30 Μαρτίου, 2017

H ατολμία και το κομματικό κράτος απαξιώνουν τη ΔΕΗ

Τομέας Περιβάλλοντος, Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής

Η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας έχει πολλούς ενόχους. Συνδικαλιστές που νοιάζονται μόνο για το συμφέρον της συντεχνίας τους. Εργολάβοι που θησαυρίζουν παρέχοντας μειωμένης αξιοπιστίας υπηρεσίες ή επωφελούνται από χαριστικές ρυθμίσεις. Και βέβαια πολιτικοί που είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση νοιάζονται κυρίως για τους πελάτες τους και όχι για τους πολίτες. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ως αντιπολίτευση και ως κυβέρνηση έχουν τεράστια ευθύνη για την απαξίωση της ΔΕΗ. Ενώ μεγάλη ευθύνη έχουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα η κυβέρνηση αντί να προσπαθεί να βρει λύση και να καλύψει το κενό μιας δίχρονης απραξίας συνεχίζει το ίδιο βιολί: υπερασπίζεται τα κάθε είδους πελατειακά και κομματικά συμφέροντα και στα παράθυρα μιλά για δημόσιο συμφέρον. Οι ηλεκτρικές εταιρείες σε όλο τον κόσμο απομακρύνονται από τον άνθρακα κλείνοντας εν λειτουργία μονάδες και ακυρώνοντας επενδυτικά σχέδια. Η ελληνικές κυβερνήσεις όμως, προσκολλημένες στο λιγνιτικό μάντρα του προηγούμενου αιώνα και στα συμφέροντα που έχουν δημιουργηθεί γύρω από αυτό, έχουν οδηγήσει τη ΔΕΗ σε επενδύσεις που δεσμεύουν το ενεργειακό της μέλλον σε 2 νέους λιγνιτικούς σταθμούς και αυτό παρότι η ίδια η διοίκηση της ΔΕΗ αναγνωρίζει ότι η οικονομική τους βιωσιμότητα είναι αμφίβολη, ειδικά μετά την διαγραφόμενη αποτυχία της προσπάθειας της για δωρεάν δικαιώματα εκπομπών. Είναι λυπηρό να διαπιστώνουμε πως η ΔΕΗ στην πορεία της ζωής της επέλεξε, από πρωτοπόρος στις ανανεώσιμες πηγές μέχρι τις αρχές του '90, να μείνει ουσιαστικά εκτός αγοράς. Σήμερα το ποσοστό ΑΠΕ στην παραγωγή της είναι λιγότερο από 1%, ενώ η θυγατρική της ‘’ΔΕΗ Ανανεώσιμες’’ εξακολουθεί να αδυνατεί να υλοποιήσει τα επενδυτικά σχέδια που κατά καιρούς εξαγγέλλει.

Παράλληλα, 17 χρόνια μετά την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας στην ελληνική νομοθεσία, είμαστε η μόνη χώρα με έναν μόνο βασικό πάροχο, τη ΔΕΗ, που κατέχει το 90% αγοράς λιανικής. Ενδεικτικά, στην Πορτογαλία, μια χώρα με τα δικά μας χαρακτηριστικά, υπάρχουν τέσσερις βασικοί πάροχοι με τον μεγαλύτερο από αυτούς να έχει 44% μερίδιο αγοράς και τους τρεις από αυτούς να μην ξεπερνούν μαζί το 85%.

Επί 17 χρόνια οι κυβερνήσεις προσποιούνταν ότι απελευθερώνουν την αγορά και επί 17 χρόνια συνδικαλιστές και αντιπολίτευση βρίσκονταν έξω στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για δήθεν ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ό,τι δεν έχει το θάρρος το πολιτικό σύστημα να το κάνει προς όφελος των πολιτών, φοβούμενο και εξαρτώμενο από τα συντεχνιακά συμφέροντα, το επιβάλλουν δυστυχώς τα μνημόνια με πολύ χειρότερους όρους.

Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, βασισμένη σε ένα μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό που δεν έγινε ποτέ, έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί γιατί είναι προς όφελος του πολίτη. Το αποδεικνύει καθαρά η εμπειρία από την απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών, όπου νέες εταιρείες και νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν, νέα προϊόντα και υπηρεσίες αναπτύχθηκαν, μείωση τιμών επήλθε, καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη υπήρξε.

Η καθυστέρηση το μόνο που κατορθώνει είναι να απαξιώνει τη ΔΕΗ και να μειώνει το τίμημα που θα εισπράξουμε. Όπως συνέβη με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ που αρνούμασταν το τίμημα των 300 εκ. ευρώ, για να καταλήξουμε μετά από αδικαιολόγητες καθυστερήσεις να την πουλήσουμε για 45 εκ. ευρώ.

