26 Δεκεμβρίου, 2016

Τρείς χριστουγεννιάτικες ελεύθερες βολές

Πέτρος Ι. Μπούγιας

Η ελεύθερη βολή στο μπάσκετ είναι μια «ειδική» κατάσταση. Κερδίζεται συνήθως μετά τον κόπο και την προσπάθεια να φθάσεις στο στόχο σου (να πετύχεις καλάθι) και δίνεται ως αντιστάθμισμα στην αντικανονική διακοπή της πορείας σου προς το στόχο, από τον αντίπαλο. Στην γραμμή των ελεύθερων βολών «τελειώνουν τα ψέματα». Δεν υπάρχει κάποιος να σε εμποδίζει. Είσαι μόνος σου απέναντι στο καλάθι. Μόνος σου με αντιπάλο το άγχος, τις ενδόμυχες φοβίες, την ανασφάλεια για το αν μπορείς να τα καταφέρεις. Δεν μπορείς να μεταθέσεις τις ευθύνες σε κανέναν άλλο και υπάρχουν μόνο δύο ενδεχόμενα: να τα καταφέρεις ή να αποτύγχεις. Αποχαιρετώντας μια χρονιά που σημαδεύτηκε: με ραγδαίες πολιτικές αλλαγές, με την επικράτηση του λαικισμού και την άνοδο των ακροδεξιάς ρητορικής (τόσο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο), με οικονομικές πολιτικές σκληρής λιτότητας, με πολέμους που δημιούργησαν πρωτοφανείς μεταναστευτικές ροές, στην γραμμη των ελεύθερων βολών αναπόφευκτα θα στηθεί η Ευρώπη, η Ελλάδα αλλά και καθένας από εμάς.

1η βολή: H Ευρωπαική Ένωση αδυνατεί να προσφέρει τις λύσεις που σήμερα έχουμε ανάγκη. Δεν κατάφερε να δώσει μια γρήγορη και αποτελεσματική απάντηση στην οικονομική κρίση που διανύουμε ώστε να δημιουργηθεί μια πραγματικά ενιαία ευρωζώνη. Η Μεσόγειος μετατρέπεται σε νεκτοταφείο μεταναστών, η εξωτερική της πολιτική χλευάζεται διεθνώς για την ατολμία της, ενώ οι ασφυκτικές πολιτικές λιτότητας «γκρεμοτσακίζουν» τους ηγέτες του Νότου που καλούνται να εφαρμόσουν δυσβάσταχτα μέτρα. Το φιλόδοξο σχέδιο της ευρωπαικής ενοποίησης, το οποίο συνέλαβαν οραματιστές πολιτικοί μετα το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με στόχο την εξασφάλιση της ειρήνης και της προόδου στην Ευρώπη έχει εκφυλιστεί σε ένα ανέμπνευστο «γραφειοκρατικό οικοδόμημα». Τοίχοι υψώνονται κυριολεκτικά και μεταφορικά μεταξύ των χωρών -μελών της Ε.Ε και οσο συνεχίζεται η τυπολατρική εμμονή στα νούμερα (υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα), θα θυσιάζεται η αξιοπρέπεια των ανθρώπων για χάριν της ευημερίας των αριθμών…

2η βολή: Η Ελλάδα που σταμάτησε να ονειρεύεται. Στο ευρωμπάσκετ του 87 «ο αγαθός γίγαντας» ο Αργύρης Καμπούρης με τις 2 έυστοχες βολές έκανε ένα λάο υπερήφανο. Η μικρή έως τότε (μπασκετικά) Ελλάδα σήκωσε ανάστημα, κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης. Τα χρόνια που ακολούθησαν σημαδεύτηκαν από την ευμάρεια, την ευδαιμονία, την υπερβολή αλλά με δανεικά λεφτά. Αναπόφευκτα ήρθε ο λογαριασμός, που κληθήκαμε να πληρώσουμε όλοι, δυστυχώς και αυτοί που δεν ηταν καλεσμένοι στο πάρτυ που είχε στηθεί όλα αυτά τα χρόνια. Μαζί δεν τα φάγαμε αλλά μαζί πληρώνουμε τα σπασμένα. Η ελπίδα δυστυχώς δεν ήρθε ούτε από τους Αριστερούς επαναστάτες. Αξιολογήσεις, δόσεις με το σταγονόμετρο, υποσχετική για κούρεμα του χρέους σε τέσσερις δεκαετίες από τώρα, όταν δεν θα μας έχει μέινει τρίχα στην κεφαλή και ευρώ στην τσέπη. Επιθετικοί γείτονες να απειλούν στο Αιγαίο, το Κυπριακό σε τεντωμένο σχοινί, το μεταναστευτικό ωρολογιακή βόμβα, λουκέτα στις επιχειρήσεις αντί για χριστουγεννιάτικους φιόγκους. Ο μικρός τυμπανιστής παίζει σε πένθιμο ρυθμό το «μου παν έλα να πάμε να δείς», αφού όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα σου, η αισιοδοξία είναι απούσα…

