24 Οκτωβρίου, 2018

Θέλω την πόλη μου το κινητό μου: Ομιλία Ολυμπίας Αναστασοπούλου

Ολυμπία Αναστασοπούλου

Καλησπέρα σε όλους,

Ας κλείσουμε για ένα λεπτό τα μάτια μας και ας μεταφερθούμε νοερά στο Μάτι το καλοκαίρι που μας πέρασε. Ας φανταστούμε λοιπόν οτι το Μάτι είναι αυτό που ονομάζουμε μια έξυπνη, μια ευφυής πόλη με Δημότες εκπαιδευμένους και συνδεδεμένους με μια κεντρική βάση δεδομένων που τους ενημερώνει για αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς. Ας υποθέσουμε ότι στην οθόνη του κινητού κάθε πολίτη εμφανίζονται οδηγίες εκκένωσης μέσω γραπτού μηνύματος καθώς και λίστα με τα ασφαλή σημεία συγκέντρωσης.
Άραγε οι εκατό και πλέον συνάνθρωποί μας θα ήταν ακόμη μαζί μας; Άραγε θα είχαμε αποφύγει ανυπολόγιστες υλικές ζημιές σε δημόσιες υποδομές και ιδιωτικές περιουσίες; …Άραγε;... η λίστα είναι μακριά και επώδυνη...
Ας επανέλθουμε όμως στην πραγματικότητα αγαπητοί φίλες και φίλοι. Η πόλη που σας περιέγραψα πιο πάνω δεν είναι το Μάτι, η Ραφήνα, ο Νέος Βουτζάς… Είναι όμως η Νέα Υόρκη, η Βαρκελώνη, είναι ...το Τόκιο.
Μια πόλη που λόγω των ιδιαίτερων γεωμορφολογικών συνθηκών της καλείται να αντιμετωπίσει συχνά φυσικές καταστροφές τέτοιας έκτασης που εμείς στην Ελλάδα ούτε να διανοηθούμε δεν μπορούμε. Σεισμοί, τσουνάμι και θηριώδεις πυρκαγιές αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά ελαχιστοποιώντας τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.
Πώς όμως το κατάφεραν αυτό;
Ο σχεδιασμός μιας Smart City πρέπει να περιλαμβάνει αξιόπιστους μηχανισμούς άμεσης αντίδρασης σε τρία επίπεδα:
Αδιάλειπτη λειτουργία ασύρματων επικοινωνιών για τηλεφωνία και συλλογή δεδομένων από αισθητήρες σε συνθήκες πανικού, άμεση μετάβαση σε εφεδρικά κέντρα δεδομένων σε απομακρυσμένες περιοχές και βέβαια ενεργοποίηση τοπικών, εθνικών και διεθνών σχεδίων διαχείρισης καταστροφών με έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, οργάνωση κέντρων περίθαλψης και κινητοποίηση συνεργείων αποκατάστασης.
Πέρα όμως και πάνω από την αντιμετώπιση θεομηνιών κάθε είδους τι άλλο μπορούμε να διδαχθούμε από του φίλους Ιάπωνες, οι οποίοι παρεμπιπτόντως κάνουν προσομοίωση φυσικών καταστροφών μέσα σε φορτηγό virtual reality;
Τον Δεκέμβριο του 2016 η Μητροπολιτική Διακυβέρνηση του Τόκιο διαμόρφωσε ένα συνεκτικό τετραετές πλάνο με την ονομασία «Νέο Τόκιο-Νέο Αύριο». Υιοθέτησε την πρόταξη των πολιτών του Τόκιο μέσω τριών φάσεων:
1. ασφαλής πόλη,
2. Πολυπολιτισμική πόλη και
3. έξυπνη πόλη συνθέτουν το Νεο Τόκιο του 2020 με σήμα κατατεθέν τον χαριτωμένο πιγκουίνο!
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι μια έξυπνη πόλη εξελίσσεται πολυεπίπεδα, προσφέροντας άπειρες δυνατότητες στον πολίτη-δημότη και καταφέρνει μέσω της τεχνολογίας να προάγει ακόμη και τη δημοκρατία.
Τις δύο άρρηκτα συνδεδεμένες λοιπόν έννοιες της δημοκρατίας και της τεχνολογίας συνδυάζουν οι φίλοι μας οι Καναδοί όταν τον Οκτώβριο του 2015 εξέλεξαν τον Τζάστιν Τριντό ως Πρωθυπουργό της χώρας τους. Μέσω μιας μη κομματικής συνεργατικής πρωτοβουλίας πολιτών δημιούργησαν το «Τρίτο Μέτρο»!.
Χρησιμοποιώντας ως βάση μέτρησης της απόδοσής του την προεκλογική του πλατφόρμα εξαγγελιών, σε πληθώρα τομέων, όπως η οικονομία, ο πολιτισμός, το περιβάλλον, η μετανάστευση τον αξιολογούν συνεχώς βάσει και του χρόνου που διανύει στην εξουσία…. Κάτι σαν εσωτερική Τρόικα δηλαδή… αποτελούμενη από πολίτες που επιβλέπουν την πορεία υλοποίησης των προαπαιτούμενων και βέβαια θα προχωρήσουν στην τελική αποτίμηση στις κάλπες!
