαντικό. Ότι οι βασικές κομματικές επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων ηττηθήκανε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Και αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο μήνυμα το οποίο πρέπει να πάρουν από την ελληνική κοινωνία.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης για τον Γιάννη Μπουτάρη

Υπερηφανεύονται κάποιοι για τον Μπουτάρη – ο Μπουτάρης τελικά είναι με όλα τα κόμματα. Λοιπόν επειδή είναι φίλος μου ο Μπουτάρης, και επειδή είχαμε μιλήσει από τότε που μου είχε εξομολογηθεί ότι θα το επιχειρήσει, όλα τα κόμματα ήταν εναντίον του, ως ο τρελός της Θεσσαλονίκης βγήκε... Βέβαια, όταν ο τρελός κερδίζει, όλοι οι άλλοι αρχίζουν και διαγκωνίζονται στο πλάι του και λένε “είναι δικός μου”. Και βγήκαν τώρα όλοι – δεν θέλω να προσβάλλω κάποιους ανθρώπους, από κόμματα που αδυνατούν να καταγράψουν οποιαδήποτε νίκη στην κοινωνία και λένε να καταγράψουμε τη νίκη στη Θεσσαλονίκη, γιατί υπάρχει αυτή η παλιά ελληνική ρήση, ότι η ήττα δεν έχει έναν πατέρα, η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, κι όλοι δηλώνουν ότι είναι με τον Μπουτάρη. Ο Μπουτάρης ήταν μόνος, ήταν ο τρελός του χωριού που αποφάσισε να συγκρουστεί με το κομματικό σύστημα της Θεσσαλονίκης. Έτσι κέρδισε και έτσι συνεχίζει. Το ότι τον στηρίζουν κάποιοι, να το κάνουν, αλλά να μη προσπαθούν να καπηλευθούν την επιτυχία του. Και εμείς είμαστε μακριά από αυτή τη λογική, ότι οι δήμοι πρέπει να ανήκουν στα κόμματα, και ότι τα κόμματα πρέπει να υποδεικνύουν λύσεις στους πολίτες.

Για το ιδρυτικό συνέδριο στην Αλεξανδρούπολη

Μου λένε οι άνθρωποι στη Θράκη, "μην έρχεστε μόνο προεκλογικά, μην έρχεστε μόνο για δημιουργήσετε προβλήματα στη Θράκη, κάντε κάτι για τη Θράκη σε ανύποπτο χρόνο". Και λέω "τι να κάνουμε;" "Κάνε εδώ το συνέδριό σου".  Έτσι ξεκίνησε λοιπόν η ιδέα για το συνέδριο στη Θράκη. Ότι πατριώτης δεν είσαι όταν μιλάς για τη Θράκη από την Αθήνα. Πατριώτης είσαι όταν κάνεις το συνέδριό σου στη Θράκη. Εμείς λοιπόν είπαμε ότι αντί να πάρουμε τα τρένα και τα αεροπλάνα και να έρθουμε όλοι στο Κάραβελ, στο Χίλτον ή όπου έρχεται ο καθένας, θα πάρουμε τα τρένα και θα πάμε να κάνουμε το συνέδριό μας στην Αλεξανδρούπολη, όχι στη Σαμοθράκη τελικά. Πάνω στις ράγες, εκεί που καταλήγει το τρένο, στο δημοτικό κάμπινγκ της Αλεξανδρούπολης. Υπάρχουν και λύσεις για αυτούς που δεν θέλουν το κάμπινγκ, αλλά επειδή το κόμμα λεφτά δεν έχει και δεν προβλέπεται να βρούμε με αυτά που λέμε, δεν θα κάνουμε ένα συνέδριο ακριβό, θα κάνουμε ένα συνέδριο φτηνό, όπως είναι και η προεκλογική μας εκστρατεία.

Ραντεβού λοιπόν για όλους στην Αλεξανδρούπολη!