7 Ιανουαρίου, 2015

Ο Σταύρος Θεοδωράκης στη Λαμία

Ποτάμι

Με μια πρωινή επίσκεψη στη Λαμία, ο επικεφαλής του κινήματος Σταύρος Θεοδωράκης, συνέχισε την προεκλογική περιοδεία του σε ολόκληρη την Ελλάδα. Επισκέφθηκε το εμπορικό κέντρο και στην συνέχεια παραχώρησε συνέντευξη τύπου στα ΜΜΕ της Στερεάς Ελλάδος:

Για την Ευρώπη
Για το Ποτάμι η υπόθεση της Ευρώπης και του ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν είναι στα πλαίσια ενός παζαριού το βγαίνουμε από το ευρώ ή βγαίνουμε από την Ευρώπη. Πιστεύουμε ότι το μήνυμα που θα πρέπει να εκπέμψουμε ως χώρα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι η χώρα μας είναι στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα συνεχίσει την πορεία της μέσα στο ευρώ και την ευρωζώνη. Θα το εκτιμούσα, και θα το εκτιμούσε βέβαια πολύ περισσότερο από μένα ο ελληνικός λαός, εάν την ίδια αποφασιστικότητα είχε όλο το πολιτικό σύστημα. Δηλαδή εάν δεν έθετε εν αμφιβόλω τη συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη. Είναι ολέθριο που κάποιοι πολιτευτές για να ενθουσιάσουν κάποια πλήθη βγαίνουν κατά καιρούς και αφήνουν αμφιβολίες για την συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωζώνη. Είναι πραγματικά ολέθριο σε μια εποχή που η Ελλάδα δεν έχει εναλλακτικές λύσεις, σε μια εποχή που υπάρχουν πολλά προβλήματα στα ευρύτερα σύνορα μας να λένε κάποιοι ότι η Ευρώπη μπορεί να είναι το σπίτι μας, αλλά μπορεί και να μην είναι το σπίτι μας. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν και ας αποφασίσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο τμήμα της Ευρώπης και της Ευρωζώνης. Τώρα.

Για το αν υπάρχει κίνδυνος εξόδου από την Ε.Ε
Κατά την εκτίμησή μου η Ευρώπη έχει αποφασίσει να πορευθεί και να βοηθήσει την Ελλάδα. Αυτό φάνηκε από τις μέχρι τώρα αποφάσεις των κοινοβουλίων όλων των χωρών. Η Ελλάδα δεν δανειοδοτείται από κάποιους πλούσιους τραπεζίτες της Ευρώπης αλλά από τον ευρωπαϊκό λαό και τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Είναι σαφές λοιπόν ότι αυτές οι κοινωνίες θέλουν την Ελλάδα στην Ευρώπη. Πάντα όμως παίζει ρόλο και το πως συμπεριφέρεται και ο άλλος, στην περίπτωσή μας ο Έλληνας. Πιστεύω λοιπόν ότι πρέπει να τελειώσει αυτή η συζήτηση και ότι πρέπει να είναι απόλυτη η θετική τοποθέτηση των κομμάτων εξουσίας στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να μην υπάρχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ούτε η πιθανότητα μιας συζήτησης εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για το μέλλον της χώρας στην Ευρώπη
Έχουν ακουστεί διάφορα, ακόμα και τις τελευταίες μέρες, από κάποιους ανεγκέφαλους, οι οποίοι λένε ότι η χώρα έχει εναλλακτικές λύσεις. Έχω ακούσει κάποιον επί παραδείγματι να ζητάει να μας δώσει η Ευρώπη ένα χρυσό αλεξίπτωτο και να πέσουμε στο δικό μας νόμισμα. Να γυρίσουμε σε ένα δικό μας νόμισμα. Δεν θα υπάρξει χρυσό αλεξίπτωτο και αυτός που το προτείνει θα είναι υπόλογος απέναντι στην ιστορία. Η χώρα πρέπει να μείνει στο ισχυρό Ευρώ. Οι κινήσεις που θα κάνει το Ποτάμι ως τρίτη δύναμη της χώρας, είτε με τη Νέα Δημοκρατία πρώτο κόμμα είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, θα είναι προς αυτή την κατεύθυνση. Θα είναι η σταθεροποίησή μας στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Θα πρέπει να μειωθεί η κουβέντα και δεν θα πρέπει να πυροδοτούμε εμείς οι Έλληνες αυτή την κουβέντα, όπως επίσης δεν θα πρέπει για άλλη μια φορά να εμφανιζόμαστε εμείς οι ίδιοι ότι αμφισβητούμε την Ευρωπαϊκή υπόσταση της χώρας.

Για τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος
Η Ελλάδα πήρε ένα πολύ μεγάλο δάνειο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Το ότι οι δικοί μας πολιτικοί ήταν ανίκανοι να χειριστούν τα θέματα και να βρεθεί η χώρα μας σε μια πορεία ανάπτυξης είναι ένα δικό μας πρόβλημα. Ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Γιατί βλέπω τώρα κάποιους υπουργούς, υπουργούς αυτής της κυβέρνησης, που έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη για τις πληγές της κοινωνίας και βγαίνουν και λένε ότι «δε φταίμε εμείς» , «φταίει η Τρόικα» ή «φταίει το μνημόνιο». Αυτοί καλύπτονται. Καλύπτονται πίσω από τις κουρτίνες. Αυτοί φταίνε. Οι υπουργοί του Σαμαρά και του Βενιζέλου φταίνε που δεν έχουμε κατακτήσει το έδαφος που θα έπρεπε. Αυτοί καθυστέρησαν τις αλλαγές. Αυτοί συνέχισαν να ενισχύουν τα δικά τους παιδιά. Αυτοί δεν διόρθωσαν το τραπεζικό σύστημα. Δεν θα πρέπει να παρασυρθούμε σε μια κουβέντα αναζητώντας τον φταίχτη έξω από τη χώρα, αφήνοντας τον φταίχτη εντός χώρας στο απυρόβλητο. Η ευθύνη λοιπόν είναι του Σαμαρά. Η ευθύνη είναι του Βενιζέλου. Η ευθύνη αύριο θα είναι του επόμενου πρωθυπουργού. Αυτός αποφασίζει, αυτός διαπραγματεύεται. Το ότι οι ξένοι έκαναν λάθη και ότι έδωσαν προτάσεις οι οποίες δεν έπρεπε να υλοποιηθούν είναι ένα άλλο ζήτημα και όχι η κύρια συζήτηση. Αυτό που ενδιαφέρει εμάς, ως χώρα, είναι το τι κάνουν οι δικοί μας πολιτικοί και πως μας προστατεύουν…

Για την πιθανότητα επαναληπτικών εκλογών
Ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή το Ποτάμι, όσο δυνατό και αν είναι, δεν έχει την ευθύνη της κυβέρνησης, άρα είναι υποχρεωμένο με αυτούς που ο ελληνικός λαός θα επιλέξει να βρει κάποιες λύσεις. Μπορεί να μην είναι ιδανικές αλλά δεν είμαστε της άποψης ότι πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και να δώσουμε το έδαφος μόνο στους παλιούς. Θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τα πράγματα. Έτσι εξελίσσεται η ζωή. Εξελίσσεται η ζωή με μια γνώση της δύναμής σου. Εμείς λοιπόν δεν θέλουμε τη χώρα ακυβέρνητη, δεν θέλουμε εκλογές και ξανά εκλογές. Η χώρα οικονομικά είναι γονατισμένη. Όλοι οι δείκτες αρχίζουν και γυρνάνε αρνητικά από τις φορολογικές εισπράξεις και μάλιστα μαθαίνω ότι στην υστέρηση των φορολογικών εσόδων πρώτες είναι οι εφορίες των πλούσιων περιοχών, κάτι που σημαίνει ότι κάποιοι δε σκέφτονται πατριωτικά και βγάζουν τα λεφτά τους από τη χώρα. Και αυτό είναι ολέθριο. Πιστεύω λοιπόν ότι είναι απαραίτητο αυτή τη στιγμή να έχουμε κυβέρνηση αμέσως μετά τις εκλογές και όχι να πηγαίνουμε από εκλογές σε εκλογές σε μια διαλυμένη χώρα.

Για το εκλογικό σύστημα
Το να απαιτεί κάποιος την αυτοδυναμία όταν έχει το 45% είναι λογικό. Το να απαιτεί κάποιος την αυτοδυναμία όταν έχει το 28% και λέει ότι εάν το κάνω 34% θα έχω αυτοδυναμία είναι μια προσβολή στον ελληνικό λαό. Έχουμε αλλάξει λίγο τις έννοιες των λέξεων. Δηλαδή, θεωρείται σήμερα Δημοκρατικό και αριστερό να λέει κάποιος απαιτώ την αυτοδυναμία με 50+ έδρες που μου δίνει ο εκλογικός νόμος και με ένα ποσοστό 35%; Ότι με 35% γίνομαι απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού; Αυτό είναι κάτι βρώμικο απέναντι στον ελληνικό λαό. Θέλεις το 35% για να εκλέξεις βουλευτές για το 51%; Δεν πρέπει να το δεχθούμε. Πρέπει να έχουμε ένα μέτωπο απέναντι στην ανάγκη των κομμάτων να κυβερνάνε μόνα τους.

Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
Έχω μία ένσταση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι η πρώτη φορά που το λέω. Δε θέλω ένα Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία. Πιστεύω ότι και κανένας Έλληνας δεν θέλει Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία. Αυτό γιατί η καινούργια Βουλή θα μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο με 180 στην πρώτη ψηφοφορία αλλά στις θα αρκούν και 90 και 70 και 60 και με 10 ψήφοι. Δηλαδή στην τρίτη ψηφοφορία θα βγει Πρόεδρος Δημοκρατίας αυτός που παίρνει τις περισσότερους ψήφους. Αυτό σημαίνει ότι αν ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας και έχει την πλειοψηφία θα βγει αυτός. Θέλει ο ελληνικός λαός έναν Πρόεδρο ενός τμήματος της Νέας Δημοκρατίας ή ενός τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι λάθος. Θα πρέπει να έχουμε έναν Πρόεδρο με 180 ψήφους. Θα πρέπει να έχουμε έναν δυνατό Πρόεδρο. Έναν Πρόεδρο που να μην αμφισβητείται καθημερινά η πρόθεσή και οι αποφάσεις του. Γιατί αυτό θα συμβεί αν έχουμε ένα Πρόεδρο της σχετικής πλειοψηφίας. Από την επόμενη μέρα θα αρχίσει το άλλο καλαμπούρι και θα αμφισβητούμε τις αποφάσεις του Προέδρου. Δεν το θέλω και θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί σοβαρά να μη το κάνουν. Αλλά έστω και τώρα υπάρχει δρόμος. Να συμφωνήσουν προεκλογικά σε έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας ο οποίος θα εκλεγεί αμέσως μετά τη σύσταση της καινούργιας Βουλής, με 180 ψήφους και όχι με σχετική πλειοψηφία.

Για τις «κόκκινες» γραμμές
Το πιο σημαντικό είναι να συμφωνήσουμε για τις κόκκινες γραμμές μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Το μπόι σου καθορίζει το πως θα ρίξεις κάτω τον αντίπαλο. Δηλαδή, εάν ο κόσμος δεν σου δώσει δύναμη θα μπορείς να απαιτήσεις λίγα πράγματα. Αν ο κόσμος σου δώσει δύναμη μπορείς να απαιτήσεις πολλά. Οι ακρογωνιαίοι λίθοι μιας διαπραγμάτευσης για το Ποτάμι είναι οι παρακάτω:

 

  • Το πρώτο είναι ευρωπαϊκή πορεία. H χώρα δεν παζαρεύει την έξοδό της από το Ευρώ. Το νόμισμά μας είναι το Ευρώ και αυτό για μας είναι πρώτο και αδιαπραγμάτευτο.
  • Δεύτερο ζήτημα είναι το τρίπτυχο. Δουλειές δουλειές δουλειές. Αυτό σημαίνει το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι ότι μια καινούργια κυβέρνηση είναι μια βεντάλια μέτρων, τα οποία εμείς τα έχουμε αναπτύξει στο Ίδρυμα Κακογιάννη και υπάρχουν αναλυτικά στο σαιτ, μας για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Αυτό σημαίνει προσέλκυση ξένων επενδυτών ,ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας και της εξαγωγής. Ενίσχυση των νέων στην επιχειρηματική δράση και με τη βοήθεια, ελπίζουμε, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί θεωρούμε ότι είναι υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αυξήσει τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων προς την Ελλάδα. Αυτό είναι ένα από τα αιτήματά μας, να δεκαπλασιαστούν τα κονδύλια , να αξιοποιηθούν τα δισεκατομμύρια του ΕΣΠΑ που φτάνουν υπό τον τίτλο «έξυπνη εξειδίκευση».
  • Η τρίτη προτεραιότητα της χώρας που είναι πάρα πολύ σημαντική και συνδυάζεται με το θέμα της διακυβέρνησης. Να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα επιστρέψει η παλιά παρέα στα πράγματα αλλά και ότι δε θα επιτρέψουμε να έρθει καμία άλλη κομματική παρέα στα πράγματα. Ο κόσμος δεν μπορεί να κυβερνάται από κομματικές παρέες. Ούτε του Σταύρου, ούτε του Αλέξη, ούτε του Αντώνη. Δηλαδή βάζω τον αποτυχόντα υπουργό στην παγκόσμια τράπεζα. Δεν είναι προσβολή αυτό; Βάζω τον άλλο αποτυχόντα υπουργό σε μία θέση ελληνικού Δημοσίου με δέκα χιλιάδες ευρώ μισθό το μήνα; Δεν είναι προσβολή; Το τρίτο σημαντικό θέμα λοιπόν είναι να κάνουμε μία συμφωνία ότι δε θα επιτρέψουμε είτε την παράταση, είτε την αναγέννηση ενός καινούργιου κομματικού κράτους. Οι θέσεις δεν πειράζονται ανάμεσα στα κόμματα. Δεν δεχόμαστε το «4 -2- 1». Δεν δεχόμαστε μοίρασμα θέσεων. Αυτό που απαιτούμε είναι με μικρές συνοπτικές διαδικασίες να βρεθούν στα πράγματα οι άξιοι. Στο νοσοκομείο της Λαμίας δεν θα πάει ο πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα πάει ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ. Θα πάει αυτός που είναι ικανός για ένα τόσο σημαντικό πόστο. Και αυτό εννοούμε όταν λέμε να δεσμευτούν. Να δεσμευτούν οι κομματικοί στρατοί σε αυτή τη λογική. Για μας αυτός είναι όρος απαράβατος. Λοιπόν.
  • Τέταρτον ζήτημα. Τα λεφτά του κόσμου είναι ασφαλή. Δεν είναι σημισιακά των κομμάτων. Εμείς στην Κρήτη το λέμε σημισιακά και εννοούμε συνεταιρικά. Δεν είναι σημισιακά με τα κόμματα τα χρήματα του κόσμου για να βγαίνουν κάποιοι και λένε ότι άμα δε βρούμε λεφτά από την Ευρώπη θα κάνουμε εσωτερικό δανεισμό και θα πάρουμε τα λεφτά των ανθρώπων. Ποιων ανθρώπων; Πρέπει να το πούμε. Δεν εννοούν των πλουσίων. Οι πλούσιοι, κακώς, αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση μάλλον έχουν εξασφαλίσει τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Στις τράπεζες είναι τα λεφτά του κόσμου, αυτά που έχει ο καθένας για να σπουδάσει τα παιδιά του, για ένα κτηματάκι που θα πάρει αύριο στην κόρη του ή στο γιο του, τα χρήματα με τα οποία θα παντρέψει τα παιδιά. Αυτά είναι τα λεφτά του κόσμου. Είναι λίγα λεφτά και δεν είναι θέμα δικής μου ερμηνείας, είναι τα στοιχεία της τράπεζας. Το 90% των καταθέσεων είναι μικροκαταθέτες. Τα λεφτά λοιπόν αυτά είναι του κόσμου και δεν είναι των κομμάτων. Αυτό είναι ένα απαράβατο και το προτάσσω γιατί κάποιοι ανεγκέφαλοι αρχίζουν και το αμφισβητούν. Για αυτό το προτάσσω. Βγαίνουν όλο και πιο συχνά στα κανάλια και λένε θα πάρουμε λεφτά από τις καταθέσεις. Τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων θα τα χρησιμοποιήσουμε. Όχι, με μας δε θα τα χρησιμοποιήσετε. Ύστερα, υπάρχει μια κοινωνία που έχει πληγές. Ναι μεν θέλουμε δουλειές αλλά οι δουλειές δε θα είναι από την πρώτη στιγμή για όλους. Άρα, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα δεν είναι ένα από τα μέτρα που πρέπει να πάρει κάποια στιγμή μια κυβέρνηση, όπως έχω ακούσει να λένε στη Νέα Δημοκρατία. Είναι η απόλυτη προτεραιότητα. Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα πρέπει να επεκταθεί και τα πλεονάσματα στον προϋπολογισμό να ξεκινάνε αφού έχει δοθεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στις πραγματικά φτωχές οικογένειες.

 

Για την ασυνεννοησία του πολιτικού συστήματος
Το μέλλον, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο επιβάλει συνεργασίες. Επιβάλει να συνομιλούμε. Αυτή τη στιγμή είναι προσβολή η στάση και του Τσίπρα, και του Σαμαρά. Ο ένας θεωρεί τον άλλο προδότη και δεν συνομιλούν. Είναι λάθος, είναι επικίνδυνο για τη χώρα και δεν συμβαίνει πουθενά, παρά μόνο σε τριτοκοσμικά καθεστώτα. Μόνο εκεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν συνομιλεί με τον Πρωθυπουργό.

Για την πορεία του Ποταμιού στις εκλογές
Είναι καλό την ώρα της «μάχης» να σε απασχολούν τα θετικά σενάρια και να μην διακατέχεσαι από ηττοπάθεια. Ο στόχος μας είναι ένας και ξεκάθαρος. Το Ποτάμι τρίτο κόμμα. Νομίζω αυτή είναι μια επιλογή που όσο πλησιάζουμε στις κάλπες θα ενισχύεται γιατί ακόμα και αυτοί που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και αυτοί που ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, το λένε και οι δημοσκοπήσεις, το κάνουν με κρύα καρδιά. Δηλαδή λένε «να το κάνουμε, να δοκιμάσουμε, να δούμε» . Νομίζω ότι στις σκέψεις αυτού του κόσμου πρέπει να μπει η ιδέα να δοκιμάσει και το καινούργιο. Το παλιό ότι ήταν να δώσει το έδωσε στην πολιτική μας ζωή. Πρέπει να δοκιμάσει να βάλει στην πολιτική κανονικούς ανθρώπους. Νομίζω ότι η προδοσία που έχει νιώσει ο Ελληνικός λαός από τις προηγούμενες λανθασμένες επιλογές του, επιλογές που δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, οδηγούν στην ενίσχυση του Ποταμιού. Θεωρώ ότι αν δεν είμαστε τρίτο κόμμα κάποιο λάθος έχω κάνει εγώ.

Για το νέο κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου
Κανείς δεν αποκλείεται στη Δημοκρατία. Εγώ δεν είμαι ούτε υπέρ του εξοστρακισμού, ούτε υπέρ των αποκλεισμών. Ο καθένας έχει δικαίωμα να δοκιμάζεται απέναντι στον Ελληνικό λαό, αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που είναι στο στόμα όλων των Ελλήνων πολιτών. Στον Γιώργο Παπανδρέου δόθηκε, σχεδόν, 45%, ένα δυσθεώρητο ποσοστό. Τι το έκανε; Γιατί δεν μπόρεσε να αλλάξει αυτά που θέλει σήμερα να αλλάξει όταν είχε το 45%; Ποιος έφταιξε, αν δεν έφταιξε ο ίδιος; Όταν σου δίνει ο Ελληνικός λαός 45% σου δίνει μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Σχεδόν σου δίνει «λευκή επιταγή» και νομίζω ότι είναι λίγο παράξενο να έρχεσαι μετά από μερικά χρόνια και να λες «βοήθα με να σε βοηθήσω». Είχες την ευκαιρία και την έχασες.

Για τις συνεργασίες του Ποταμιού
Αυτή τη στιγμή ζητά να κυβερνήσει τη χώρα ένα κόμμα που έχει από συνεργάτες του Άκη Τσοχατζόπουλου μέχρι Κομμουνιστές, Μαοϊστές και Σταλινικούς. Θα ζητήσω μάλλον τη συνταγή από τον Τσίπρα. Πως καταφέρνει να συγκεράσει όλες αυτές τις αντιθέσεις σε ένα κόμμα εξουσίας; Για να πάμε και στην ειλικρινή απάντηση, όσοι έρχονται στο Ποτάμι δεν έρχονται ως συνιστώσες. Δεν έρχεται η Δράση ως συνιστώσα στο Ποτάμι ή οι Μεταρρυθμιστές. Ο κύριος Σκυλακάκης, όπως ξέρετε, δεν θα είναι υποψήφιος. Στο Ποτάμι έρχονται άνθρωποι σεβόμενοι τις αρχές και το πρόγραμμα του Ποταμιού. Οι αποφάσεις είναι του Ποταμιού. Οι αποφάσεις είναι της κοινοβουλευτικής ομάδας, είναι του Επικεφαλής, και αυτό είναι σεβαστό σε όλες τις δυνάμεις που εισρέουν στο Ποτάμι. Εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις. Προσέξτε όμως, με όλους αυτούς μας ενώνουν μερικά πράγματα. Στο Ποτάμι δεν έχουμε Νεοφιλελεύθερους. Έχουμε Προοδευτικούς Φιλελεύθερους, έχουμε Αριστερούς Μεταρρυθμιστές, έχουμε Σοσιαλιστές, έχουμε Σοσιαλδημοκράτες, έχουμε παραδοσιακούς Κεντρώους, αυτούς που λέγαμε κάποτε «Κέντρο» ή «Ένωση Κέντρου». Έχουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δεν έρχονται στο Ποτάμι για να φτιάξουν μια ιδεολογική συμμαχία, που δεν μπορούμε να φτιάξουμε, αλλά να κάνουμε μια πολιτική συμμαχία. Γκρεμίζεται η χώρα. Έρχονται λοιπόν κάποιοι να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια μέσα από το Ποτάμι. Εάν στην πορεία υπάρχουν επιμέρους θέματα στα οποία διαφωνούμε, που προφανώς θα υπάρχουν, όπως θα υπάρχουν και θέματα που θα διαφωνήσουμε σε μια Κυβέρνηση, στα κομβικά σημεία αυτή τη στιγμή όλη η προοδευτική Ελλάδα των αλλαγών είναι ενωμένη. Αυτό είναι το σχέδιο μας λοιπόν. Ένα πλαίσιο αλλαγών για τα πολύ σημαντικά θέματα, ώστε να ορθοποδήσει η πρώτη χώρα και μετά να αρχίσουμε να διαφωνούμε αν τα παγκάκια στην πλατεία θα πρέπει να είναι πράσινα ή κόκκινα.

Διαβάστε ολόκληρη την απομαγνητοφώνηση εδώ:

Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Καλημέρα. Όπως αντιλαμβάνεστε η πρότασή μας είναι διαφορετική σε όλα τα επίπεδα. Ένα από τα πράγματα που έχουμε πει είναι ότι αντί να σπαταλάνε λεφτά του ελληνικού λαού τα Κόμματα για να κάνουν πολυδάπανες διαφημιστικές εκστρατείες και να γεμίζουν όλες τις πόλεις με αφίσες, εμείς τους προτείναμε να πάνε σε όλες τις Περιφέρειες να δώσουν συνεντεύξεις στους τοπικούς δημοσιογράφους να ενημερώνεται ο κόσμος της Περιφέρειας και νομίζω ότι έτσι θα γινόταν ένας καλύτερο διάλογος, λιγότερο σπάταλος και με πολύ μεγαλύτερη …
(Διαλογικές συζητήσεις)
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έλεγα ότι η πρότασή μας είναι προς τα Κόμματα ότι αντί να διεξάγουν πολυδάπανες καμπάνιες με εκατομμύρια αφίσες σε όλη τη χώρα θα μπορούσαν και θα ήταν πιο τίμιο και λιγότερο δαπανηρό για τον ελληνικό λαό γιατί όπως ξέρετε τα λεφτά των προεκλογικών αγώνων δεν τα δίνουν τα Κόμματα από την τσέπη τους τα δίνει ο ελληνικός λαός για να τα κάνουν τα Κόμματα, θα ήταν λοιπόν πιο τίμιο για τα Κόμματα να κάνουν κουβέντες ανά Περιφέρεια, αυτό είχαμε προτείνει εμείς και αυτό έχουμε προτείνει, να έρχονται οι πολιτικοί Αρχηγοί στις Περιφέρειες να συζητούν με τους δημοσιογράφους και αυτή η εικόνα, αυτές οι συνεντεύξεις να μεταδίδονται έτσι ώστε να κάνουμε επιτέλους ένα στοιχειώδη διάλογο και βέβαια να γίνουν και στην Αθήνα κάποια debate με όλους όσους δεν φοβούνται το διάλογο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τις αποφάσεις των άλλων, εμείς το κάνουμε ήδη είμαι εδώ και είμαι στη διάθεσή σας για ερωτήματα. Υπάρχουν κάποιες συμμετοχές και ο καθένας μπορεί να παίρνει τον λόγο και να ρωτάει ότι πιστεύει ότι πρέπει να ρωτήσει.
Στη διάθεσή σας.
Μ. ΤΖΑΤΖΑΝΗ («STAR ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»): (Ερώτηση εκτός μικροφώνου)
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Να συμπληρώσω κάτι στο ίδιο ερώτημα. Κύριε Θεοδωράκη θα ήθελα να μας πείτε στο ίδιο ερώτημα της συναδέλφου, εάν το Ποτάμι θεωρεί υπαρκτό τον κίνδυνο εξόδου της χώρας από το ευρώ και αν αυτό κατά τη γνώμη σας οφείλεται σε λάθος κυβερνητικούς χειρισμούς, ή πυροδοτείται ως κλίμα από … δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω πρώτα μια θέση αρχής. Για το Ποτάμι η υπόθεση της Ευρώπης και του ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτη, δηλαδή δεν είναι στα πλαίσια ενός παζαριού το βγαίνουμε από το ευρώ, βγαίνουμε από την Ευρωζώνη ή βγαίνουμε από την Ευρώπη. Πιστεύουμε ότι το μήνυμα που θα πρέπει να εκπέμψουμε ως χώρα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι αυτή η χώρα είναι στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα συνεχίσει την πορεία της μέσα στο ευρώ και μέσα στην Ευρωζώνη.
Θα το εκτιμούσα και θα το εκτιμούσε βέβαια πολύ περισσότερο από εμένα ο ελληνικός λαός εάν την ίδια αποφασιστικότητα είχε όλο το πολιτικό σύστημα, δηλαδή εάν δεν έθετε εν αμφιβόλω τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη. Είναι ολέθριο που κάποιοι πολιτευτές για να ενθουσιάσουν κάποια πλήθη βγαίνουν κατά καιρούς και αφήνουν αμφιβολίες για τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωζώνη. Είναι πραγματικά ολέθριο σε μια εποχή που η Ελλάδα δεν έχει εναλλακτικές λύσεις, σε μια εποχή που υπάρχουν πολλά προβλήματα στα ευρύτερα σύνορά μας, να λένε κάποιοι ότι η Ευρώπη μπορεί να είναι το σπίτι μας, αλλά μπορεί και να μην είναι το σπίτι μας. Ας σοβαρευτούμε και ας αποφασίσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο τμήμα της Ευρώπης και της Ευρωζώνης.
Τώρα, υπάρχει κίνδυνος; Κατά την εκτίμησή μου η Ευρώπη έχει αποφασίσει να πορευτεί στο πλευρό της Ελλάδας και να βοηθήσει την Ελλάδα και αυτό φάνηκε από τις μέχρι τώρα αποφάσεις των Κοινοβουλίων όλων των χωρών. Η Ελλάδα δεν δανειοδοτείται από κάποιους πλούσιους τραπεζίτες της Ευρώπης, δανειοδοτείται από τον ευρωπαϊκό λαό από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Είναι σαφές ότι θέλουν αυτές οι κοινωνίες την Ελλάδα στην Ευρώπη.
Αλλά πάντα παίζει ρόλο πως συμπεριφέρεται και ο άλλος και στην περίπτωσή μας ο Έλληνας. Πιστεύω ότι πρέπει να τελειώσει αυτή η συζήτηση, πρέπει να είναι απόλυτη η θετική τοποθέτηση των Κομμάτων εξουσίας απέναντι στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην ρίχνουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έστω και την πιθανότητα συζήτησης μιας εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Έχουν ακουστεί διάφορα και ακόμη και σήμερα, αυτές τις μέρες δηλαδή τις τελευταίες υπάρχουν κάποιοι ανεγκέφαλοι οι οποίοι λένε ότι η χώρα έχει εναλλακτικές λύσεις. Έχω ακούσει κάποιον επί παραδείγματι να λέει: «να μας δώσει η Ευρώπη ένα χρυσό αλεξίπτωτο και να πέσουμε στο δικό μας νόμισμα, να γυρίσουμε σε ένα δικό μας νόμισμα». Δεν θα υπάρξει χρυσό αλεξίπτωτο και αυτός που το προτείνει θα είναι υπόλογος απέναντι στην ιστορία. Η χώρα πρέπει να μείνει στο δυνατό ευρώ.
Οι κινήσεις που θα κάνει το Ποτάμι ως τρίτη δύναμη της χώρας είτε με τη Νέα Δημοκρατία πρώτο Κόμμα είτε με το ΣΥΡΙΖΑ πρώτο Κόμμα, θα είναι προς αυτή την κατεύθυνση, θα είναι δηλαδή η σταθεροποίησή μας στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Θα πρέπει να μειωθεί η κουβέντα, θα πρέπει να μην τροφοδοτούμε οι Έλληνες αυτή την κουβέντα και δεν θα πρέπει για άλλη μια φορά να εμφανιζόμαστε ότι αμφισβητούμε την ευρωπαϊκή υπόσταση της χώρας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου)
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω κάτι, υπάρχουν κάποιοι κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση που λένε «η μισή μας καρδιά είναι στην Ευρώπη η άλλη μισή είναι κάπου αλλού» που δεν έχω καταλάβει που ακριβώς αλλού είναι. Είναι στην Βενεζουέλα, είναι στην Βόρεια Κορέα, είναι στη Ρωσία; Δεν έχω καταλάβει. Νομίζω ότι αυτό είναι ολέθριο. Πρέπει να είναι όλη η καρδιά μας στην Ευρώπη.
Το να αλλάξουμε τους όρους του παιχνιδιού του ευρωπαϊκού, είναι μέσα στις προθέσεις μας, αλλά να αλλάξουμε τους όρους του παιχνιδιού όχι φεύγοντας από την Ευρώπη, όντας μέσα στην Ευρώπη. Πρέπει να βοηθήσουμε δηλαδή την Ευρώπη να πάρει πιο δίκαιες για την Ελλάδα αποφάσεις, αλλά με δεδομένη τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γ. ΘΕΟΛΟΓΑΣ («voicenews.gr»): (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Να πάμε λίγο στις συνεργασίες. Βάλατε κι εσείς προηγούμενα ένα θέμα συνεργασιών με Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ. Προσπαθήσατε να βάλετε κάποιες γραμμές και βάλατε μόνο μία σε σχέση με την Ευρώπη. Όμως από τα κείμενά σας νομίζω … έχει μπει στο δημόσιο διάλογο προϋπόθεση συνεργασίας θέτετε στη μεν Νέα Δημοκρατία αλλαγή Πρωθυπουργού, στο μεν ΣΥΡΙΖΑ τρίτο πρόσωπο Υπουργό Οικονομικών, μη πολιτικό πρόσωπο για λόγους εγγύησης και μάλιστα με φιλοευρωπαϊκά αισθήματα. Ας πούμε θα θέλατε ένα μη πολιτικό πρόσωπο για συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο Λαφαζάνης στο Υπουργείο Εργασίας; Δηλαδή είναι θέμα προσώπων οι συνεργασίες που θέτει το Ποτάμι;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι είναι θέμα προσώπων.
Γ. ΘΕΟΛΟΓΑΣ: Και δεν είναι θέμα πολιτικών;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Επίτρεψέ μου να πω τη δική μου άποψη. Στη μικρή αυτή χώρα είναι θέμα προσώπων, δηλαδή τι εννοώ. Οι πολιτικές υπάρχουν και έχει το κάθε Κόμμα τις πολιτικές του, έχουμε εμείς τις αρχές μας, τις θέσεις μας, πολύ συγκεκριμένες τοποθετήσεις για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας και αντίστοιχες θέσεις, πιο νεφελώδεις έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το θέμα είναι ποιος υπηρετεί αυτές τις θέσεις. Δηλαδή εάν μιλάμε για εργασία θα πρέπει να ξέρω αν αυτός ο άνθρωπος που έρχεται να υπηρετήσει αυτή τη θέση πιστεύει πραγματικά στη δουλειά του Έλληνα, πιστεύει πραγματικά στην εργασία ή σκέφτεται θέσεις στο δημόσιο, θέσεις που θα πληρώνει ο συνταξιούχος, που θα πληρώνει ο άνεργος. Αυτή είναι η διαφορά μας.
Άρα σε μια μικρή χώρα όπως είναι η δική μας χώρα, είναι πολύ σημαντικό το ποιος διαχειρίζεται την επίλυση ενός προβλήματος. Γνωριζόμαστε, ξέρουμε ποιοι έχουν δουλέψει ξέρουμε ποιοι έχουν απόψεις προς τη μια κατεύθυνση και προς την άλλη, άρα εμένα δεν μου αρκεί μια γενική διακήρυξη δικαιοσύνης, εργασίας.
Και δείτε κάτι. Δεν ξέρω αν βλέπετε τα διαφημιστικά μηνύματα των μεγάλων Κομμάτων, πόσο μοιάζουν; Τα ίδια ακριβώς πράγματα που λέει στο διαφημιστικό σποτ η Νέα Δημοκρατία, τα λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει κάποια διαφορά; Μιλάμε για κοινωνική δικαιοσύνη, μιλάμε για ανεξαρτησία, μιλάμε για ισότητα, μιλάμε για δημοκρατία. Αυτά. Το ποιος θα φέρει εις πέρας αυτά τα θέματα αυτό είναι το σημαντικό.
Εμείς λέμε ότι τα πρόσωπα μιας νέας Κυβέρνησης είναι στοιχείο διαπραγμάτευσης των εταίρων αυτής της Κυβέρνησης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πόσο ρεαλιστικό είναι η συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία χωρίς το Σαμαρά όμως;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εμείς δεν έχουμε θέσει τέτοιο θέμα. Εμείς δεν έχουμε θέσει θέμα ακόμη …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχει τεθεί.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Υπάρχουν άρθρα, υπάρχουν απόψεις πολλών πολιτών και δη πολιτών προβεβλημένων, ένας συνταγματολόγος έχει την άποψή του. Το Ποτάμι όμως έχει πει ότι αυτή η συζήτηση για το πώς θα είναι η Κυβέρνηση, θα ξεκινήσει την επόμενη μέρα των εκλογών. Δεν ξεκινάει τώρα. Γιατί έχει σημασία ποια είναι τα ποσοστά, έχει σημασία πόση δύναμη έχει το Ποτάμι.
Αυτό που λέμε όμως εμείς και είναι ξεκάθαρο είναι το εξής: εμείς δεν προσερχόμαστε για να πάρουμε μια Αντιπροεδρία ή για να πάρουμε δύο Υπουργεία. Δεν έχουμε το άγχος των Υπουργείων, έχουμε το άγχος το σύνολο της Κυβέρνησης να υπακούει στη σωστή κατεύθυνση.
Θέλω να σας πω το εξής: πως έγινε η προηγούμενη Κυβέρνηση; Το ξέρετε πως έγινε. Είπε ο Σαμαράς «εγώ θα πάρω αυτά τα βασικά Υπουργεία, πες μου εσύ τι θέλεις» και είπε ο άλλος ο Βενιζέλος «εγώ θα πάρω κάποια άλλα Υπουργεία» και βέβαια τη μεγάλη Mercedes της Αντιπροεδρίας για να είναι ο τίτλος. Εμάς που δεν μας ενδιαφέρουν ούτε τα μεγάλα οχήματα, ούτε οι τίτλοι λέμε ότι στη διαπραγμάτευση με το πρώτο Κόμμα, είτε αυτό είναι η Νέα Δημοκρατία είτε αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, το πρώτο θέμα που θα θέσουμε είναι για ποια Κυβέρνηση μιλάμε, για ποιον θα διαχειριστεί την οικονομία, την εργασία.
