20. Ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες

  • Οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας λειτουργούν από το 1987 με προσωρινές, «προεδρικές» και «νομαρχιακές» «άδειες». Ουσιαστικά λειτουργούν σε καθεστώς παρανομίας. Όλες οι «προσπάθειες» που έγιναν, για να μπει στοιχειώδης τάξη απέτυχαν. Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε, το 2010, ότι το σημερινό καθεστώς αντιβαίνει στις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές του Κράτους Δικαίου, της προστασίας της αξίας του ανθρώπου και τη συνταγματική αρχή της ισότητας.
  • Το Ποτάμι ζητά προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για παραχώρηση επταετούς άδειας χρήσης των συχνοτήτων με αυτοδέσμευση αλλά και έλεγχο τήρησης της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Με διαφάνεια, καθαρότητα και οικονομικό όφελος για το δημόσιο

21. Οι διαφημιστικές δαπάνες του δημοσίου

  • Είναι απαραίτητο να υποχρεωθούν όλοι οι κρατικοί οργανισμοί και εποπτευόμενοι φορείς, υπουργεία, δήμοι, περιφέρειες, δημοτικές και διαδημοτικές επιχειρήσεις κι όλοι όσοι διανέμουν διαφημιστικά κονδύλια που προέρχονται από κρατικούς και κοινοτικούς πόρους όχι μόνο να δημοσιεύουν τις διαφημιστικές τους δαπάνες στη Διαύγεια, συνολικά και ανά μέσο αλλά να τεκμηριώνουν και την επιλογή των συγκεκριμένων μέσων βάσει του στόχου της κάθε επιμέρους επικοινωνιακής εκστρατείας.
  • Σε όλη τη χώρα υπάρχουν παρασιτικά έντυπα και ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί που απομυζούν μεγάλο μέρος της διαφημιστικής δαπάνης του δημοσίου. Έχουν μηδενική αναγνωσιμότητα ή ακροαματικότητα, αλλά ισχυρές επιχορηγήσεις, και ιδιοκτήτες με ισχυρές προσβάσεις στην εξουσία.

22. Ποιοτική, δημόσια ραδιοτηλεόραση

  • Η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση είναι απαραίτητη σε μία δημοκρατία γιατί  λειτουργεί ως εργαλείο ενημέρωσης και εκπαίδευσης ανοικτό και προσιτό σε όλους, Ως δημόσιος οργανισμός, μπορεί να αναλάβει ρίσκο εκεί που οι νόμοι της αγοράς είναι απαγορευτικοί για μια εμπορική επιχείρηση και να βγει νικητής.
  • Στη χώρα μας είναι απαραίτητη η θεσμική μεταρρύθμιση της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, η οποία θα τη θωρακίσει απέναντι στις όποιες παρεμβάσεις κυβερνητικές, κομματικές η οικονομικών κύκλων. Μόνο τότε θα μπορέσει να λειτουργήσει αμερόληπτα και προς όφελος του κόσμου.
  • Ο αυταρχικός τρόπος κλεισίματος της ΕΡΤ και η άρνηση της κυβέρνησης να θέσει το θεσμικό πλαίσιο που θα έκανε ανεξάρτητη τη ΝΕΡΙΤ, δείχνουν ότι στόχος ήταν να διώξουμε «τους άλλους» και να βολέψουμε «τους δικούς μας», χωρίς να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της εκάστοτε κυβέρνησης με την κομματοκρατούμενη -επί της ουσίας, ακόμα και σήμερα- Ραδιοτηλεόραση.