7 Μαΐου, 2018

Yποκριτές, ομοφοβικοί, σεξιστές, σκοταδιστές

Γιώργος Δημακόπουλος

Έχουν περάσει χρόνια από την Ελλάδα του Ζορμπά, τον λιθοβολισμό και τη δολοφονία της χήρας από το πλήθος, και από αυτήν στο Κορίτσι με τα μαύρα, το ξύλο και τη διαπόμπευση για την τιμή της οικογένειας. Οι έλληνες θεατές στον Ζορμπά βλέπαμε μόνο το γλέντι και το συρτάκι, ενώ οι ξένοι έβλεπαν τον λιθοβολισμό, τον φόβο, την αδικία και την ανισότητα, και τις μαυροντυμένες γυναίκες που καρτερούσαν τον θάνατο της μαντάμ Ορτάνς. Μια κουφή κοινωνία που πλησίαζε την Τζιχάντ χωρίς να ακούει τον πόνο, μια τυφλή κοινωνία που δεν έβλεπε τίποτα πέρα από τη δική της βόλεψη, και μια κοινωνία βουβή που υποκρινόταν ότι όλα θα γίνουν όταν πρέπει χωρίς να φωνάξει και να αγωνιστεί κανένας. Πέρσι σε μια συνέντευξη του πρωθυπουργού στο antivirus, όταν ρωτήθηκε «γιατί σύμφωνο συμβίωσης και όχι πολιτικός γάμος» απάντησε ότι η κοινωνία δεν είναι έτοιμη! Ο πρωθυπουργός που οφείλει να προκρίνει ισότιμα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, θεωρεί αποδεκτό κάποιοι να έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τους άλλους αλλά να μην έχουν τα ίδια δικαιώματα, γιατί η κοινωνία δεν είναι έτοιμη!

Τα δικαιώματα των πολιτών δεν είναι έρμαια των απόψεων καμίας θρησκείας, κοινότητας, φιλοσοφικής λέσχης, αθλητικής ομάδας, κάστας, πολιτικού κόμματος. Αποκλειστική υπεύθυνη για τη θέσπιση και εφαρμογή τους είναι η Πολιτεία. Η πολιτεία κάνει τους ανθρώπους ίσους. Η δικαιοσύνη κάνει τους πολίτες ίσους. Και η θρησκεία θα έπρεπε, αλλά η εκκλησία επιλέγει όχι.

Μάλλον είμαστε τυχεροί που στην Ελλάδα δεν είχαμε το καθεστώς της δουλείας των έγχρωμων και μετά τα χωριστά καθίσματα στα λεωφορεία, τις χωριστές τουαλέτες κ.λπ., γιατί ακόμα και σήμερα κάποιοι από εμάς θα παρίσταναν ότι η κοινωνία δεν είναι έτοιμη. Σε τι διαφέρει ο έγχρωμος, ο αράπης, ο νέγρος της Αμερικής του ’60, από τον πούστη, την αδελφή, τον γύφτο, τον Εβραίο, τον πομάκο, τον άστεγο, τον τζάνκι, τον μετανάστη, τον αποφυλακισθέντα, τον πρόσφυγα της Ελλάδας του 2018; Ότι δεν υπάρχουν τα διαχωριστικά πλαίσια στα λεωφορεία. Τα διαχωριστικά υπάρχουν στη νομοθεσία της πολιτείας. Είναι εύκολο να λες «πώς, ρε μαλάκα, συμπεριφέρονταν στους μαύρους τα αμερικανά», αλλά να μην κοιτάζεις πως η ελλάδαρα συμπεριφέρεται σήμερα στους δικούς μας «μαύρους». Με τον ίδιο τρόπο. Η πολιτεία και το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας αρνείται από κοινωνικές ομάδες κυριαρχικά δικαιώματα, που για τους υπόλοιπους τα θεωρούμε αυτονόητα. Και μαζί με αυτούς αδικεί συνολικά την κοινωνία. Όλοι είμαστε τμήμα μιας μειονότητας, όλοι έχουμε φίλους σε άλλες μειοψηφίες. Μειοψηφίες, όχι μειονότητες. Για τα πολιτικά κόμματα όλα είναι θέμα πλειοψηφίας-μειοψηφίας, όλα μεταφράζονται σε ψηφαλάκια. Και ακόμα και οι μειονότητες συμπεριφέρονται άδικα (σεξιστικά ή ρατσιστικά) σε βάρος άλλων μειονοτήτων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.

* Ο Γιώργος Δημακόπουλος είναι μέλος της ΜΕΣΥΑ

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com