7 Οκτωβρίου, 2015

Στο δρόμο προς το Portobello

Τάκης Φραγκούλης

Λίγες μέρες μετά τις εκλογές συνάντησα ένα φίλο. Ήξερα ότι είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε και τον Ιανουάριο.

Δεν θέλησα να ανοίξω πολιτική συζήτηση παρά την εμφανή προσπάθειά του. Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, να σταματήσω τις πολιτικές συζητήσεις.

Σκέφτηκα να του εξηγήσω τους λόγους που με οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση. Να του πω ότι δεν έχει νόημα οποιαδήποτε συζήτηση με όλους εκείνους που ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ όταν κάποιος άλλα υπόσχεται και άλλα κάνει. Όταν εκλέγεται με υποσχέσεις για παροχές 12 δις αλλά τελικά ζητά 15 δις. Όταν ισχυρίζεται ότι θα καταργήσει τα μνημόνια αλλά φέρνει καινούργια. Όταν ο κακός μνημονιακός γερμανοτσολιάς γίνεται καλός μνημονιακός λεβεντοτσολιάς. Όταν η κυβέρνηση της αριστεράς αβαντάρει ακροδεξιές καρικατούρες για γέλια και για κλάματα (αλησμόνητες σκηνές απείρου κάλους χουντικής εμπνεύσεως σε μια αποθέωση του κιτς). Όταν επιλέγει ως αρμόδιο υπουργό για την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης κάποιον που εμπλέκεται οικονομικά με την επαναφορά των υπαλλήλων στο δημόσιο και όλως προσφάτως ανοίγει τις πόρτες για όλους τους επίορκους. Όταν άλλος υπουργός-εργολάβος χαρακτηρίζει τους ρημαγμένους από τον Χίτλερ Πολωνούς, συνεργάτες των Γερμανών. Όταν η κυβέρνηση ομνύει στην κάθαρση αλλά αρνείται να αλλάξει το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Όταν η απλή αναλογική διαγράφεται από το λεξικό της νέας γλώσσας. Όταν το «όχι» του δημοψηφίσματος γίνεται «ναι». Όταν, όταν, όταν…

Τελικά αποφάσισα να τηρήσω την υπόσχεση προς τον εαυτό μου. -Συγνώμη, φίλε, βιάζομαι. Ξέρεις, αύριο ταξιδεύω και πρέπει να ετοιμαστώ. Γεια χαρά. Εις το επανειδείν. Είπα και έφυγα.

Δεν είπα ψέμματα για το ταξίδι. Την άλλη μέρα πέταγα για το Λονδίνο. Και βρέθηκα στο δρόμο προς το Portobello, όπου στάθηκα να διαβάσω μία επιγραφή. Μία μικρή επιγραφή δίπλα στην πόρτα της εισόδου ενός σπιτιού. Εδώ κατοίκησε ο Τζορτζ Όργουελ, έγραφε. Στάθηκα ακίνητος. Δεκάδες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου. Άρχισα να αισθάνομαι κάτι στο στήθος μου. Έστριψα το κεφάλι και άρχισα να βαδίζω. Επιτάχυνα. Η αγορά του Portobello ήταν κοντά. Χρειαζόμουν επειγόντως ολική επαναφορά.

Αthens Voice