Εκεί εμείς έχουμε μια πρόταση η οποία αναλυτικά θα παρουσιαστεί στον ελληνικό λαό μετά τα αποτελέσματα, γιατί είναι πολύ νωρίς να πούμε εμείς όταν έχει διαμορφωθεί το σκηνικό, αλλά σε κάθε περίπτωση η Κυβέρνηση που θα υποστηρίξει το Ποτάμι θα είναι μια Κυβέρνηση όχι κομματικών υπαλλήλων. Δηλαδή πρέπει να κυβερνήσει η Νέα Δημοκρατία; Πρέπει να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ναι. Δεν θα κυβερνήσουν με τους κομματικούς υπαλλήλους. Εμείς θα προτείνουμε ανθρώπους από τον ευρύτερο χώρο, ανθρώπους δημιουργικούς, ανθρώπους ικανούς και πιστεύουμε ότι μπορεί επιτέλους η Ελλάδα να φύγει από μια βαλκανική κυβερνητική οπτική και να πάει σε μια ευρωπαϊκή πρακτική.
Στα Κόμματα του Βορρά, στις Κυβερνήσεις του Βορρά ακόμη και στην Ισπανία, και στην Ιταλία δεν κυβερνούν οι κολαούζοι του Τσίπρα και του Σαμαρά, κυβερνούν προσωπικότητες που μπορούν να λύσουν τα προβλήματα, αυτό είναι το ζήτημα ότι εμείς πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο κάποια στιγμή να μπουν στα πράγματα της χώρας με την ευθύνη και των άλλων Κομμάτων άνθρωποι οι οποίοι είναι επαΐοντες, ξέρουν και μπορούν να δώσουν τη μάχη για μια διαφορετική πατρίδα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε προηγούμενα ότι η Ευρώπη έχει αποφασίσει να βοηθήσει την Ελλάδα, αρκεί όπως το είπατε αυτή η βοήθεια φτάνει μέχρι κι ένα δεύτερο γύρο εκλογών ή εξοστρακίζεται το ενδεχόμενο ενός δεύτερου γύρου εκλογών;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λέω ότι η Ελλάδα πήρε ένα πολύ μεγάλο δάνειο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Το ότι οι δικοί μας πολιτικοί ήταν ανίκανοι να χειριστούν τα θέματα και να ‘ρθεί η χώρα μας σε μια πορεία ανάπτυξης είναι ένα πρόβλημα δικό μας.
Ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Γιατί βλέπω τώρα κάποιους Υπουργούς, Υπουργούς αυτής της Κυβέρνησης που έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη για τις πληγές της κοινωνίας και βγαίνουν και λένε ότι «δεν φταίμε εμείς, φταίει η τρόικα, φταίει το Μνημόνιο». Καλύπτονται πίσω από τις κουρτίνες. Φταίνε αυτοί οι Υπουργοί του Σαμαρά και του Βενιζέλου φταίνε που δεν έχουμε κατακτήσει το έδαφος που έπρεπε να είχαμε κατακτήσει. Αυτοί καθυστέρησαν τις αλλαγές, αυτοί συνέχισαν να ενισχύουν τα δικά τους παιδιά, αυτοί δεν διόρθωσαν τα πράγματα στο τραπεζικό σύστημα και δεν θα πρέπει να παρασυρθούμε σε μια κουβέντα αναζητώντας τον φταίχτη έξω από τη χώρα και αφήνοντας τον φταίχτη μέσα στη χώρα στο απυρόβλητο.
Η ευθύνη είναι του Σαμαρά, η ευθύνη είναι του Βενιζέλου, η ευθύνη αύριο θα είναι του επόμενου Πρωθυπουργού. Αυτός αποφασίζει, αυτός διαπραγματεύεται. Αυτή είναι η άποψή μου σε σχέση με τις ευθύνες των ξένων.
Το ότι οι ξένοι έκαναν λάθη, το ότι οι ξένοι έδωσαν προτάσεις οι οποίες δεν έπρεπε να υλοποιηθούν αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα που δεν αφορά την κύρια συζήτηση. Η κύρια συζήτηση σε μια χώρα είναι τι κάνουν οι δικοί σου πολιτικοί και πως την προστατεύουν οι δικοί σου πολιτικοί. Αυτή είναι η άποψή μου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Πώς θα συνεργαστείτε με αυτά τα πρόσωπα και πως θα επιβάλλετε την αλλαγή στην ουσία, γιατί μιλάτε για μια απαραίτητη συνεργασία.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχεις δίκιο, αλλά είμαστε και ορθολογιστές ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή το Ποτάμι όσο δυνατό και να είναι, δεν έχει την ευθύνη της Κυβέρνησης. Άρα είναι υποχρεωμένο με αυτούς που ο ελληνικός λαός θα επιλέξει, να βρει κάποιες λύσεις. Μπορεί να μην είναι ιδανικές, αλλά δεν είμαστε της άποψης ότι πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και να δώσουμε το έδαφος μόνο στους παλιούς, θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τα πράγματα. Έτσι εξελίσσεται ξέρεις η ζωή.
Εξελίσσεται η ζωή με μια γνώση της δύναμής σου. Εμείς δεν θέλουμε τη χώρα ακυβέρνητη, δεν θέλουμε –για να επιστρέψω και σε αυτό που με ρώτησες- εκλογές και ξανά εκλογές. Η χώρα οικονομικά είναι γονατισμένη, όλοι οι δείκτες αρχίζουν και γυρνάνε αρνητικά από τις εισπράξεις τις φορολογικές και μάλιστα μαθαίνω ότι στην υστέρηση των φορολογικών εσόδων είναι πρώτες η Εφορίες των πλούσιων περιοχών της χώρας και της Αθήνας. Που σημαίνει ότι κάποιοι δεν σκέφτονται πατριωτικά και φεύγουν από τη χώρα, βγάζουν τα λεφτά τους από τη χώρα και αυτό είναι ολέθριο.
Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο αυτή τη στιγμή να έχουμε Κυβέρνηση αμέσως μετά τις εκλογές και όχι να πηγαίνουμε από εκλογές σε εκλογές σε μια διαλυμένη χώρα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Την κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου πως τη σχολιάζετε;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα σας απαντήσω αλλά μετά επειδή υπάρχουν και συνάδελφοι που παραπονούνται, θα ήθελα να ακολουθήσουμε τη ροή της κουβέντας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Να μην αλλάξω το θέμα κι εγώ, κύριε Θεοδωράκη καλώς ήρθατε στην πόλη της Λαμίας και καλή επιτυχία. Αφού θέλετε στις 26 Γενάρη να γίνει Κυβέρνηση, κανένα Κόμμα δεν συνεργάζεται με το ΣΥΡΙΖΑ παίρνω το ενδεχόμενο αυτό σαν πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ κι έχετε μείνει μοναδική επιλογή εσείς και μπορείτε να βγάλετε Κυβέρνηση, σε αυτόν τον δικομματισμό θα μπαίνατε;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι έξυπνο το ερώτημά σου, αλλά θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι έχουμε πάρα πολύ χρόνο μέχρι τότε και παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο για τι ποσοστά μιλάμε, για τι ποσοστό ευθύνης έχουμε.
Πάντως το Ποτάμι ήρθε και από την πρώτη στιγμή το είπαμε από το Φεβρουάριο, ήρθε για να αλλάξει τα πράγματα, ήρθε για να κυβερνήσει, ήρθε δηλαδή για να συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας. Και γιατί αυτός είναι ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων, δεν κάνουμε πολιτικά κόμματα για να κάνουμε πολιτικές συζητήσεις και αυλές, κάνουμε πολιτικά κόμματα για να αλλάξουμε τη χώρα, για να λύσουμε τα προβλήματα της χώρας.
Και χωρίς φόβο και χωρίς ντροπή εμείς από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι έτσι θα πάμε, θα συζητήσουμε με τον πρώτο, θα συζητήσουμε με τον δεύτερο, θα συζητήσουμε με όλους, αλλά τελικά θα καταλήξουμε σε μία Κυβέρνηση και θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε μία Κυβέρνηση. Σημασία έχει όμως ότι αυτή η Κυβέρνηση να είναι μια Κυβέρνηση που θα υπηρετήσει τον τόπο.
Δηλαδή αν νοιώθουμε ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει κλειστά τα αφτιά της στις αγωνίες του κόσμου, ότι δεν ενδιαφέρεται για τις πληγές της κοινωνίας, ότι δεν θέλει μια οικονομική ανάπτυξη αλλά απλώς θέλει να κάνει τον καμπόσο στην Ευρώπη, να κάνει το κομμάτι της στην Ευρώπη για εσωτερική κατανάλωση, τότε δε βοηθάμε. Θα βοηθήσουμε αυτούς που έχουν ως πρώτο μέλημά τους τη χώρα.
Χ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ («ΛΑΜΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Κύριε Θεοδωράκη θα επιμείνω στο θέμα των συνεργασιών, γιατί όλα δείχνουν ότι έχει παρέλθει και για την Ελλάδα η εποχή των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και ενδεχομένως..
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Όχι, δεν είναι έτσι όπως το λέτε, υπάρχουν κόμματα που πιστεύουν στην αυτοδυναμία.
Χ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Άλλο τι πιστεύουν και άλλο τι γίνεται.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Παράδοξο είναι, γιατί έχουμε πικράν πείρα από την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, πικράν πείρα από την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, αλλά παρόλα αυτά όπως ξέρεις υπάρχουν κάποια κόμματα που μιλάνε για αυτοδυναμία.
Με τη βοήθεια βέβαια ενός απατεωνίστικου εκλογικού νόμου, έτσι; Γιατί το να απαιτεί κάποιος την αυτοδυναμία όταν έχει το 45% είναι λογικό. Το να απαιτεί κάποιος την αυτοδυναμία όταν έχει το 28% και λέει ότι αν το κάνω 34% θα έχω αυτοδυναμία, είναι μία προσβολή στον ελληνικό λαό.
Ξέρετε, έχουμε αλλάξει λίγο τις έννοιες των λέξεων, δηλαδή θεωρείται σήμερα δημοκρατικό και αριστερό να λέει κάποιος απαιτώ την αυτοδυναμία με 50 συν έδρες που μου δίνει ο εκλογικός νόμος και με ένα ποσοστό 35%, ότι με 35% γίνομαι απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού.
Αυτό είναι κάτι βρώμικο απέναντι στον ελληνικό λαό, θέλεις το 35 για να εκλέξεις Βουλευτές για το 51. Δεν πρέπει να το δεχτούμε, θα πρέπει δηλαδή να έχουμε ένα μέτωπο απέναντι στην ανάγκη των κομμάτων να είναι μόνα τους.
Χ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Θα επιμείνω στο θέμα των πολιτικών συνεργασιών.
(Διαλογικές συζητήσεις)
Χ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ακούμε συνέχεια για κεντροδεξιές και κεντροαριστερές πολιτικές. Από το 2009-2010 το δια ταύτα ήταν ότι οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία με ιδεολογική συνέπεια, κάποιοι υποστηρίζανε τις κεντροδεξιές, κάποιοι τις κεντροαριστερές πολιτικές, στην ουσία όμως αυτό που πιστεύανε ήταν όλοι στην αύξηση των ελλειμμάτων και των χρεών.
Η έλευση του μνημονίου και της τρόικας στην Ελλάδα κατέδειξε αυτή τη γύμνια του πολιτικού συστήματος κι από το 2010 μέχρι σήμερα ζούμε πάλι μια νέα τραγωδία, την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων. Όλοι έχουν απέναντί τους ένα μνημόνιο, άλλοι το σκίζουν, άλλοι το διώχνουν, άλλοι το ξαναφέρνουν, μήπως τελικά στη βάση των πολιτικών συνεργασιών το Ποτάμι θα έπρεπε να διατυπώσει πιο ρεαλιστικές θέσεις και να ζητήσει συνεργασίες πάνω στη βάση της εφαρμογής του προγράμματος προσαρμογής και του μνημονίου; Διότι μέχρι σήμερα πολύ λίγα πράγματα έχουν εφαρμοστεί από αυτά που έλεγε το μνημόνιο.. σε δεύτερη φάση το θέμα..
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι προσέξτε, ο ρεαλισμός του Ποταμιού φαίνεται στο εξής, ότι αυτό που ζητάμε εμείς είναι ένα δικό μας πατριωτικό σχέδιο δράσης. Τα σχέδια δράσης για τη χώρα δεν μπορεί να εκπορεύονται στη Νέα Υόρκη στο Βερολίνο ή στις Βρυξέλες, έτσι; Τα σχέδια δράσης για τη χώρα θα πρέπει να τυγχάνουν την ενίσχυση της Ευρώπης, να είναι πειστικά, αλλά θα πρέπει να εκπορεύονται από την Αθήνα.
Αυτό πιστεύουμε εμείς και πιστεύουμε ότι η ατολμία του πολιτικού συστήματος αλλά και η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προτείνουν πραγματικά λύσεις για τη χώρα, τους έκανε να είναι υπάκουοι σε ένα παλιό σύστημα, σε ένα παλιό σύστημα εσωτερικό και σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα. Η πεποίθησή μου είναι ότι ήρθε η ώρα η χώρα να φτιάξει ένα δικό της πατριωτικό πρόγραμμα, που θα οδηγήσει την κοινωνία σε μια νέα εποχή.
Γ. ΒΟΥΤΣΙΝΟΣ («ΕΝΑtv»): Κάποιοι λένε ότι “είστε όψιμος αμφισβητίας”, γιατί υπηρετήσατε σε έναν χώρο τον οποίον ξέρετε καλά και υπηρετώ κι εγώ, την τηλεόραση. Τι το διαφορετικό προτείνετε, πραγματικά όμως ρεαλιστικά; Και θέλω να μου πείτε ποιος είναι ο πήχης για το Ποτάμι σε αυτές τις εκλογές, είχατε πει ότι “θέλατε Πρόεδρο Δημοκρατίας από αυτή τη Βουλή”, φοβάστε τις εκλογές, φοβόσασταν τις εκλογές, τι ζητάτε από αυτές;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Προσέξτε, βάλατε πολλά διαφορετικά ερωτήματα κι ίσως αν ξεχάσω κανένα να μου το θυμίσετε στην πορεία. Πρώτον, δεν αντιλαμβάνομαι αυτό που λέτε περί όψιμου αμφισβητία. Εγώ ήμουνα στέλεχος…
Γ. ΒΟΥΤΣΙΝΟΣ: Δεν το είπα έτσι..
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Όχι, το αντιλαμβάνομαι ότι είναι για χάρη της συζητήσεως και καλά κάνετε, αλλά εγώ υπήρξα στέλεχος σε μέσα μαζικής ενημέρωσης από το 902 αριστερά στα fm, την Ελευθεροτυπία, το Mega, από ένα ευρύ φάσμα μέσων, δεξιά και αριστερά ας το πω έτσι συμβολικά.
Και θα ήθελα κάποιος που αμφισβητεί τον Δημοσιογράφο Θεοδωράκη να ανατρέξει στα κείμενά μου και να πει ότι με αυτό το κείμενο εκείνη την εποχή στήριξες αυτό το κακό για τη χώρα. Δηλαδή υπερηφανεύομαι για τη δημοσιογραφική μου πορεία, θεωρώ ότι έκανα τις συγκρούσεις που έπρεπε να κάνω και γι΄ αυτό ακριβώς πιστεύω ότι απολάμβανα και της πολύ μεγάλης αποδοχής από τον ελληνικό λαό.
Βέβαια δεν ήμουνα άνεργος. Δεν ήμουνα άνεργος και δεν ήμουνα υπάλληλος κάποιου κόμματος. Γιατί στην Ελλάδα έχεις δύο επιλογές αν θες να μπεις στην πολιτική: Ή να είσαι ένας άνθρωπος που αφήνεις τη δουλειά σου και προχωράς προς την πολιτική ή μπαίνεις σε ένα κόμμα γίνεσαι υπάλληλος του κράτους, κομματικός υπάλληλος, πληρώνεσαι για πέντε δέκα χρόνια και κάποια στιγμή παίζεις κι ένα πολιτικό ρόλο.
Εγώ λοιπόν δεν επέλεξα το δεύτερο ρόλο που έχουν επιλέξει οι περισσότεροι από αυτούς που θέλουν να σώσουν τη χώρα, δηλαδή να είναι κρατικοί υπάλληλοι, κομματικοί υπάλληλοι και αύριο κυβερνητικοί υπάλληλοι.
Πάρτε τις λίστες, δηλαδή δε σας λέω κάτι πρωτότυπο, πάρτε τις λίστες αυτών που θεωρούν ότι θα αναλάβουν αύριο Υπουργεία στο ΣΥΡΙΖΑ, πάρτε τους έναν-έναν, που έχουν δουλέψει; Τους έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός σε διάφορα πόστα, κομματικά πάντα. Κομματικοί υπάλληλοι, κρατικοί υπάλληλοι, που αύριο θέλουν να γίνουν κυβερνητικοί υπάλληλοι.
Αντίστοιχο είναι το σκηνικό και με τη Νέα Δημοκρατία, ότι υπάρχει μια γενιά στελεχών που είτε κληρονομικώ δικαίω, είτε γιατί είναι παιδιά πλουσίων, κάνουν μία καριέρα από τα γεννοφάσκια τους στην πολιτική.
Εγώ και οι άνθρωποι που είναι μαζί μου έχουμε επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο. Ήμασταν στη ζωή, ήμασταν στην πραγματικότητα και κάποια στιγμή είπαμε να πάμε στην πολιτική χάνοντας από την προσωπική μας ζωή. Αυτό είναι το ένα.
Το δεύτερο που με ρωτάς είναι για τον πήχη;
Γ. ΒΟΥΤΣΙΝΟΣ: Τον πήχη κι αν φοβάστε τις εκλογές με βάση τη δήλωσή σας που κάνατε για τον Πρόεδρο.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το Ποτάμι και θα δείτε και τις δημοσκοπήσεις που θα βγουν σήμερα, βγαίνουν στην Αθήνα τέσσερις δημοσκοπήσεις όπου το Ποτάμι είναι καθαρά το τρίτο κόμμα της χώρας και όσο πιο γρήγορα το πάρουν απόφαση κάποιοι, τόσο καλύτερο γι΄ αυτούς. Με ποια έννοια το λέω; Με την έννοια της συνεννόησης, να ξέρουμε με ποιους παίκτες έχουμε να κάνουμε.
Σύμφωνα λοιπόν με όλες τις δημοσκοπήσεις που θα εμφανιστούν τις επόμενες μέρες, όσο μπορώ να ερμηνεύω τις πρώτες δηλώσεις που κάνουν οι δημοσκόποι στα κανάλια, γιατί εμείς δεν έχουμε ούτε εταιρείες δημοσκοπήσεων, ούτε κανάλια και εφημερίδες, αλλά οι πρώτες δηλώσεις που κάνανε και σήμερα το πρωί είναι ότι το σκηνικό παραμένει το ίδιο.
Δηλαδή η Νέα Δημοκρατία είναι δεύτερο κόμμα, μειώνει τη διαφορά από το πρώτο κόμμα αλλά πρώτο κόμμα παραμένει καθαρά ο ΣΥΡΙΖΑ και τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι με τέταρτη τη Χρυσή Αυγή και τα λοιπά κι είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε μετά, γιατί είναι σημαντικό για τη χώρα να είναι το Ποτάμι τρίτη δύναμη και να μην είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά ας το συζητήσουμε μετά.
Τώρα, εμείς τι πρόταση κάναμε; Εμείς κάναμε μία πρόταση απεμπλοκής στην οποία πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψουν κάποιοι και θα πουν τι σωστή πρόταση ήταν αυτή που είχε κάνει τότε το Ποτάμι. Εμείς τι είχαμε πει; Αντί να πάμε σε εκλογές χωρίς Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ουσιαστικά και χωρίς Κυβέρνηση, έτσι; Γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε μια υπηρεσιακή Κυβέρνηση, τι κάνουμε λοιπόν;
Το Φλεβάρη δεν έχουμε ούτε Κυβέρνηση ούτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα γίνει Κυβέρνηση; Θα δούμε. Είπε ο φίλος μου και σωστά είπε ότι υπάρχει και το σενάριο να μη γίνει πάλι Κυβέρνηση, να πάμε σε καινούρια Βουλή. Άρα μία χώρα σαν την Ελλάδα, με τόσο οξυμένα προβλήματα, με τέτοιες εκκρεμότητες με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τέτοια αναταραχή στα σύνορά της, θεωρούν κάποιοι ότι μπορεί να πορεύεται χωρίς Πρόεδρο της Δημοκρατίας και χωρίς Κυβέρνηση. Ελπίζω να μην το μετανιώσουν.
Εμείς λοιπόν κάναμε μια υπεύθυνη τοποθέτηση και είπαμε από τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία ένσταση επί προσωπικού για το Σταύρο Δήμα, δεν αμφισβητούσε δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ την προσωπικότητα, είπαμε να εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας από την προηγούμενη Βουλή, αυτή που διαλύθηκε και να πάμε σε εκλογές το Φλεβάρη, να πάμε σε εκλογές τέλος Ιανουαρίου.
Εμείς και δεν φοβόμαστε τις εκλογές και έχουμε την ευθύνη να κάνουμε προτάσεις απεμπλοκής, αυτή ήταν η δική μας πρόταση, η οποία όπως ξέρετε υποστηρίχθηκε κι από ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξαν κάποια στελέχη που είπαν μια σωστή πρόταση, να κάνουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας από αυτή τη Βουλή, να μη συσσωρεύονται οι εκκρεμότητες σε μία κοινωνία που έχει να αντιμετωπίσει τέτοια φτώχεια, τέτοια ανεργία.
Είναι λάθος να αψιμαχούμε για όλα και να τα αφήνουμε όλα σε εκκρεμότητα. Όλα σε εκκρεμότητα: Δε θέλουμε να αλλάξουμε το Σύνταγμα τώρα, κάποια άλλη στιγμή. Τον εκλογικό νόμο όχι τώρα, κάποια άλλη στιγμή. Εθνική συμφωνία για το χρέος; Όχι τώρα, κάποια άλλη στιγμή. Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Όχι τώρα, κάποια άλλη στιγμή. Γιατί; Γιατί και πως είναι σίγουροι αυτοί που λένε «κάποια άλλη στιγμή» ότι θα υπάρχει ο χρόνος, η σύνεση και η δύναμη της Βουλής να πάρει τις σωστές αποφάσεις;
Και να σας πω και κάτι, έχω και μία άλλη ένσταση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και είναι η πρώτη φορά που το λέω. Δε θέλω έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία και πιστεύω ότι δε θέλει και κανείς Έλληνας Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία, γιατί ξέρεις τώρα τι θα συμβεί στην καινούρια Βουλή.
Η καινούρια Βουλή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο με 180 στην πρώτη ψηφοφορία, αλλά μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο και με 90 και με 70 και με 60 και με 10 ψήφους, δηλαδή στην τρίτη ψηφοφορία θα βγει Πρόεδρο Δημοκρατίας αυτός που παίρνει τους περισσότερους ψήφους. Δηλαδή εάν ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας και πλειοψηφήσει, θα βγει αυτός.
Θέλει ο ελληνικός λαός έναν Πρόεδρο ενός τμήματος της Νέας Δημοκρατίας ή ενός τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι λάθος. Θα πρέπει να έχουμε έναν Πρόεδρο με 180, θα πρέπει να έχουμε έναν δυνατό Πρόεδρο, αυτή είναι η άποψή μου. Έναν Πρόεδρο που να μην αμφισβητείται κάθε μέρα η πρόθεσή του και η απόφασή του, γιατί αυτό θα συμβεί, αν έχουμε έναν Πρόεδρο της σχετικής πλειοψηφίας, δηλαδή ενός κόμματος ή ενός υποκόμματος, ενός τμήματος του κόμματος δηλαδή, αυτό θα κάνουμε. Από την επόμενη μέρα θα αρχίσει το άλλο καλαμπούρι και θα αμφισβητούμε τις αποφάσεις του Προέδρου.
Λοιπόν δεν το θέλω και θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί σοβαρά να μην το κάνουν. Αλλά έστω και τώρα, υπάρχει δρόμος να πουν και προεκλογικά και να συμφωνήσουν σε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος θα εκλεγεί αμέσως μετά τη σύσταση της καινούριας Βουλής με 180 ψήφους και όχι με σχετική πλειοψηφία.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ («ΛΑΜΙΑ REPORT»): Κύριε Πρόεδρε είπατε ότι “θα δούμε το ποσοστό μας και θα κάνουμε και την ανάλογη διαπραγμάτευση ανάλογα με το πόσο ισχυροί είμαστε”. Ο κόσμος όμως που θα ψηφίσει Ποτάμι θέλει να ξέρει τον βασικό κορμό ο οποίος είναι αδιαπραγμάτευτος.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σωστό.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Παίρνουμε λοιπόν την υπόθεση και αυτό που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και αυτό που φέρεται ότι θα είστε τρίτο και δυνατά τρίτο κόμμα. Ποιοι θα είναι οι αδιαπραγμάτευτοι όροι που θα βάλετε στο ΣΥΡΙΖΑ ή στη Νέα Δημοκρατία; Και δεδομένου του ότι άκουσα πριν για τον εκλογικό νόμο, μπορεί να έχετε ένα πολύ χαμηλότερο ποσοστό, αλλά θα είστε ο ρυθμιστής, θα απαιτήσετε να αλλάξει κατ΄ αρχήν ο εκλογικός νόμος;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μάλιστα.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Θα απαιτήσετε να αλλάξει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών; Θα αλλάξουν κάποια πολύ σοβαρά και σημαντικά θέματα που θα είναι αδιαπραγμάτευτα για να δώσετε το οκ;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ωραία, πολύ σαφές το ερώτημά σας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συμπληρωματικά, θα είναι άλλοι οι όροι για τον Πρόεδρο κι άλλοι για την Κυβέρνηση;
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Και αν υπάρχει περίπτωση συμπληρώνω να απαιτήσετε να μην είναι Πρωθυπουργός είτε ο Τσίπρας είτε ο Σαμαράς όταν θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε το ρόλο του ρυθμιστή. Δηλαδή μπορεί να είναι κάποιος τρίτος Πρωθυπουργός;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι, δεν είναι του παρόντος η συζήτηση για το ποιος θα είναι Πρωθυπουργός της χώρας έτσι; Και δεν πιστεύω ότι πρέπει αυτή τη στιγμή να συζητάμε για κάτι τόσο υποθετικό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα μπορεί να είναι ο Θεοδωράκης;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το πιο σημαντικό είναι να συμφωνήσουμε γι΄ αυτό που είπατε κι εσείς, για τις κόκκινες γραμμές μας, αυτό είναι το σημαντικό. Τα ποσοστά θα καθορίσουν τον Πρωθυπουργό της χώρας.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Με συγχωρείτε που διακόπτω, μιλήσατε πριν για εμπειρία και για μη εμπειρία και μιλάμε για έναν Πρωθυπουργό που θα μπορεί να είναι ο Αλέξης Τσίπρας και θα ήθελα να μας πείτε και για τη δική του εμπειρία.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι καλά, μη βάζεις άλλο θέμα στο τραπέζι τώρα γιατί…