Χωρίς να υποτιμάται ο αντίκτυπος της κρίσης στην οικονομική δυνατότητα των πολιτών, στη ΔΕΗ, φαίνεται καθαρά πόσο κόστος είχε η προσπάθεια είσπραξης του φόρου ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, αλλά και το κίνημα “δεν πληρώνω” στο οποίο πρωτοστάτησαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, καθώς οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των καταναλωτών έφτασαν στο τέλος του 2016 κοντά στα 2,6 δισ. ευρώ σύμφωνα με τη διοίκηση της εταιρείας, ενώ η ΓΕΝΟΠ τις εκτιμά σε πάνω από 3 δισ.

Πρώτα έκλεισαν πονηρά το μάτι στους καταναλωτές και τους ενθάρρυναν να προχωρήσουν σε στάση πληρωμών προς τη ΔΕΗ. Έπειτα τους διαβεβαίωναν ότι μπορούσαν να φεσώνουν τη ΔΕΗ μέχρι 1000€ χωρίς συνέπειες. Αποτέλεσμα; Εκτινάχθηκαν (βλ.Πίνακα) οι προβλέψεις που πήρε η ΔΕΗ το 2015 λόγω της στάσης πληρωμής των καταναλωτών.

Screen Shot 2017-03-30 at 17.31.14

Η κακοδιοίκηση της ΔΕΗ μαζί με τη στάση πληρωμών, άδειασε τα ταμεία της ΔΕΗ. Δημιούργησε προβλήματα ρευστότητας, αύξησε την ανάγκη για τραπεζικό δανεισμό και επιδείνωσε όλους τους χρηματοοικονομικούς δείκτες της εταιρείας. Και, φυσικά, δυσχεραίνει τους όρους και το κόστος χρηματοδότησής της, ενώ συμβάλει στην κατάρρευση της χρηματιστηριακής αξίας της εταιρείας και κατ’ επέκταση στην απαξίωση της δημόσιας περιουσίας.

Για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση αποδεικνύεται καταστροφική για τα συμφέροντα του δημοσίου και του Έλληνα φορολογούμενου.

Ο κ. Σκουρλέτης βλέπει εχθρούς και οργανωμένα συμφέροντα που απαξιώνουν τη δημόσια περιουσία. Κι εμείς! Και περιμένουμε την αυτοκριτική του ίδιου, του ΣΥΡΙΖΑ και της Κυβέρνησής του. Διότι με υπαιτιότητα του ίδιου και της κυβέρνησής του χάθηκαν δύο πολύτιμα χρόνια, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ασφυκτικά τα περιθώρια για τη διαδικασία υλοποίησης της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας.

Με ευθύνη τόσο της σημερινής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων η ΔΕΗ παρέμεινε δέσμια ενός ξεπερασμένου ενεργειακού μοντέλου. Αυτό γίνεται φανερό τώρα, όπου στην υποχρεωτική πλέον πώληση μεριδίου της παραγωγής της εταιρείας οι λιγνιτικές μονάδες - παλιές και νέες - αποδεικνύεται να έχουν ελάχιστη αξία, ενώ σε "ασημικά" της επιχείρησης έχουν αναδειχθεί τα υδροηλεκτρικά.

Οργανωμένα ή ανοργάνωτα λοιπόν, τα συμφέροντα και οι πράξεις που καταλήγουν στην απαξίωση της δημόσιας περιουσίας, προέρχονται από την Κουμουνδούρου και το Μέγαρο Μαξίμου που πορεύεται χωρίς σχέδιο, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς αντίληψη της πραγματικότητας και του τρόπου που λειτουργεί ο κόσμος. Εκείνοι, με την πολιτική τους, που ήταν συνέχεια της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων, έφεραν τη ΔΕΗ σε δεινή χρηματοοικονομική θέση. Εκείνοι, με τις κωλυσιεργίες τους, αναγκάζουν σήμερα τη ΔΕΗ, να προχωρήσει σε μια διαδικασία πώλησης υπό ασφυκτικά χρονικά & χρηματοοικονομικά περιθώρια.

Το Ποτάμι είναι υπέρ της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας και της στροφής σε καθαρές μορφές ενέργειας. Η ΔΕΗ θα πρέπει να ενισχύσει και εξειδικεύσει το μάχιμο προσωπικό της μειώνοντας τη γραφειοκρατία της, τα συντεχνιακά προνόμια και τους αργόμισθους κομματικούς υπαλλήλους. Τμήματα της ΔΕΗ θα πρέπει να αποκρατικοποιηθούν με διεθνείς διαγωνισμούς. Πάνω από όλα όμως για να υπάρξει το μεγαλύτερο δυνατό οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος προς τη δημόσια επιχείρηση και την ελληνική κοινωνία η ΔΕΗ χρειάζεται επειγόντως ένα στρατηγικό σχεδιασμό, ο οποίος να βλέπει μπροστά συμβαδίζοντας με τον παγκόσμιο ενεργειακό μετασχηματισμό που βρίσκεται ήδη ανεπιστρεπτί σε εξέλιξη.

Σχετικά