30 Απρίλιος, 2018

Το Καστελλόριζο είναι ο προορισμός (Τέσσερα μνημόνια μετά)

Γιώργος Δημακόπουλος

Τον Μάρτιο στην Πορτογαλία οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρήγαγαν 4.812 Gwh ηλεκτρισμού, το 103,6% σε σχέση με τις 4.647 Gwh που καταναλώθηκαν. Στην Ελλάδα αντίστοιχα έφτασαν περίπου το 22%. Το 2016 στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου μεταφέρθηκαν περίπου 326 χιλ. κυβικά νερό με κόστος σχεδόν 4 εκ. ευρώ. Με μονάδες αφαλάτωσης το κόστος θα ήταν περίπου 820 χιλ. ευρώ. Στο Καστελλόριζο τα παπαγαλάκια της ΝΔ και ο εκπρόσωπος του κόμματος Κυρανάκης μετρούσαν λανθασμένα τους αριθμούς στα πρωθυπουργικά tweet και αναφέρονταν σε «απατεώνα Τσίπρα», και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης άφηναν να εννοηθεί ότι η μεταφορά του νερού με καράβια ήταν ιδιωτικό έργο, ενώ οι μονάδες αφαλάτωσης επρόκειτο για δημόσιο έργο. Τα ψέματα του Τσίπρα vs στα ψέματα της ΝΔ. Και η απογοήτευση ότι αν οι νέοι πολιτικοί σαν τον Κυρανάκη αναφέρονται στους άλλους πολιτικούς με τον τρόπο των Πολλάκηδων δεν έχουν να προσφέρουν κάτι καλύτερο από αυτούς.

Επέτειος. Εννέα χρόνια πριν, στις 27 Απριλίου 2009 το παραμύθι «Ελλάδα θωρακισμένη οικονομία» βάρεσε το alarm της χρεοκοπίας. Το Συµβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ εξέδωσε νοµική απόφαση όπου διαπίστωνε την ύπαρξη υπερβολικού δηµοσιονοµικού ελλείµµατος για 2007 και 2008 στην Ελλάδα, καθώς και σύσταση για την αναληπτέα διορθωτική δράση να µειώσει το δηµοσιονοµικό της έλλειµµα κάτω από το όριο του 3% μέχρι το 2010. Υπ’ όψιν ότι η ΕΕ «γνώριζε» για έλλειμμα 3 και 4%, και όχι το πραγματικό που με στατιστικές απάτες κρύβαμε σε χαρτοπετσέτες του υπουργού Οικονομικών. Λίγο νωρίτερα την 1η Μαρτίου σε συναντήσεις του με τον Μπαρόζο και τον Γιούνκερ ο Καραμανλής τους είχε διαβεβαιώσει «ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης της οικονομίας που υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούσε να αποδώσει γρήγορα και σημαντικά αποτελέσματα», δηλώνοντας ταυτόχρονα «αποφασισμένος να το εφαρμόσει, χωρίς να υπολογίσει πολιτικό κόστος». Στη συνέχεια, ως γνωστόν, έπραξε τα ακριβώς αντίθετα. Σήμερα απολαμβάνει της παχυλής βουλευτικής αποζημίωσης (αμείβεται για να μην κάνει τίποτα!) εκθέτοντας την ένοχη σιωπή του ως «κεφάλαιο» για τον τόπο. Και εμείς πέρα βρέχει.

Στις 23 Απριλίου 2010, ένα χρόνο μετά, ο μόνος που παραδέχθηκε δημόσια στους πολίτες την οικονομική χρεοκοπία ήταν ο ΓΑΠ από το Καστελόριζο. Οι υπόλοιποι, ακόμα και πολλοί υπουργοί και βουλευτές του, παρίσταναν ότι τα λογιστικά είναι φουσκωμένα, θα μας δανείσουν οι Ρώσοι, οι Αργεντινοί, θα βγάλουμε πετρέλαιο, θα ορίσουμε την ΑΟΖ, δεν χρωστάμε δεν πληρώνουμε, όλα είναι συνωμοσία για τα cds, θα σκίσουμε τα μνημόνια μέρα μεσημέρι... «Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.». Οκτώ χρόνια μετά, το καραβάκι για την Ελλάδα στην Ευρώπη είναι ακόμα αγκυροβολημένο στο Καστελόριζο. Μπορεί να έχουμε μαζέψει κάπως τα δημοσιονομικά του κράτους, αλλά ο σπάταλος τρόπος λειτουργίας του εξακολουθεί να είναι ο ίδιος μέσω διορισμένων αφισοκολλητών και μετακλητών εξυπηρετώντας την κάστα των βολεμένων. Χάσαμε τη μάχη. Και ας έχασαν τη μάχη και οι δυνάμεις της ακινησίας. Δεν δικαιώθηκαν οι αλήθειες μας, τα ψέματά τους είναι που ξεγυμνώθηκαν, οι αυταπάτες τους είναι που βούλιαξαν στην αυτογελοιοποίηση. Και μπορεί να γελοιοποιήθηκαν, αλλά επιμένουν στη δική τους αφήγηση-ναρκωτικό «για την Ελλάδα που επιμένει, την Ελλάδα που αντιστέκεται». Και οι πολίτες περιμένουν μοιραίοι τα επόμενα ψέματα. Αυτά που θέλουν να ακούσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια στην Athens Voice.

* Ο Γιώργος Δημακόπουλος είναι μέλος της ΜΕΣΥΑ