14 Οκτώβριος, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: «Καλούμε σε διάλογο όλους τους πολίτες που ασφυκτιούν ανάμεσα στις συντηρητικές δυνάμεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ»

Ποτάμι

«Χρειαζόμαστε μια μεγάλη συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας και το Ποτάμι είναι μια τέτοια συμμαχία: προοδευτικών φιλελεύθερων, οικολόγων, νεωτεριστών, σοσιαλιστών, αριστερών μεταρρυθμιστών», τόνισε ο Σταύρος Θεοδωράκης στην ομιλία που έδωσε στο διεθνές συνέδριο «Greece Forward», με θέμα τις προοδευτικές λύσεις για την Ελλάδα στην οικονομία και στις μεταρρυθμίσεις.

«Από την επόμενη μέρα των εκλογών έχουμε πάρει μια πρωτοβουλία για διάλογο με όλους αυτούς τους πολίτες που ασφυκτιούν ανάμεσα στις συντηρητικές δυνάμεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μια πρωτοβουλία στην οποία προστίθενται συνεχώς νέα πρόσωπα. Έχουμε ανάγκη τις εξαιρέσεις του παλιού αλλά δεν έχουμε ανάγκη το παλιό. Γιατί ο στόχος μας είναι να αλλάξουμε το σύστημα και όχι να γίνουμε μέρος του» συμπλήρωσε ο επικεφαλής του Ποταμιού. Στη συνέχεια απηύθυνε το κάλεσμά του για διάλογο, ενόψει του 2ου συνεδρίου του κινήματος, «σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας. Τους απογοητευμένους από τις συνεχείς διαψεύσεις, τους κεντροδεξιούς και τους κεντροαριστερούς που νιώθουν και είναι προοδευτικοί. Τους καλούμε σε ένα διάλογο στο φως και όχι στην σκιά. Γιατί η Ελλάδα έχει δύο δρόμους: ή θα γίνει ασπρόμαυρη και θα χαθεί ή θα γίνει επιτέλους μια προοδευτική χώρα που δε φοβάται τις αλλαγές, αντίθετα θα τις επιζητεί». Στο ερώτημα «τι είναι προοδευτικό», ο Σταύρος Θεοδωράκης απάντησε «Προοδευτικό είναι να δίνεις την μάχη για τα δικαιώματα των πολλών, τη μάχη για τους χαμένους των μνημονίων, κόντρα στις συντεχνίες και τα συμφέροντα. Προοδευτικό είναι να ανατρέψουμε το κομματικό κράτος, αυτό που υπηρέτησαν με μικρές εξαιρέσεις όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ – της ΝΔ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ». Ο επικεφαλής του Ποταμιού παράλληλα ανέφερε ότι «Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αντιμετώπιση της φτώχειας, η στήριξη των αδυνάτων. Και εδώ όμως ο τρόπος που θα επιλέξεις να πολεμήσεις τη φτώχεια θα καταδείξει αν είσαι προοδευτικός ή συντηρητικός. Αν λες μόνο επιδόματα και ελεημοσύνες αναπαράγεις το παρελθόν και είσαι συντηρητικός. Αν δίνεις όμως λύσεις ανάπτυξης που παράγουν πλούτο μπορείς να μιλάς για προοδευτικές πολιτικές».

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη:

Τι είναι λοιπόν προοδευτικό;

Τι είναι προοδευτικό στην Ελλάδα; Τι είναι προοδευτικό στην Ευρώπη; Και είναι δυνατή μια προοδευτική πολιτική που θα εφαρμοστεί σε όλη την Ευρώπη, ανεξάρτητα από τη σύνθεση και τον προσανατολισμό των εθνικών κυβερνήσεων; Το ερώτημα μας απασχολεί χρόνια και οι απαντήσεις δεν είναι προφανείς. Επιπροσθέτως η συζήτηση για το προοδευτικό μέλλον κινδυνεύει να κυλήσει σε κοινοτοπίες.

Δουλειές για όλους – δικαιώματα για όλους – αλληλεγγύη – ειρήνη - δημοκρατία.

Το πρόγραμμα δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και άλλων κομμάτων που μπαρουφολογούν χρησιμοποιώντας τις έννοιες αυτές ως μέρος μιας πολιτικής συνθημάτων.

