7 Μάιος, 2014

Σταθερότητα για τον Σαμαρά είναι η επιμονή στα ίδια πρόσωπα

Ποτάμι

Συνέντευξη στους δημοσιογράφους Βασίλω Χιώτη και Νότη Παπαδόπουλο


Για τις δημοσκοπήσεις και την απόφασή του να προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος
Θυμάστε τις δημοσκοπήσεις πριν εμφανιστεί το Ποτάμι; Το 40% ήταν στον… κανένα. Δεν έρχεται, δηλαδή, το Ποτάμι σε ένα σκηνικό όπου ο ένας είναι με τη Ν.Δ. και ο άλλος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα διαλυμένο πολιτικό σκηνικό, όπου ο καθένας ψάχνει μία λύση. Άλλο αν το Ποτάμι είναι μια σωστή λύση, αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε και μπορούμε να πούμε ότι είναι η λάθος λύση. Αλλά εμφανίζεται ξαφνικά ο Θεοδωράκης, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος που έχει μια εικόνα στον κόσμο και κάποιες αρχές, είναι συμπαθής και λέει «εδώ είμαστε». Το τι θα κάνουμε στις κάλπες, θα το δούμε. Διότι μπορεί να φανεί το 11% πολύ και το 8% λίγο. Δεν το ξέρεις…
Στις συνεντεύξεις πολιτικών αρχηγών και όσα άκουγα, κυρίως τις φθηνές δικαιολογίες που μοίραζαν στον κόσμο, έλεγα «δεν αξίζουμε κάτι καλύτερο»; Μια καλύτερη προσπάθεια; Πολλές φορές στη ζωή μου παίρνω αποφάσεις στο φτερό και αυτό είναι ένα από τα ελαττώματά μου. Αυτή η κουβέντα ξεκίνησε το καλοκαίρι.

Για το αν ήταν σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου
Ποτέ δεν ήμουν σύμβουλος του Παπανδρέου! Συνεργαζόσουν εσύ με έναν άνθρωπο που ήταν σύμβουλος του Παπανδρέου; Ποτέ δεν έχω υποστηρίξει δημοσίως τέτοιες πολιτικές. Κάποια στιγμή, με τους τσιγγάνους, είχα υποστηρίξει κάποιες πολιτικές του για τους μετανάστες και τις μειονότητες, τη διαφάνεια και κάποια πράγματα που με έβρισκαν σύμφωνο και έγραφα τότε κάποια πράγματα υποστηρικτικά. Στο σύνολο, όμως, κρατούσα κριτική στάση και είναι γνωστό από τα κείμενά μου που υπάρχουν στο ίντερνετ, διότι δεν μπορεί πια να κρυφτεί κανείς. Ήρθε, ας πούμε, ένας προχθές για να με κολλήσει στον τοίχο και μου είπε «πότε έγραψες κάτι για τον Σημίτη;». Πριν από τέσσερα χρόνια, έγραψα «Εξηγήσεις, κύριε Σημίτη» και έγινε χαμός, διότι ο Σημίτης έπρεπε να δώσει εξηγήσεις στο λαό. Αυτά δεν μπορείς να τα κρύψεις, διότι υπάρχουν. Πέρα από τους συγγενείς, βρίσκεις και τα υπόλοιπα…

Για το πολιτικό σύστημα και τις σχέσεις του με αυτό
Δεν νιώθω δέος απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Έχω γνωρίσει ανθρώπους ικανούς και έχω συναντήσει και ανίκανους, που κάνω το σταυρό μου βγαίνοντας από το γραφείο πώς ο άνθρωπος αυτός διαχειρίζεται δημόσιες υποθέσεις. Ξέρω λοιπόν καλά ότι ο μέσος όρος, για να το πω έτσι, των 42 που είναι υποψήφιοι στο Ποτάμι, είναι ένα καλό ψηφοδέλτιο. Είναι καλύτερος ο μέσος όρος, για να το πω απλουστευτικά, από τον αντίστοιχο των υπουργικών συμβουλίων. Το πολιτικό σύστημα είναι που μας έφτασε σ’ αυτό το πράγμα. Δικαιούται κανείς από το πολιτικό σύστημα να υπεραμυνθεί την οικονομική διαχείριση της χώρας; Είναι ντροπή ότι δεν βρέθηκαν πέντε άνθρωποι να πουν «εγώ φταίω, φεύγω». Κάποιους τους έδιωξε ο πολίτης.