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Το ίδιο είναι, το ίδιο ακριβώς είναι.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γιατί επί της διαδικασίας θα σου αφαιρέσω το λόγο.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι γιατί είπατε…
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εντάξει, να πούμε τώρα για τις κόκκινες γραμμές, που είναι το σωστό να απαντηθεί αυτό και μετά πάμε στα άλλα.
Λοιπόν πρώτον θέλω να είμαι ειλικρινής. Το μπόι σου καθορίζει πάντα το πώς θα ρίξεις κάτω τον αντίπαλο, έτσι; Δηλαδή εάν ο κόσμος δε σου δώσει δύναμη, λίγα πράγματα μπορείς να απαιτήσεις. Εάν ο κόσμος σου δώσει δύναμη, μπορείς να απαιτήσεις πολλά.
Θα σου πω όμως τους ακρογωνιαίους λίθους μιας διαπραγμάτευσης για το Ποτάμι, έτσι; Το πρώτο είναι ευρωπαϊκή πορεία, ότι η χώρα δεν παζαρεύει την έξοδό της από το ευρώ. Το νόμισμά μας είναι το ευρώ και αυτό για μας είναι πρώτο και αδιαπραγμάτευτο.
Δεύτερο ζήτημα είναι το τρίπτυχο «δουλειές-δουλειές-δουλειές». Δηλαδή σημαίνει ότι μία καινούρια Κυβέρνηση το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι μία βεντάλια μέτρων τα οποία εμείς τα έχουμε αναπτύξει στου Κακογιάννη κι είναι αναλυτικά στο site μας, για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Που σημαίνει: Προσέλκυση επενδύσεων, προσέλκυση ξένων επενδυτών, ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας και της εξαγωγής, ενίσχυση των νέων στην επιχειρηματική δράση, μια βεντάλια δηλαδή και με τη βοήθεια ελπίζουμε και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γιατί θεωρούμε ότι είναι υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αυξήσει τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων προς την Ελλάδα κι είναι ένα από τα αιτήματά μας να δεκαπλασιαστούν τα κονδύλια αυτά, ξα αξιοποιηθούν τα δισεκατομμύρια του ΕΣΠΑ που φτάνουν υπό τον τίτλο «έξυπνη εξειδίκευση», δηλαδή η δεύτερη προτεραιότητα της χώρας είναι οι δουλειές για να σου το πω πολύ απλά.
Η τρίτη προτεραιότητα της χώρας που είναι πάρα πολύ σημαντική, συνδυάζεται με το θέμα της διακυβέρνησης, ότι δε θα επιστρέψει η παλιά παρέα στα πράγματα, αλλά δε θα επιτρέψουμε να έρθει και μια άλλη κομματική παρέα στα πράγματα, ότι ο κόσμος της Ελλάδας δεν μπορεί να κυβερνάται από κομματικές παρέες, ούτε του Σταύρου, ούτε του Αλέξη, ούτε του Αντώνη.
Δηλαδή βάζω τον αποτυχόντα Υπουργό στην Παγκόσμια Τράπεζα; Δεν είναι προσβολή αυτό; Βάζω τον άλλο αποτυχόντα Υπουργό σε μία θέση ελληνικού δημοσίου με 10 χιλιάδες το μήνα; Δεν είναι μία προσβολή; Εμείς λοιπόν είπαμε ότι το τρίτο σημαντικό θέμα που πρέπει να κάνουμε είναι μία συμφωνία ότι δε θα επιτρέψουμε είτε την παράταση, είτε το ξαναγέννημα ενός καινούριου κομματικού κράτους.
Οι θέσεις δεν μοιράζονται ανάμεσα στα κόμματα, δεν δεχόμαστε το 4-2-1, δε δεχόμαστε μοίρασμα θέσεων. Αυτό που απαιτούμε είναι μικρές συνοπτικές διαδικασίες, για να βρεθούν στα πράγματα οι άξιοι. Στο νοσοκομείο της Λαμίας δε θα πάει ο πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δε θα πάει ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ, θα πάει αυτός που είναι ικανός σε ένα τέτοιο πολύ σημαντικό πόστο και αυτό το λέμε για να δεσμευτούν οι κομματικοί στρατοί σε αυτή τη λογική. Για μας αυτός είναι όρος απαράβατος.
Από κει και πέρα τέταρτο ζήτημα: Τα λεφτά του κόσμου είναι ασφαλή, δεν είναι συμισιακά των κομμάτων. Δεν ξέρω πως το λέτε εδώ στη Λαμία, εμείς λέμε στην Κρήτη συμισιακά κι εννοούμε συνεταιρικά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εμείς το λέμε μισιακά.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μισιακά, ωραία. είναι και πιο κοντή λέξη, πολύ ωραία. δεν είναι μισιακά με τα κόμματα, για να βγαίνουν κάποιοι τώρα και να λένε ότι αν δε βρούμε λεφτά από την Ευρώπη θα δούμε, θα κάνουμε εσωτερικό δανεισμό και θα πάρουμε τα λεφτά των ανθρώπων. Ποιων ανθρώπων; Γιατί εννοούν και πρέπει να το πούμε, δεν εννοούν των πλουσίων, έτσι;
Οι πλούσιοι, κακώς, αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση, μάλλον έχουν εξασφαλίσει τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Στις τράπεζες είναι τα λεφτά του κόσμου, τα λεφτά που έχει αφήσει ο άνθρωπος για να σπουδάσει τα παιδιά του, για ένα κτηματάκι που θα πάρει αύριο στο γιο του ή στην κόρη του όταν παντρευτεί, αυτά είναι τα λεφτά του κόσμου. Είναι λίγα λεφτά και δεν είναι θέμα δικής μου ερμηνείας, είναι τα στοιχεία της τράπεζας, το 90% των καταθέσεων είναι μιλάμε για μικροκαταθέτες.
Τα λεφτά λοιπόν αυτά είναι του κόσμου, δεν είναι των κομμάτων. Αυτό είναι ένα απαράβατο και το προτάσσω, γιατί κάποιοι ανεγκέφαλοι αρχίζουν και το αμφισβητούν, γι΄ αυτό το προτάσσω. Βγαίνουν όλο και πιο συχνά στα κανάλια και λένε θα πάρουμε λεφτά από τις καταθέσεις, τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων θα τα χρησιμοποιήσουμε. Όχι, με μας δε θα τα χρησιμοποιήσετε.
Ύστερα, αυτός είναι ο τελευταίος όρος. Υπάρχει μια κοινωνία που έχει πληγές, ναι μεν θέλουμε δουλειές, αλλά οι δουλειές δε θα είναι από την πρώτη στιγμή για όλους. Άρα το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα δεν είναι ένα από τα μέτρα που πρέπει να πάρει κάποια στιγμή μια Κυβέρνηση, όπως έχω ακούσει να λένε στη Νέα Δημοκρατία. Όχι, είναι η απόλυτη προτεραιότητα, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα πρέπει να επεκταθεί και τα πλεονάσματα σε έναν προϋπολογισμό ξεκινάνε αφού έχει δοθεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στις πραγματικά φτωχές οικογένειες.
Αυτές λοιπόν είναι οι προτεραιότητές μας.
Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Για τον εκλογικό νόμο δεν είπατε.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Επίτρεψέ μου. Ευρώπη, δουλειές, όχι στο κομματικό κράτος, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα έχει και πολλά άλλα πράγματα που δε θέλω να τα πω τώρα, έτσι;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εξασφάλιση χρημάτων και όχι χέρι στις καταθέσεις.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι σωστό που το επισημαίνεις, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα έχει και πολλές μικρές ακτίνες: Επιστροφή της βοήθειας στο σπίτι, που ήταν πολύ αν θέλετε..
Εέρετε, κάποιοι άνθρωποι που κυβερνούν δεν ασχολούνται με τα ταπεινά προβλήματα. Τους λείπανε κάποια στιγμή 600 εκατομμύρια νομίζω είναι και λένε ποιος κωδικός είναι 600 εκατομμύρια; Δεν είπαν τα αυτοκίνητά μας, είπαν η βοήθεια στο σπίτι και καταργήσανε σε αυτή τη χώρα τη βοήθεια στο σπίτι που υπάρχει σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.
Άρα όταν λέω «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» εννοώ μια σειρά από μικρές ακτίνες, που μπορούν να βοηθήσουν την κοινωνία να επουλώσει τις πληγές της. Μέσα εκεί ας πούμε είναι το φαγητό στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, έτσι; Το σχολικό γεύμα. Αυτά και με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δίνονται αυτή τη στιγμή, μπορούν να επεκταθούν και να καλύψουν όλα τα παιδιά μας.
Τώρα, αυτές είναι οι πέντε προτεραιότητες και υπάρχει και άλλο ένα ζήτημα που θα πρέπει να σκεφτεί το πολιτικό σύστημα και εκεί η πρόσκληση, γι΄ αυτό τη βάζω ξεχωριστά, δεν αφορά τον πρώτο, αφορά όλα τα κόμματα, γιατί αυτά τα πέντε είναι κυβερνητικά μέτρα, τα συμφωνούμε ή δεν τα συμφωνούμε με την Κυβέρνηση. Συμφωνούμε;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι αλλά μπορεί και να μην εφαρμοστούν.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι, αλλά πάντως είναι μια κυβερνητική πρόταση.
Τι λέμε; Απευθυνόμαστε σε όλο το πολιτικό σύστημα πλέον και λέμε αλλαγή εκλογικού νόμου και αλλαγή Συντάγματος. Δεν μπορεί να συνεχίζεται η ασυλία των Πολιτικών. Δεν μπορεί να συνεχίζεται η ασυλία των Πολιτικών και η δικαιολογία ότι τώρα εμείς που ερχόμαστε είμαστε τίμια παιδιά και δε θα κλέψουμε, την έχουμε ξανακούσει, έτσι;
Και ο Άκης στο όνομα του σοσιαλισμού έκλεβε, δεν έκλεβε στο όνομα της πλουτοκρατίας. Λοιπόν το ότι κάποιος λέει ότι είναι σοσιαλιστής, δε σημαίνει ότι απαραιτήτως είναι και τίμιος και ότι δεν πρέπει να μπουν κάποιοι φραγμοί. Εμείς λοιπόν λέμε ότι το καινούριο Σύνταγμα πρέπει να μη δίνει ασυλία στους Πολιτικούς, ούτε στους Βουλευτές για ποινικά αδικήματα, ούτε να δικάζει τους Υπουργούς μέσα στη Βουλή, πρέπει να τους δικάζουν οι Δικαστές.
Γιατί σας θυμίζω και το ξέρετε ότι όλοι οι Πολιτικοί που διώκονται τώρα έχουν αθωωθεί από τη Βουλή, έτσι; Έχουν αθωωθεί από τη Βουλή. Τα πόθεν έσχες βρεθήκανε όλα καλά, τι σου δίνω, τι μου δίνεις. Ας μην επεκταθώ σε αυτό, αλλά κάπως έτσι κινήθηκε η ιστορία με τα πόθεν έσχες και με τα σκάνδαλα.
Πρέπει λοιπόν να αλλάξει το Σύνταγμα και πρέπει να αλλάξει και ο εκλογικός νόμος. Εμείς προτείναμε και σε αυτό είμαστε Γερμανοί, προτείναμε τη μεταφορά του γερμανικού μοντέλου, το έχουν προτείνει πολλοί στην Ελλάδα, δεν το έχουμε προτείνει μόνο εμείς, το έχει συζητήσει πολύ παλιά και η Κυβέρνηση Σημίτη και μετά η Κυβέρνηση Καραμανλή. Είναι μια μακρά συζήτηση, όλοι το εκθειάζουν το γερμανικό εκλογικό σύστημα, κανείς δεν τολμά να το εφαρμόσει.
Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να πάμε στο γερμανικό εκλογικό σύστημα, της διπλής κάλπης, δηλαδή απλουστευτικά η Λαμία ψηφίζει, ο Λαμιώτης έχει δυνατότητα να ψηφίσει τον τοπικό του Βουλευτή, ο οποίος μπορεί να είναι ΚΚΕ, γιατί θεωρεί ότι αυτό το παιδί έχει παιδευτεί για τον τόπο και θα κάνει καλό και ο ίδιος άνθρωπος να ψηφίσει στη δίπλα κάλπη το Ποτάμι στην εθνική λίστα.
Αυτή είναι η δυνατότητα, ότι ψηφίζουμε τον τοπικό, ψηφίζουμε και τη μεγάλη εθνική λίστα. Είναι αναλογικότερο σύστημα, δεν υπάρχει το μπόνους των 50 εδρών, υπάρχει ένα όριο 5% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή. Θα τα δούμε αυτά, είναι λεπτομέρειες, αλλά εμείς λέμε ότι πρέπει να πάμε σε έναν εκλογικό νόμο και σε καμία περίπτωση δε δεχόμαστε ότι είναι δίκαιο το μπόνους των 50 εδρών που δίνεται στο πρώτο κόμμα.
