9 Οκτωβρίου, 2017

Στροφή προς τον Μεσαίωνα

Γιώργος Κακλίκης

Με ενστικτώδη αντανακλαστικά αντέδρασαν πολλοί στο «δημοψήφισμα» της 1ης Οκτωβρίου στην Καταλονία. Συγκινεί και προκαλεί συμπάθειες η εικόνα του αδικημένου. Κάποιες φωνές υποστήριξης ακούστηκαν για τους Καταλανούς «που θέλουν να απαλλαγούν από την ασφυκτική αγκαλιά της Μαδρίτης».

Είναι, όμως, τα πράγματα όπως προβάλλονται από τους οπαδούς του χωρισμού; Αλήθεια είναι πως τα οικονομικά μεγέθη της Καταλονίας είναι μεγαλύτερα από εκείνα άλλων περιοχών της Ισπανίας ενώ οι Καταλανοί επιμένουν πως η περιοχή τους κρατάει τους μισούς, περίπου, από τους φόρους που εισπράττει με τους υπόλοιπους να περιέρχονται στη Μαδρίτη. Και, πέρα από τα πολλά οικονομικά, έχουν και άλλα που τους αγανακτούν, όπως το θέμα της χρήσης της δικής τους γλώσσας στην περιοχή τους.

Μπορεί να έχει τα δίκια του και σε πολλά σημεία, το 42% των Καταλανών που ψήφισε. Μπορεί στ’ αλήθεια η κατάσταση στην περιοχή τους να μην είναι στα χρώματα που τη βλέπει ο τουρίστας. Όμως, αναλογίστηκαν μήπως τα μικρά τούς πουλήθηκαν μεγάλα, από μερικούς που στρώνουν τους δικούς τους δρόμους; Σκέφτηκαν πως με το δημοψήφισμα και την κήρυξη της καταλανικής ανεξαρτησίας φέρνουν στην πρώτη γραμμή τον κίνδυνο της κατολίσθησης, μέσα και έξω από την Ισπανία που, και στο παρελθόν, έχει ακούσει τριγμούς κάτω από τα πόδια της;

Όμως, με μια τέτοια ανατροπή στην Iβηρική, τίποτα δεν αποκλείει τη μεγάλη περιπέτεια της Ευρώπης. Τίποτα δεν αποκλείει να εμφανιστούν ξανά φαντάσματα του παρελθόντος, όπως η ανόμοια περίπτωση της Σκωτίας, η ιδιότυπη περίπτωση της Φλάνδρας του Βελγίου, ο παραλογισμός για το Νότιο Τιρόλο και την κορσικανική ανεξαρτησία. Και αυτά, διότι κάποιοι ανόητοι, υστερόβουλοι ή κοντόφθαλμοι αφέτες έδωσαν το σύνθημα της λύσης.

Η οικονομική, η χάρτινη Ευρώπη έχει μεγάλη ανάγκη από συνοχή. Το υπέροχο ταξίδι της ένωσής της που, πριν απ΄ όλα, εξάλειψε τη μάστιγα των πολέμων που την κατέτρυχαν αιώνες, φαίνεται να ξεχνιέται. Το κραταιό Βερολίνο μιλάει για πειθαρχημένη και ενωμένη Ευρώπη αλλά λίγους πείθει πως το κύριο μέλημά του δεν είναι η γερμανική ηγεμονία.

Τώρα, που στη Γαλλία υψώνει τη μοναχική φωνή του ο νέος πρόεδρός της για την αναβίωση του οράματος της Ενωμένης Ευρώπης, η συνοχή είναι απαραίτητη όσο ποτέ.

Σύνεση όλων στο εσωτερικό κάθε χώρας και αφοσίωση σε μια πραγματικά μεγάλη ευρωπαϊκή ιδέα είναι το ζητούμενο. Αλλιώς, η ιστορία του αιώνα μας κινδυνεύει να συμπληρωθεί με κεφάλαια που θα τα πλαισιώνει όχι μια σημαία με 27 αστέρια αλλά με δεκάδες σύμβολα ηγεμονιών που πολεμούν η μια την άλλη. Με τους καιροσκόπους και ζηλόφθονους αντίπαλους της ίδιας της Ευρώπης να είναι έτοιμοι να γευτούν τους καρπούς που θα ρίξει ο σεισμός που λίγοι αισθάνονται να πλησιάζει.

* Ο Γιώργος Κακλίκης είναι ειδικός σύμβουλος του επικεφαλής σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και μέλος της Επιτροπής Διαλόγου

Πηγή: Έθνος