Για το εκλογικό δίλημμα Βενιζέλου
Πιστεύει κανείς σοβαρά εδώ ότι αν δεν πάει καλά εκλογικά ο Βενιζέλος θα γκρεμιστεί η Ελλάδα; Δυσκολεύομαι να μη γελάσω και νομίζω ότι όλοι πρέπει να αποκτήσουμε μια επαφή με την πραγματικότητα. Και δεν βρίσκω ωραίο να έρχεται ένας εκβιασμός από το μέρος της κυβέρνησης, όταν ακούω τον αντιπρόεδρο να λέει «ή εγώ ή το χάος». Θεωρώ ότι μαρτυρά τις αδυναμίες του πολιτικού συστήματος και ο κ. Βενιζέλος κάνει τέσσερα λάθη μαζεμένα. Πρώτον, δεν ψηφίζουμε για εθνικές εκλογές, αλλά για ευρωεκλογές. Άρα, οποιοδήποτε αποτέλεσμα δεν επηρεάζει τη διακυβέρνηση της χώρας, εκτός αν ο Σαμαράς νιώθει αδύναμα τα ποδάρια του. Αν το νιώθει, να μας το πει. Αν δεν μπορεί να κυβερνήσει εάν ο Βενιζέλος δεν είναι δεύτερο ή τρίτο κόμμα, ας μας το πει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Δεύτερον, τα μεγάλα παζάρια για την παραμονή κάποιου στην κυβέρνηση νομίζω ότι ενοχλούν πάρα πολύ το λαό. Δηλαδή, θα εξαρτηθεί η ψήφος εμπιστοσύνης από την ψήφο στο πρόσωπο του Βενιζέλου; (Τρίτον, λέει ότι) βάλαμε πλάτη για να μη γκρεμιστεί η χώρα. Οι ευθύνες μας για την κατάσταση, πού είναι; Ποιος το λέει αυτό; Εγώ το λέω αυτό. Το ΠΑΣΟΚ έχει αποδεχθεί ποτέ την ευθύνη του για το χρέος; Το υπουργικό συμβούλιο που ήταν μαζί με τον Άκη Τσοχατζόπουλο τότε έχει παραδεχθεί την ευθύνη του; Αν έχει βγει, να μας το πει. Ας πουν ότι είναι συνυπεύθυνοι για το χρέος της χώρας και ότι θέλουν μία ακόμη ευκαιρία, για να το συζητήσουμε. (Τέταρτον), έχω συνείδηση ότι τα προβλήματα της χώρας είναι πάρα πολύ μεγάλα. Και ότι δεν μπορεί να σωθεί με ένα 25% αριστερά ή δεξιά και είναι λίγο υπερβολή όταν ένας ηγέτης κοιτάζεται στον καθρέφτη και λέει «εγώ θα σώσω τη χώρα». Το ξέρει ο κόσμος αυτό. Τι λέει, λοιπόν, ο ηγέτης; Τι χρειάζεται για να σωθεί η χώρα; Ένα καινούργιο σχέδιο και μια μεγάλη συμμαχία…

Για τις συνεργασίες στις οποίες θα προχωρήσει πριν ή μετά τις εκλογές
Το Ποτάμι δεν θα συνεργαστεί με τον Σαμαρά. Δεν θα συνεργαστεί με τον Τσίπρα. Θεωρείται δεδομένο ότι δεν θα συνεργαστεί ούτε με τον Βενιζέλο. Δεν έρχεται για να κάνει μια φορά πρωθυπουργό τον Τσίπρα. Έρχεται για να πει στο λαό ότι χρειάζεται αυτή τη στιγμή νέο αίμα στην πολιτική και να δημιουργηθεί ένα νέο ρεύμα – που πιστεύουμε ότι θα δημιουργηθεί στις ευρωεκλογές και γι’ αυτό θα έχουμε ένα σεβαστό ποσοστό, ώστε να μας ακούν οι άλλοι. Και μετά τις ευρωεκλογές, θα έλθει το Ποτάμι και θα πει ότι «αυτές είναι οι 20 προτάσεις μας για το μέλλον της χώρας», όχι πίσω από κλειστές πόρτες, και ας έλθει τότε να πει ο κ. Τσίπρας πού διαφωνεί. Αν διαφωνεί κάπου, βεβαίως θα διορθώσω κάτι ή θα προσθέσω κάτι από αυτά που λέει ο Σαμαράς. Έτσι πρέπει να παιχθεί πλέον το πολιτικό παιχνίδι στη χώρα. Δεν είναι «ή εμείς ή οι άλλοι και ελάτε να βρούμε 10 βουλευτές να κάνουμε μια κυβέρνηση και να πάρετε κι εσείς τρία υπουργεία και τις Μερσεντές». Εάν συμφωνήσουμε σ’ αυτά τα βασικά σημεία και πούμε ότι προχωράμε, στα 17 σημεία συμφωνούμε και στα τρία δεν συμφωνούμε, τότε θα προχωρήσουμε. Όποιος και αν είναι αυτός. Βέβαια, θα δούμε πρώτα και το εκλογικό αποτέλεσμα, διότι δεν μπορείς να πεις για συνεργασίες χωρίς το βάρος των επιλογών του κόσμου.
Αυτή τη στιγμή, η χώρα βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο. Πρέπει να βρούμε τις καλύτερες λύσεις για να κυβερνηθεί η χώρα. Να γκρεμίσουμε τις διαχωριστικές γραμμές και να τις αφήσουμε μόνο εκεί όπου πρέπει. Τις θέσεις και τις επιλογές θα τις δούμε και εκεί θα κριθεί. Το αν έχω εγώ μια φιλική σχέση με τον Τσίπρα ή μια αντιπάθεια προς τον Σαμαρά δεν είναι το σημαντικό. Αυτά έπονται στην πολιτική. Το πρώτο είναι οι 20 θέσεις. Ήρθε η στιγμή της ωριμότητας. Όχι μόνο για το πολιτικό σύστημα, αλλά για τον κόσμο.

Για τις δεσμεύσεις Τσίπρα και το πρωτογενές πλεόνασμα
Το να μοιράζεις λεφτά γενικώς και αορίστως είναι παλαιοκομματισμός, όπως και το ότι θα πατήσεις ένα κουμπί και θα επαναφέρεις τους μισθούς σε προ κρίσης επίπεδα. Βεβαίως δεν μπορεί η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή να δώσει χρήματα σε όλους, αλλά έχει μια βασική προτεραιότητα: να βοηθήσει όσους είναι κάτω από το όριο της φτώχειας ή είναι άνεργοι. Δεν θα έδινα οποιοδήποτε πλεόνασμα σε οτιδήποτε άλλο πέρα από την αντιμετώπιση της ανεργίας. Όλοι έχουν ανάγκη, αλλά σε μια κοινωνία που υποφέρει, όταν έχεις πλεόνασμα 10 ευρώ, δεν μπορείς να τα δώσεις σε όλους. Δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε δημοκρατικό.

Για τη χρηματοδότηση των κομμάτων
Τα κόμματα παίρνουν αυτή τη στιγμή εκατομμύρια για να διεξάγουν έναν προεκλογικό αγώνα. Είπα ότι βεβαίως πρέπει να χρηματοδοτούνται από το κράτος και να παίρνουν την επιχορήγηση που πρέπει να πάρουν, αλλά δεν μπορεί να είναι πολλαπλάσια από την αντίστοιχη που δικαιούται ένα ευρωπαϊκό κόμμα. Και είπα συγκεκριμένα για την εκλογική επιχορήγηση ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να την πάρουν και να μοιραστούν εκατομμύρια.

Για την οικονομική πολιτική
Δεν πιστεύω ότι πρέπει να γίνει οποιαδήποτε διόρθωση στους μισθούς αυτή τη στιγμή, αλλά τα λεφτά (πρέπει να πάνε) σ’ αυτούς που δεν παίρνουν λεφτά.

Για την εκδήλωση του κόμματός του στο Κερατσίνι
Μου λένε γιατί την κάναμε εκεί. Ξέρετε γιατί; Μας στοίχισε 465 ευρώ το Κερατσίνι. Το ήθελε πολύ ο Γραμματικάκης να είναι στη σκηνή. Παρουσιάσαμε σε ένα μαγικό τόπο το ψηφοδέλτιό μας, χρησιμοποιήσαμε τον αττικό ουρανό, τη θάλασσα με τον ήλιο που έχει δύσει και το φουγάρο της ΔΕΗ. Ξοδέψαμε στην παρουσίαση των υποψηφίων μας μόνο 465 ευρώ στους ανθρώπους που έφεραν τα φώτα και αυτό ήταν όλο.

Για τη χρηματοδότηση του κόμματος και την προεκλογική του καμπάνια
Το μόνο έσοδο (είναι τα κουπόνια). Και δεν έχει έξοδα. Προχθές πήγα με το αμάξι μου στο Βόλο, μόνος μου, οδηγώντας, και πλήρωσα τη βενζίνη και τα ακριβά διόδια. Δεν θα έχουμε σποτάκια. Γιατί πρώτον δεν μας δίνει το κράτος χώρο, εκτός από τις 4 το πρωί. Φαντάζεστε ότι δεν μπορώ να φτιάξω ένα στη μονταζιέρα μου; Θα πάρουμε ό,τι πλάνα υπάρχουν με Θεοδωράκη από το παρελθόν και τους υποψηφίους και θα φτιάξουμε ένα σποτάκι. Έχουμε τους ηλεκτρονικούς μας υπολογιστές και καμία διαφημιστική εταιρεία. Δεν θα δώσουμε σε κανέναν το δικαίωμα να μας βρει το σύνθημά μας. Τι να κάνω τα χρήματα, όταν είναι τόσο φθηνή η προεκλογική μου εκστρατεία; Δεν θα ανοίξω (γραφείο σε κάθε νομό). Δίνει δωρεάν κάθε δήμος χώρο για εκλογικό κέντρο. Μας στρίμωξαν στην αρχή, ότι εμείς πρέπει να πάμε σε άλλες πλατείες γιατί είμαστε μικρό κόμμα. Το δεχθήκαμε στην αρχή, αλλά μας πήραν μετά τηλέφωνο οι δήμοι και μας είπαν να μας στήσουν συγκεκριμένοι το εκλογικό μας κέντρο για 1.500 ευρώ. Βρήκαμε κάτι πάρα πολύ όμορφες σκηνές που παζαρέψαμε, από 83 ευρώ τις αγοράσαμε με 63 και θα τις στήσουμε στην είσοδο των εκλογικών κέντρων και με λιγότερα από 2.000 ευρώ θα έχουμε πανελλήνια παρουσία.

Για το Δημόσιο
Το Δημόσιο πρέπει να είναι δυνατό και να μην εξαρτάται από τις βουλές κάθε υπουργού. Αυτό που ζει ο λαός σε σχέση με το Δημόσιο δεν είναι ότι αξιολογήθηκαν κάποιοι, κάποια στιγμή και μπήκαν στο Δημόσιο. Πρέπει να κοπεί το χέρι κάθε υπουργού και για τις προσλήψεις και για τις απολύσεις, διότι η κρατική μηχανή θα πρέπει να λειτουργεί έξω από τις βουλές των πολιτικών κομμάτων. Άρα, από εδώ και πέρα θα πρέπει να προσλαμβάνουμε κόσμο όχι με βάση τις βουλές υπουργών, αλλά με βάση τα κριτήρια του ΑΣΕΠ, για να το πω σχηματικά. Η δουλειά να αξιολογείται και να βρίσκονται εκτός Δημοσίου όσοι δεν κάνουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει για εμάς – για να το πω με έναν αγαπημένο όρο της Αριστεράς – φετίχ με τη μονιμότητα.

Για τις αποκρατικοποιήσεις
Εμείς είπαμε, για να μιλήσουμε παραδειγματικά, ότι δεν καταλαβαίνουμε γιατί προχωράει η ιδιωτικοποίηση του νερού, αλλά είμαστε υπέρ της ιδιωτικοποίησης όπου μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός και να βγάλει λεφτά η κοινωνία. Πρέπει με κάθε αυστηρότητα να εξετάζουμε κάθε ιδιωτικοποίηση. Το ΠΑΣΟΚ είχε βγάλει στο λιμάνι τον κόσμο και έλεγε «όχι στους Κινέζους». Έγινε κυβέρνηση και έλεγε μετά «μπράβο στους Κινέζους». Εμείς δεν λέμε όχι. Ξεκινάμε από το ότι η ιδιωτικοποίηση του Πειραιά έκανε καλό και τώρα το λέει και ένα τμήμα της Αριστεράς, αυτό που αντιδρούσε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δίνεις λευκή επιταγή στους Κινέζους να προχωρήσουν παραπέρα. Εξετάζεις κάθε επιλογή, κάθε φορά.

Για τη μετανάστευση
Είναι θέμα της Ευρώπης και της Frontex, διότι τα σύνορα είναι ευρωπαϊκά. Επειδή έχω πάει πάρα πολύ στα νησιά και στον Έβρο, πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί και να μη λέμε εύκολες κουβέντες από τα σαλόνια της Αθήνας. Είναι απαράδεκτο που δεν τους δίνουμε δικαίωμα να μην ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές ή τα παιδιά που γεννιούνται εδώ να μην έχουν αυτομάτως ιθαγένεια. Αυτή είναι η δική μας πρόταση, αλλά από την άλλη πλευρά δεν μπορείς να μιλάς σ’ αυτή τη χώρα, αυτή τη στιγμή, για ανοιχτά σύνορα.

7 Μαϊου 2014, Βήμα fm

διαβάστε επίσης