13 Απρίλιος, 2014

Ο Αλέξης Τσίπρας έχασε την ευκαιρία

Σταύρος Θεοδωράκης

Συνέντευξη στον Νίκο Λακόπουλο

Δυσκολεύτηκα πολύ να πάρω αυτή τη συνέντευξη. Αυτός ο πρόεδρος δεν μοιάζει με άλλους. Παλιός Πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών Δημοσιογραφίας στο “Εργαστήρι”, όπως και γω, παλιός συνεργάτης μου στο περιοδικό “Ραδιοσυννεφούλα”, μου ξεκαθάρισε “πως είμαστε τρίτο κόμμα, όχι καμιά ομαδούλα”.

Ήταν εκνευρισμένος με τις “τρολιές” για τον Νίκο Δήμου και άλλες “τρολιές”, πως είναι αβάπτιστος (!)και τόσα άλλα. “Θα ρωτήσω τον Σημίτη και αν μ' αφήνει ο... Μπόμπολας θα μιλήσω”, μου είπε αστειευόμενος. Δέχτηκε να μιλήσει για όλα. Τον Ανδρέα και τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Αλέξη Τσίπρα και τους τσιγγάνους, τις αυριανές συμμαχίες και τις … γαλότσες.

Έχουν γραφεί τόσα πολλά για το πού ανήκει το «Ποτάμι». Είναι δεξιό, νεοφιλελεύθερο, αριστερό, κεντρώο, οικολογικό;

 Το Ποτάμι δεν είναι τίποτα από αυτά και βέβαια ούτε είναι λίγο από όλα. Ένας φίλος λέει ότι το Ποτάμι είναι μια πλατφόρμα πολιτικής καινοτομίας. Ένα κίνημα που θέλει να βγάλει μπροστά «κανονικούς ανθρώπους» που δεν είχαν σχέση με υπουργεία και γραφεία αρχηγών.

«Κανονικούς» δεξιούς ή «κανονικούς» αριστερούς;

Κανονικούς προοδευτικούς πολίτες που δεν παριστάνουν τους αριστερούς ενώ είναι κρατιστές και δεν παριστάνουν τους φιλολαϊκούς ενώ είναι ακροδεξιοί. «Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και τη σημασία των λέξεων…», έχει πει νομίζω ο Θουκυδίδης.

Ακόμα και ο Ανδρέας Παπανδρέου εμφανιζόταν ως επικεφαλής του Εκτελεστικού Γραφείου. Πρώτη φορά ένας ηγέτης ή αντιηγέτης εμφανίζεται μόνος του με μια κάμερα να τον ακολουθεί. Είναι κόμμα προσωπικό και μάλιστα... σουλτανικού τύπου ή δημοκρατικό; Θα πάει σε ιδρυτικό συνέδριο;

Στις 15 Ιουνίου. Αλλά δεν μας αρέσουν τα ψέματα. Το Ποτάμι ήταν μια απόφαση δική μου και λίγων φίλων. Αμέσως προσχώρησαν και άλλοι φίλοι και άλλοι γνωστοί. Όλη μέρα συζητάμε, διαφωνούμε, συμφωνούμε, αποφασίζουμε, πράττουμε. Αλλά δεν μας εξέλεξε κανείς. Και δεν θα προσποιηθούμε ξαφνικά τους εκλεγμένους. Φτιάξαμε όμως ένα καταστατικό, νομίζω ό,τι πιο πρωτοποριακό μπορεί να συναντήσει κανείς στο χώρο της πολιτικής και στις 15 Ιουνίου θα δοθεί η συνέχεια. Εκεί δεν θα υπάρχει «ο Σταύρος και η παρέα του» αλλά πολίτες – μέλη του Ποταμιού και θα αναδειχθούν οι πιο ικανοί. Οι πόλεις, οι γειτονιές, θα εκπροσωπηθούν απευθείας. Χωρίς ενδιάμεσα όργανα. Όποιος ξέρει από κόμματα καταλαβαίνει πόσο σημαντικό είναι αυτό. Άμεση δημοκρατία στην πράξη.

Μια φωτογραφία με την οικογένεια Παπανδρέου που διακινούν οι αντίπαλοι σας εμφανίζει «διαπλεκόμενο», άλλοι λένε πως πίσω σας είναι ο Σημίτης, ο Μπόμπολας, μπορεί και η Μοσάντ. Ποια είναι γνώμη σας γι' αυτά τα πρόσωπα, Παπανδρέου - Σημίτη , και το σημερινό ΠΑΣΟΚ;

Από πού θέλετε να αρχίσουμε; Από την Μοσάντ; Topotami.gr έχει αναρτήσει τα όσα έγραφα τα χρόνια της κρίσης για όλα αυτά τα πρόσωπα. Γιατί αν σας δώσω τώρα κάποιες απαντήσεις θα μου πείτε «ναι αλλά τα έλεγες όταν ήσουν δημοσιογράφος;». Ως προς το Mega τώρα να σας πω ότι δεν ήμουν ούτε στο τμήμα κατασκευών ούτε στο λογιστήριο.

Γνωρίζω πως ανήκες στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ και προφανώς ήσουν θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου. Ποια είναι η γνώμη σου σήμερα για τον Ανδρέα;

Ο Ανδρέας απελευθέρωσε τους καταπιεσμένους αλλά γρήγορα τους έκανε … κατεστημένους. Εγώ έφυγα νωρίς, το '82 για την ακρίβεια, λίγο αφότου έγινε εξουσία και έτσι τον έζησα μόνο σαν «εφηβικό έρωτα».

Τι σου έχουν μάθει οι Τσιγγάνοι;

Ότι το διαφορετικό είναι όμορφο.

O Aλέξης Τσίπρας είναι ο ηγέτης της Αριστεράς και μάλιστα της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ποια είναι η γνώμη σου για το πρόσωπό του και την πολιτική του;

Τι εννοείτε για το πρόσωπο του; Αν τον εκτιμώ; Τον εκτιμώ. Όμως σαν πολιτικός έχασε μια μεγάλη ευκαιρία. Να ηγηθεί της προσπάθειας που θα άλλαζε την χώρα. Αυτός προτίμησε να τα έχει καλά με τα επαγγελματικά του στελέχη. «Για όλα φταίνε οι κυβερνήσεις» θα σου πουν στον ΣΥΡΙΖΑ και όταν τους λες «ωραία και τώρα τι κάνουμε» σου απαντούν «να επιστρέψουμε στο παρελθόν». Δηλαδή στο κράτος που έφτιαξαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Μα πως; Χωρίς να αλλάξουμε τίποτα; Ούτε μια μεταρρύθμιση; Ούτε μια αλλαγή;

Τνέο κόμμα θα βρεθεί στην Βουλή με αρκετούς βουλευτές από ό,τι φαίνεται. Με ποιες δυνάμεις θα συνεργασθεί αν χρειασθεί να παίξει ρόλο και μάλιστα ρυθμιστή;

Το ερώτημα δεν είναι με ποιους θα συνεργαστούμε, αλλά πώς θα συνεργαστούμε. Η κοινωνία έχει ανάγκη από νέο συγκεκριμένο σχέδιο. Να αντιμετωπισθεί η φτώχεια, να υπάρχουν δουλειές, ανάπτυξη, δικαιώματα, ασφάλεια και να απελευθερωθούμε από όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα που θεωρούν ότι η χώρα είναι δική τους. Τα παλιά κόμματα εξουσίας λένε «βγάλε μας και εμείς θα τα κάνουμε όλα σωστά». Είναι ο λάθος δρόμος που τον έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά. Οι πολίτες πριν τις εθνικές εκλογές θα πρέπει να ζητήσουν λύσεις και όχι «θα- θα – θα».

Ειλικρινά, δηλαδή, πιστεύετε ότι οι πολιτικοί μπορούν να συνεργαστούν επί τη βάσει ενός προγράμματος;

- Οι παλιοί όχι, οι νέοι ναι. Ήμουν παρών ένα βράδυ τη Βουλή που ένας γνωστός υπουργός ρωτήθηκε γιατί δεν αποδέχτηκε μια σωστή πρόταση από κάποιον αντίπαλο βουλευτή. Η απάντησή της ήταν: «Σιγά μην τους κάνω μάγκες»! Αυτή τη νοοτροπία κυριαρχεί στο Κοινοβούλιο, γι' αυτό και φθάσαμε ως εδώ.

Και αυτοί που σας λένε «απολιτικό»;

Μάλλον μπερδεύουν τις λέξεις και εννοούν «ακομμάτιστο».

Πώς σχολιάζεις τα τελευταία γεγονότα με την υπόθεση Μπαλτάκου;

Ήταν ένα ντροπιαστικό θέαμα που δείχνει και την ανικανότητα και τη βλακεία που κυκλοφορεί στα σαλόνια της πολιτικής εξουσίας. Να βλέπεις έναν άνθρωπο που υποτίθεται ότι χειρίζεται κορυφαίες κυβερνητικές υποθέσεις, είναι γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου, το δεξί χέρι του Σαμαρά, να τρέμει σαν φοβισμένο σχολιαρόπαιδο μπροστά στον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής. 

Τι έφταιξε τελικά και συνέβησαν όλα αυτά που συνέβησαν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

- Ότι στη μεγαλύτερη ίσως κρίση στην Ιστορία μας, είχαμε την ατυχία να βρεθούμε απέναντι σε μια ευρωπαϊκή ηγεσία που δεν ήξερε και σε μια χρεοκοπημένη εγχώρια πολιτική ηγεσία που ούτε ήξερε ούτε μπορούσε. Και δεν εννοώ μόνο τους κυβερνητικούς. Έτσι οι άνθρωποι πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Οι μισοί πολιτικοί νοιαζόντουσαν για τα νούμερα και οι άλλοι μισοί για τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Έλειψαν ο σχεδιασμός, το καθαρό μυαλό, οι γενναίες αποφάσεις. Οι ηγέτες με μια λέξη. 