Γιατί το μπόνους όπως ξέρεις των 50 εδρών βρέθηκε τότε που τα κόμματα είχαν 48% και λέγανε ένα κόμμα έχει 48%, μπορεί να μην κάνει Κυβέρνηση; Όχι, δώσε του ένα μπόνους. Αλλά τώρα μιλάμε για κόμματα του 25%, του 30%; Δεν μπορεί να παίρνει δώρο ένα κόμμα του 30% 17%, το έχετε υπολογίσει; Το 50 έδρες δώρο που δίνει η Βουλή είναι 17%, δηλαδή έχεις 33; Μάλιστα, όχι δεν έχεις 33, θα σου δώσω εγώ και θα έχεις 50. Είναι εξωφρενικό.
Και προτείναμε και δεν το δεχθήκανε, γιατί το Ποτάμι ήρθε και ένα πράγμα που θέλω και το ξέρετε εσείς αλλά θέλω να το πω και να το ξαναπώ και να ακούσω έναν αντίλογο επιτέλους, είναι ότι το Ποτάμι από την πρώτη στιγμή που ήρθε είπε συγκεκριμένα πράγματα. Είπαμε λοιπόν προεκλογικά πολύ πριν τώρα από το Σεπτέμβρη: Ωραία, δε θέλετε να αλλάξουμε εντελώς τον εκλογικό νόμο; Να κάνουμε το μπόνους αναλογικό της δύναμης των κομμάτων.
Δηλαδή, κάθε 1% το πρώτο κόμμα έχει μία έδρα, δηλαδή θα πάρεις 30% κι είσαι το πρώτο κόμμα; Θα πάρεις 30 έδρες. Δηλαδή για να βοηθήσουμε λίγο τον σχηματισμό της Κυβέρνησης να δώσουμε μια υπεροχή στο πρώτο κόμμα, αλλά όχι τέτοια υπεροχή που να είναι υπεροπτική η δράση του, να υποχρεωθεί να κάνει συνεργασίες.
Και να σας πω κάτι, το μέλλον όχι στην Ελλάδα, παντού, επιβάλλει συνεργασίες, επιβάλλει να συνομιλούμε και είναι προσβολή αυτή τη στιγμή η στάση και του Τσίπρα και του Σαμαρά, όπου ο ένας θεωρεί τον άλλον προδότη και δε συνομιλούν. Είναι λάθος, είναι επικίνδυνο για τη χώρα. Δε συμβαίνει πουθενά, μόνο σε τριτοκοσμικά καθεστώτα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δε συνομιλεί με τον Πρωθυπουργό, έτσι;
Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ («ILAMIA.GR»): Κύριε Θεοδωράκη έχετε βάλει στόχο όπως μας είπατε να είστε τρίτο κόμμα. Εάν δεν είσαστε τρίτο κόμμα θα το θεωρήσετε αποτυχία για το Ποτάμι; Και ποια θα είναι η επόμενη μέρα…
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι καλό την ώρα της μάχης να σε απασχολούν και να προβληματίζεσαι για τα θετικά σενάρια και να μην μπαίνει η ηττοπάθεια μέσα σου.
Ο στόχος λοιπόν ο δικός μας είναι ένας και ξεκάθαρος: Το Ποτάμι τρίτο κόμμα και νομίζω ότι αυτή είναι μια επιλογή που όσο πλησιάζουμε στις κάλπες θα ενισχύεται, γιατί ακόμα κι αυτοί που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και αυτοί που ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, το λένε και οι δημοσκοπήσεις, το κάνουν με κρύα καρδιά. Δηλαδή λένε ναι ρε παιδί μου να το κάνουμε, να δούμε, να δοκιμάσουμε.
Άρα νομίζω ότι σε αυτόν τον κόσμο στη σκέψη του πρέπει να μπει ότι να δοκιμάσει και το καινούριο. Το παλιό, ό,τι ήταν να δώσει έδωσε στην πολιτική ζωή. Να δοκιμάσει λοιπόν να βάλει στην πολιτική κανονικούς ανθρώπους. Νομίζω ότι η προδοσία που έχει νιώσει ο ελληνικός λαός από τις λάθος επιλογές τις προηγούμενες, επιλογές που δεν είναι στο ύψος των περιστάσεων, οδηγούν στην ενίσχυση του Ποταμιού. Θεωρώ ότι εάν δεν είμαστε τρίτο κόμμα, κάτι λάθος έχω κάνει εγώ.
Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου) Εγώ λίγο θα προχωρήσω το ερώτημα. Θα επιμείνω λίγο στο πρόγραμμά σας, επειδή είπατε ότι θα το παρουσιάσετε για την επόμενη μέρα. εγώ θέλω λοιπόν να σας ακούσω σαν ψηφοφόρος και να πεισθώ για να ψηφίσω. Και βασίζομαι στα δικά σας λόγια που είπατε «επειδή είμαι σοσιαλιστής δε σημαίνει ότι είμαστε……… Ούτε βέβαια ότι, επειδή ήσαστε προβεβλημένος δημοσιογράφος, να μη θυμίσω ποιοι συνάδελφοί σας έφτασαν μέχρι τα όρια της Εξεταστικής Επιτροπής και κάποιοι παρέμεναν μέχρι πρότινος και σε κυβερνητικές θέσεις.
Θα σας βοηθήσω λίγο, γιατί αναφέρατε κάποιους δείκτες που είπατε ότι παρουσιάζουν υστέρηση. Μιλάμε για το φορολογικό. Θεωρείτε λοιπόν εσείς ότι είναι δίκαιη η φορολόγηση των Ελλήνων αυτή τη στιγμή; Δηλαδή θεωρείτε, να σας δώσω ένα παράδειγμα, ότι μια κατάκοιτη γυναίκα επειδή είχε την «ατυχία» να έχει σπίτι, να βρίσκεται χρεωμένη με 500 ευρώ τα οποία φυσικά και δε μπορεί να δώσει όταν θα πρέπει να πληρώσει μόνο για το πετρέλαιό της αυτό το ποσό; Θεωρείτε ότι δε θα πρέπει να δώσετε στον κόσμο κάποιες πειστικές απαντήσεις για πράγματα που τον καίνε;
Εμείς έχουμε και τα διόδια εδώ να σας θυμίσω, δεν προλαβαίνουμε να βγούμε από την πόρτα μας και πληρώνουμε συνεχώς, έχουμε 8 στη σειρά μόνο στη Φθιώτιδα. Είναι κάποια πράγματα που νομίζω ότι δεν καλύπτονται από τον 5ο Πυλώνα που είπατε όσον αφορά και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω κάτι όμως: Οι συνάδελφοί που μου αναφέρατε, επέλεξαν την πολιτική μέσα από έναν πολύ σίγουρο δρόμο που θα μπορούσα κι εγώ να τον είχα επιλέξει. Λέω ότι είναι εντελώς διαφορετικό να έχεις το θάρρος να εκτίθεσαι, να έχεις το θάρρος να παίρνεις την ευθύνη πάνω σου από το να πηγαίνεις στη στοργική αγκαλιά ενός Πρωθυπουργού και να του λες «Υπουργός είμαι εγώ, κάνε με Υπουργό και να βρεθώ κατευθείαν στο σαλόνι το μεγάλο».
Αυτό θέλω να προσμετρηθεί, δε θέλω δηλαδή να αθροίζεται στις ίδιες κατηγορίες.
Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ: Εγώ δανείστηκα τα λόγια σας χθες..
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι, η δική μας δύναμη είχε ένα πολύ μεγάλο ρίσκο το οποίο το πήραμε. Δε βρεθήκαμε σε Υπουργεία, βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή να συνομιλούμε με τον κόσμο που ο κόσμος μπορούσε να μας πει «κάνε στην άκρη». Έχεις δίκιο να λες ότι το μεγάλο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι μια αδικία και σε σχέση με τη φορολογία. Πολλαπλή αδικία. Σε όλα τα επίπεδα.
Από το ότι έχουμε κάποιες εκατοντάδες αποφάσεις κάθε χρόνο για το πώς πληρώνεται ο φόρος και τι φόρο έχουμε, δηλαδή έχουμε ένα ασταθές φορολογικό σύστημα που δεν επιτρέπει στον οποιονδήποτε να κάνει μια πρόβλεψη και μια επένδυση και ξέρεις ότι το σημαντικότερο πράγμα, υπάρχουν άνθρωποι εδώ που έχουν δουλέψει και έχουν χτίσει εταιρείες, το σημαντικότερο πράγμα που ρωτά ένας επενδυτής δεν είναι πόσο φόρο θα πληρώσει, αυτό είναι το δεύτερο ερώτημα. Το πρώτο ερώτημα είναι αν αυτός ο φόρος που θα μου πεις σήμερα, θα ισχύει και αύριο, να κάνω μια πρόβλεψη του κινδύνου.
Είναι 20% ο φόρος μου για τα επόμενα 10 χρόνια; Ξέρω ότι θα πάρω το ρίσκο του 20%. Προτιμώ δηλαδή να έχω μεγαλύτερο φόρο με βεβαιότητα ότι δε θ’ αλλάξει κάτι τα επόμενα χρόνια και να το βάλω μέσα στην επένδυσή μου, παρά να μου λες «σήμερα ο φόρος είναι 22, αύριο είναι 25, επειδή μεθαύριο θα μας πιέσουν οι τροϊκανοί θα πάει 32 και βλέποντας και κάνοντας».
Άρα μιλάμε για ένα φορολογικό σύστημα που θα πρέπει να είναι μια κι έξω απόφαση για τη χώρα, ενιαίο και δε θα υπόκειται στις αλλαγές από τον κάθε Υπουργό. Πρόσεξε τώρα όμως: Σε σχέση με το ΕΝΦΙΑ, γιατί γι’ αυτό μου μιλάς, Φόρος Ακίνητης Περιουσίας υπάρχει σε όλα τα κράτη του κόσμου. Και πρέπει να υπάρχει. Αλλά από την άλλη, δε μπορεί αυτός που έχει μόνο περιουσιακό στοιχείο ένα σπίτι να πληρώνει ενοίκιο για το σπίτι που έχει.
Το Ποτάμι το έχει ξεκαθαρίσει από πολλούς μήνες πριν ότι η πρώτη κατοικία όταν είναι το βασικό περιουσιακό στοιχείο μιας οικογένειας, δε μπορεί να υπόκειται σε φόρο. Είναι η πρώτη κατοικία. Άρα, η κυρία που μου λες, πες της ότι αν ψηφίσει Ποτάμι θα ενισχύσουμε τη φωνή της, ότι δε μπορεί αυτή η κυρία να πληρώνει φόρο, ενοίκιο δηλαδή για το σπίτι της.
Τώρα το θέμα της πάταξης της φοροδιαφυγής είναι μια πολύ μεγάλη υπόθεση η οποία δε γίνεται μ’ ευχολόγια. Θέλει καθαρούς κανόνες και θέλει μερικές μεταρρυθμίσεις τις οποίες εμείς ως νέο κόμμα έχουμε πει. Έχουμε πει επί παραδείγματι ότι δε μας ενδιαφέρουν οι υποδιαστολές στη φορολογική δήλωση του συνταξιούχου και του μισθωτού. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Δηλαδή ότι σήμερα σπαταλάμε ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό σε όλη τη χώρα με Εφορείες, για να δούμε αν τα 29 ευρώ που δήλωσε ο παππούς στο γιατρό είναι 29 ή ήταν 24.
Εμείς λοιπόν λέμε ότι οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί που δεν έχουν άλλο εισόδημα, γιατί καμιά φορά πίσω από έναν συνταξιούχο μπορεί να κρύβεται τίποτε άλλο, αλλά λέμε, στις κανονικές περιπτώσεις των συνταξιούχων και των μισθωτών, υπάρχει μια Εφορία σε όλη τη χώρα. Είναι ένα συγκεκριμένο μοντέλο το οποίο το έχουμε μελετήσει με ανθρώπους επαΐοντες και έχετε πληροφορηθεί ότι το Ποτάμι αυτή τη στιγμή έχει πολύ ειδικούς ανθρώπους σε θέματα φορολογίας.
Έχουμε μελετήσει λοιπόν ένα μοντέλο όπου όλοι οι μισθωτοί, όλοι οι συνταξιούχοι υπάγονται σε μια Εφορεία σε όλη τη χώρα, εξυπηρετούνται από τα ΚΕΠ και όλο το δυναμικό των Εφοριών πάει στο κυνήγι της φοροδιαφυγής. Σε καθαρούς κανόνες, σε κανόνες που εξασφαλίζουν δυο πράγματα. Το κυνήγι της φοροδιαφυγής όταν είναι δίκαιο, εξασφαλίζει δύο πράγματα: Το ένα είναι έσοδα στο κράτος. Συμφωνούμε; Απλό.
Εξασφαλίζει και κάτι άλλο: Υγιή ανταγωνισμό. Δε μπορείς εσύ που κάνεις την ίδια δουλειά μ’ εμένα, επειδή εσύ είσαι μάγκας να μην πληρώνεις φόρο κι εγώ να πληρώνω.
Γ. ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥΛΗΣ: Την ίδρυση του κόμματος του Γιώργου Παπανδρέου πώς τη βλέπετε; Πιστεύετε ότι υπάρχει περιθώριο συνεννόησης μαζί του ή θεωρείτε ότι βαρύνεται με αμαρτήματα του παρελθόντος, άρα αποκλείεται;
Και μια δεύτερη ερώτηση: Θα μπορούσατε να μας αποκαλύψετε ποιοι θα είναι υποψήφιοι με το Ποτάμι εδώ στην περιοχή;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δε θα σας αποκαλύψω ποιοι θα είναι υποψήφιοι, γιατί σέβομαι την κομματική μας διαδικασία, η οποία ολοκληρώνεται αύριο. Και ο επικεφαλής, ακόμα και ως επικεφαλής πρέπει να συμπεριφέρεται με βάση το καταστατικό αλλά αύριο θ’ αποφασίσει ο επικεφαλής τελική λίστα για όλη την Ελλάδα, άρα αύριο θα μάθετε και τι ακριβώς θα κάνουμε στην περιοχή σας.
Με ρώτησες για το Γιώργο Παπανδρέου. Κανείς δε αποκλείεται στη δημοκρατία. Εγώ δεν είμαι ούτε υπέρ του εξοστρακισμού ούτε υπέρ των αποκλεισμών. Ο καθένας έχει δικαίωμα να δοκιμάζεται στον ελληνικό λαό. Αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που είναι στο στόμα όλων των πολιτών: Στο Γιώργο Παπανδρέου δόθηκε σχεδόν 45%, δόθηκε ένα δυσθεώρητο ποσοστό. Τι το έκανε; Γιατί δε μπόρεσε ν’ αλλάξει αυτά που θέλει σήμερα ν’ αλλάξει με 45%; Ποιος έφταιξε αν δεν έφταιξε ο ίδιος;
Όταν σου δίνει λοιπόν ο ελληνικός λαός 45%, σου δίνει μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Σχεδόν σου δίνει λευκή επιταγή. Και νομίζω ότι είναι λίγο παράξενο να επανέρχεσαι μετά από μερικά χρόνια και να λες «βοήθα με να σε βοηθήσω. Είχες την ευκαιρία και την έχασες».
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σταθήκαμε πολλή ώρα στη συνεργασία του Ποταμιού με ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ. Όταν όμως θα πάτε στη διαπραγμάτευση μ’ αυτά τα δυο κόμματα, ανεξαρτήτως αν είναι πρώτο ή δεύτερο, το Ποτάμι με ποιες ακριβώς θέσεις θα πάει σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση; Γιατί βλέπουμε ότι εσωτερικά του Ποταμιού, τα στελέχη τα οποία συνεργάζονται μαζί του ή προσχωρούν σε αυτό, προέρχονται από διαφορετικούς ιδεολογικούς, πολιτικούς και οικονομικούς χώρους και κατευθύνσεις.
Πώς θα μπορέσετε στο λίγο χρονικό διάστημα ως τις εκλογές, να συνδιαμορφώσετε μια πρόταση εσωτερικά, να βάλετε εσωτερικά κόκκινες γραμμές, να βρείτε τι θέλετε εσωτερικά; Γιατί μιλάμε με ανθρώπους που είναι νεοφιλελεύθεροι μεταρρυθμιστές, με ανθρώπους που έρχονται από την Αριστερά…..
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σωστό είναι αυτό. Να σου απαντήσω, βέβαια θα μου επιτρέψεις να μπω, ξέρεις μπαίνει καμιά φορά ο πειρασμός μέσα μου, να σου πω το εξής: Ότι αυτή τη στιγμή ζητά να κυβερνήσει τη χώρα ένα κόμμα που έχει από συνεργάτες του Άκη Τσοχατζόπουλου μέχρι κομμουνιστές, Μαοϊστές και Σταλινικούς. Θα ζητήσω μάλλον τη συνταγή από τον Τσίπρα, πώς καταφέρνει να συγκεράσει όλες αυτές τις αντιθέσεις σ’ ένα κόμμα εξουσίας;
Τώρα, για να πάμε και στην ειλικρινή απάντηση, όσοι έρχονται στο Ποτάμι δεν έρχονται ως συνιστώσες. Δεν έρχεται η Δράση ως συνιστώσα στο Ποτάμι ή οι Μεταρρυθμιστές ως συνιστώσα στο Ποτάμι. Ο κ. Σκυλακάκηκς όπως ξέρεις δε θα είναι υποψήφιος. Έρχονται άνθρωποι στο Ποτάμι σεβόμενοι τις αρχές και το πρόγραμμα του Ποταμιού. Οι αποφάσεις είναι του Ποταμιού. Οι αποφάσεις είναι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Είναι του επικεφαλής.
Είναι σεβαστό σε αυτές τις δυνάμεις που εισρέουν και έχεις δίκιο, εισρέουν απ’ όλες τις πλευρές προς το Ποτάμι, ότι εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις. Πρόσεξε όμως, με όλους αυτούς μας ενώνουν μερικά πράγματα. Δεν έχουμε νεοφιλελεύθερους στο Ποτάμι. Έχουμε προοδευτικούς φιλελεύθερους. Έχουμε Αριστερούς μεταρρυθμιστές, έχουμε σοσιαλιστές, έχουμε σοσιαλδημοκράτες, έχουμε παραδοσιακούς Κεντρώους, αυτούς που λέγαμε κάποτε Ένωση Κέντρου.
Έχουμε αυτούς τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δεν έρχονται στο Ποτάμι για να φτιάξουμε μια ιδεολογική συμμαχία, που δε μπορούμε να φτιάξουμε, κάνουμε μια πολιτική συμμαχία. Γκρεμίζεται η χώρα. Έρχονται λοιπόν κάποιοι να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια μέσα από το Ποτάμι. Εάν στην πορεία υπάρχουν επιμέρους θέματα που διαφωνούμε, προφανώς θα υπάρχουν, αν με ρωτάς γι’ αυτό. Όπως θα υπάρχουν θέματα που θα διαφωνήσουμε με μια κυβέρνηση.
Αλλά στα κομβικά σημεία, είτε σε μια κυβέρνηση είτε στην αντιμετώπιση κάποιων προβλημάτων, αυτή τη στιγμή νομίζω ότι όλη η προοδευτική Ελλάδα των αλλαγών, είναι ενωμένη. Αυτό είναι το σχέδιο μας λοιπόν. Ένα πλαίσιο αλλαγών για τα πολύ σημαντικά θέματα, ώστε να ορθοποδήσει η χώρα και μετά ν’ αρχίσουμε να διαφωνούμε εάν τα παγκάκια στην πλατεία θα πρέπει να είναι πράσινα ή κόκκινα.
Αυτή τη στιγμή όμως δε βρισκόμαστε σ’ αυτό το πρόβλημα, βρισκόμαστε σε κομβικά προβλήματα που χρειάζονται κομβικές συμμαχίες.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μιλάμε τόση ώρα μόνο για οικονομικά θέματα. Για το Μακεδονικό, για το θέμα της Θράκης, για το θέμα της Κύπρου το Ποτάμι τι άποψη έχει;
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα ήθελα να μη βάζεις το θέμα της Θράκης στα εθνικά θέματα. Δηλαδή η Θράκη είναι μια περιοχή όπως είναι η Λαμία, όπως είναι η Πελοπόννησος, όπως είναι η Κρήτη και θα πρέπει να έχει μια αναπτυξιακή πορεία και αυτό είναι το σημαντικό της. Το σημαντικό είναι δηλαδή να βλέπουμε τη Θράκη ως μία περιοχή που πρέπει ν’ αναπτυχθεί οικονομικά και μέσα από αυτό θα λυθούν τα προβλήματά της. Δεν είναι άλλο το πρόβλημα της Θράκης αυτή τη στιγμή.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακούστηκε μια δήλωση χτες, ότι μπορεί να καταργηθεί το Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης σε περίπτωση που έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι, εντάξει.. Να σου πω για τα εθνικά θέματα. Η χώρα δεν απειλείται. Η χώρα θα απειλείται εάν συνεχίσει να φλερτάρει με τη χρεοκοπία και το γκρεμό. Σήμερα, η εθνική υπόσταση μιας χώρας δεν έχει σχέση με το πόσα τανκς έχει και με το πόσα πυροβόλα έχει. Έχει σχέση με το πόσο δυνατή οικονομικά είναι, με το πόσο σημαντικός εταίρος είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αντιλαμβάνεστε τι λέω; Άρα το εθνικό ζήτημα αυτή τη στιγμή δεν είναι να φοβόμαστε να εξοπλιζόμαστε, το σημαντικό είναι να σκεφτόμαστε ότι πρέπει ν’ αναπτύξουμε τη χώρα μας. Οι δουλειές δημιουργούν τύχη στους ανεγκέφαλους που θέλουν ν’ αμφισβητήσουν την Ελλάδα. Η υπόσταση της χώρας, η διεθνής υπόσταση της χώρας βοηθά στο να σκεφτούν οι άλλοι και δεύτερη και τρίτη φορά ν’ αμφισβητήσουν τα σύνορά μας.
Από κει και πέρα έχουμε πει ότι οι αποφάσεις στην Κύπρο είναι των Κυπρίων κι εμείς ακολουθούμε τις αποφάσεις του πολιτικού δυναμικού της Κύπρου. Και θα τους ενισχύσουμε με κάθε τρόπο. Έχει πει ότι πρέπει να λυθεί το θέμα με την ΠΓΔΜ. Θα πρέπει να λυθεί το θέμα. Αυτή η εκκρεμότητα είναι εις βάρος των ελληνικών προϊόντων. Είναι απόλυτη η πεποίθησή μας ότι πρέπει να πάμε στην εθνική θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας του πολιτικού συστήματος.
Σου θυμίζω ότι όταν δημιουργήθηκε η εκκρεμότητα το 90% του πολιτικού συστήματος, δηλαδή από το Κομμουνιστικό Κόμμα μέχρι τη Νέα Δημοκρατία, είπαν τότε και συμφώνησα εγώ τότε ως δημοσιογράφος, ότι μιλάμε για μία σύνθετη ονομασία η οποία θα έχει τη Μακεδονία ως γεωγραφικό προσδιορισμό με κάθε τρόπο έτσι ώστε να τονίζεται ότι υπάρχει η Ελληνική Μακεδονία.
Αυτό έπρεπε να το είχαμε πετύχει τότε, καθυστερήσαμε και αυτή πρέπει να είναι η εθνική μας γραμμή. Δε θα δεχθούμε με κανένα τρόπο την υποχώρηση έξω απ’ αυτή τη γραμμή. Αυτά για τα εθνικά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή ανοίξατε προηγουμένως το φορολογικό, ένα θέμα που καίει όλους τους Έλληνες, το φορολογικό όμως έχει άμεση σχέση και με τις δαπάνες του κράτους και κυρίως με τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, θα ήθελα ευθέως να μου απαντήσετε εάν το Ποτάμι είναι υπέρ της μείωσης του δημόσιου τομέα, υπέρ του λιγότερου κράτους, υπέρ της κατάργησης Οργανισμών άχρηστων και υπέρ των απολύσεων τελικά.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Προσέξτε τι γίνεται τώρα: Πώς βοήθησαν τα παλιά κόμματα, τα κυβερνητικά, να διώχνουν κόσμο και να μένει η σπατάλη: Επελέγη από το παλιό σύστημα, από τον κ. Βενιζέλο και από τον κ. Σαμαρά , η προστασία των δικών τους παιδιών. Και έκαναν οριζόντιες περικοπές στο Δημόσιο.
Αυτό είναι λάθος. Ένα Δημόσιο δεν προχωρά με οριζόντιες περικοπές. Δεν προχωρά μ’ ένα κατέβασμα προς τα κάτω να μειώσουμε το μπόι όλων. Ένα Δημόσιο πρέπει ν’ αξιολογεί τη δράση των Υπηρεσιών και να κόβει τα άχρηστα κομμάτια. Να μην υπάρχουν κομμάτια του Δημοσίου άχρηστα που δεν προσφέρουν τίποτα στον ελληνικό λαό και να ενισχύονται άλλα κομμάτια τα οποία είναι χρήσιμα στον ελληνικό λαό.
Να σου πω δυο κλάδους που πρέπει να γίνουν προσλήψεις αύριο; Και θα συμφωνήσεις. Τα νοσοκομεία, το νοσηλευτικό προσωπικό. Δε λέω για τους γιατρούς, έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό γιατρών στην Ευρώπη κι έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό νοσηλευτών. Δικαστικούς υπαλλήλους: Οι υποθέσεις καθυστερούν στα Δικαστήρια 7, 10, 12 χρόνια. Όχι ότι δεν έχουμε δικαστές, έχουμε τη σωστή αναλογία. Δεν έχουμε δικαστικούς υπαλλήλους.
Εκεί λοιπόν χρειαζόμαστε υπαλλήλους, χρειαζόμαστε αύριο υπαλλήλους. Και υπάρχουν μετά οι πολλές υπηρεσίες, οι άχρηστες. Να σου πω μία: Οι δημόσιοι υπάλληλοι που δουλεύουν για τα κόμματα. Ξέρεις τι συμβαίνει; Ότι υπάρχει ένα ολόκληρο Δημόσιο στην υπηρεσία των κομμάτων;
Άρα να μειώσουμε το Δημόσιο αυξάνοντας όμως τη δύναμη του Δημοσίου σε κάποιους τομείς που είναι απαραίτητο. Λογιστικά αν ρωτάς, βεβαίως δεν πρέπει να επεκτείνουμε τα ελλείμματα και να επανέλθουμε στα ελλείμματα πληρώνοντας καινούργιους μισθούς.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας έχω φοβερή εκτίμηση από δημοσιογράφος που ήσαστε, είστε πολύ απλός και τα είπατε πολύ σωστά.. Πάρα πολύ σωστά. Βέβαια πιστεύω ότι τα ξέρουν όλα αυτά που λέτε και οι άλλοι.. Μια λέξη θέλω να διορθώσω μόνο: Είπατε ότι στην πολιτική από ανικανότητα δεν έκαναν και δε διόρθωσαν τίποτε..
Δεν είναι από ανικανότητα. Είναι πανέξυπνοι, το κάνουν επίτηδες για να μπορούν να κλέβουν και μπορώ να σας δώσω και ονόματα και στοιχεία αλλά μετά τις εκλογές.. Δεν το κάνουν από ανικανότητα, επίτηδες κρατάει το κράτος αυτή την πλήρη διάλυση για να μπορούν ν’ αλωνίζουν και να κάνουν ό,τι θέλουν. Και τις κόκκινες γραμμές θα τις επεκτείνετε και σ’ αυτό τον τομέα σας παρακαλώ πολύ. Προσωπικά θα σας δώσω εγώ στοιχεία για να τους κλείσετε μέσα όταν χρειαστεί. Πάντως τα είπατε πάρα πολύ και σας συγχαίρω.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχουμε έναν συνδυασμό πάντως, αν μου επιτρέπετε. Ο συνδυασμός αυτός είναι θανατηφόρος για την κοινωνία. Είναι συνδυασμός ανικανότητας μερικών, από την άλλη ανθρώπων που θέλουν να χρησιμοποιήσουν προς ίδιο όφελος την κυβερνητική εξουσία, και είναι πολλοί, η ιδιοτέλεια, το κομμάτι κατεστημένο, όλα αυτά και δε θ’ αλλάξουμε εάν δεν υπάρξουν στην εξουσία άνθρωποι χορτασμένοι οι οποίοι δε βλέπουν τα Υπουργεία ως αφορμή για να νιώσουν όμορφοι.
Άνθρωποι που θα έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν τα πράγματα και με θάρρος να προωθήσουν λύσεις. Αυτό που λείπει στη χώρα είναι η γνώση και το θάρρος. Το καταλαβαίνεις; Γιατί είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Το ένα είναι η γνώση, μερικές φορές κάποιοι την είχαν τη γνώση. Δεν είχαν το θάρρος να συγκρουστούν. Να συγκρουστούν με κατεστημένα, να συγκρουστούν με συμφέροντα, να συγκρουστούν με συντεχνίες.
Ήρθε το 4-2-1, η κυβέρνηση των τριών και το μόνο που έκανε στην αρχή ήταν ποιο: Το μοίρασμα των θέσεων ανάμεσα στα δικά μας παιδιά και η διευθέτηση των αιτημάτων των συντεχνιών, το Υπουργείο Δικαιοσύνης να βοηθήσει τους δικηγόρους, το Υπουργείο Υγείας να βοηθήσεις τους γιατρούς. Αυτό τους ενδιέφερε. Οι συντεχνίες και τα συμφέροντα. Γι’ αυτό σημασία έχει να έρθουν στα πράγματα άνθρωποι που δε χρωστάνε σε κανέναν.
Αυτό που είπε ο φίλος προηγούμενα, που για κάποιους μπορεί ν’ ακούγεται αρνητικό, είναι για μένα τίτλος τιμής, ότι τα έχω καταφέρει μόνος μου στη ζωή και μόνος μου μπήκα στην πολιτική χωρίς δεκανίκια από δω κι από κει, για μένα είναι τίτλος τιμής. Και μου δίνει τη δυνατότητα, εάν ο κόσμος μ’ εμπιστευθεί, να τολμήσω ν’ αλλάξω αυτή την κατάσταση.
Σας ευχαριστώ για την ανοχή σας, θα τα ξαναπούμε.

7 Ιανουαρίου 2015