Εξάλλου η εν λόγω πλατφόρμα μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε και το δικό μας μέτρο για τον πολιτικό που μας ενδιαφέρει να αξιολογήσουμε σε αυτοδιοικητικό ή κεντρικό πολιτικό επίπεδο , το λεγόμενο Polimeter.
Το Polimeter εκτίθεται συνεχώς σε κοινή θέα και αποτυπώνει το ποσοστό εκπλήρωσης των υποσχέσεων που έχει προεκλογικά εξαγγείλει ο πολιτικός που μας ενδιαφέρει: όπως βλέπετε υπάρχουν υποσχέσεις των οποίων η υλοποίηση δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, άλλες που δρομολογούνται ή και εκπληρώθηκαν, και βέβαια οι αθετημένες υποσχέσεις (broken)!
Ας αναλογιστούμε στο σημείο αυτό την αλματώδη βελτίωση που θα πετυχαίναμε στην ποιότητα και συνέπεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας στην Αυτοδιοίκηση και στη Βουλή αν οι πολίτες /δημότες είχαν ένα τέτοιο πολύτιμο εργαλείο στα χέρια τους.
Και επειδή εμείς ως Ποτάμι πιστεύουμε και επενδύουμε στην αξιοκρατία και την αξιολόγηση, δημιουργήσαμε το δικό μας μέτρο για Δημάρχους και Περιφερειάρχες, αποστέλλοντας ερωτηματολόγιο στις τοπικές κοινωνίες σε μέλη και μη μέλη του κόμματος.
Στους επόμενους μήνες όλοι πρέπει να πάρουμε τις αποφάσεις μας για τις Αυτοδιοικητικές εκλογές. Τι Δημάρχους όμως θέλουμε; Ποιους Περιφερειάρχες; Και τι είναι σημαντικότερο; Το Πρόγραμμα ή ο Συνδυασμός; Ή μήπως ο επικεφαλής; Το Ποτάμι απευθύνει ερωτήματα σε στελέχη και φίλους του σε μια προσπάθεια να αξιολογήσει αυτούς που φεύγουν, αλλά και να προσδιορίσει τι τελικά θέλουμε για τις πόλεις μας και τις περιφέρειές μας.
Βάσει των απαντήσεων που θα λάβουμε θα αξιολογήσουμε τους σημερινούς αυτοδιοικητικούς και θα αποφασίσουμε ποιους θα στηρίξουμε στο μέλλον. Κι εδώ, οι πολίτες έχουν τον πρώτο λόγο!
Οι δυνατότητες λοιπόν που μας προσφέρει σήμερα η τεχνολογία των έξυπνων πόλεων εκτείνεται από την απλή εφαρμογή της άφιξης του λεωφορείου στη στάση μέχρι και την ενίσχυση της συμμετοχικής δημοκρατίας! Μια σύγχρονη εκδοχή της εκκλησίας του Δήμου ίσως; O κάτοικος της Βαρκελώνης μπορεί αυτή τη στιγμή να συμμετέχει σε ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα, αλλά και το κυριότερο να συμμετέχει σε συνεδριάσεις στρατηγικού σχεδιασμού, ακόμα και σε οικονομικές συνεδριάσεις προϋπολογισμού της πόλης! Ήδη το 70% των διοικητικών αποφάσεων λαμβάνονται μέσα από την online πλατφόρμα decidim με το πολύ ωραίο όνομα “ας αποφασίσουμε”.
Γιατί όμως η χώρα μας παραμένει ελλειμματική και στον τομέα των έξυπνων πόλεων; Από τις είκοσι δύο πόλεις που κέρδισαν την επιχορήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συνολικού ύψους 92 εκατομμυρίων ευρώ για τις αστικές καινοτόμες ενέργειες που πρότειναν απουσιάζει η Ελλάδα.
Όσο εξακολουθούμε να μιλάμε για πολιτική (politics) αντί για πολιτικές (policies),
όσο οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες παραμένουν σφιχταγκαλιασμένοι με την κεντρική πολιτική εξουσία για να αντλήσουν τους απαιτούμενους πόρους, δε θα πετύχουμε ποτέ την τόσο αναγκαία μετάβαση από την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Τοπική Διακυβέρνηση
Κυρίες και κύριοι, μια έξυπνη πόλη μπορεί να σώσει ζωές, μπορεί να προβάλλει τη φωνή των πολιτών και εν τέλει να σώσει τη δημοκρατία.
Στο Ποτάμι πιστεύουμε στη δύναμη της αξιολόγησης, προωθούμε τις νέες τεχνολογίες και τις έξυπνες πόλεις και θεωρούμε ότι ένα «έξυπνο» κράτος μπορεί να σώσει ακόμη και τη δημοκρατία μας.
Γι’ αυτό στηρίζουμε τους άξιους αυτοδιοικητικούς που θα το συγκροτήσουν!
Σας ευχαριστώ πολύ.