Δυστυχώς η έννοια «προοδευτικός» έχει υποστεί τόσες καταχρήσεις και τόσες ματαιώσεις που τείνει να χάσει οποιοδήποτε νόημα. Αλλά έτσι δε συμβαίνει με τις περισσότερες έννοιες που με βουλιμία κατάπιε το παλιό πολιτικό σύστημα στην προσπάθεια του να επιβιώσει στην κρίση;

Κεντροαριστερά – Αριστερά – Φιλελευθερισμός – Σοσιαλδημοκρατία – Σοσιαλισμός.

Όλες οι λέξεις έχουν χρησιμοποιηθεί και έχουν κακοποιηθεί μέσα στην απόγνωση κάποιων να επιβιώσουν. Μέχρι και η έννοια Ευρώπη είναι πλέον μια έννοια διφορούμενη. Είναι αυτή που μας τα παίρνει; Ή είναι αυτή που μας τα δίνει; Είναι οι Βρυξέλλες ή είναι η Φρανκφούρτη;

Απλουστεύσεις που δεν προσδιορίζουν τι είναι τελικά αυτό που ζητούμε από την Ευρώπη. Ας μιλήσουμε λοιπόν για προοδευτική πολιτική αποφεύγοντας όσο μπορούμε τις γενικές έννοιες.

Τι θα ήταν σήμερα προοδευτικό; Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αντιμετώπιση της φτώχειας, η στήριξη των αδυνάτων. Και εδώ όμως ο τρόπος που θα επιλέξεις να πολεμήσεις τη φτώχεια θα καταδείξει αν είσαι προοδευτικός ή συντηρητικός. Αν λες μόνο επιδόματα και ελεημοσύνες αναπαράγεις το παρελθόν και είσαι συντηρητικός. Αν δίνεις όμως λύσεις ανάπτυξης που παράγουν πλούτο και βρεις τρόπο αυτή η αύξηση του πλούτου να αφορά περισσότερους και να μοιράζεται αναλογικά και στους αδύναμους τότε μπορείς να μιλάς για προοδευτικές πολιτικές.

Η αντιμετώπιση λοιπόν της ανεργίας και ενίσχυση της απασχόλησης είναι σήμερα η πρώτη προοδευτική προτεραιότητα.

Να ξαναπούμε τα προφανή; Να τα ξαναπούμε. Είναι ανάγκη η Ευρώπη να αξιοποιήσει το συγκριτικό τεχνολογικό και επιστημονικό της πλεονέκτημα προς όφελος όλων των λαών της. Διάχυση της τεχνογνωσίας στις χώρες που υστερούν και όχι σύνορα στην ανάπτυξη και εθνικοί εγωισμοί. Ευκαιρίες δηλαδή σε όλες τις χώρες για να γίνουν πιο ελκυστικές για επενδύσεις. Θα πρέπει να κατοχυρωθεί θεσμικά η υποχρέωση της ΕΕ να αντιμετωπίσει την κυκλική ανεργία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές το ζητούν και εμείς στο Ποτάμι το έχουμε προτείνει εδώ και καιρό.

Ίσως αυτή η κουβέντα για μια Ευρωπαϊκή πολιτική αντιμετώπιση της ανεργίας να είναι σημαντικότερη από την επαναλαμβανόμενη συζήτηση για τα εθνικά χρέη. Αντιμετώπιση λοιπόν την ανεργίας. Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, με στόχο να υπάρξει κάποια στιγμή ελάχιστο ευρωπαϊκό εγγυημένο εισόδημα. Αξιοποίηση της φορολογίας σαν μοχλό επιμερισμού των κοινωνικών βαρών και αναδιανομής τελικά του εισοδήματος. Στην Ελλάδα της κρίσης η άμεση και η έμμεση φορολογία έχει αυξηθεί – έτσι χωρίς πρόγραμμα – αλλά ούτε βελτιώθηκαν τα δημόσια οικονομικά, ούτε ανάπτυξη ήρθε, ούτε βέβαια δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας. Ποια είναι λοιπόν η λύση;

Νομίζω ότι εδώ πρέπει όλοι να γίνουμε Σκανδιναβοί. Υψηλή φορολογία στα φυσικά πρόσωπα, αναλογικά βέβαια, αλλά χαμηλή φορολογία στις επιχειρήσεις ως κίνητρο για επενδύσεις. Εμείς στο Ποτάμι προσθέτουμε «χαμηλή φορολογία στις επιχειρήσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας». Ο στόχος – μακρινός προς το παρόν στόχος - θα πρέπει να είναι η ομογενοποίηση κάποια στιγμή του κόστους εργασίας στην Ευρώπη, ξεκινώντας από τα ημερομίσθια. Το λένε και οι Βέλγοι σοσιαλιστές. Εξίσωση βέβαια προς τα πάνω και όχι ισοπέδωση προς τα κάτω.