Η άποψη σου για την τρόικα;

Τα έχει πει όλα ο Παναγιώτης Καρακούσης που ήταν για 35 χρόνια διευθυντής Θησαυροφυλακίου: «Η τρόικα αντιμετώπισε τη χώρα σαν επιτραπέζιο παιγνίδι».

Το ίδιο δεν λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι το επιτραπέζιο παιγνίδι πρέπει να συνεχιστεί. Να πάμε στην Ευρώπη να τους πούμε να μας χαρίσουν τα χρέη και αν δεν μας τα χαρίσουν, τότε θα δούμε τι θα κάνουμε. Αυτά είναι επικίνδυνα παιγνίδια σε μια εποχή που οι κοινωνίες της Ευρώπης – οι δανειστές μας δηλαδή – δεν έχουν και πολλά αποθέματα υπομονής.

Για εσάς δηλαδή ποια είναι η σημαντικότερη λέξη αν δεν είναι το χρέος;

Οι εξαγωγές. Αυτή η χώρα δεν θα σωθεί ποτέ αν δεν εξάγουμε περισσότερα από όσα εισάγουμε. Τόσο απλά. Και άσχετα απ' τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης, οι εξαγωγές το 2013 μειώθηκαν παρά την συμπίεση των μισθών. Και τον Φεβρουάριο μειώθηκαν και άλλο οι εξαγωγές. Άρα κάτι κάνουν λάθος.

Στους υποψηφίους που ανακοινώσατε για την Ευρωβουλή είναι και ο Μίλτος Κύρκος - ο γιός του Λεωνίδα και ο Παύλος Ελευθεριάδης ο καθηγητής από την Οξφόρδη που εκφράζει πιο φιλελεύθερες απόψεις. Πως συνδυάζονται όλα αυτά;

Αυτό είναι το Ποτάμι. Και αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να στείλουμε στην Ευρωβουλή. Δημιουργικούς πολίτες που θα κινηθούν πέρα από τα παλιά ιδεολογικά στερεότυπα και θα αποκαταστήσουν το κύρος της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να ξεπεράσουν τις γραφειοκρατικές τους αγκυλώσεις και να αναλάβουν δράση στο πλευρό των Ευρωπαίων πολιτών. Δεν έχουμε ανάγκη, λοιπόν, από άλλους «κομματικούς μας γραφειοκράτες».

Κάποιοι στην τηλεόραση διαμαρτύρονται γιατί το Ποτάμι δεν εμφανίζει εύκολα εκπροσώπους του στην τηλεόραση. Τους έχετε απαγορεύσει;

Δεν υπάρχει καμία απαγόρευση. Υπάρχει όμως μια κοινή εκτίμηση ότι δεν είναι ωφέλιμο ούτε για τον πολίτη ούτε για την πολιτική κάποιοι να ξημεροβραδιάζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα συζητώντας επί παντός του επιστητού. Εμείς έχουμε τη γιατρό Ευφραιμίδου που ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι πρέπει να γίνει στην υγεία. Παραδειγματικά σας το λέω. Και έναν αγρότη, τον Καχριμάνη, που ξέρει τι σημαίνει χωράφι. Τώρα αν ρωτήσεις των αγρότη για τα θέματα υγείας προφανώς δεν θα έχει σωστές απαντήσεις όπως και η γιατρός δεν θα ξέρει να σου πει τι ακριβώς θα κάνουμε με την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Αλλά αυτούς τους πολιτικούς θέλουμε; Ανειδίκευτους παντογνώστες; Τέτοιους εμείς δεν έχουμε.

Και δυο "αδιάκριτες" και προσωπικές ερωτήσεις. Τι μουσική ακούτε, ποια είναι τα αγαπημένα σας γκρουπ και πόσο ...κόστισαν οι γαλότσες;

Οι γαλότσες 13 ευρώ. Μουσική τώρα πια μόνο:

Πορτοκάλογλου - Το Ποτάμι

Αγγελάκας - Ποτάμι

EmeliSande- River

BruceSpringsteen - River

Και όλα τα δημοτικά που μιλάνε για το Ποτάμι. Αυτά τα ακούω θέλοντας και μη, γιατί όποτε πηγαίνω στις πόλεις και τα νησιά με υποδέχονται και με ένα ντόπιο ποταμίσιο.

(Γέλια). Σου εύχομαι το Ποτάμι να είναι πάντα ορμητικό και μαζικό.
13 Απριλίου 2014, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

διαβάστε επίσης