54. Οικοδόμηση διεθνώς ανταγωνιστικού ναυτιλιακού περιβάλλοντος

  • Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η ελληνική ναυτιλία είναι ο σχεδιασμός ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής ολοκληρωμένης ναυτιλιακής ανάπτυξης, που ενισχύει και συνδέει αποκομμένες, μέχρι στιγμής, οικονομικές δραστηριότητες μέσω της δημιουργίας ενός ναυτιλιακού cluster (συνεργατικού σχηματισμού). Σε αυτό συμπράττουν επιχειρήσεις, εκπαιδευτικοί φορείς και η πολιτεία με σκοπό την ανάπτυξη και ενίσχυση των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων της χώρας.
  • Διαφάνεια παντού: Η ολοκλήρωση της μηχανογράφησης και ψηφιοποίησης της ΔΟΥ Πλοίων είναι επιτακτική. Οι φοροαπαλλακτικές στρεβλώσεις και παραθυράκια που επιτρέπουν την αποφυγή καταβολής φόρου ή την εμφάνιση προσωπικών περιουσιακών στοιχείων ως εταιρικών, πρέπει να εντοπιστούν και να αρθούν.
  • Ενθάρρυνση της σύμπραξης των ναυπηγείων με τα πανεπιστήμια, λιμενικούς και εφοπλιστικούς φορείς της χώρας στο πλαίσιο συνεργασίας για τον εντοπισμό και αξιοποίηση ενός συγκριτικού πλεονεκτήματος και την εξειδίκευσή τους.
  • Παράλληλα πρέπει να θεσμοθετηθούν επενδυτικά και φορολογικά κίνητρα, ώστε να στηριχθεί η ελληνική ναυτιλιακή τεχνολογία, οι ελληνικές εταιρείες που βρίσκονται στην περιφέρεια της ναυτιλιακής δραστηριότητας και να ενθαρρυνθούν νεοφυείς ναυτιλιακές επιχειρήσεις.
  • Τα λιμάνια αποτελούν μηχανές ανάπτυξης. Προτείνουμε την εφαρμογή της ευρωπαϊκής πρακτικής όπου τα λιμάνια διατηρούν τον δημόσιο χαρακτήρα τους αλλά παραχωρούν λειτουργίες τους σε επιχειρήσεις, μέσω διαφανών διεθνών διαδικασιών. Απαιτείται επίσης συνεργασία και όχι ανταγωνισμός των ελληνικών λιμανιών μεταξύ τους, με εξειδίκευση του καθενός στα αναταγωνιστικά του πλεονεκτήματα, καθώς και ανάπτυξη συνδυασμένων μεταφορών και, φυσικά, σταθερό πλαίσιο λειτουργίας, με διαφανή διορισμό διοικήσεων των Οργανισμών Λιμένων μέσω διαγωνισμού και όχι με την τοποθέτηση κομματικών στελεχών.

55. Ναυτική εκπαίδευση

  • Σχεδιασμός και οργάνωση ολοκληρωμένου συστήματος δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας ναυτικής εκπαίδευσης (για τους αξιωματικούς και τα πληρώματα του πλοίου), που θα βασίζεται στις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες της ναυτιλιακής αγοράς και τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις.
  • Ανάπτυξη ολοκληρωμένου συστήματος ναυτιλιακών σπουδών (για το προσωπικό των γραφείων) με διασύνδεση όλων των Ναυτιλιακών Πανεπιστημιακών Τμημάτων μεταξύ τους και ένταξή τους στην εποπτεία και τον σχεδιασμό ενός κεντρικού οργάνου το οποίο θα έχει την ευθύνη της πιστοποίησης, του ελέγχου και της αξιολόγησης των διοικητικών, οικονομικών, εκπαιδευτικών λειτουργιών. Αναγκαία και προφανής είναι η διασύνδεση και συνεργασία των δύο παραπάνω Συστημάτων.
  • Τα ελληνικά ακαδημαϊκά ιδρύματα με σχολές ναυτιλιακού ενδιαφέροντος (ΕΜΠ, Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πανεπιστήμιο Αιγαίου) πρέπει να αποτελέσουν βασικούς εταίρους σε αυτή την προσπάθεια, με έμφαση σε εξειδικευμένα μεταπτυχιακά προγράμματα σε γνωστικά αντικείμενα άμεσα συνδεδεμένα με τον κλάδο της ναυτιλίας (ναυτιλιακό δίκαιο, ναυτιλιακή τεχνολογία, ΜΒΑ με έμφαση στη ναυτιλία, ναυτιλιακά χρηματοοικονομικά, logistics κ.λπ).
  • Ανάδειξη του ναυτικού επαγγέλματος, των δυνατοτήτων και των ευκαιριών που προσφέρει. Σχεδιασμός για την είσοδο νέων Ελλήνων στο ναυτικό επάγγελμα, ώστε να αντικαταστήσουν την προηγούμενη γενιά η οποία σταδιακά αποχωρεί, καθώς σήμερα η εισροή είναι χαμηλή παρά την υψηλή ανεργία.
  • Λειτουργία και μη-κρατικών ανώτατων ναυτιλιακών σχολών με πιστοποιημένο προσωπικό, σύγχρονο πρόγραμμα σπουδών και άρτιες υποδομές, έτσι ώστε αφ’ ενός να καλυφθούν οι ανάγκες της ελληνικής ναυτιλίας σε ανθρώπινο δυναμικό και, σταδιακά, οι ελληνικές ναυτιλιακές σχολές να αποτελέσουν πόλο έλξης διεθνώς.

56. Ακτοπλοΐα

  • Αναδιάρθρωση του ακτοπλοϊκού δικτύου στη λογική δημιουργίας κομβικών λιμανιών και δρομολογίων από/προς μικρότερα νησιά, με στόχο τη διαρκή συνδεσιμότητα με παράλληλη επαναξιολόγηση των κρατικών ενισχύσεων στο μεταφορικό σύστημα εσωτερικού και τη διερεύνηση χρηματοδότησης του μεταφορικού έργου με δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους.
  • Ανάθεση δρομολογίων και μερική χρηματοδότηση ναυτιλιακών συνεταιρισμών λαϊκής βάσης με τη συμμετοχή και της τοπικής αυτοδιοίκησης για την εξυπηρέτηση νησιωτικών συμπλεγμάτων, με παράλληλο ανασχεδιασμό των ακτοπλοϊκών γραμμών που θα συνυπολογίζει την οικονομική βιωσιμότητα αλλά και την εξυπηρέτηση των κατοίκων των νησιών όλο το χρόνο. Να μάθουμε από τις βέλτιστες πρακτικές αλλά και από τα κακά παραδείγματα του παρελθόντος.
  • Οργάνωση ανταγωνιστικού περιβάλλοντος μέσω ελκυστικότερων, πολυετών συμβάσεων με ταυτόχρονη εισαγωγή ενδιάμεσων ρητρών μη καλής εκτέλεσης δρομολογίων και συγκεκριμένων ποιοτικών προδιαγραφών.
  • Υπό όρους ελαστική συνεργασία μεταξύ ακτοπλοϊκών εταιρειών, έτσι ώστε να επιτευχθούν μεγαλύτερη πληρότητα, περισσότερες προσεγγίσεις σε λιμάνια, μείωση ρύπων και συνολική μείωση κόστους, άρα και μεγαλύτερες πιθανότητες βιωσιμότητας
  • Εφαρμογή ενιαίου ΦΠΑ 6,5% για επιβάτες και φορτία, όπως γίνεται στον τουρισμό.