11 Νοεμβρίου, 2017

Θα ψηφίσω για αρχηγό του νέου προοδευτικού φορέα

Αρίστος Δοξιάδης

Θα πάω να ψηφίσω αύριο για αρχηγό του νέου φορέα, παρόλο που δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με τα πολιτικά από το 2015, και δεν έχω καθαρή άποψη για μια σειρά διλήμματα.

Θα ψηφίσω, γιατί το πολιτικό σύστημα θα είναι καλύτερο αν υπάρχει ένα μεγάλο κόμμα με ατζέντα, σε γενικές γραμμές, «σοσιαλδημοκρατική» (αν και ο όρος είναι προβληματικός για την Ελλάδα). Που δεν θα κυριαρχείται από δήθεν ριζοσπαστικές αριστερές φαντασιώσεις (που θα φέρουν μόνο ακραία φτώχεια), ούτε έχει γεννηθεί από την μεγαλύτερη πολιτική απάτη της μεταπολίτευσης, το αντιμνημόνιο.

Θα ψηφίσω τον Σταύρο Θεοδωράκη, για δύο λόγους:

1. Καταλαβαίνει βιωματικά καλύτερα από τους άλλους τα μεγάλα προτάγματα της εποχής, κι ας μην έχει συστηματική κατάρτιση: την ελευθερία του επιχειρείν, το πρόβλημα του παρασιτισμού, τις διαφορετικές επιλογές ζωής που συνθέτουν τις σημερινές κοινωνίες. Και δεν μας φλομώνει με γραφειοκρατικό νιουσπηκ.

2. Εχει πατριωτικό πολιτικό αισθητήριο όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Είδε πιο καθαρά από όλους ότι το διακύβευμα για την χώρα το 2015 ήταν να παραμείνουμε στην ευρωζώνη, παραμέρισε τα δευτερεύοντα, και κινήθηκε για να αποτρέψει ένα τυχόν επαναστατικό άλμα του Τσίπρα προς το grexit, όταν πολλοί άλλοι ζητούσαν ανένδοτο (ξέρω ότι σε αυτό διαφωνώ με πολλούς και σοβαρούς φίλους, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι έχω δίκιο). Νομίζω ότι και στις επόμενες εκλογές θα κινηθεί με γνώμονα τις ανάγκες της χώρας και όχι του κόμματος.

Έχει σημαντικές αδυναμίες, ιδίως στη συλλογική δουλειά και στις συνεργασίες. Δεν θα ήταν ιδανικός αρχηγός, αλλά τέτοιος δεν υπαρχει στο ψηφοδέλτιο.

Γι αυτό και πιστεύω ότι ο φορέας θα έχει μέλλον μόνο αν οι σημερινοί υποψήφιοι συνεργαστούν μετά την εκλογή για να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον -- όποιος και αν είναι αρχηγός. Δεν είμαι ασιόδοξος για κάτι τέτοιο.

Αυτά έχω να πω, χωρίς να έχω διάθεση να εμπλακώ σε αντιπαραθέσεις. Δεν θα δεχτώ στον τοίχο σχόλια πολεμικά, σε καμιά κατεύθυνση.

Δείτε και σχολιάστε την ανάρτηση του Αρίστου Δοξιάδη: