20 Απριλίου, 2019

Χρειαζόμαστε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ενθάρυνσης της χρήσης του ποδηλάτου

Γιώργος Σαγιάννης

Ο πρόσφατος ποδηλατικός γύρος της Αθήνας μου έφερε στο μυαλό διάφορες σκέψεις. Από τη μια η εικόνα ενός άδειου κέντρου που περιμένει να υποδεχτεί τους πολύχρωμους ποδηλάτες όλων των ηλικιών που χαρούμενοι ετοιμάζονταν για την Κυριακάτικη βόλτα τους και από την άλλη το γεγονός ότι για να επιτευχθεί αυτό το κέντρο της πρωτεύουσας θα έμενε κλειστό για ώρες.

Αναρωτιέμαι γιατί το να κάνει κανείς μια βόλτα-μετακίνηση θα πρέπει να προυποθέτει την ύπαρξη προστατευμένων συνθηκών και να μην αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς μας.

Ας δούμε όμως τι γίνεται σε δύο ευρωπαικές χώρες. Η Ολλανδία και η Δανία βρίσκονται μαζί στην πρώτη θέση της λίστας με τις «πιο φιλικές στο ποδήλατο χώρες της Ευρώπης» σύμφωνα με την έρευνα «Ποδηλατικό βαρόμετρο» της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλατιστών (ECF).

Στο Άμστερνταμ και στη Χάγη τα ποδήλατα είναι σχεδόν διπλάσια από τους κατοίκους. Σε όλη την Ολλανδία υπολογίζεται ότι κυκλοφορούν περίπου 18 εκατομμύρια ποδήλατα (αναλογία: 1,3 ποδήλατα ανά κάτοικο). Το 27% όλων των μετακινήσεων στο εθνικό δίκτυο και το 59% όλων των αστικών μετακινήσεων στη χώρα γίνονται μέσω ποδηλάτων. Υπολογίζεται ότι το 90% των ολλανδών μαθητών φθάνουν κάθε μέρα στο σχολείο τους με ποδήλατο. Η χρήση του ποδηλάτου από τη νεαρή ηλικία τους δίνει το απαραίτητο ποσοστό «ελευθερίας» που κάθε έφηβος θέλει να αισθάνεται.

Μάλιστα η ολλανδική κυβέρνηση σχεδιάζει να ενθαρρύνει τις εταιρείες να χρηματοδοτούν τους υπαλλήλους που θα επιλέγουν να πηγαίνουν στη δουλειά με το ποδήλατό τους, στο πλαίσιο μιας εθνικής πρωτοβουλίας για την καταπολέμηση της κυκλοφοριακής συμφόρησης στους δρόμους.

Συνεχίζοντας με την Δανία, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι ο αριθμός των ποδηλάτων στην Κοπεγχάγη είναι πλέον επίσημα μεγαλύτερος από τον αριθμό των αυτοκινήτων. Η κυβέρνηση της Δανίας έχει δαπανήσει 135 εκατομμύρια ευρώ από το 2005, προκειμένου να ενθαρρύνει και να διευκολύνει τη μετακίνηση με ποδήλατα, όπως με την κατασκευή γεφυρών και δρόμων αποκλειστικά για ποδηλάτες και πεζούς. Η πόλη έχει ως στόχο το 2025 να γίνεται το 50% του συνόλου των μετακινήσεων με ποδήλατα.

Αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να ληφθεί μια πολιτική απόφαση για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ενθάρυνσης της χρήσης του ποδηλάτου έναντι του αυτοκινήτου; Μια τέτοια πρωτοβουλία θα συνέβαλε στην μείωση των αστικών ρύπων και στην ευεξία των πολιτών που το επιλέγουν ως μέσο μεταφοράς ή βόλτας. Λοιπόν δεν είναι δύσκολο και δεν εμπίμπει στο δόγμα του "Δεν γίνεται "αφού έχει εφαρμοστεί με επιτυχία εδώ και δεκαετίες σε αλλες ευρωπαικές χώρες.

* Ο Γιώργος Σαγιάννης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι