11 Νοεμβρίου, 2015

Ξενοφοβία και ρατσισμός

Ποτάμι

Για πρώτη φορά το αντιμεταναστευτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) εμφανίζεται να φτάνει το 10% στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση.

Η προσφυγική κρίση οδηγεί σε μια αλλαγή στη στάση των Γερμανών από την οποία τα μεγαλύτερα οφέλη κερδίζει το AfD. Την ίδια ώρα πολιτικοί αναλυτές παρατηρούν ότι το κόμμα υιοθετεί ολοένα και περισσότερο ακροδεξιές θέσεις.

Εν μέσω της αντιπαράθεσης για την προσφυγική κρίση η Χριστιανική Ένωση (CDU και CSU) βλέπει το ποσοστό της να μειώνεται. Αν γίνονταν εκλογές αυτή την Κυριακή θα κέρδιζε το 34%, δηλαδή 1,5 μονάδα λιγότερη σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, όπως αναφέρει η Bild βασιζόμενη στη δημοσκόπηση του Insa.

Και το άλλο κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), φαίνεται να χάνουν μισή μονάδα και να πέφτουν στο 24%. Αντίθετα, το AfD φτάνει για πρώτη φορά το 10%.

«Η διαμάχη στην Χριστιανική Ένωση και στην κυβέρνηση έχει επιπτώσεις», δήλωσε ο επικεφαλής του Insa Χέρμνα Μπίνκερ.
«Εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης ζούμε μια στροφή της κοινής γνώμης. Από την αδυναμία της Ένωσης επωφελείται το AfD και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (FDP)», πρόσθεσε.

Την ίδια ώρα πολιτικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι το AfD πλησιάζει ολοένα και περισσότερο ακροδεξιές θέσεις. Ο ειδικός σε θέματα ακροδεξιάς Χάγιο Φούνκε αποδίδει στον επικεφαλής στη Θουριγγία του AfD Μπγιορν Χέκε έναν «εθνικιστικό, επαναστατικό λόγο».

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Όλαφ Σουνερμάιερ, οι δεσμοί μεταξύ του AfD και του αντιισλαμικού κινήματος Pegida είναι πιο στενοί, απ’ όσο ήταν μέχρι τώρα γνωστό.

«Το AfD είναι το Pegida», τόνισε, την ώρα που στις διαδηλώσεις του αντιισλαμικού κινήματος έχουν αρχίσει να συμμετέχουν και στελέχη του ακροδεξιού κόμματος NPD.

Ο επικεφαλής στη Ρηνανία- Παλατινάτο του SPD Αλεξάντερ Σβάιτσερ χαρακτήρισε από την πλευρά του το AfD «γέφυρα προς το ακροδεξιό στρατόπεδο», ενώ παράλληλα ζήτησε να παρακολουθούνται οι δραστηριότητες του κόμματος από τις υπηρεσίες Πληροφοριών.

Στο μεταξύ, η Κομισιόν εκτιμά ότι από το 2015 μέχρι το 2017 τουλάχιστον τρία εκατομμύρια πρόσφυγες θα έχουν καταφθάσει στην Ευρώπη. Ένα μεγάλο μέρος καταφθάνει στη Γερμανία, τη χώρα που για τους περισσότερους αποτελεί όνειρο και τελικό προορισμό. Η Κομισιόν εκτιμά πως η Ευρώπη μπορεί να επωφεληθεί από την άφιξη των προσφύγων, λαμβάνοντας υπόχη ότι τρεις στους τέσσερεις είναι σε ηλικία που μπορούν να εργασθούν και να προσφέρουν.

Ωστόσο ένα τμήμα του πληθυσμού παραμένει επιφυλακτικό, ενώ όλο και πιο συχνά είναι τα φαινόμενα βίας που καταγράφονται εναντίον των προσφύγων. Ο αριθμός των καταγεγραμμένων προσβολών εναντίον προσφύγων ανέρχεται στις 640, όπως ανακοίνωσε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ. Ο Γερμανός υπουργός δεν έκρυψε την ανησυχία του και τόνισε πως τα αδικήματα αυτά μπορεί να είναι από φθορά ξένης περιουσίας μέχρι απόπειρα ανθρωποκτονίας καθώς και ότι οι δράστες θα πρέπει να διωχθούν.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι δράστες; Ποιο είναι το περιβάλλον από το οποίο προέρχονται; Σύμφωνα με τον ακτιβιστή και ειδικό σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντάβιντ Μπέγκρις «το περιβάλλον είναι το ίδιο με αυτό που ήταν πριν από είκοσι χρόνια. Τώρα κινητοποιούνται εκ νέου. Αισθάνονται ότι θα πρέπει να δράσουν και ανοίγει το πεδίο των υποτιθέμενων εχθρών. Στο επίκεντρο δεν βρίσκονται πλέον μόνο οι πρόσφυγες ή οι μετανάστες αλλά και όλοι όσοι δραστηριοποιούνται γύρω από τους πρόσφυγες. Όπως για παράδειγμα εθελοντές, εκπρόσωποι της εκκλησίας και πολιτικοί, όλοι μπαίνουν στο στόχαστρο. Παρατηρούμε μια ριζοσπαστικοποίηση και ένα πέρασμα από τη λεκτική στην ψυχολογική βία».

Στη Γερμανία η μεγαλύτερη αύξηση των επιθέσεων εναντίον των προσφύγων αλλά και εναντίον εθελοντών σημειώνεται στα ανατολικά κρατίδια. Εκεί άλλωστε που γεννήθηκε και το ισλαμοφοβικό κίνημα Pegida. Πού οφείλεται αυτή η διαφοροποίηση. Ο Ντάβιντ Μπέγκρις λέει:
«Υπάρχουν δύο λόγοι. Από την μια πλευρά υπάρχει ο απόηχος της ιστορίας της Ανατολικής Γερμανίας, η οποία παίζει φυσικά ένα ρόλο. Υπάρχει η γενιά που μεγάλωσε και κοινωνικοποιήθηκε στην Ανατολική Γερμανία και ένας ορισμένος τρόπος συμπεριφοράς απέναντι στους εποχικούς εργάτες, στην Ανατολική Γερμανία έφερναν εργάτες από αδελφά κομμουνιστικά κράτη όπως το Βιετνάμ. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η γενιά της πόλης Χογερσβέρντα, όπου το 1991 είχαν σημειωθεί σοβαρές ρατσιστικές επιθέσεις. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν μάθει πως μέσω ρατσιστικών επιθέσεων μπορούν να εισακουστούν πολιτικά. Τώρα μεταφέρουν αυτές τις εμπειρίες τους στα παιδιά τους. Κάποιοι αναλαμβάνουν και πάλι δράση».

Ο ίδιος υποστηρίζει τέλος, ότι στα ανατολικά κρατίδια υπάρχουν και πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι βοηθούν τους πρόσφυγες. Το κράτος θα πρέπει να τους στείλει σαφή μηνύματα στήριξης και αναγνώρισης για το έργο που επιτελούν. Μια τέτοια υποστηρικτή στάση αναγνώρισης θα βοηθούσε στην αποκλιμάκωση της έντασης.

Πηγές: www.dw.com – www.liberal.gr