2 Φεβρουαρίου, 2017

Το κράτος δεν είναι (ακόμα) δικό σας κ. Πολάκη - ούτε κανενός άλλου ευτυχώς

Έφη Στεφοπούλου

Ο κ. Πολάκης προσπαθώντας χτες να εξευμενίσει τους αγρότες στους απευθύνονταν χτες, είπε σε μια αποστροφή του λόγου του «το κράτος δεν είναι δικό μας ακόμα»!

Ως γνωστό «γλώσσα λανθάνουσα αλήθειες κελεύει» κι αυτό ακριβώς επαληθεύεται στην περίπτωση του κ. Πολάκη ο οποίος βλέπει το κράτος ως λάφυρο, που «κατακτά» ο εκάστοτε νικητής των εκλογών. Με τα ίδια ακριβώς λόγια το είχε θέσει κι η συνάδελφός του κ. Χριστοδουλοπούλου, στις 17 Οκτωβρίου στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: «Τους πήραμε το κράτος λάφυρο κι αυτό δεν το αντέχουν». Κι άλλα πολλά παρόμοια περιστατικά έχουν επαναληφθεί τόσο από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όσο και από τους προηγούμενους κυβερνώντες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Να μην ξεχνάμε την διάσημη ρήση για «τα δικά μας παιδιά» της «ιστορικής, γαλάζιας παράταξης». Αυτή η αντιμετώπιση του κράτους από τους κυβερνώντες, διαχρονικά, ως λάφυρο, υποκρύπτει μια βαθιά απαξία γι’ αυτό: όπως οι κατακτητές ποδοπατούν και σέρνουν τα υπάρχοντα των κατακτημένων στα λημέρια τους, έτσι κι οι Έλληνες κυβερνώντες απαξιώνουν και σέρνουν το κράτος στις κομματικές φωλιές τους κάθε φορά που έρχονται στην εξουσία. Σ’ αυτή την βαθιά απαξίωση του κράτους πρέπει να εναντιωθούμε. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν Πολάκη να λοιδορεί το κράτος, το οποίο, παρόλες τις κραυγαλέες αδυναμίες του, εξακολουθεί να είναι το ανάχωμα απέναντι στην αυθαιρεσία και την πείνα τους για εξουσία. Και ξέρουμε καλά, στην Ευρώπη, τι πρέπει να κάνουμε για να αναχαιτίσουμε τους λαφυραγωγούς του κράτους: έχουμε με πολύ κόπο, καταφέρει να δημιουργήσουμε θεσμούς οι οποίοι διασφαλίζουν την καλή λειτουργία του κράτους και προφυλάσσουν τους πιο αδύναμους. Αυτούς τους θεσμούς πρέπει ο καθένας μας να προσπαθήσει να ενδυναμώσει. Ας κάνουμε το πρώτο βήμα με το να μην υπονομεύουμε την εμπιστοσύνη σε αυτούς.