9 Νοεμβρίου, 2015

Ο μάγειρας από τη Μαλαισία

Ποτάμι

Την ώρα που εθελοντές ναυαγοσώστες πέφτουν στα νερά για να σώσουν τις ζωές των προσφύγων που καταφθάνουν στη Λέσβο, ο 25χρονος εθελοντής από τη Μαλαισία προσπαθεί να βράσει 30 λίτρα νερού κάτω από το ήλιο από νωρίς το πρωί. Προετοιμάζει την πρώτη γεύση για όσους έχουν την τύχη να περάσουν το Αιγαίο και θέλει το ζεστό τσάι, να είναι όσο γλυκό πρέπει ώστε να μοιάζει με το τσάι που έπιναν στα σπίτια τους πριν τραπούν σε φυγή.

«Οι Σύροι μου έχουν πει πως να το κάνω», λέει ο Rayyan Haries, εξιστορώντας τα μαθήματά που έχει πάρει για το πόση ζάχαρη πρέπει να προσθέτει στις τεράστιες μερίδες του μαύρου τσαγιού που ετοιμάζει. Το Mashable βρέθηκε στη Μυτιλήνη για να καταγράψει όσα ζει το νησί από τη συνεχόμενη ροή προσφύγων. Εκεί συνάντησε τον 25χρονο στον οποίο αφιέρωσε ένα ελπιδοφόρο άρθρο που δείχνει πώς ο καθένας έχει βρει έναν τρόπο να βοηθά όπως μπορεί.

«Ταξίδεψα από τη Μαλαισία για να ανοίξω μια κουζίνα για τους πρόσφυγες. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ζήσει ακραία. Δεν χρειάζονται πολλά για να θρέψεις έναν άνθρωπο και εγώ θέλω μόνο να μαγειρεύω για τους ανθρώπους.» λέει ο Haries ο οποίος σχεδόν μόνος λειτουργεί μια μικρή αυτοσχέδια κουζίνα στη Σκάλα Συκαμιάς. Φροντίζει ώστε οι εθελοντές που επιβλέπει να αντιμετωπίζουν με σεβασμό και αξιοπρέπεια κάθε άνθρωπο που φτάνει στο νησί και αναφέρει πως θέλει να αρχίσει να μαγειρεύει συνταγές από τη Μέση Ανατολή, που αν και ξέρει πως ίσως δεν καταφέρει να τις φτιάξει όσο καλά πρέπει, θα θυμίζουν στους ανθρώπους αυτούς τη γεύση της πατρίδας τους.

Ο ενθουσιασμός του για το μαγείρεμα είναι μεταδοτικός, γράφει το Mashable το οποίο σημειώνει πως ο 25χρονος επιδεικνύει ακλόνητο αλτρουϊσμό και πως φορά πολύχρωμα πουλόβερ και εκκεντρικά καπέλα με ζώα για να ελαφρύνει το κλίμα. Η σούπα ημέρας που φτιάχνει σερβίρεται σε ποτήρια φελιζόλ και περιλαμβάνει τοπικά λαχανικά και μπαχαρικά που έφερε από το σπίτι του στην Κουάλα Λουμπούρ. «Το φαγητό είναι ελπίδα» λέει, «ακόμα και μετά από όλο αυτό το ταξίδι, ο προορισμός των προσφύγων που θέλουν να φτάσουν στη Σουηδία ή τη Γερμανία, είναι τόσο μακριά από εδώ. Είναι τόσο δύσκολο, και θέλουμε να κρατήσουν αυτή την ελπίδα για καλύτερη εξέλιξη»

Δείτε φωτογραφίες από τις δράσεις του: