18 Σεπτεμβρίου, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: Tο Ποτάμι υπερασπίζεται μια ανοικτή διακυβέρνηση

Το Ποτάμι

Την τελευταία του προεκλογική ομιλία έδωσε το βράδυ της Παρασκευής ο Σταύρος Θεοδωράκης στο Εθνικό Γυμναστήριο Αθηνών «Ι. Φωκιανός».

Η συνέχεια στο κατάμεστο γυμναστήριο δόθηκε από τον επικεφαλής του Ποταμιού, ο οποίος ξεκίνησε δίνοντας το σύνθημα του Ποταμιού για τις εκλογές, λέγοντας: «Θέλουμε 10%. Θέλουμε τις 30 έδρες γιατί εμείς ξέρουμε τι να τις κάνουμε. Θα τις χρησιμοποιήσουμε για να τα αλλάξουμε όλα, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα». Στη συνέχεια ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέφερε την κόκκινη γραμμή του κινήματος λέγοντας ότι «το Ποτάμι υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων να διεκδικήσουν μια θέση ευθύνης στην κρατική μηχανή. Δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψουν στις θέσεις ευθύνης οι 5.000 κομματικοί υπάλληλοι του παλαιοκομματικού συστήματος. Ο όρος του Ποταμιού είναι ότι δεν θα έχουν το πάνω χέρι οι κομματικοί στρατοί. Αν το Ποτάμι πάρει 10% οι κομματικοί μηχανισμοί θα λουφάξουν».

Μιλώντας στο κατάμεστο από κόσμο γυμναστήριο, ο Σταύρος Θεοδωράκης αναφέρθηκε και στις λύσεις που έχει να προτείνει το Ποτάμι: «Επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας, δωρεάν πρόσβαση των ανέργων, των φτωχών, των ηλικιωμένων σε ένα πρόγραμμα υγείας, σχολικά γεύματα σε όλα τα σχολεία, γεύματα για τους φτωχούς, εγγύηση θέσης στους βρεφονηπιακούς σταθμούς σε όλες τις οικογένειες για να μπορεί η μητέρα να βγει εκ νέου στην αγορά εργασίας.Η έγνοια μιας κοινωνίας που θέλει να αναπτυχθεί είναι να μην υπάρχουν στον δρόμο άνθρωποι πεσμένοι και παρατημένοι».

Δεν έμεινε όμως μόνο σε αυτά καταθέτοντας και άλλες προτάσεις του Ποταμιού ώστε η χώρα να επιστρέψει στην ανάπτυξη και την ευημερία τονίζοντας: «Επενδύσεις, αποκρατικοποιήσεις, μείωση φορολογίας των μικρών επιχειρήσεων, μείωση κόστους ενέργειας, δημιουργία υπουργείου Βιομηχανίας διότι πρέπει να αρχίσουμε να παράγουμε, επιδότηση των προσλήψεων με μείωση της φορολογίας και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής».

Κλείνοντας την εκδήλωση ο Σταύρος Θεοδωράκης τόνισε: «Αν θέλεις το Ποτάμι στην κυβέρνηση, πρέπει να ψηφίσεις Ποτάμι. Πρέπει ο κόσμος να πάρει τη μεγάλη απόφαση και να πει: τους πληρώσουμε ακριβά, τώρα η χώρα πρέπει να αλλάξει. Πρέπει όλοι να φωνάξουμε: πρώτη φορά στα σοβαρά. Το παρελθόν θα ηττηθεί».

Τα βασικά σημεία της ομιλίας του Σταύρου Θεοδωράκη είναι τα εξής:

-Σ’ αυτές τις εκλογές πρέπει να δώσουμε μια απάντηση σε όσους λένε ότι μπορούμε να κάνουμε πλάκα με την ψήφο μας και να ψηφίσουμε και κανέναν φασίστα για να διαλύσει τη βουλή. Τέτοιες μέρες πριν από δυο χρόνια βρισκόμουν στα στενά που έκανε τις βόλτες του ο Παύλος Φύσσας. Μιλούσαμε από την πρώτη στιγμή για πολιτικό έγκλημα. Τότε που ακόμα σιωπούσε το πολιτικό σύστημα. Κι αυτό δεν το είπαμε από τη σιγουριά των γραφείων μας, αλλά από τους δρόμους του Κερατσινίου.

-Ναι! Θέλουμε 10%. Θέλουμε τις 30 έδρες γιατί εμείς ξέρουμε τι να τις κάνουμε. Θα τις χρησιμοποιήσουμε για να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα. Όλα αλλάζουν όταν εμείς αλλάζουμε. Είναι παράλογο να κάνεις ξανά και ξανά τα ίδια λάθη και να πιστεύεις ότι τα πράγματα θα αλλάξουν στη χώρα από μόνα τους. Πρέπει οι Έλληνες να αποφασίσουν για το μεγάλο βήμα και να στηρίξουν τη νέο, σύγχρονο κίνημα στο πολιτικό σύστημα της χώρας: το Ποτάμι.

-Την Κυριακή θα πρέπει να αποφασίσουμε που θα βρεθεί η χώρα. Θα γυρίσουμε στον Γενάρη του 2015 στον αυτοσχεδιασμό και την καταστροφική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ή θα γυρίσουμε στο 2013 τότε που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πετούσαν στο καλάθι των άχρηστων τις μεταρρυθμίσεις, επέβαλλαν λιτότητα και χαντάκωναν την κοινωνία. Εμείς θέλουμε να πάμε μπροστά και να μην επιστρέψει η χώρα στα λάθη του παρελθόντος.

-Χρειαζόμαστε 100.000 θέσεις εργασίας κάθε χρόνο για τα επόμενα δέκα χρόνια. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος του πολιτικού συστήματος και όχι να προστατεύει τα δικά του παιδιά. Μόνο τότε θα επιστρέψουμε στις συνθήκες του 2008. Χρειαζόμαστε δηλαδή 1.000.000 θέσεις εργασίας. Αυτό είναι ο οδηγός της πολιτικής του Ποταμιού.

-Εμείς θέτουμε τρεις προϋποθέσεις. Πρώτον, δουλειές. Δεύτερον, σύγκρουση με τη διαφθορά που υπάρχει παντού. Τρίτον, επανάσταση στην Παιδεία. Δημιουργία πρότυπων σχολείων στις φτωχές περιοχές, σύνδεση του πανεπιστημίου με την αγορά και ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Αν αυτές οι προϋποθέσεις γίνουν αποδεκτές από το νικητή των εκλογών τότε το Ποτάμι θα βοηθήσει την επόμενη κυβέρνηση.

-Υπάρχει και μια μεγάλη κόκκινη γραμμή: το Ποτάμι υπερασπίζεται μια ανοικτή διακυβέρνηση. Υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων να διεκδικήσουν μια θέση ευθύνης στην κρατική μηχανή. Δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψουν στις θέσεις ευθύνης οι 5.000 κομματικοί υπάλληλοι του παλαιοκομματικού συστήματος. Ο όρος του Ποταμιού είναι ότι δεν θα έχουν το πάνω χέρι οι κομματικοί στρατοί. Αν το Ποτάμι πάρει 10% οι κομματικοί μηχανισμοί θα λουφάξουν. Θα καταλάβουν ότι η κοινωνία επιβάλλει να βγουν μπροστά οι άξιοι.

-Έχουμε μια μεγάλη υποχρέωση. Να προστατεύσουμε τους χαμένους των μνημονίων. Ο μεγάλος στόχος είναι η ανάπτυξη, αλλά με προστασία αυτών που έχουν χάσει τα πάντα, τους άνεργους και τους μικρομεσαίους. Την περασμένη Τετάρτη παρουσιάσαμε στον ελληνικό λαό τις προτάσεις και τις λύσεις μας.
Ιδού λοιπόν: επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας, δωρεάν πρόσβαση των ανέργων, των φτωχών, των ηλικιωμένων σε ένα πρόγραμμα υγείας, σχολικά γεύματα σε όλα τα σχολεία, γεύματα για τους φτωχούς, εγγύηση θέσης στους βρεφονηπιακούς σταθμούς σε όλες τις οικογένειες για να μπορεί η μητέρα να βγει εκ νέου στην αγορά εργασίας. Η έννοια μιας κοινωνίας που θέλει να αναπτυχθεί είναι να μην υπάρχουν στον δρόμο άνθρωποι πεσμένοι και παρατημένοι.

-Λέμε ακόμη: επενδύσεις, αποκρατικοποιήσεις, μείωση φορολογίας των μικρών επιχειρήσεων, μείωση κόστους ενέργειας, δημιουργία υπουργείου Βιομηχανίας διότι πρέπει να αρχίσουμε να παράγουμε, επιδότηση των προσλήψεων με μείωση της φορολογίας και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής πράγμα που μπορούμε να πετύχουμε αν σταματήσουμε να κυνηγάμε την υποδιαστολή στις φορολογικές δηλώσεις κι αν σταματήσουν οι κομματικές εξυπηρετήσεις.

-Υπάρχει ένα λάθος. Δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο τους οικονομικούς δείκτες, αλλά και τους κοινωνικούς. Θα πρέπει λοιπόν η Ευρώπη, πέρα από τα πακέτα που ετοιμάζει, να σκεφτεί τα εξής: Πρώτον, ότι υπάρχει ανάγκη για ενίσχυση των ανέργων από ευρωπαϊκά επιδόματα. Οι άνεργοι σε μια χώρα με ανεργία πάνω από 10% πρέπει να επιδοτούνται από την Ε.Ε. Δεύτερον, ότι χρειάζονται ευρωπαϊκά προγράμματα επενδύσεων. Αλλά αυτά δεν τα διεκδικείς ζητώντας την προστασία των κομματικών παιδιών και φίλων σου. Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξει μια σοβαρή κυβέρνηση που θα δείξει στην Ευρώπη ότι στην Ελλάδα κάνουμε μεταρρυθμίσεις και αλλαγές.

-Η χώρα πρέπει να κάνει μια προσπάθεια να γίνει διατροφικά αυτάρκης. Να δημιουργήσουμε το brand name Ελλάδα. Η χώρα θα σωθεί από τον ήλιο, τη θάλασσα και το χωράφι. Αρκεί να βάλουμε στις θέσεις κλειδιά τους ανθρώπους που γνωρίζουν. Σε όλες τις χώρες επιλέγουν τους ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο που καλούνται να υπηρετήσουν. Πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα σε εκείνους που έχουν παράγει, έχουν δουλέψει και έχουν δημιουργήσει να κυβερνήσουν το τόπο.

-Ο πολίτης έχει να επιλέξει μεταξύ τριών: εκείνων που θέλουν την απομόνωση, εκείνων που έχουν κυβερνήσει και έχουν φέρει τη χώρα σε αυτή την κατάσταση και του Ποταμιού. Εμείς είμαστε η τρίτη επιλογή που δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί. Η διαφορά είναι απλή: είναι εκείνοι που έχουν ως επίκεντρο το κόμμα τους κι εμείς που έχουμε ως επίκεντρο τον άνθρωπο.

-Βγήκαν οι κ.κ. Τσίπρας και Μεϊμαράκης και είπαν ότι έχουν κάνει λάθη και ότι είναι έτοιμοι να αλλάξουν. Μα πώς είναι έτοιμοι για την αλλαγή, όταν δεν έχουν ούτε ένα νέο πρόσωπο στα ψηφοδέλτιά τους; Πότε λοιπόν θα δούμε τα νέα πρόσωπα που λένε πως θα κυβερνήσουν τη χώρα; Δυστυχώς δεν θα τα δούμε ποτέ και θα επιστρέψουμε στους παλιούς βουλευτές και υπουργούς. Εμείς αντιθέτως είμαστε η αλλαγή. Τολμήσαμε! Επικοινωνούμε συνεχώς με την κοινωνία και αλλάζουμε. Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, ο Νίκος Αλιβιζάτος που είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας μας, αυτοί οι άνθρωποι, είναι η αλλαγή που θέλουμε. Δεν νομίζουμε ότι έχουμε όλες τις λύσεις. Απευθυνόμαστε συνεχώς στην κοινωνία και βρίσκουμε εκεί τις λύσεις.

-Θα το είδατε και σήμερα: οι εφημερίδες, τα κανάλια, τα συμφέροντα, οι συντεχνίες ψήφισαν. Την Κυριακή όμως πρέπει να ψηφίσουν οι πολίτες. Να πάμε κόντρα σε εκείνους που μας νουθετούν για το τι πρέπει να ψηφίσουμε. Να πάμε κόντρα σε αυτούς που μας λένε να γυρίσουμε πίσω. Να πούμε ότι εμείς έχουμε λύσεις και όταν λέμε αλλαγή το εννοούμε.

-Υπάρχει μια σημαντικότερη απόφαση από το ποιος θα είναι πρώτο κόμμα. Είναι η απόφαση για το ποιος θα κυβερνήσει. Η απόφαση για τη σύνθεση του σχήματος που θα κυβερνήσει. Ο κ. Τσίπρας θέλει μόνο τον καλό του συνεταίρο, μόνο τους ΑΝΕΛ. Ο κ. Σκουρλέτης θέλει μόνο το ΠΑΣΟΚ. Θα τα βρουν μεταξύ τους γιατί τους ενώνει το κομματικό κράτος. Και ο κ. Μεϊμαράκης είπε βέβαια «όχι χαμένη ψήφος στο Ποτάμι». Προτιμούν αυτό που έχουν δοκιμάσει. Κάποιος όμως πρέπει να τους χαλάσει τη δουλειά. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι υπάρχει και η τιμωρία για εκείνους που τόσα χρόνια έκαναν τόσα λάθη. Η τιμωρία τους θα είναι να βρουν μπροστά τους ένα δυνατό Ποτάμι. Να καταλάβουν ότι τα λάθη πληρώνονται.

-Εμείς θα είμαστε έτοιμοι για τους απαραίτητους, δίκαιους, μικρούς συμβιβασμούς. Να μην το ξεχνούν όμως: θα είμαστε εκπρόσωποι των πολλών. Θα είμαστε εκπρόσωποι εκείνων που δεν τους εκφράζουν οι κομματικοί στρατοί.

-Είχαμε πει με αίσθημα ευθύνης ότι δεν επιτρέψουμε να πάει η χώρα στη δραχμή. Το καταφέραμε! Και τώρα λέμε ότι το Ποτάμι δεν θα επιτρέψει να γίνουν ξανά εκλογές. Με κάθε τρόπο λέμε ότι αυτή η χώρα δεν αντέχει επαναληπτικές εκλογές και θα πρέπει να υπάρξει μια πολιτική συμφωνία ότι για τα επόμενα τρία χρόνια δεν θα προσφύγουμε στις κάλπες. Τολμάμε και το λέμε. Πρέπει να νιώσει η κοινωνία σιγουριά και σταθερότητα. Να προγραμματίσει το μέλλον της.

-Τα παλιά κόμματα θέλουν την πολιτική κλειστό επάγγελμα. Εμείς θέλουμε την πολιτική χώρο δράσης. Γι’ αυτό ζητάμε μεγάλες αλλαγές. Ζητάμε νέο Σύνταγμα, προοδευτικό και σύγχρονο. Ζητάμε νέο εκλογικό νόμο που θα προβλέπει μικρές εκλογικές περιφέρειες ώστε να μη βγάζουν οι καναλάρχες όποιον υποψήφιο θέλουν εκείνοι και να μη δίνει 50 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα. Ζητάμε μικρότερη Βουλή. Λέμε οι βουλευτές να έχουν ανώτατο όριο τεσσάρων θητειών και δύο συνεχόμενες. Ζητάμε να παίρνουν λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους τα κόμματα. Εμείς το κάναμε πράξη. Δεν πήραμε όσους δημοσίους υπαλλήλους μπορούσαμε να πάρουμε.
Ζητάμε ακόμη περιορισμό των προνομίων των πολιτικών. Να μειώσουμε τη χρηματοδότηση των κομμάτων και να μειώσουμε τις ανάγκες τους. Εμείς δεν έχουμε γραφεία πουθενά στην Ελλάδα, γιατί δεν θέλουμε χρηματοδότες και δάνεια που τελικά πληρώνει ο ελληνικός λαός. Κάνουμε πράξη την απεξάρτηση από τα συμφέροντα. Το Ποτάμι δεν έχει, σε αντίθεση με τα άλλα κόμμα, ούτε ένα δάνειο. Χρωστάει στις τράπεζες το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι εμείς!

-Ακούσαμε κι αυτό: ότι οι εργολάβοι της Αριστεράς δουλεύουν τσάμπα και τα έργα τους είναι προσφορά στον ελληνικό λαό. Αυτή ήταν η δικαιολογία του κ. Τσίπρα για τον κ. Φλαμπουράρη. Τους λέμε ότι τα παράσιτα στην αυλή τους και όπως κι αν τα ονομάζουν παραμένουν παράσιτα. Εμείς έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για την πάταξη της διαφθοράς. Μας είπαν: ωραίες ιδέες αλλά δεν προώθησαν καμία.
Επτά μήνες δεν προσπάθησαν καν να αντιμετωπίσουν το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας. Είχαν όλο τον καιρό και σύμμαχο το Ποτάμι, αλλά δεν χτύπησαν τα συμφέροντα και τη διαφθορά. Δεν το έκαναν για να μπορούν να εκβιάζουν. Τους καλούμε λοιπόν σε μια συμμαχία ώστε να εκσυγχρονίσουμε τους νόμους και να κάνουμε την Ελλάδα ευρωπαϊκό κράτος. Με την αντιγραφή τριών-τεσσάρων κανόνων που έχουν εφαρμοστεί σε άλλες χώρες, μπορούμε να ξεμπλέξουμε με τη διαφθορά.

-Νικήσαμε γιατί αποδείξαμε ότι οι πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Αποδείξαμε ότι μπορείς να κάνεις πολιτική με επαγγελματίες της ζωής. Αυτή η νίκη είναι μια ιστορική νίκη. Καταφέραμε χωρίς προστάτες και συμφωνίες με συμφέροντα και συντεχνίες να είμαστε παρόντες. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της Κυριακής, εμείς είμαστε νικητές. Το Ποτάμι είναι η τρίτη δημοκρατική δύναμη. Πρέπει να αποφασίσει ο Έλληνας πολίτης αν θα υπάρξει ένα μέτωπο για να περιοριστεί το ποσοστό της Χ.Α. και το Ποτάμι από τρίτη δημοκρατική δύναμη, γίνει η τρίτη δύναμη της χώρας.

-Αν θέλεις το Ποτάμι στην κυβέρνηση, πρέπει να ψηφίσεις Ποτάμι. Πρέπει ο κόσμος να πάρει τη μεγάλη απόφαση και να πει: τους πληρώσουμε ακριβά, τώρα η χώρα πρέπει να αλλάξει. Πρέπει όλοι να φωνάξουμε: πρώτη φορά στα σοβαρά. Πρέπει να σκεφτούμε ότι την Κυριακή το βράδυ, οι αποφάσεις της χώρας δεν μπορεί να είναι στα χέρια εκείνων που έχουν δώσει αρνητικά δείγματα γραφής. Οι αποφάσεις πρέπει να εξαρτώνται κι από ένα δυνατό Ποτάμι. Η δύναμη του καλού μπορεί να είναι ισχυρότερη από τη δύναμη των κομματικών μηχανισμών. Το παρελθόν θα ηττηθεί. Θα πάμε μπροστά, στις μεγάλες αλλαγές. Εμείς μπορούμε. Έχουμε τους ανθρώπους. Έχουμε το σχέδιο.

Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από την ομιλία:

IMG_3257

IMG_3335

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

Η απομαγνητοφώνηση της ομιλίας του Σταύρου Θεοδωράκη

Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Νικήτα Κλιντ που ήταν εδώ, που έστειλε το μήνυμα στη Νεολαία ότι σε αυτές τις εκλογές πρέπει να δώσουμε μια απάντηση και σε αυτούς που λένε ότι «μπορούμε να κάνουμε πλάκα με τις εκλογές» και σε αυτούς που λένε ότι «μπορούμε να απέχουμε» και σε αυτούς που λένε ότι «μεγαλύτερη πλάκα είναι να ψηφίζουμε που και που και κανένα φασίστα».

Πριν ξεκινήσω τα δικά μας τα πανηγυρικά τα νικηφόρα -σας φέρνω και νέα από τις δημοσκοπήσεις- πριν ξεκινήσουμε, θα μου επιτρέψετε μια προσωπική εξομολόγηση: τέτοιες ώρες πριν δυο χρόνια, αυτό το βράδυ πριν δυο χρόνια, ήμουν στα στενά του Περάματος και του Κερατσινίου, ήμουν στα στενά που έκανε τις βόλτες του ο Παύλος Φύσσας. Θα θυμάστε ότι μετά από λίγες μέρες κάναμε δυο εκπομπές με την οικογένεια, με τους φίλους του για να πούμε ξεκάθαρα και από την πρώτη στιγμή, ότι μιλάγαμε για ένα πολιτικό έγκλημα.

Το είπαμε, όταν υπήρχε σιωπή από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα και πρέπει σήμερα να το θυμίσω, που όλοι σήμερα είναι αντιφασίστες που όλοι στέκονται απέναντι, ότι εμείς αυτό το πράγμα δεν το είπαμε από τη σιγουριά των γραφείων μας, το είπαμε από τους δρόμους του Πειραιά, το είπαμε από την αρχή και είναι τιμή που οι βασικοί μάρτυρες κατηγορίας ήταν οι άνθρωποι που αποκάλυψαν τότε στις δυο εκπομπές που κάναμε, ότι μιλάμε για ένα πολιτικό έγκλημα.

Είναι πολλοί απόψε εδώ και είναι πολύ μεγάλη η τιμή που μου κάνετε, αλλά επειδή μιλάμε για τον Πειραιά και επειδή το νήμα του αγώνα βαθαίνει και βλέπω ότι στην πρώτη σειρά είναι ο Γρηγόρης, θέλω να τον χαιρετίσω. Θέλω να χαιρετίσω δηλαδή τον Γρηγόρη Λαμπράκη, τον γιο του Γρηγόρη Λαμπράκη που είναι εδώ, που ήταν αφανής αγωνιστής με το Ποτάμι, από την πρώτη στιγμή. Γεια σου Γρηγόρη μου! Για όλους αυτούς που λένε ότι το Ποτάμι δεν έχει ρίζες στην ιστορία.

Πάμε στα δικά μας και να σας το πω εξ αρχής, να μην περιμένω το τέλος. Ναι, θέλουμε 10%, θέλουμε τις 30 έδρες. Και θέλουμε τις 30 έδρες, γιατί εμείς ξέρουμε τι να τις κάνουμε. Θα τις χρησιμοποιήσουμε για να τα αλλάξουμε όλα, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα.

Όλα αλλάζουν όταν εμείς αλλάζουμε. Και θα πρέπει να το πούμε στον κόσμο που είναι απηυδισμένος από το παλιό σύστημα. Είναι παράλογο να κάνεις ξανά και ξανά τα ίδια λάθη, να ψηφίζεις ξανά και ξανά τα ίδια Κόμματα και να περιμένεις ότι κάτι θα αλλάξει στη χώρα σου.

Τα πράγματα αλλάζουν, όταν εσύ γίνεσαι η αλλαγή που θέλεις, όταν εσύ ψηφίζεις διαφορετικά και αυτό είναι το σύνθημά μας. Και απόψε και χτες και προχθές ότι πρέπει οι Έλληνες να αποφασίσουν να κάνουν αυτό το μεγάλο βήμα, που είναι μικρό αλλά μπορεί να είναι πολύ μεγάλο, που μπορεί να τα αλλάξει όλα στη χώρα μας.

Την Κυριακή θα πρέπει να αποφασίσουμε σε ποια ημερομηνία θα γυρίσει η χώρα. Σε ποια ημερομηνία θα γυρίσουμε; Θα γυρίσουμε στο Γενάρη των αυτοσχεδιασμών και της αυτοκαταστροφικής πολιτικής; Ή μήπως θα γυρίσουμε μας καλούν κάποιοι άλλοι, με τις μεγάλες τους καμπάνες τις δαπανηρές, μας καλούν να γυρίσουμε στο 2013-2014 τότε που πέταγαν στο καλάθι των αχρήστων τις μεταρρυθμίσεις, τότε που είχαν αποφάσεις μόνο οριζόντιας λιτότητας, τότε που προστάτευαν τα δικά τους παιδιά και χαντάκωναν την υπόλοιπη κοινωνία, και χαντάκωναν το μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Εμείς λέμε –τους το λέμε από εδώ- ότι δεν θέλουμε να γυρίσουμε στο παρελθόν. Εμείς θέλουμε να γυρίσουμε στο μέλλον. Και είπα και το ξαναλέω: ετοιμάζω ένα δώρο για τον Πρωθυπουργό γι' αυτόν που θα κερδίσει τις εκλογές, να του το πάω την Κυριακή ή τη Δευτέρα, όποτε μας φωνάξει.

Γιατί μπορεί να βγούμε τρίτοι και να μας φωνάξουν τελευταίους, όπως και την προηγούμενη φορά που είχαν κλείσει τις συμφωνίες, είχαν τακιμιάσει με τη Δεξιά της Δεξιάς και μετά μας φώναξαν και μας είπαν «ελάτε κι εσείς να βοηθήσετε». Δεν είμαστε εμείς όμως δεκανίκι.

Ετοιμάζω λοιπόν ένα δώρο στον επόμενο νικητή. Είναι μια ταμπέλα, μικρή. Ελπίζω να τη βάλει στο γραφείο του και να τη βλέπει κάθε πρωί και αυτή η ταμπέλα λέει: «100.000 θέσεις εργασίας κάθε χρόνο για τα επόμενα δέκα χρόνια».

Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της χώρας. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος του πολιτικού συστήματος. Όχι να προστατεύει τα δικά του παιδιά, όχι να προστατεύει τα δικαιώματα του και τα προνόμιά του, αλλά να βάλει ως προμετωπίδα κάθε πολιτικής, ότι θέλουμε 100.000 θέσεις εργασίας κάθε χρόνο για δέκα χρόνια. Για να επιστρέψουμε ξέρετε που; Στο 2008! Χρειαζόμαστε ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας και αυτό θα είναι το πρώτο, θα είναι ο οδηγός της πολιτικής για το Ποτάμι από την επόμενη μέρα.

Οι προϋποθέσεις είναι πολλές. Θα σας πω τρεις, γιατί μας ρωτούν. Μας κάνουν τη λάθος ερώτηση «Θα είστε με τον πρώτο;». Θα είμαστε με τις τρεις μεγάλες προϋποθέσεις. Πρώτον, δουλειές, δουλειές! Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση. Δεύτερη μεγάλη προϋπόθεση είναι η σύγκρουση, πραγματικά η σύγκρουση με τη διαφθορά. Όχι διαφθορά των άλλων όπως το εννοεί κάποιες φορές ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη διαφθορά που υπάρχει παντού.

Και τρίτη βέβαια προϋπόθεση για οποιαδήποτε συζήτηση με το Ποτάμι είναι μια επανάσταση. Αλλά όχι επανάσταση του κενού, η επανάσταση για την παιδεία. Η τρίτη προϋπόθεση, το Ποτάμι να βοηθήσει την επόμενη Κυβέρνηση είναι η επανάσταση στην παιδεία.

Είναι πρότυπα σχολεία σε όλες τις φτωχές περιοχές της χώρας. Μπορούμε να το ξεκινήσουμε, είναι η σύνδεση το δυνάμωμα του δημόσιου Πανεπιστημίου και η σύνδεση με τις πόλεις, η σύνδεση με το χωράφι, η σύνδεση με την παραγωγή για ωφέλιμες πρακτικές, για να βοηθήσουμε την Ελλάδα, για να βοηθήσουμε την παραγωγή, για να βοηθήσουμε την ανάπτυξη.

Και βέβαια η ίδρυση μη κρατικών Πανεπιστημίων για να μην χαιρετάμε κάθε Σεπτέμβρη τα παιδιά μας να πηγαίνουν στα Τίρανα και στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσουν.

Αυτοί είναι οι τρεις στόχοι. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη κόκκινη γραμμή και θα πρέπει να γίνουμε ξεκάθαροι από την πρώτη στιγμή, το ξέρουν δηλαδή και γι' αυτό μας πολεμούν, αλλά θα το ξαναπώ απόψε, από εδώ. Το Ποτάμι, υπερασπίζεται μια ανοιχτή διακυβέρνηση, υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των παιδιών, όλων των επιστημόνων, όλων των ενεργών πολιτικών να διεκδικήσουν από τη Δευτέρα μια θέση ευθύνης στην κρατική μηχανή. Δεν θα επιτρέψουμε τους 5.000 κομματικούς υπαλλήλους να επιστρέψουν στις θέσεις ευθύνης.

Ο όρος που θα βάλουμε στα Κόμματα, αν θέλουν να μιλήσουν μαζί μας, είναι ότι οι κομματικοί στρατοί δεν θα έχουν το πάνω χέρι στο δημόσιο, στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, στα Νοσοκομεία όλης της χώρας. Μικροί διαγωνισμοί να επιλεγούν οι άριστοι των Ελλήνων και αυτοί να κυβερνήσουν τη χώρα. Είναι δύσκολο, αλλά εάν το Ποτάμι πάρει 10% στις εκλογές της Κυριακής, θα είναι εύκολο γιατί οι κομματικοί μηχανισμοί θα λουφάξουν, θα καταλάβουν ότι η βοή της κοινωνίας επιβάλλει να βγουν μπροστά οι άξιοι.

Υπάρχει ένα ερώτημα: Γιατί τα κάνουμε όλα αυτά; Και το είπα και προχθές από την Αγία Βαρβάρα, από την άκρη των δυτικών προαστίων από τα υποβαθμισμένα και ξεχασμένα δυτικά προάστια και θα μπορούσα να το είχα πει από την Θεσπρωτία, από την Ξάνθη, από τον Άγιο Νικόλαο, από τις περιοχές που έχει παραμελήσει το κράτος των Αθηνών, γιατί τα κάνουμε όλα αυτά; Γιατί έχουμε μια μεγάλη υποχρέωση, την είπαμε στη Βουλή.

Τη λέω και σήμερα: η υποχρέωσή μας είναι να προστατεύσουμε τους χαμένους των Μνημονίων. Ο μεγάλος στόχος σε αυτή τη χώρα είναι η ανάπτυξη, αλλά με προστασία αυτών που τα έχουν χάσει όλα, με προστασία των ανέργων, με προστασία των μικρομεσαίων που βλέπουν να διαλύονται οι επιχειρήσεις τους και οι οικογένειές τους.

Άρα λέμε επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας, συγκεκριμένα πράγματα τα οποία από εμάς είναι κοστολογημένα και τα είδατε πως τα παρουσιάσαμε την Τετάρτη στον ελληνικό λαό. Χρησιμοποίησα όλο το χρόνο της συνέντευξης Τύπου που έδωσαν όλοι οι αρχηγοί, όχι για να πω γενικόλογα αόριστα πράγματα, εκθέσεις που συνήθως ετοιμάζουν τα διαφημιστικά γραφεία, εμείς χρησιμοποιήσαμε το χρόνο δυο ώρες για να πούμε λύσεις.

Ιδού επιγραμματικά, γιατί δεν έχουμε σήμερα δυο ώρες.

Επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας, δωρεάν πρόσβαση των ανέργων των φτωχών, των ηλικιωμένων σε ένα πακέτο υγείας. Σε ένα πακέτο υγείας, που θα περιλαμβάνει όλα τα βασικά από τους γιατρούς και τα φάρμακα μέχρι τα νοσήλια, σχολικά γεύματα στα σχολεία, σε όλα τα σχολεία. Μπορούμε να το πετύχουμε.

Και βέβαια, σχολικά γεύματα για τους φτωχούς και οι άνθρωποι που έχουν κάποιο εισόδημα και φαίνεται από τη φορολογική τους δήλωση να έχουν μια συνεισφορά στα σχολικά γεύματα, αλλά ίδια σχολικά γεύματα σε όλα τα παιδιά από την Αγία Βαρβάρα μέχρι το Ψυχικό και από το Καρπενήσι μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Γιατί τα παιδιά, δεν πρέπει να είναι τα παιδιά της κρίσης, τα παιδιά των χαμένων και τα παιδιά των νικητών.

Εγγύηση θέσης για όλες τις οικογένειες στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Μεγάλη προτεραιότητα για να μπορεί η γυναίκα να φύγει με σιγουριά από το σπίτι και να ξαναμπεί στην παραγωγή. Όχι μέσων και κληρώσεως. Εγγύηση θέσης.

Και βέβαια, το είχαμε πει από την πρώτη μέρα, ξέρετε τι γινόταν όταν ήρθαν από το 1ο Μνημόνιο, όπως έγιναν οι περικοπές; Έλεγε η τρόικα «μου λείπουν 60 εκατομμύρια να βρούμε τον ανάλογο κωδικό» και έβρισκαν λοιπόν τον ανάλογο κωδικό. Έτσι κάπως έκοψαν τη «Βοήθεια στο Σπίτι» ήταν ένα τελευταίο έλλειμμα του Ταμείου.

Δεν σκέφτηκαν ποτέ να κόψουν κάτι στα ρετιρέ, έκοψαν τη «Βοήθεια στο Σπίτι». Αυτά πρέπει να επιστρέψουν. Και πρέπει να επιστρέψουν άμεσα, γιατί η έγνοια μιας κοινωνίας που θέλει να αναπτυχθεί είναι να μην υπάρχουν στο δρόμο πεσμένοι, να μην είναι χαμένοι κάποιοι, να μην χωρίς ελπίδα κάποιοι άνθρωποι, οι σκλάβοι της μαύρης εργασίας, οι άνεργοι και οι άνθρωποι που χάνουν τις δουλειές τους.

Επενδύσεις λοιπόν για να πάμε στην οικονομία. Αποκρατικοποιήσεις, μείωση φορολογίας των μικρών επιχειρήσεων μέχρι 20% τα πέντε χρόνια. Αυτός είναι ο στόχος. Μείωση κόστους ενέργειας για να υπάρξει ξανά βιομηχανία, Υπουργείο Βιομηχανίας από τις ελάχιστες εξαιρέσεις επέκτασης του κυβερνητικού σχήματος είναι αυτό. Πρέπει να ξανααρχίσουμε να παράγουμε με καινοτόμα βιομηχανία.

Επιδότηση της πρόληψης με μείωση της φορολογίας. Κάποιος που κερδίζει και βάζει τα λεφτά του σε προσλήψεις έχει λιγότερο φόρο. Και βέβαια, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής με ένα σχέδιο που έχουμε τους ειδικούς και τους ξέρετε και το βγάλαμε και μπορούμε να το κάνουμε και μπορούμε, εάν οι Εφορίες αποδεσμευτούν από δυο κακά:

Πρώτον, από το κυνήγι της υποδιαστολής στη φορολογική δήλωση του μισθωτού και δεύτερον από τα κυβερνητικά κομματικά δεσμά «έλεγξε αυτούς και μην ελέγχεις τους άλλους». Το αρνηθήκαμε. Κάποιοι από εμάς που είναι στις λίστες εκδιώχθηκαν επειδή το κάναμε διαφορετικά. Η φοροδιαφυγή στη χώρα μπορεί να νικηθεί και το Ποτάμι έχει τους ανθρώπους.

Απευθυνόμαστε στην Ευρώπη και λέμε ότι εδώ υπάρχει ένα λάθος. Δεν υπάρχουν μόνο και δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο τους οικονομικούς δείκτες. Βεβαίως πρέπει να κοιτάμε και τους κοινωνικούς δείκτες, τους δείκτες της ανεργίας, πρέπει να κοιτάμε τους κοινωνικούς δείκτες που δείχνουν αν αυτός ο λαός ζει καλά, ή αρχίζει να ζει καλύτερα. Τους κοινωνικούς δείκτες στην παιδεία και στην υγεία.

Λέμε λοιπόν ότι θα πρέπει η Ευρώπη, πέρα από τα πακέτα που ετοιμάζει, να σκεφτεί δυο πράγματα και έχουμε συμμάχους και το Σοσιαλιστικό Κόμμα και τους Φιλελεύθερους και κάποιες Κυβερνήσεις που είμαστε σε επαφή να σκεφτεί δυο πράγματα ότι υπάρχει ανάγκη για ενίσχυση των ανέργων από ευρωπαϊκά επιδόματα. Οι άνεργοι σε μια χώρα που η ανεργία έχει σκαρφαλώσει πάνω από το 10% για μια χώρα που βυθίζεται στην κρίση, η επιδότηση είναι υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μπορούμε να το πετύχουμε εάν πάμε με δύναμη και με σοβαρότητα να το απαιτήσουμε μαζί με άλλες χώρες.

Και βέβαια, ευρωπαϊκά προγράμματα επενδύσεων. Η ευθύνη της Ευρώπης είναι μεγάλη, αλλά αυτά δεν τα διεκδικείς ζητώντας πάλι προστασία σε κάποιες δικές σου ομάδες γιατί αυτό έκαναν οι προηγούμενοι και αυτό έκαναν και οι προπροηγούμενοι: ζήταγαν την προστασία των δικών τους παιδιών και μετά ζήταγαν και κάποια επιδόματα για κάποιους άλλους. Δεν πετυχαίνει έτσι. Πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή Κυβέρνηση που θα απαιτήσει από την Ευρώπη ότι στην Ελλάδα κάνουμε μεταρρυθμίσεις, στην Ελλάδα κάνουμε αλλαγές, στην Ελλάδα δεν υποχωρούμε απέναντι στις συντεχνίες και συμφέροντα, αλλά είναι μεγάλη υποχρέωση της Ευρώπης να αντιμετωπίσει την ανεργία και να δώσει δυνατότητες επενδύσεων στους Έλληνες και ειδικά στους νέους Έλληνες.

Και μετά υπάρχει η μεγάλη μεταρρύθμιση στο χωράφι, στην παραγωγή. Το έχουμε πει, ότι η χώρα πρέπει να κάνει μια προσπάθεια να γίνει διατροφικά αυτάρκης, να εξάγει ακριβά προϊόντα, να προστατεύσουμε τα ελληνικά ποιοτικά προϊόντα και να κάνουμε brand name Ελλάδα.

Το είπα και κάποιοι γέλασαν: η χώρα θα σωθεί από τον ήλιο, τη θάλασσα και το χωράφι. Και μπορούμε να το πετύχουμε. Αρκεί να βάλουμε στα πράγματα ανθρώπους που ξέρουν. Πήγα, και παρεξηγήθηκαν κάποιοι, γιατί είπα στα Γρεβενά ότι η Αθήνα εκτός από κάποιους στο Υπουργείο Γεωργίας που πρέπει να έχουν και την τυπική γνώση, ότι το Υπουργείο Γεωργίας πρέπει να το κυβερνούν οι κτηνοτρόφοι, οι γεωργοί. Και μου είπαν ότι αυτό δε γίνεται. Λοιπόν, τους λέω ότι γίνεται. Και έγινε στην Ισπανία.

Σε όλες τις χώρες πρέπει και επιλέγουν, τους ανθρώπους που ξέρουν, όχι μόνο τους ανθρώπους που έχουν διαβάσει σ’ ένα βιβλίο τις λύσεις. Εμείς λοιπόν, το είπα στα Γρεβενά στους κτηνοτρόφους, το είπα στη Λάρισα στους αγρότες, είναι υποχρέωσή μας ν’ αναστήσουμε το χωράφι.

Και θα το κάνουμε δίνοντας το χέρι στους ανθρώπους που έχουν δουλέψει, που έχουν παράγει, που μπορούν και βγάζουν ποιοτικά προϊόντα, να έρθουν εδώ και να κυβερνήσουν από δω τον τόπο, να κυβερνήσουν και ν’ αλλάξουν την ελληνική παραγωγή.

Την Κυριακή, φίλες και φίλοι, έχουμε τρεις επιλογές. Δεν είναι 9 τα κόμματα, ούτε είναι 7 αυτά που θα μπουν στη Βουλή. Τα κόμματα είναι 3. οι επιλογές μας είναι 3. Οι επιλογές του ελληνικού λαού είναι μετρημένες και είναι 3.

Είναι μία επιλογή, αυτοί που δε θέλουν την Ευρώπη, αυτοί που θέλουν την απομόνωση. Τους ξέρουμε και νομίζω ότι κανέναν από τους πολλούς σε αυτό το ευρωπαϊκό ακροατήριο της χώρας δεν τους ενδιαφέρει. Ξεμπερδεύουμε λοιπόν μ’ αυτούς που θέλουν την απομόνωση.

Το δεύτερο κόμμα είναι αυτοί που έχουν κυβερνήσει. Είναι ένα κόμμα αυτοί που έχουν κυβερνήσει. Μετρήσατε τα χρόνια τους; 20 χρόνια ΠΑΣΟΚ, 16 χρόνια Νέα Δημοκρατία, 4 χρόνια Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Και βέβαια οι 7 τελευταίοι καταστροφικοί μήνες. Ένα είναι το κόμμα λοιπόν όλων αυτών. Είναι το κόμμα που έχει κυβερνήσει και είναι και το Ποτάμι, η επιλογή που δεν έχει δοκιμαστεί. Η 3η επιλογή που έχει η χώρα.

Η διαφορά είναι απλή. Είναι αυτοί που έχουν ως κέντρο το κόμμα και εμείς που έχουμε ως κέντρο τον άνθρωπο. Αυτή είναι η διαφορά μας με τα τρία κόμματα που έχουν κυβερνήσει. Και το είδατε, βγήκαν, σχεδόν δάκρυσαν ο κ. Μεϊμαράκης στην τηλεόραση και ο κ. Τσίπρας λέγοντας, «έχουμε κάνει λάθη κι έχουμε πάρει το μήνυμα και είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη αλλαγή».

Και η αλήθεια είναι ότι μέχρι να βγουν τα ψηφοδέλτιά τους έλεγα «λες να έχουν πάρει το μήνυμα;». Και ο κ. Μεϊμαράκης εμφάνισε τα ψηφοδέλτια του Σαμαρά, ο κ. Τσίπρας εμφάνισε τα ψηφοδέλτια των αποτυχημένων. Έβαλε επικεφαλής το Μπαλτά της Παιδείας στην Περιφέρεια. Το Μπαλτά της Παιδείας τον έβαλε επικεφαλής στην Περιφέρεια. Έβαλε όλους αυτούς που έκαναν τα λάθη τα μεγάλα τα εγκληματικά 7 μήνες, επικεφαλής στις Περιφέρειές τους.

Ποια είναι η αλλαγή; Πού το φυλάνε; Πότε θα δούμε τα νέα πρόσωπα που λένε ότι θα κυβερνήσουν αυτή τη χώρα; Όχι. Θα επιστρέψουμε στους παλιούς. Ο κ. Μεϊμαράκης θα επιστρέψει στο Υπουργικό Συμβούλιο του Σαμαρά και ο κ. Τσίπρας θα επιστρέψει στους Υπουργούς που του έχουν απομείνει.

Εμείς όμως είμαστε η αλλαγή στην πράξη. Τολμήσαμε, επικοινωνούμε συνεχώς με την κοινωνία, αλλάζουμε. Δεν επαναπαυόμαστε. Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Είναι η αλλαγή που θέλουμε. Και για να μην τους αναφέρω όλους, ο Νίκος Αλιβιζάτος δέχτηκε τη τιμητική τελευταία θέση.

Η μεγάλη τιμή για το Κίνημά μας. Άνθρωποι, και θα το πω κι εδώ και δε φοβάμαι να το πω, που δεν είναι Ποτάμι, δεν είναι εθελοντές μας. Είναι φίλοι μας, είναι συνομιλητές μας. Είναι η σκέψη μας, είναι οι δεξαμενές σκέψης που έχει το Ποτάμι. Γιατί αυτό είναι το Ποτάμι. Δεν έχει την αυταρέσκεια ενός κομματικού μηχανισμού που νομίζει ότι έχει όλες τις λύσεις.

Απευθύνεται συνεχώς στην κοινωνία και βρίσκει εκεί τις λύσεις. Αυτό είναι το σύγχρονο Κίνημα. Έτσι δουλεύουν κι έτσι πάνε μπροστά οι σύγχρονες κοινωνίες. Είναι θλιβερά τα κομματικά γραφεία. Γι’ αυτό εμείς δεν έχουμε. Έχουμε ένα μόνο.

Φίλες και φίλοι, θα το είδατε και σήμερα. Οι εφημερίδες ψήφισαν, τα κανάλια ψήφισαν, οι παράγοντες ψήφισαν, τα συμφέροντα και οι συντεχνίες ψήφισαν. Και νομίζω ότι την Κυριακή πρέπει να ψηφίσουν οι πολίτες. Πρέπει να πούμε σε όλους, κόντρα στα πρωτοσέλιδα που μας διδάσκουν τι πρέπει να ψηφίσουμε, κόντρα σε αυτούς που έχουν σηκωθεί, που βγήκαν από τις ντουλάπες και μας λένε να γυρίσουμε πίσω.

Πρέπει να πούμε ένα δυνατό ΟΧΙ και να πούμε ότι εμείς έχουμε διαφορετικές λύσεις. Όταν λέμε αλλαγή, εμείς το εννοούμε. Και η χώρα θ’ αλλάξει με διαφορετική ψήφο. Και θέλω να πω στον κόσμο, όχι σ’ εσάς τους αποφασισμένους, αλλά σ’ αυτούς που μας βλέπουν, είναι σημαντικό να έχεις αποφασίσει το πρώτο κόμμα. Κι όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις, έχει αποφασίσει ποιο είναι το πρώτο κόμμα.

Υπάρχει μια σημαντικότερη απόφαση. Πρέπει ν’ αποφασίσεις ποιος θα σε κυβερνήσει. Και επειδή δεν έχεις αποφασίσει να σε κυβερνήσει ένα κόμμα, πρέπει ν’ αποφασίσεις τη συμμαχία που θα σε κυβερνήσει, να μην επιστρέψει η χώρα στα λάθη του παρελθόντος. Ο Τσίπρας επιμένει, τον ακούμε. Θέλει μόνο το συνεταίρο του τον έμπιστο, τον καλό. Θέλει μόνο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Δε θέλει κανένα άλλο, δε θέλει τίποτε άλλο. Ο κ. Σκουρλέτης αποφάσισε, θέλει μόνο το ΠΑΣΟΚ. «Θα τα βρούμε» λέει. Και βεβαίως είμαστε σίγουροι ότι αν σας αφήσουμε σ’ ένα δωμάτιο μόνους σας θα τα βρείτε. Σας ενώνει το κομματικό κράτος. Θα τα βρείτε, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα τα βρείτε, δεν ξέρω αν θέλει ο ελληνικός λαός όμως να τα βρείτε.

Και βέβαια, και ο Μεϊμαράκης το είπε, όχι χαμένη ψήφος στο Ποτάμι. Δεν είμαστε σίγουροι τι θ’ απαιτήσει το Ποτάμι. Γι’ αυτό προτιμάμε αυτό που έχουμε δοκιμάσει, Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ». Έχουν αποφασίσει λοιπόν τι θέλουν, αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται. Κάποιος όμως, Ελληνίδες – Έλληνες, πρέπει να τους χαλάσει τη δουλειά. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι υπάρχει μια τιμωρία για όλους αυτούς που έκαναν τόσα χρόνια τόσα λάθη.

Και η τιμωρία τους, επιτρέψτε μου, είναι να βρουν μπροστά τους την Κυριακή το βράδυ ένα δυνατό Ποτάμι. Να καταλάβουν ότι τα λάθη κάπου πληρώνονται. Να μην επιβεβαιώσει η κυβέρνηση όλα αυτά που έχουν κάνει. Προσέξτε τώρα, εμείς θα είμαστε εκεί την Κυριακή το βράδυ. Και θα είμαστε έτοιμοι και θέλω να το πω, θα είμαστε έτοιμοι για τους απαραίτητους δίκαιους μικρούς συμβιβασμούς.

Δε μπορούμε μόνοι μας, τουλάχιστον προς το παρόν για τα επόμενα χρόνια, μέχρι ένα Κίνημα λαϊκό, μέχρι πολλά καινούργια λαϊκά Κινήματα ν’ αποκτήσουν την πλειοψηφία. Μέχρι να συμβεί αυτό όμως, είμαστε έτοιμοι για τους μικρούς, δίκαιους συμβιβασμούς.

Αλλά εκεί, να μην το ξεχνούν. Θα είμαστε εκπρόσωποι των πολλών. Θα είμαστε εκπρόσωποι των κομματικά άστεγων. Θα είμαστε εκπρόσωποι αυτών που δεν εκφράζουν οι κομματικοί στρατοί. Και θα διεκδικήσουμε συγκεκριμένα πράγματα.

Το είπα πριν από μερικές μέρες και κάποιοι μου είπαν ότι «έκανες κακό που το λες. Γιατί βιάζεσαι; Το είχες κάνει και στη Βουλή και βιάστηκες να πεις θέλουμε μια συμφωνία». Κάνουν λάθος. Βλέπουν από λάθος οπτική τα πράγματα. Εμείς το λέμε και το φωνάζουμε. Ήταν σωστό που είχαμε πει στον Αλέξη Τσίπρα φέρε μια συμφωνία, φέρε τώρα μια συμφωνία πριν κλείσει η τράπεζα. Πριν μείνουν οι επιχειρήσεις χωρίς χρηματοδότηση, πριν γονατίσουν οι εισαγωγές. Πριν ρεζιλευτούν οι συνταξιούχοι να περιμένουν να πάρουν αυτά τα 60 ευρώ για να θρέψουν την οικογένειά τους.

Δεν παίρνουμε τίποτα πίσω από αυτή την πολιτική. Γιατί ήταν η πολιτική που έδωσε ένα μήνυμα. Γιατί ήταν η πολιτική που δεν επέτρεψε στα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να βγούνε απέναντι.

Εμείς είχαμε πει ξεκάθαρα στη Βουλή με αίσθημα ευθύνης ότι δεν επιτρέψουμε με κανένα τρόπο να πάει η χώρα στη δραχμή και το καταφέραμε. Και τώρα λέμε κάτι που επίσης σε κάποιους ακούγεται ως παράταιρη κουβέντα λίγο πριν από τις εκλογές.

Λέμε ότι το Ποτάμι σε ότι το αφορά δεν θα επιτρέψει να γίνουν ξανά εκλογές. Θα στηρίξουμε; Θα συμμετέχουμε; Θα δείξουμε απλώς ανοχή; Αλλά με κάθε τρόπο θα το πούμε. Αυτή η χώρα δεν αντέχει εκλογές και θα πρέπει να υπάρξει μια πολιτική συμφωνία των κομμάτων που συμφώνησαν με την Ευρώπη, αυτή την τελευταία δανειακή σύμβαση ότι για τα επόμενα τρία χρόνια δεν θα έχουμε εκλογές.

Τολμάμε και το λέμε. Μειώνεται η διαπραγματευτική μας ικανότητα; Ας μειωθεί. Δεν μας ενδιαφέρει. Τολμάμε και το λέμε. Όχι εκλογές για τα επόμενα τρία χρόνια. Να νιώσει η κοινωνία μια σιγουριά, να νιώσει η κοινωνία μια σταθερότητα. Να μπορέσει η κοινωνία να πει προγραμματίζω το μέλλον μου.

Προσέξτε όμως ποια είναι η σίγουρη λύση για να μην πάμε σε εκλογές; Τα σενάρια είναι τρία και το ένα είναι να συνεργαστεί η Ν.Δ. με το ΣΥΡΙΖΑ, ή ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Ν.Δ. Δεν είναι πιθανόν. Δεν το θέλουμε. Δεν θα το κάνουνε. Άρα ας μην το επιμένουμε, αν και εμείς θα τους πούμε ότι είναι μια λύση που θα πρέπει να εξετάσουμε και θα μπορέσουν να βρούνε τα πράγματα που τους ενώνουν, τουλάχιστον για κάποιους μήνες.

Δεν θα το κάνουνε όμως. Έχουμε όμως δυο άλλες λύσεις. Έχουμε ένα δυνατόν πρώτο και πολλούς μικρούς. Τρία τέσσερα κόμματα που θα είναι γύρω στο 5%, γύρω στο 4%. Αυτό είναι το σενάριο της κυριαρχίας του πρώτου κόμματος. Δεν πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα στο πρώτο κόμμα να κυριαρχήσει στο πολιτικό σκηνικό. Δεν πρέπει να του δώσουμε τη δυνατότητα να παζαρεύει κάθε μέρα. Να πετάει ένα ξεροκόμματο στα μικρά κόμματα και τη μία μέρα να συνεργάζεται με το ένα μικρό κόμμα και την άλλη μέρα με το άλλο μικρό κόμμα.

Θα πρέπει να το αφήσουμε. Θα πρέπει να του αφήσουμε περιθώρια να ελίσσεται ανάμεσα σε μικρά κόμματα; Όχι. Εμείς λέμε όχι. Άρα η λύση για μια σταθερή κυβέρνηση, για μια προοδευτική διακυβέρνηση είναι το πρώτο κόμμα το έχεις αποφασίσει. Να υπάρχει ένας τρίτος δυνατός πόλος που η διαπραγμάτευση μαζί του θα οδηγήσει στο σχηματισμό της κυβέρνησης.

Και βεβαίως, μπορεί να συμμετέχουν κι άλλα κόμματα. Και βεβαίως μπορεί να συμμετέχει όλο το προοδευτικό ευρωπαϊκό μπλοκ, αλλά θα πρέπει να υπάρχει μια δυνατή τρίτη δύναμη για να μην γίνεται κάθε μέρα στην επίπονη επίμονη κυβερνητική δουλειά το κουμάντο του πρώτου κόμματος. Αυτό διεκδικούμε. Διεκδικούμε τη λύση της λογικής. Μια τρίτη δύναμη που θα επηρεάζει πάντα τις αποφάσεις του πρώτου κόμματος.

Και είναι αυτό, προσέξτε, είναι αυτό που δεν θέλουν και θα το πω ξανά. Έχουν δίκιο που μας φοβούνται. Έχουν δίκιο που μας φοβούνται και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Έχουν δίκιο. Γιατί το λέμε; Το είπα και πριν, θα το πω και τώρα, με δυνατό Ποτάμι, οι κομματικοί τους στρατοί θα πάψουν να κυριαρχούν στα δημόσια πράγματα.

Θα πάψουν να κυριαρχούν οι κομματικοί δερβέναγες στο δημόσιο. Θα απελευθερώσουμε το δημόσιο από τους κομματικούς εγκάθετους.

Τα παλιά κόμματα, η Ν.Δ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, θέλουν την πολιτική κλειστό επάγγελμα. Εμείς πάλι θέλουμε την πολιτική χώρο δράσης για τους ενεργούς πολίτες, για τους δημιουργούς, για τη δημιουργική κοινωνία. Και γι’ αυτό ακριβώς ζητάμε κάποιες μεγάλες μεταβολές, κάποιες βαθιές μεταβολές.

Ζητάμε ένα νέο σύνταγμα. Ζητάμε ένα σύνταγμα προοδευτικό και σύγχρονο, απλό, συγκεκριμένο. Ζητάμε ένα νέο εκλογικό νόμο που δεν θα δίνει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα. Με μικρές εκλογικές περιφέρειες για να μην αποφασίζουν οι καναλάρχες ποιοι θα είναι βουλευτές στη Β’ Αθηνών και στην Α’ Αθηνών. Να ξέρει ο ψηφοφόρος ποιοι είναι αυτοί που διεκδικούν την ψήφο τους. Πολλές μονοεδρικές περιφέρειες. Υπάρχει μοντέλο, υπάρχει έτοιμο.

Προχθές στην Επιτροπή Διαλόγου του Ποταμιού ο Νίκος Αλιβιζάτος τα παρουσίασε. Έχουμε τη λύση έτοιμη. Και για να είμαστε ειλικρινείς, η λύση υπήρχε, ήταν στα συρτάρια τους. Δεν την αναζήτησαν, ούτε έχουν σκοπό να την αναζητήσουν. Γιατί ξέρετε όταν είσαι μακριά από την εξουσία, διεκδικείς μερικές τέτοιες αλλαγές, αλλά όταν φτάνεις στην εξουσία – μιλώ για το ΣΥΡΙΖΑ – λες δεν είναι τώρα γι’ αυτές τις ανατροπές. Ας μείνω με το bonus των 50 εδρών. Ας μείνω με το ληστρικό εκλογικό νόμο, αφού εγώ είμαι στα πράγματα. Και εγώ είμαι ο καλός.

Μικρότερη Βουλή, λιγότεροι βουλευτές. Δύο συνεχόμενες θητείες ανώτατο όριο για τους βουλευτές. Τέσσερις σε όλη τη ζωή τους και λιγότεροι δημόσιοι υπάλληλοι για τα κόμματα και τους βουλευτές. Τώρα υπάρχει ένα δημόσιο που υπηρετεί την Κουμουνδούρου, τη Συγγρού, τη Χαριλάου Τρικούπη. Όχι όμως τη Σεβαστουπόλεως, γιατί εμείς και το ξέρετε και αυτό είναι το Ποτάμι, το έκανε πράξη.

Δεν πήραμε τους δημόσιους υπαλλήλους που μπορούσαμε να πάρουμε. Τους αφήσαμε στα σχολεία, τους αφήσαμε στις δουλειές τους, πήραμε τον ελάχιστο δυνατό αριθμό. Το κάναμε πράξη. Και βέβαια περιορισμός των προνομίων της πολιτικής. Έχουν κοπεί κάποια πράγματα. Να κοπούν ακόμη περισσότερα. Να μειώσουμε το χρήμα των κομμάτων και να μειώσουμε τις ανάγκες τους.

Σας είπα και πριν, δεν έχουμε γραφεία πουθενά στην Ελλάδα. Γιατί δεν έχουμε γραφεία; Γιατί δεν θέλουμε χρηματοδότες, γιατί δεν θέλουμε δάνεια από τις τράπεζες που μετά τα χαρίζουν και τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Κάνουμε στην πράξη την απεξάρτηση από τα συμφέροντα, γιατί όταν έχεις σε όλη την Ελλάδα γραφεία είσαι υποχρεωμένος να σκύβεις το κεφάλι και να ζητάς συνεχώς λεφτά. Και θα πρέπει να διορθώσω την κυρία Γεννηματά που την άκουσα να λέει στο debate, «μην το κάνετε θέμα, χρωστάμε κάποια εκατομμύρια στις τράπεζες. Όλα τα κόμματα χρωστάνε». Όχι κύριοι, χρωστάει το ΠΑΣΟΚ, χρωστάει η Ν.Δ., χρωστάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το Ποτάμι δεν χρωστάει κανένα ευρώ σε καμία τράπεζα. Γιατί κάνει εκλογικό αγώνα με τους εθελοντές του. Γιατί δεν έχει γραφεία, γιατί δεν πληρώνει στο internet για να πετάει λάσπη στους αντιπάλους.

Βέβαια δεν είναι μόνο η κυρία Γεννηματά. Ακούσαμε πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Ακούσαμε αυτό το τελευταίο, να το σημειώσουν οι οικονομικοί αναλυτές, ότι οι εργολάβοι της αριστεράς δουλεύουν τζάμπα. Μπορεί να παίρνουν εκατομμύρια από ένα έργο, αλλά δεν βγάζουν κέρδος, είναι προσφορά στον ελληνικό λαό η συμμετοχή τους στα δημόσια έργα.

Αυτή ήταν η δικαιολογία που βρήκε να πει ο κ Τσίπρας για τον κ. Φλαμπουράρη. Ότι το πήρε το έργο, ναι. Αλλά δουλεύει τσάμπα. Είναι μια νέα γενιά εργολάβων, Υπουργών που θα παίρνουν έργα και θα δουλεύουν τσάμπα. Δε θέλω να συνεχίσω αυτή την ιστορία γιατί σας είπα, πρέπει να κοιτάμε την Κυριακή το βράδυ.

Αλλά θέλω να τους πω ότι τα παράσιτα στην αυλή τους δεν είναι λουλούδια, δεν είναι άνθη. Όπως και να τα λένε, παράσιτα είναι. Να τα κουρέψουν λοιπόν και αν δεν ξέρουν τον τρόπο να τους πει το Ποτάμι πώς θα τα κουρέψουν τα παράσιτα. Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Από το Φλεβάρη στη Βουλή, στην πρώτη ομιλία. Για τα κανάλια, για την Ενιαία Αρχή Προμηθειών, να μη μπορεί ο κάθε Υφυπουργός ν’ αποφασίζει και με μια υπογραφή να μοιράζει κάποια εκατομμύρια για να μπορεί αύριο να πάρει λεφτά για να μπορεί να επανεκλεγεί.

Τους τα έχουμε προτείνει και μας είπαν, να είμαι ειλικρινής, «ωραίες ιδέες». Δεν προωθήσανε καμία όμως. 7 μήνες, αναστάτωσαν τη χώρα με λάθος αποφάσεις. Αλλά δεν πρόλαβαν ν’ αντιμετωπίσουν υποτίθεται το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας. Λένε στα διαφημιστικά τους μηνύματα, «είναι το σοβαρότερο πρόβλημα. 7 μήνες λοιπόν είχατε όλο τον καιρό με σύμμαχο το Ποτάμι να χτυπήσετε τα συμφέροντα, να χτυπήσετε τη διαπλοκή, τη διαφθορά. Γιατί δεν το κάνατε;».

Να σας πω εγώ γιατί δεν το έκαναν: Γιατί ήθελαν να έχουν τους νόμους στο συρτάρι και να μπορούν κάθε μέρα ν’ απειλούν. Να μπορούν κάθε μέρα να εκβιάζουν. Να μπορούν κάθε μέρα να λένε ότι «θέλουμε ένα ακόμα χατίρι, γιατί αλλιώς θα βγάλουμε το νόμο απ’ το συρτάρι». Εμείς λοιπόν λέμε και τους καλούμε, τη Δευτέρα σε μια συμμαχία να εκσυγχρονίσουμε τους νόμους και να κάνουμε την Ελλάδα ευρωπαϊκό κράτος.

Είναι απλό, είναι εύκολο και με την αντιγραφή -ναι, πιστεύουμε στην αντιγραφή- 3-4 κανόνων που έχουν εφαρμοστεί σε άλλες χώρες μπορούμε σύντομα να ξεμπλέκουμε και με τη μικρή διαφθορά, την καθημερινή, τη μικρή αλλά και με τη μεγάλη. Είναι μια δύσκολη μάχη αυτή που δίνουμε. Αλλά θέλω να σας πω, ότι αισθάνομαι ήδη νικητής. Και δεν εννοώ για το 10%, μη χαλαρώσετε, το 10% το κυνηγάμε μέχρι Κυριακή πρωί, το κυνηγάμε το βράδυ, το κυνηγάμε αύριο, θα το κυνηγάμε όλη μέρα.

Αισθάνομαι νικητής για κάποιον άλλο λόγο: Νικήσαμε γιατί αποδείξαμε ότι η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Νικήσαμε γιατί αποδείξαμε ότι μπορείς να κάνεις πολιτική μόνο μ’ εθελοντές. Νικήσαμε γιατί αποδείξαμε ότι μπορείς να κάνεις πολιτική χωρίς επαγγελματίες της πολιτικούς, αλλά με επαγγελματίες της ζωής.

Αυτή η νίκη, είναι μια ιστορική νίκη. Κάποια στιγμή το Ποτάμι μπορεί να μην υπάρχει, μπορεί να μην τα έχουμε καταφέρει. Αλλά όλοι θα αναφέρονται στο 2014-15 που γεννήθηκε ένα Κίνημα από επαγγελματίες της ζωής, εμφανίστηκε, χτύπησε την πόρτα της πολιτικής, μπήκες χωρίς να κάνει υποχωρήσεις και κατάφερε σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, να είναι παρόν.

Κατάφερε χωρίς να έχει προστάτες, χωρίς να έχει συμφέροντα, χωρίς να κάνει συμφωνίες με συντεχνίες, να είναι παρόν. Κι αυτό είναι μια μεγάλη νίκη. Είναι μια μεγάλη νίκη. Και πρέπει να το πω γιατί βλέπω παλιούς φίλους που το είχαν προσπαθήσει στην Αριστερά, το είχαν προσπαθήσει στο φιλελεύθερο χώρο, το είχαν προσπαθήσει στη μεταρρύθμιση και δεν τα είχαν καταφέρει. Εμείς τα καταφέραμε. Και αυτή είναι η μεγάλη μας νίκη.

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα έχουμε την Κυριακή που σας είπα ότι θα είναι νικηφόρο. Γιατί τ’ αποτελέσματα, ήσασταν εδώ και δεν ήσασταν στις τηλεοράσεις, έπρεπε να δείτε τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Το Ποτάμι είναι η 3η δημοκρατική δύναμη. Μας περνάει απ’ ό,τι φαίνεται η Χρυσή Αυγή.

Και είναι μια μάχη που πρέπει να τη δώσει ο κάθε Έλληνας πολίτης. Πρέπει να σκεφτεί αν αυτή τη μέρα, αν τη μεθεπόμενη μέρα από τη δολοφονία του Παύλου, αν από τη μεθεπόμενη μέρα που βγαίνει ένα κόμμα και λέει «ναι, αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία ενός ανθρώπου», αν θα υπάρξει ένα μέτωπο για να περιοριστεί το ποσοστό της Χρυσής Αυγής.

Και το Ποτάμι, από 3η δημοκρατική λύση, από 3η δημοκρατική δύναμη, γίνει η 3η δύναμη της χώρας. Είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρει σήμερα, αύριο και μέχρι την Κυριακή, τη δύση του ηλίου, ο ελληνικός λαός.

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν κάποιες περιζήτητες λέξεις. Είπαμε εμείς και μας πυροβόλησαν, ότι η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από την Εθνική Ελλάδος. Απολίτικο, μας φώναξαν. Και τώρα βγαίνει ο κ. Τσίπρας και λέει: «Η Εθνική Ελλάδος», βγαίνει ο κ. Μεϊμαράκης, «η Εθνική Ελλάδος». Λέμε εμείς, θα πρέπει να κυβερνηθούμε απ’ αυτούς που μπορούν, απ’ αυτούς που ξέρουν κι απ’ αυτούς που έχουν μετρήσει αποτελέσματα.

Και βγήκαν. Μου είπαν σήμερα και λένε: «Θα κυβερνήσουμε με τους άξιους, αλλά μάλλον υπάρχει ένα κόμμα». Εννοούν με τους άξιους των κομμάτων τους. Γιατί δεν έχουν δώσει κανένα δείγμα γραφής ότι ακούνε την κοινωνία. Δεν έχουν δώσει κανένα δείγμα γραφής ότι θ’ αναζητήσουν στην επόμενη διακυβέρνηση αυτούς που έχει ανάγκη η χώρα.

Εμείς λοιπόν, λέμε ότι θα είμαστε εκεί την Κυριακή, να τους δώσουμε ονόματα, να τους δώσουμε λύσεις. Όχι υποχρεωτικά τα στελέχη μας. Θα εξαρτηθεί βέβαια κι από το ποσοστό μας. Αλλά θ’ απαιτήσουμε στους τομείς των μεγάλων αλλαγών στην παιδεία, στην υγεία, στη γεωργία, να μπουν άνθρωποι έξω από τους κομματικούς μηχανισμούς. Να επιλέξουμε τουλάχιστον σ’ αυτούς τους τρεις τομείς τους ανθρώπους που η κοινωνία δείχνει και που υπάρχουν.

Η πρόοδος είναι η δεύτερη αγαπημένη λέξη. Πρόοδος, είναι μια ωραία λέξη. Και αβασάνιστα τη χρησιμοποιούν όλοι. Η πρόοδος όμως θα πρέπει να ξέρουν, έρχεται με την αλλαγή. Και η αλλαγή έρχεται με τους ανθρώπους που αποφασίζεις να βάλεις μπροστά. Δε μπορείς να επικαλείσαι την πρόοδο και να πηγαίνεις αγκαζέ με το παρελθόν. Δεν είναι σωστό. Αλλά θα τους το πω: Μην καταστρέφουν τις λέξεις.

Εάν μιλάνε για πρόοδο είναι αποφασισμένοι να κάνουν τις αλλαγές που πρέπει στα κόμματά τους. Και γιατί δεν τις έκαναν προεκλογικά; Γιατί δεν έδωσαν ένα ελάχιστο δείγμα αυτής της προόδου, αυτών των αλλαγών; Να σας πω εγώ: Γιατί δε μπορούν. Γιατί είναι δέσμιοι των κομματικών μηχανισμών. Και αυτή είναι η μεγάλη μάχη.

Και θα επιμείνω, εδώ, θα επιμείνω κι εδώ στο τέλος να λέω ότι το μεγάλο μήνυμά μας τις τελευταίες ώρες είναι ένα δυνατό Ποτάμι, όπως αυτό που υπάρχει εδώ, κάτω από τα πόδια μας. Θα το ξέρετε ότι εδώ υπήρχε ένα αρχαίο ποτάμι, ο Ιλισσός. Ζωντανό, που έρρεε. Το θάψαμε. Αλλά μπορούμε να πούμε στην κοινωνία ότι ένα δυνατό Ποτάμι μπορεί να έρθει και ν’ αναζωογονήσει τον τόπο μας με νέους ανθρώπους από την κοινωνία, επαναλαμβάνω, μακριά από το βούρκο των κομματικών μηχανισμών. Ένα παγωμένο Ποτάμι.

Είπαμε μια αλήθεια την προεκλογική περίοδο που δε δειλιάζω να την πω και σήμερα, την τελευταία μέρα: Ψηφίστε το Ποτάμι όσο είναι ακόμα αθώο. Και μου είπε κάποιος: «Τι εννοείς; Θα πάψει κάποια στιγμή το Ποτάμι να είναι αθώο;».

Λέμε λοιπόν εμείς γνωρίζοντας ποια είναι η πραγματικότητα, ότι αν το Ποτάμι δεν ενισχυθεί, αν το Ποτάμι δε μεγαλώσει σ’ αυτές τις εκλογές, θα υπάρξουν πολλοί που θα μας πουν «έκανες λάθος που δε συμβιβάστηκες, έκανες λάθος που δεν παζάρεψες κι εσύ κάποια πρωτοσέλιδα, έκανες λάθος που δεν υπάκουσες στη φωνή κάποιων συμφερόντων και κάποιων συντεχνιών». Το Ποτάμι, λοιπόν πρέπει να ψηφιστεί τώρα, τώρα που είναι καθαρό και παγωμένο. Τώρα που είναι αθώο, πριν αρχίσει η μεγάλη πίεση για να αλλάξεις τη ροή του.

Φίλες και φίλοι, πολλοί, πολλοί περισσότεροι από όσους μας ψηφίζουν, λένε και φαίνεται και στις πίσω σελίδες των δημοσκοπήσεων, λένε ότι το Ποτάμι δικαιώθηκε. Και λένε κάτι ακόμα, ότι το Ποτάμι έτσι κι αλλιώς θα είναι εδώ. Θα κάνει μια στραβοτιμονιά ο Τσίπρας; Θα είναι το Ποτάμι, θα είναι ο Θεοδωράκης θα το διορθώσει το τιμόνι. Τα κατάφερε, τον έσπρωξε στο δρόμο της Ευρώπης, ενώ όλοι έλεγαν ότι θα πάει στο δρόμο της δραχμής. Του αλλάξαμε πορεία.

Θα κάνει μια στραβοτιμονιά ο Βαγγέλης αν είναι πρώτος, θα είναι το ευρωπαϊκό Ποτάμι να το πάει πιο προοδευτικά, πιο μεταρρυθμιστικά. Δεν είναι έτσι. Το Ποτάμι δεν θα είναι έτσι κι αλλιώς εδώ. Το Ποτάμι θα είναι εδώ αν το ψηφίσεις. Εάν θέλεις Ποτάμι στην κυβέρνηση πρέπει να ψηφίσεις το Ποτάμι. Δεν υπάρχουν άλλοι για να το ψηφίσουν. Όσοι κρίνουν ότι το Ποτάμι ήταν η χρήσιμη επιλογή για τη χώρα αυτούς τους επτά μήνες και κάποιοι φίλοι λένε ότι ίσως αυτό το 6% που πήραμε ήταν το πιο χρήσιμο 6% της μεταπολιτευτικής περιόδου, πρέπει να πάρουν τη μεγάλη απόφαση και να ψηφίσουν το Ποτάμι.

Πρέπει να πάρουν τη μεγάλη απόφαση και να πούνε τους πληρώσαμε ακριβά. Πληρώσαμε ακριβά τους ερασιτεχνισμούς τους. Πληρώσαμε ακριβά το κομματικό τους κράτος. Πληρώσαμε ακριβά την ανικανότητά τους. Πληρώσαμε ακριβά την εξάρτησή τους.

Τώρα η χώρα πρέπει να αλλάξει και πρέπει όλοι να το φωνάξουμε. Πρώτη φορά στα σοβαρά. Πρέπει να κινηθούμε πρώτη φορά στα σοβαρά. Πρέπει με μεγάλη δύναμη να πούμε σε όλους να σκεφτούν ότι την Κυριακή το βράδυ που όλα θα έχουν τελειώσει οι αποφάσεις της χώρας δεν μπορεί να είναι στα χέρια αυτών που έχουν δοκιμαστεί και έχουν δώσει αρνητικά δείγματα γραφής.

Οι αποφάσεις της χώρας πρέπει να εξαρτώνται και από ένα δυνατό Ποτάμι. Το Ποτάμι της μεταρρύθμισης. Οι λέξεις υπάρχουν. Τη σηκώνουν κάποιοι φίλοι εκεί στο βάθος. Το Ποτάμι της δύναμης, το Ποτάμι της τόλμης. Το Ποτάμι της Ευρώπης. Το Ποτάμι των αξιών. Το Ποτάμι της αλήθειας. Πρέπει να δώσουμε δύναμη σε αυτές τις λέξεις, πρέπει να δώσουμε δύναμη στο Ποτάμι. Είναι η μεγάλη μας μάχη. Είναι η μάχη για να μην επιβραβευθούν τα λάθη του παρελθόντος. Είναι η μάχη για ένα δυνατό Ποτάμι, που θα τα αλλάξει όλα στη χώρα.

Σας ευχαριστώ που είστε μαζί μου, σας ευχαριστώ που προσπαθείτε, σας ευχαριστώ που αποδεικνύετε κάθε φορά ότι η δύναμη του καλού, μπορεί να είναι ισχυρότερη από τη δύναμη των κομματικών μηχανισμών.

Το παρελθόν θα ηττηθεί. Δεν θα γυρίσουμε πίσω. Θα πάμε μπροστά σε μεγάλες αλλαγές. Εμείς το μπορούμε. Έχουμε τους ανθρώπους, έχουμε τη δύναμη, έχουμε το σχέδιο. Μια μικρή λεπτομέρεια μας λείπει. Θέλουμε την ψήφο σας.

Σας ευχαριστώ. Σας φιλώ.

Θέλω να έρθουν επάνω και να πάρουν το μεγάλο χειροκρότημα οι άνθρωποι που αυτές τις μέρες έδωσαν μαζί μου τη μάχη των εκλογών. Οι εθελοντές της Σεβαστουπόλεως. Τα αγόρια, τα κορίτσια, οι άνθρωποι που παλεύουν με το Ποτάμι και δεν περιμένουν να κερδίσουν τίποτα. Είναι πολλοί. Είναι πολλοί σε όλη την Ελλάδα και να σας πω και θα το πω ξεκάθαρα. Σε αυτούς έχω τη μεγάλη υποχρέωση. Αυτοί είναι το Ποτάμι, αυτοί είναι οι άνθρωποι που έκαναν αυτό το δύσκολο αγώνα, που επέτρεψαν στο Ποτάμι να μη συνθλιβεί απέναντι στους μονομάχους και στα συμφέροντα και σε όλους αυτούς που μπορούσαν με όλα τα μέσα να φωνάζουν, να διαλαλούν τα ψέματα και την υποκρισία τους.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που ευχαριστώ. Υπάρχουν πολλοί στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν πολλοί στην Κρήτη. Υπάρχουν πολλοί στα Χανιά. Είναι όλοι στον αγώνα και είναι οι άνθρωποι που κρατάνε ζωντανή την ιδέα για ένα κίνημα που έχει σκοπό να τα αλλάξει όλα, για ένα κίνημα δικαιοσύνης, για ένα κίνημα εργασίας, για ένα κίνημα παιδείας. Τους ευχαριστώ. Τους ευχαριστώ πολύ.

Να φύγουμε να πάμε να πούμε την αλήθεια μας όπου μπορούμε. Μας μένει 1 – 2% για να φτάσουμε στο στόχο μας. Πρέπει να τον πετύχουμε από σήμερα το βράδυ μέχρι την Κυριακή το πρωί.