3η βολή: Εμείς οι ίδιοι. Δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Κάνουμε εύκολα κριτική καφενείου, αλλά δύσκολα σηκωνόμαστε από τον καναπέ να αλλάξουμε τον κόσμο. Το αυτονόητο το διακαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, αρνούμαστε να το ασκήσουμε: « Ελα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι κλέφτες, αλήτες, απατεώνες μόνο την πάρτη τους κοιτάνε γιατί να πάω να ψηφίσω;» Μεσα από την υιοθέτηση αυτής της ισοπεδωτικής συλλογιστικής αρνούμαστε την ευθύνη της δικιάς μας συμμετοχής-συμβολής στη διαμόρφωση των εξελίξεων και στο μέλλον αυτού του τόπου. Οσο απέχεις εσύ η πλειοψηφία της μειοψηφίας που θα συμμετέχει θα καθορίζει αυτά που θα γίνουν για σένα χωρίς εσένα. Όχι μόνο στις εκλογές αλλά σε κάθε εκφανση της κοινωνικής ζωής. Οι νεότεροι εγκαταλείπουν τη χώρα, ενώ οι άλλοι στωικά υπομένουν. Κατήφεια, απαισιοδοξία, οικονομικός στραγγαλισμός. Οι συνταξιούχοι περιμένουν τους «μάγους με τα δώρα» μετα το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού, τα παιδιά ζητάνε πλέον low budget δώρα από τον Άγιο Βασίλη, αλλά η γέννηση της ελπίδας δυστυχώς δεν θα συμπέσει ουτε αυτή τη φορά με την επέτειο της γέννησης του Θεανθρώπου…

Κάθε νέα χρονιά συνοδεύεται με προσδοκίες και ευσεβείς πόθους. Δεν ξέρω αν η Ευρώπη, η Ελλάδα αλλά και ο καθένας μας πετύχει τους στόχους που θα θέσει. Μακάρι να είναι εύστοχες και 3 βολές και να κερδίουμε με έμμεσο τρίποντο τον αγώνα ακόμη και σε «νεκρό χρόνο»(την τελευταία στιγμή). Ωστόσο αυτό που έχει σημασία, λίγο περισσότερο τις ημέρες των εορτών είναι να μην ξεχνάμε την άνθρωπινη υπόσταση μας. Η γραμμή των ελευθέρων βολών λέγεται στη μπασκετική αργκό και «γραμμή της φιλανθρωπίας». Μπορεί να είναι δύσκολο να αλλάξουμε τον κόσμο, όπως δεν είναι δύσκολο να δώσουμε λίγο από το περίσσευμα μας σε αυτούς που μας χρειάζονται. Όχι κατ ανάγκη υλική ενίσχυση. Ένα βλέμμα κατανόησης, μια ζεστή χειραψία, δύο κουβέντες αληθινού ενδιαφέροντος, μια αγκαλιά. Πράγματα που δεν κοστίζουν αλλά είναι ανεκτίμητης σημασίας. Γιατί προβλήματα υπάρχουν και θα υπάρχουν, αλλά αν ξεχνάμε να είμαστε Άνθρωποι, αυτό θα είναι η χαριστική βολή…

* Ο Πέτρος Ι. Μπούγιας είναι Περιφερειακός συντονιστής Ηπείρου

Τύπος της Ηπείρου