17 Δεκεμβρίου, 2017

Το προοδευτικό κέντρο στη νέα εποχή

Γιώργος Μαυρωτάς

Μετά τη λήξη της εκλογικής διαδικασίας στον προοδευτικό μεσαίο χώρο ξεκίνησαν οι διαδικασίες ώσμωσης των δύο βασικών χώρων, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού όπως είχε ήδη προαναγγελθεί από τη Φώφη Γεννηματά και τον Σταύρο Θεοδωράκη. Ο συντονισμός της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες έχει ήδη ξεκινήσει. Με συνεννοήσεις για την κατάθεση ερωτήσεων, επερωτήσεων, τροπολογιών, προτάσεων νόμου και κοινή στάση στα νομοσχέδια που συζητούνται.

Το Ποτάμι έρχεται να βοηθήσει και να συνεργασθεί στην μετεξέλιξη του μεσαίου χώρου ενός χώρου που δέσποζε το ΠΑΣΟΚ για περίπου 40 χρόνια. Χωρίς το ΠΑΣΟΚ ανασυγκρότηση του χώρου αυτού δεν μπορεί να γίνει και βέβαια μόνο το ΠΑΣΟΚ δεν αρκεί. Γι αυτό και η προσθήκη του Ποταμιού έχει δώσει νέα δυναμική στο εγχείρημα. Δεν ισχυρίζομαι ότι το Ποτάμι έχει το μονοπώλιο της προοδευτικότητας στο χώρο, απλώς μπορεί να παίξει τον ρόλο του καταλύτη σε αυτήν την μετεξέλιξη.

Τι σημαίνει όμως μετεξέλιξη του προοδευτικού μεσαίου χώρου; Σίγουρα όχι επιστροφή στη δεκαετία του ’80. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει, οι απαιτήσεις της εποχής έχουν αλλάξει. Μετεξέλιξη του προοδευτικού μεσαίου χώρου είναι να κρατήσουμε τα καλά από τη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (π.χ. ΑΣΕΠ, Διαύγεια, ΟpenGov, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση), να απομακρυνθούμε από τα κακά (π.χ. πελατειακές πρακτικές, κομματικό κράτος) εμπλουτίζοντας τις πολιτικές με σύγχρονα στοιχεία σαν και αυτά που έχει το Ποτάμι ψηλά στην ατζέντα του. Το μεγάλο ζητούμενο είναι το όλο εγχείρημα να αποπνέει έναν αέρα φρεσκάδας, με ρόλο για όλους όσους πιστεύουν σε αυτό. Με συνέργειες, σύνθεση των προοδευτικών δυνάμεων, χωρίς ρεβανσιστικές προθέσεις, αλλά και χωρίς επιστροφή σε «αμαρτήματα» του παρελθόντος να ψάξουμε σύγχρονες, βιώσιμες λύσεις για τα προβλήματα του σήμερα.

Όσο πλησιάζουμε στον χρόνο των εκλογών, αυτό που χρειάζεται ο νέος φορέας είναι να εστιάσει όχι μόνο σε αντιπολιτευτική κριτική, αλλά σε κυβερνητική πρόταση. Και όχι βέβαια μια λαϊκίστικη κυβερνητική πρόταση όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014-15, αλλά σε μια ρελιστική κυβερνητική πρόταση με επεξεργασμένες θέσεις μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί για τη χώρα μας.

Οι όποιες συνεργασίες μετά τις εκλογές θα πρέπει να γίνουν με βάση αυτήν την κυβερνητική πρόταση και όχι με βάση το μοίρασμα των καρεκλών όπως έγινε στο παρελθόν για να θυμηθούμε το περίφημο 4-2-1 του 2012. Και οι μετεκλογικές συνεργασίες δεν γίνονται με αγκαλιές στην εξέδρα των πανηγυρισμών, αλλά με λεπτομερείς συζητήσεις στα σημεία των προγραμμάτων τα οποία μπορεί να διαρκέσουν εβδομάδες (να μην βάλω μήνες όπως στη Γερμανία γιατί δεν έχουμε το ίδιο κράτος). Πάντως, το σίγουρο είναι ότι η έξοδος από την κρίση είναι ομαδικό άθλημα, ένα κόμμα μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις για τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα για να μπει σε ένα δρόμο βιώσιμης ανάπτυξης.

Το ερώτημα λοιπόν αν ο νέος φορέας θα στηρίξει τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις επόμενες εκλογές έχει μια εύκολη απάντηση: ο νέος φορέας θα στηρίξει τη χώρα στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Τα ενδεχόμενα και οι άγνωστες μεταβλητές του προβλήματος είναι πολλές (αυτοδυναμία πρώτου κόμματος ή όχι, απόσταση του 1ου από τον 2ο, του 2ου από τον 3ο κλπ) ώστε να πει κανείς από τώρα πώς θα έχει διαμορφωθεί το τοπίο και τι θα κάνει. Κατά τη γνώμη μου, το μόνο που μπορεί να πει κανείς με σιγουριά, είναι ότι ο νέος φορέας θα δράσει ως δύναμη ευθύνης και πολιτικής σταθερότητας και όχι σαν τυχοδιώκτης που ποντάρει σε κομματικά και όχι εθνικά οφέλη.

* Ο Γιώργος Μαυρωτάς είναι βουλευτής Αττικής και Γραμματέας Κοινοβουλευτικού Έργου

Πηγή: Νέα Σελίδα