31 Ιανουαρίου, 2017

Το Ποτάμι μπορεί να γίνει το στήριγμα των μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα

Νικήτας Κάλφας

Δεν είναι το πώς άλλα επαγγέλθηκαν και άλλα κάνουν. Και οι άλλοι, πριν απ’ αυτούς, την ίδια συμπεριφορά σε αυτό το θέμα είχαν. Αλλά τούτοι, μεθοδικά, συστηματικά, αποσυνθέτουν την χώρα.

Η οικονομία απέχει λίγα μόλις βήματα από την πλήρη κατάρρευση. Η χώρα δεν μπορεί να θρέψει τον πληθυσμό της, εισάγει συμπληρωματικά σχεδόν όλα τα βασικά τρόφιμα αφού ο πρωτογενής τομέας δεν μπορεί ν’ ανταπεξέλθει στη ζήτηση. Ο δευτερογενής τομέας συρρικνώνεται δραματικά. Περισσότεροι από τους μισούς συμπολίτες μας χρωστούν στην εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τη ΔΕΗ. Προτεραιότητα, βέβαια, είναι η επιβίωση. Και η κυβέρνηση έχει αρχίσει τις κατασχέσεις.

Όσοι, τυχεροί, εργάζονται ζουν με τον τρόμο της απόλυσης. Πολλοί αμείβονται με κουπόνια super market, ως μέρος των απολαβών τους.
Οι νέοι μας φεύγουν στο εξωτερικό γιατί η χώρα δεν μπορεί να τους απορροφήσει. Πόσους επιστήμονες μπορεί η μικρή ελληνική αγορά να στηρίξει; Και όποιος είναι άνω των 45, αν χάσει την δουλειά του, δουλειά δεν βρίσκει. Γιατί προτιμούνται οι –φθηνότεροι- νέοι.
Αλλά για το Δημόσιο, για τις ΔΕΚΟ, δεν ισχύουν αυτά. Γιατί αυξάνονται και πληθύνονται. Μαζί και τα έξοδά τους. Οι υπόλοιποι οφείλουν να συντηρούν το τέρας με τους φόρους και τις εισφορές.

Γιατί το γκουβέρνο έχει έξοδα. Γιατί δεν γίνεται να μην έχουμε πρωθυπουργικό αεροπλάνο. Γιατί δεν νοείται να μην υπάρχει πρωθυπουργικό γραφείο στη συμπρωτεύουσα. Γιατί δεν μπορούμε να μην βολέψουμε τα δικά μας παιδιά με μια θέση –όχι θεσούλα- στο σύστημα. Κι εκείνο το θεαθήναι. Διαπραγμάτευση για την διαπραγμάτευση, να βλέπει ο πληβείος πως διαπραγματευόμαστε, νταούλια εμείς τους παίζουμε κι εκείνοι χορεύουν.

Ο λογαριασμός μεγαλώνει. Αλλά δεν φταίνε, λέει, αυτοί, οι ανάλγητοι εκβιαστές δανειστές φταίνε. Που δεν δέχονται να πληρώνουν οι δικοί τους φορολογούμενοι τις δικές μας ασωτίες. Που επιμένουν, άκουσον – άκουσον, να ξοδεύουμε λιγότερα απ’ όσα κερδίζουμε. Που επιμένουν πως πρέπει να γίνουμε ένα κανονικό ευρωπαϊκό κράτος. Τι μας λένε, ρε. Όταν εμείς λύναμε εξισώσεις, εκείνοι έτρωγαν ακόμα βελανίδια.
Η Ανάπτυξη έρχεται, μας λένε. Πώς; Με φόρους, εισφορές και κρατήσεις άνω του 75% του εισοδήματος; Με μεταμεσονύκτιες κανονιστικές και φορολογικές τροπολογίες που μεταβάλλουν ή χειρότερα ανατρέπουν το επιχειρηματικό περιβάλλον; Με τη συστηματική παρεμπόδιση των ιδιωτικοποιήσεων; Πάλι καλά που η Cosco τα κατάφερε.

Μα έχουμε τον Τουρισμό, λένε. Οι αφίξεις προβλέπεται να είναι αυξημένες εφέτος, λένε. Μόνο που οι περισσότερες αφίξεις δεν σημαίνουν περισσότερα λεφτά, οι περισσότεροι τουρίστες έρχονται με «all inclusive» πακέτα. Και μένουν σε ξενοδοχεία που ανήκουν σε αλλοδαπές πολυεθνικές. Και τρώνε τρόφιμα που κυρίως εισάγονται από το εξωτερικό, γιατί, όπως είπαμε παραπάνω, ο πρωτογενής τομέας δεν μπορεί ούτε τους έλληνες να θρέψει. Και αυτό που μένει στη χώρα είναι σχεδόν μόνο τα φιλοδωρήματα στα γκαρσόνια. Στην τελική, υπάρχει και η λύση της Δραχμής, λένε. Με τη Δραχμή θα ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία, λένε. Θα χρηματοδοτήσουμε την ανάπτυξη, διατείνονται. Αλλά το εθνικό νόμισμα έχει αξία όταν αντικατοπτρίζει τον εθνικό πλούτο, την εθνική παραγωγή. Έχουμε τέτοιο πράμα και δεν το ξέρουμε;

Αλλά δεν φταίνε αυτοί, οι ανάλγητοι εκβιαστές δανειστές φταίνε. Να φύγουν, λοιπόν, να έρθουν οι άλλοι. Ποιοι άλλοι όμως; Οι άλλοι έχουν σημαία τους έν’ άλλο γελαστό παιδί, πολλά υποσχόμενο, Ποτάμι είναι και δεν το ξέρει. Μεταρρυθμιστής. Προηγείται και στις δημοσκοπήσεις.
Ναι, αλλά πίσω από το άλλο γελαστό παιδί κρύβεται ένα σμήνος αρπακτικών που σκοπό άλλον δεν έχουν παρά την παλινόρθωση στην εξουσία.

Οι λιγοστές εξαιρέσεις δεν αλλάζουν την εικόνα. Μια από τα ίδια θα γίνονται, με άλλον τρόπο ίσως. Γιατί το σμήνος έχει δύναμη και το ξέρει. Και αν –φευ- αναδειχθούν από τις εκλογές αυτοδύναμοι, κανονική ευρωπαϊκή χώρα δεν θα γίνουμε. Γιατί το σμήνος θα εξουδετερώσει τις εξαιρέσεις. Ακόμα και το άλλο γελαστό παιδί.

Εκτός κι αν … Εδώ εμπλέκεται Το Ποτάμι.

Το Ποτάμι μπορεί να γίνει το στήριγμα των μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα. Το Ποτάμι μπορεί να είναι το αντίβαρο ενάντια στο σμήνος των παλαιοκομματικών της συντήρησης.

Δεν αρκεί Το Ποτάμι να είναι στη Βουλή. Το Ποτάμι πρέπει να δυναμώσει, να γίνει πιο ορμητικό, ν’ αναδειχθεί ως απαραίτητο και αναπόφευκτο στήριγμα της όποιας νέας διακυβέρνησης, για να τ’ αλλάξει όλα χωρίς να γκρεμιστεί η χώρα.

* Ο Νικήτας Κάλφας είναι περιφερειακός συντονιστής Βορείου Αιγαίου