57. Φορολογία-φοροδιαφυγή. Η νομιμότητα πιο συμφέρουσα από την παρανομία.

  • Η μείωση της φορολογίας είναι αναγκαία αναπτυξιακή πολιτική.
  • Ο στόχος είναι η ενιαία φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα.
  • Θεσπίζεται η έννοια του «αποδεδειγμένα συνεπούς φορολογούμενου». Πρόκειται για τον ελεύθερο επαγγελματία ή την ατομική επιχείρηση, που μετά από ελέγχους αποδεικνύεται ότι είναι έμπρακτα ειλικρινής και συνεπής στις φορολογικές και ασφαλιστικές του υποχρεώσεις. Αυτός ο φορολογούμενος αντιμετωπίζεται προνομιακά (μειωμένος συντελεστής, δόσεις, εξυπηρέτηση, κ.ά.) σε σχέση με τους άλλους.
  • Ο εξορθολογισμένος ΕΝΦΙΑ πρέπει να περάσει ως έσοδο στην τοπική αυτοδιοίκηση και να αποτελεί τον βασικό της πόρο. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει μεγαλύτερες δυνατότητες να καθορίσει τη δικαιότερη κατανομή των βαρών, ανάλογα με το είδος της ακίνητης περιουσίας.
  • Η σταδιακή περαιτέρω μείωση των ασφαλιστικών εισφορών πρέπει να προηγηθεί κάθε φορολογικής ελάφρυνσης. Αυτό θα έχει θετικές επιπτώσεις και στη μείωση της ανασφάλιστης εργασίας.
  • Ένα ενιαίο κέντρο είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών όλων των ταμείων. Ενιαία έκδοση ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας.
  • Μία πανελλαδική ΔΟΥ για όσους έχουν εισοδήματα μόνο από μισθούς και συντάξεις με πολλαπλή δυνατότητα εξυπηρέτησης μέσω τηλεφωνικής υπηρεσίας και ΚΕΠ. Έτσι θα απελευθερωθούν ανθρώπινοι και υλικοί πόροι για πιο σημαντικές κατηγορίες φορολογουμένων.
  • Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής είναι ο συνεχής στοχευμένος, αλλά και δειγματοληπτικός έλεγχος των χρηματικών ροών. Κάθε νόμιμα συναλλασσόμενος πρέπει να μπορεί να αιτιολογεί με νόμιμα παραστατικά σημαντικές πληρωμές και εισπράξεις.
  • Ο έλεγχος των φορολογικών υποχρεώσεων και οι συνέπειες του πρέπει να αφορούν τους πάντες ανεξάρτητα από το μέγεθός τους. Η φοροδιαφυγή δεν μπορεί να είναι «επιχειρηματικό πλεονέκτημα» για κανέναν πολίτη ή επιχειρηματία.

58. Το Δημόσιο και οι υποχρεώσεις του

  • Συχνά ένας πολίτης οφείλει προς το Δημόσιο, ενώ την ίδια στιγμή το Δημόσιο του οφείλει. Πρότασή μας είναι ο πολίτης να έχει πλήρη προστασία, μη καταβάλλοντας την οφειλή του προς το Δημόσιο, μέχρι του ποσού που του οφείλεται. Είναι ληστεία ο πολίτης να πληρώνει τόκο όταν χρωστάει, ενώ το κράτος να πληρώνει άτοκα ύστερα από δύο ή τρία χρόνια.
  • Το Δημόσιο οφείλει να ξανακερδίσει τη χαμένη εμπιστοσύνη των φορολογούμενων. Αυτό είναι το πρώτο βήμα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.
  • Ο ΣΔΟΕ και η Γενική Γραμματεία Εσόδων πρέπει να αποδεσμευθούν από το κεντρικό κράτος. Πρέπει να υπαχθούν σε ανεξάρτητη αρχή, ώστε να πάψουν να εξυπηρετούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες.