2 Μαΐου, 2017

Ζητείται εχθρός

Γιάννης Κωνσταντινίδης

Η αναλογία της σχέσης γονέα και παιδιού με τη σχέση πολιτικού και πολίτη είναι παραπάνω από προφανής

Θα ήταν ψέμα να ισχυριστώ ότι ως πατέρας δεν έχω κάποιες φορές βρεθεί στην άχαρη θέση να καταπατήσω μια υπόσχεση που έχω δώσει στα παιδιά μου εξαιτίας υποεκτιμημένων εμποδίων που θέτει η πραγματικότητα. Η αναβολή μιας εκδρομής, η αγορά ενός υποκατάστατου προϊόντος, η μείωση του χρόνου μιας κοινής μαζί τους δραστηριότητας.

Η ματαίωση των προσδοκιών των παιδιών επιχειρείται αυθόρμητα τότε να μετριαστεί με αναφορά σε κάποιον τρίτο, στον οποίο μεταβιβάζεται η ευθύνη για την αδυναμία πραγματοποίησης της προγραμματισθείσας συμφωνίας μεταξύ του γονιού και των παιδιών: ένας προϊστάμενος, ένας πελάτης, η μητέρα τους, ή ακόμα και η «άδικη κοινωνία», επιστρατεύονται με στόχο να δικαιολογήσουν την ασυνέπεια λόγου και πράξης. Η ανάγκη είναι φυσική. Τόσο για τον γονέα, ο οποίος επιθυμεί να διατηρήσει τον μύθο του, όσο και για παιδί, το οποίο δεν είναι έτοιμο να δεχτεί τη ματαίωση.

Πηγή: Free Sunday

* O Γιάννης Κωνσταντινίδης είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Π2