Φίλες και φίλοι

Προοδευτική πολιτική δεν νοείται χωρίς σύγκρουση με την διαφθορά. Τη μικρή διαφθορά, αλλά και τη μεγάλη. Μεγάλη σημασία έχει η πάταξη της φοροδιαφυγής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η φοροαποφυγή και η φοροαπαλλαγή κοστίζουν στις χώρες της ΕΕ ένα τρισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο. Και εδώ η απόφαση είναι πρωτίστως πολιτική. Η υποχρέωση εναρμόνισης της φορολογίας μεταξύ των χωρών-μελών ισχύει από το 1997, σχεδόν είκοσι χρόνια, αλλά τα κράτη έχουν εισαγάγει τόσες εξαιρέσεις που η εναρμόνιση είναι κενό γράμμα. Δεν προτείνουμε να ακυρωθεί η ελευθερία των κρατών-μελών στη φορολογική πολιτική. Πρέπει όμως να κλείσουν οι πόρτες της φοροαποφυγής και να ενισχυθεί η συστηματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των φορολογικών μηχανισμών των κρατών-μελών.

Εγγραφή των πραγματικών μετόχων και ιδιοκτητών εταιρειών σε ειδικό κατάλογο, ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιος τις διοικεί πραγματικά. Να κάνουμε το ξέπλυμα μαύρου χρήματος όσο το δυνατόν πιο δύσκολο, πιο επικίνδυνο και τελικά λιγότερο προσοδοφόρο. Πίεση προς τους φορολογικούς παραδείσους να παρέχουν πληροφορίες για πολίτες χωρών-μελών της. Θεσμική δυνατότητα στην ΕΕ να επιβάλλει κυρώσεις σε μη συνεργάσιμες χώρες και οργανισμούς. Για παράδειγμα δεν μπορούν οι τράπεζες που ασκούν δραστηριότητα στην ΕΕ να διατηρούν θυγατρικές σε φορολογικούς παραδείσους και οι επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται κεφάλαια σε τέτοιους παραδείσους θα πρέπει να αποκλείονται από δημόσια συμβόλαια, σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ.

«Δεν είναι όμως μόνο η οικονομία ηλίθιε» θα μπορούσε να φωνάξει κάποιος από τις ουρές στα σύνορα της Ευρώπης. Οι πολίτες της Ευρώπης είμαστε απόγονοι προσφύγων και όμως αφήσαμε να γίνει βόμβα το προσφυγικό -βόμβα για τις χώρες που διαλύονται, βόμβα για τις χώρες που αναλαμβάνουν να σηκώσουν ένα βάρος που δεν τους αναλογεί. Χάθηκαν πολλές ζωές μέχρι να ξυπνήσει η Ευρώπη. Χρειαζόμαστε μια Ευρωπαϊκή πολιτική για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Να ελαττωθούν οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές. Χώρες της Αφρικής και της ανατολής αποσυντίθενται, χάνουν την μεσαία τους τάξη. Η Ευρώπη πρέπει να αρχίσει να καταλαβαίνει. Βέβαια αυτή τη στιγμή προέχει η ισότιμη και αναλογική κατανομή των προσφύγων στις ευρωπαϊκές χώρες. Η αλαζονική συμπεριφορά ορισμένων κυβερνήσεων, που δέχονται ελάχιστους πρόσφυγες και μάλιστα μόνο χριστιανούς, είναι απαράδεκτη και πρέπει να καταδικαστεί. Η επέκταση βεβαίως των υπαρχουσών δομών υποδοχής των μεταναστών με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση είναι αυτονόητη.

Φίλες και φίλοι

Ποια δημοκρατία θέλουμε στην Ευρώπη; Ποιος αποφασίζει; Ποιος αισθάνεται άνετα με το 50% των Ευρωπαίων που δεν πάει να ψηφίσει; Ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών στην Ελλάδα θεωρούν ότι οι πολιτικές διαφορές δεν τους αφορούν. Οι συνεχείς διαψεύσεις σπρώχνουν τους πολίτες στην γκρίζα ζώνη της αποχής. Προοδευτικό είναι λοιπόν ό,τι κινητοποιεί τους πολλούς να συμμετέχουν στα κοινά.

Να περιορίσουμε τον ρόλο των μηχανισμών και να ενισχύσουμε τον ρόλο των πολιτών. Κόμματα, συνδικάτα, αυτοδιοίκηση, πανεπιστήμια, δημόσιο. Πρέπει να φύγουν από την μέγγενη των μηχανισμών και να καθορίζονται από τις αποφάσεις των πολλών. Πρέπει να ανακαλύψουμε νέες μορφές συμμετοχής και δημοκρατίας. Όχι διαβάζοντας ξανά και ξανά τα βιβλία του προπερασμένου αιώνα αλλά αξιοποιώντας τις δυνατότητες των νέων Μέσων Επικοινωνίας και Δικτύωσης.

Εμείς στο Ποτάμι προχωρώντας προς το 2ο συνέδριό μας ανοίγουμε τέτοιους δρόμους. Δίνουμε τη δυνατότητα στους πολίτες και ειδικότερα στους νέους να δημιουργήσουν κοινότητες με βάση τα κοινά τους ενδιαφέροντα και μέσα από αυτές τις κοινότητες να αναλάβουν πολιτική δράση. Να αλλάξουν τα κόμματα - να αλλάξει η χώρα. Να πειραματιστούμε με νέους θεσμούς. Να δοκιμάσουμε για παράδειγμα αυτό που έκανε η σοσιαλίστρια δήμαρχος του Παρισιού: τον «συμμετοχικό προϋπολογισμό». Έβαλε δηλαδή στην άκρη το 5% του προϋπολογισμού του δήμου και κάλεσε τους πολίτες να αποφασίσουν μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε ποια από 14 έργα που τους πρότεινε ήθελαν να πάνε αυτά τα κονδύλια.

Τι σχέση έχουν όμως όλα αυτά με το καταθλιπτικό ελληνικό σκηνικό;

Στις εκλογές του Σεπτέμβρη οι Έλληνες ψήφισαν συντηρητικά. Όλοι θέλουμε την αλλαγή, λίγοι όμως τολμάμε να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε. Αποτέλεσμα, μια συντηρητική κυβέρνηση, ένα συνονθύλευμα ανεπάγγελτων κομματικών υπαλλήλων – παλαιών αποτυχημένων υπουργών – λαϊκιστών της δεξιάς και της ακροαριστεράς.

Οι ελάχιστοι σοβαροί που πάντα προστίθενται σαν αλατοπίπερο στα ελληνικά υπουργικά σχήματα δεν κάνουν βέβαια την διαφορά. Απέναντι σε αυτή την συντηρητική κυβέρνηση, το Ποτάμι θα προσπαθήσει να περισώσει ό,τι μπορεί.

Έχουμε προτείνει μια σειρά από προοδευτικές λύσεις για την χώρα. Θα σας πω ενδεικτικά και επιγραμματικά είκοσι προοδευτικές λύσεις:

- Οικονομία στα ρετιρέ της εξουσίας.

- Απομάκρυνση των κομματικών διοικήσεων από τους δημόσιους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις, από τα νοσοκομεία, από τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Οι θέσεις ευθύνης να προκηρύσσονται και να καλύπτονται μέσω ΑΣΕΠ.

- Ενιαία Αρχή Προμηθειών για τον περιορισμό της σπατάλης και της διαφθοράς στα υπουργεία.

- Το συνολικό κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται σε 14 δισ. – δηλαδή σχεδόν το 7% του ΑΕΠ.

- Εκπόνηση σχεδίου - μέχρι το τέλος του επόμενου οικονομικού έτους με τη συμμετοχή Δημάρχων – Περιφερειαρχών, για τη μεταφορά του ΕΝΦΙΑ στους δήμους.

- Επιτάχυνση αποκρατικοποιήσεων αν δεν υπάρχουν ενδείξεις συναλλαγής και διαφθοράς.

- Η Ελλάδα έχει ανάγκη από νέο πλούτο:

Ενέργεια- Τουρισμός - Μεταφορές – οι μεγάλες επενδύσεις.

Αγροτική παραγωγή – η διαχρονική επένδυση.

Νεανική επιχειρηματικότητα – παιδεία – οι νέες επενδύσεις.

- Μηδενική φορολογία για 5 χρόνια για νέες επενδύσεις που δημιουργούν πάνω από 100 θέσεις εργασίας.

- Ενοποίηση και εξορθολογισμός του ασφαλιστικού συστήματος.

- Το 25% όσων συνταξιοδοτήθηκαν τον Μάιο του 2015 είχαν ηλικία κάτω των 55 ετών (στο Δημόσιο ήταν το 36%).

- Κατάργηση των ιστορικών δικαιωμάτων και κατανομή της ενιαίας ευρωπαϊκής βοήθειας στους αγρότες ανάλογα με τα στρέμματα και την καλλιέργεια.

- Από τα 2.5 δισ. που είναι οι επιδοτήσεις, τα 800 εκατομμύρια να τα παίρνουν ιδιοκτήτες γης που δεν είναι αγρότες. Αυτές οι επιδοτήσεις να φορολογηθούν με 50% με αντίστοιχη ελάφρυνση για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.

- Όσοι αγρότες είναι ενταγμένοι στους νέους πιστοποιημένους συνεταιρισμούς και ομάδες αγροτών να φορολογούνται με 13%.

- Μείωση μέχρι την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς των αποσπάσεων εκπαιδευτικών από δημόσιους φορείς και κόμματα κατά τουλάχιστον 50%.

- Επέκταση του θεσμού των προτύπων πειραματικών σχολείων σε όλη την Ελλάδα και κατά προτεραιότητα στις φτωχότερες περιοχές.

- Σύμπραξη Δημοσίου - Ιδιωτών στην πανεπιστημιακή έρευνα με ανοιχτά πανεπιστήμια στο πνεύμα του νόμου που κατάφερε να περάσει από την ελληνική Βουλή η Άννα Διαμαντοπούλου.

- Ενίσχυση των ελέγχων έτσι ώστε να μπουν όλα τα αναγκαία εμπόδια στις τριγωνικές σχέσεις MEDIA – πολιτικοί – τράπεζες.

- Ευρωπαϊκοί κανόνες και όχι Συριζέικοι κανόνες στην τηλεόραση και στα MEDIA

- Νέο Σύνταγμα και νέος εκλογικός νόμος

Φίλες και φίλοι

Προοδευτικό είναι να δίνεις την μάχη για τα δικαιώματα των πολλών, τη μάχη για τους χαμένους των μνημονίων, κόντρα στις συντεχνίες και τα συμφέροντα. Προοδευτικό είναι να ανατρέψουμε το κομματικό κράτος, αυτό που υπηρέτησαν με μικρές εξαιρέσεις όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ – της ΝΔ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως και τα μνημόνιά τους, το κομματικό κράτος προστάτευσαν. Έκαναν οριζόντιες περικοπές σε όλους, στραγγάλισαν την ιδιωτική οικονομία για να προστατεύουν την ιερή αγελάδα του κομματικού κράτους.

Ποιος θα τα κάνει λοιπόν όλα αυτά; Το Ποτάμι; Όχι, το Ποτάμι δεν μπορεί μόνο του. Κανείς δεν μπορεί μόνος του. Χρειαζόμαστε μια μεγάλη συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας και το Ποτάμι είναι μια τέτοια συμμαχία: προοδευτικών φιλελεύθερων, οικολόγων, νεωτεριστών, σοσιαλιστών, αριστερών μεταρρυθμιστών. Από την επόμενη μέρα των εκλογών έχουμε πάρει μια πρωτοβουλία για διάλογο με όλους αυτούς τους πολίτες που ασφυκτιούν ανάμεσα στις συντηρητικές δυνάμεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μια πρωτοβουλία στην οποία προστίθενται συνεχώς νέα πρόσωπα. Έχουμε ανάγκη τις εξαιρέσεις του παλιού αλλά δεν έχουμε ανάγκη το παλιό. Γιατί ο στόχος μας είναι να αλλάξουμε το σύστημα και όχι να γίνουμε μέρος του.

Σε αυτό τον διάλογο καλούμε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας. Τους απογοητευμένους από τις συνεχείς διαψεύσεις, τους κεντροδεξιούς και τους κεντροαριστερούς που νιώθουν και είναι προοδευτικοί. Δεν τους καλούμε σε παζάρι. Δεν τους καλούμε σε υπόγειες συζητήσεις. Τους καλούμε σε ένα διάλογο στο φως και όχι στην σκιά. Γιατί η Ελλάδα έχει δύο δρόμους: ή θα γίνει ασπρόμαυρη και θα χαθεί ή θα γίνει επιτέλους μια προοδευτική χώρα που δε φοβάται τις αλλαγές, αντίθετα θα τις επιζητεί.

Στη συνέχεια ο Σταύρος Θεοδωράκης απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων και του κοινού που παρευρέθηκε στην εκδήλωση.

Γ. ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Είμαι σχολικός σύμβουλος στην εκπαίδευση. Με χαρά σας βλέπω εδώ και βλέπω και όλη αυτή τη διοργάνωση και όλη αυτή την προσπάθεια που γίνεται για αναζήτηση προοδευτικών λύσεων για το σήμερα και το αύριο στην Ευρώπη και επίσης πρέπει να σας πω ότι με χαρά είχαμε δεχτεί και τη στήριξη ως πρωτοβουλία εκπαιδευτικών «Παιδεία 2015» για όλη αυτή τη δράση την οποία προσπαθήσαμε να φέρουμε εις πέρας. Θέλω να πω ότι αναφερθήκατε σε πάρα πολλές άλλες πτυχές του δημόσιου βίου και της πολιτικής τις οποίες θα μπορούσα να πω ότι και άλλοι χώροι, πολλοί χώροι, έχουν καταθέσει ταυτόσημες προτάσεις στην ίδια κατεύθυνση. Ακόμη κι αυτό το οποίο εσείς περιγράψατε τώρα ως παλιό από το οποίο θέλουμε να ξεφύγουμε. Και κρατώντας μόνο τις εξαιρέσεις του παλιού. Μα, οι άνθρωποι δεν είναι εξαιρέσεις. Το παρελθόν αυτών των ανθρώπων οι οποίοι συνεργάστηκαν είναι ένα σημαντικό στοιχείο, το να μπορούμε να συνεργαστούμε. Θα ήθελα να μας πείτε γιατί δεν μπορούμε να βρούμε κοινό δρόμο;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω ποιος είναι ο λόγος. Πρώτον, μπορούμε να βρούμε κοινό δρόμο με κάποιους και το βρήκαμε στην παιδεία επί παραδείγματι και πρέπει να βρίσκουμε αφορμές για να είμαστε όλοι μαζί, αλλά πρέπει να διακρίνουμε και τους υποκριτές σε αυτή την προσπάθεια. Να σας πω την τελευταία υποκρισία. Μόλις δημιουργήθηκε το Ποτάμι μίλησε για την ανάγκη της απλής αναλογικής. Όχι απλής αναλογικής τυφλοσούρτη από το παρελθόν, ένα πιο αναλογικό σύστημα. Ένα πιο ορθολογικό σύστημα χωρίς το bonus των 50 εδρών, χωρίς τις μεγάλες έδρες που κάνουν τους βουλευτές υπαλλήλους στα κανάλια. Μιλήσαμε από την πρώτη στιγμή. Αδιαφόρησε η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ όταν το λέγαμε. Γιατί αδιαφόρησε; Να σας πω εγώ. Γιατί ήταν τότε στην εξουσία και έλεγαν εμείς θα συνεχίσουμε, εμείς θα κυβερνάμε και τώρα λένε ότι θέλουν αυτό το σύστημα το καινούργιο. Το θέλουν; Αυτό φοβάμαι εγώ. Δηλαδή βεβαίως να προχωρήσουμε μαζί, αλλά να διαχωρίσουμε την πραγματική διάθεση για μεταρρυθμίσεις από την υποκριτική διάθεση να είμαι με τις μεταρρυθμίσεις, αλλά όταν έχω την εξουσία να μην τις κάνω.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το παλιό και νέο νομίζω πως είναι τόσο απολίτικο, όσο είναι και το μνημονιακός-αντιμνημονιακός. Και επειδή όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού, παρθενογενέσεις δεν γίνονται, όλοι μας περάσαμε από κάποιο κόμμα, όλοι ψηφίσαμε κάποιο κόμμα τόσο εσύ, όσο και εγώ και δεν θεωρώ τον εαυτό μου παλιό έναντι εσού του νέου. Η πρόσκληση λοιπόν: εγώ συμμετέχω αυτή τη στιγμή στις Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία. Νομίζω ότι νέοι είμαστε όλοι, όσοι επιθυμούμε να προσφέρουμε σε αυτή τη χώρα και δέξου την πρόσκλησή μου για συνεργασία. Ευχαριστώ.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θέλω να γίνει κατανοητό κάτι, γιατί αρχικά εγώ δεν έβαλα καμία αντίθεση παλιού και νέου. Προσέξτε τι είπα και θέλω να είμαι προσεκτικός. Είπα ότι εγώ και το Ποτάμι δεν θέλω να έχω σχέση με τους παλιούς μηχανισμούς. Θα αποδειχθεί στην πράξη ποιος δεν θέλει. Το να συζητήσουμε για πράγματα τα οποία θεωρούμε ανοιχτά με όλους τους πολίτες και βεβαίως όλοι έχουμε το ιστορικό μας. Κάποιοι ήμασταν κάπου, κάποιοι ήταν περισσότερο κάπου και κάποιοι ήταν στις δουλειές τους. Όλοι μπορούμε. Αλλά άλλο αυτό και άλλο η συμπόρευση των μηχανισμών. Εμείς λέμε διάλογο. Μέτωπο με τις προοδευτικές δυνάμεις και εκεί δεν υπάρχουν αποκλεισμοί. Το είπα και πριν. Σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, άνθρωποι που έχουν πιστέψει στις μεγάλες ιδέες, πρέπει να συζητήσουμε, αλλά αυτό δεν είναι, και δεν απευθύνομαι μόνο σε εσάς, «έλα εδώ στο παλιό κτίριο με την παλιά ηγεσία να βρεις και μια θέση δίπλα, παραδίπλα, από πίσω, τέλος πάντων οπουδήποτε για να μοιραστούμε τον χώρο». Δεν μας ενδιαφέρει εμάς αυτό. Εμάς μας ενδιαφέρει να φτιάξουμε ένα μέτωπο προοδευτικό με τις δυνάμεις που απομακρύνονται από τις λογικές των μηχανισμών και βάζουν μπροστά τους πολίτες.

Γ. ΚΙΣΣΑΣ: Συγχαρητήρια στο Δίκτυο για την διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης. Εκπροσωπώ τους ακτιβιστές του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Ελλάδα. Είναι ένα δίκτυο νέων ανθρώπων που έχει αναλάβει τον ρόλο του διαύλου επικοινωνίας των τοπικών κοινωνιών με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Το ερώτημά μου είναι για τις σχέσεις σας με τους πολιτικούς θεσμούς στην Ευρώπη κ. Θεοδωράκη. Οι ευρωβουλευτές σας βρίσκονται στην Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Εσείς έχετε παρακολουθήσει τις Συνόδους των ηγετών της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Πού ακριβώς τοποθετείται το Ποτάμι στην Ευρώπη; Είστε Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, ή είστε Φιλελεύθεροι; Αυτή η αμφισημία που υπάρχει σε εθνικό επίπεδο, παρατηρείται και σε ευρωπαϊκό;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν υπάρχει καμία αμφισημία. Απλώς είναι ένα δυσδιάκριτο στίγμα γι’ αυτούς που έχουν μάθει να βλέπουν τα πράγματα με τον παλιό τρόπο. Ο νέος τρόπος είναι λίγο διαφορετικός. Εμείς στην Ευρώπη είμαστε με τους Σοσιαλιστές. Εκεί μετέχουμε. Δεν μετέχουν οι ευρωβουλευτές μας, εγώ μετέχω. Εγώ πήρα αυτή την απόφαση. Δεν ήταν απόφαση των ευρωβουλευτών. Μετέχουμε στη Σοσιαλιστική Ομάδα και βεβαίως εις γνώση της Σοσιαλιστικής Ομάδας συνεργαζόμαστε και με τους φιλελεύθερους. Και αυτό δεν είναι ένα μοντέλο μόνο ελληνικό. Το επιχειρούν και άλλα κόμματα στην Ευρώπη γιατί αυτό είναι το μέλλον μας. Θα παρατηρήσατε ίσως οι πιο παρατηρητικοί ότι η επιστολή που μου έστειλε πριν από μέρες ο κ. Πιτέλα μετά το αποτέλεσμα για να μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε, ανέφερε πολύ συχνότερα τη λέξη φιλελεύθερος από τη λέξη σοσιαλιστής. Δεν είναι έννοιες συγκρουσιακές. Δεν είναι έννοιες αντίθετες, όπως είναι το συντηρητικός και το προοδευτικός. Είμαστε η δύναμη που στην Ευρώπη μετέχουμε στη Σοσιαλιστική Ομάδα, αλλά συνομιλούμε. Και να σας πω κάτι, γιατί το είπα λίγο λειψά. Συνομιλούμε και το έχουμε κάνει πράξη και με τους Οικολόγους Πράσινους της Ευρώπης. Πήγαμε και στην Ευρωπαϊκή Ομάδα των Οικολόγων. Και δεν μιλώ μόνο για την προσωπική μου σχέση με το Ντανιέλ Κον Μπεντίτ που είναι πολύ συγκεκριμένη και έντονη, μιλώ για την ίδια την ομάδα. Έτσι νομίζω ότι βλέπουμε το μέλλον οι προοδευτικοί στην Ευρώπη. Μέσα από μια συνεχή ανταλλαγή απόψεων.

Α. ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κοίταζα κάποια στοιχεία στατιστικά για το πώς ψήφισαν οι Έλληνες στις εκλογές και ….

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Από τις δημοσκοπήσεις;

Α. ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κάποια δημοσκόπηση. Η GPO νομίζω ότι ήταν, και είδα ότι ενώ το Ποτάμι πήγε καλά στους επαγγελματίες και στους 30άρηδες – 40άρηδες, δεν πήγε τόσο καλά,- πήρε κάτω από το μέσο όρο το γενικό στους ανέργους και στους νέους κάτω των 20. Δυο γκρουπ που πιστεύω ότι το Ποτάμι θα έπρεπε να πάει καλά, ή είναι γκρουπ που θα έπρεπε να στραφούν προς το Ποτάμι. Οπότε αναρωτιέμαι ποιος ενδεχομένως είναι ο λόγος. Εάν σας έχει προβληματίσει αυτό, για ποιο λόγο στους ανέργους ειδικά το κίνημα του Ποταμιού ίσως δεν έχει περάσει.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν θα δεχτώ τα στοιχεία σας γιατί έχουμε αντικρουόμενες αναφορές. Δεν λέω ότι είναι δικό σας το πρόβλημα. Είναι μάλλον και το πρόβλημα των δημοσκοπήσεων. Μην ξεχνάς ότι είμαστε στη χώρα όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνανε για το δημοψήφισμα ένα πολύ κοντινό αποτέλεσμα και το ίδιο δείχνανε και την Κυριακή των εκλογών, που ήταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Έχουμε και άλλες δημοσκοπήσεις οι οποίες λένε ότι έχουμε προνομιακό κοινό στους ανέργους. Εάν θέλεις την άποψή μου, και το είπαμε όλοι και οι βουλευτές και το συζητήσαμε, ότι είναι πολύ μεγάλο για μας το χτύπημα που δεν μπορούμε να είμαστε κύρια δύναμη στους ανέργους, γιατί θέλουμε να είμαστε ένα κόμμα εργασίας. Γιατί όλα αυτά που προτείνουμε για την ιδιωτική οικονομία δεν αφορά τους επιχειρηματίες, αφορά κυρίως τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Έχουμε ελλείψεις, κάναμε λάθη. Προφανώς ο δικός μου λόγος δεν ήταν πειστικός σε ένα τμήμα της κοινής γνώμης και θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε λίγο τα πράγματα, να γίνουμε πιο παρεμβατικοί, γιατί εμείς θέλουμε να απευθυνθούμε σε αυτό τον κόσμο. Σε αυτό τον κόσμο της ανεργίας, σε αυτό τον κόσμο της δουλειάς, που έχει απογοητευθεί από την πολιτική των μνημονίων και ιδιαίτερα από τους τελευταίους μήνες του ΣΥΡΙΖΑ και που θα πρέπει να βρει τη διέξοδο και στο προσωπικό τους αδιέξοδο. Είναι μια έλλειψη που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά δεν θα καταφύγουμε βέβαια σε λαϊκίστικα συνθήματα. Το θέμα είναι να τους παρασύρουμε σε μια προοδευτική λογική πολιτική και όχι μια επανάληψη των λαθών του παρελθόντος που τα υπόσχεσαι όλα σε όλους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήθελα να ρωτήσω το εξής, επειδή είναι ένας σημαντικός παράγοντας στις προοδευτικές λύσεις βάλατε το θέμα της συμμετοχής του πολίτη βάζοντας και συγκεκριμένα παραδείγματα σε όλους τους χώρους και επειδή λεκτικά όλοι ξορκίζουν και τους μηχανισμούς και το παλιό, το ζητούμενο είναι πώς υιοθετεί ο κάθε χώρος τις νέες πρακτικές στον εαυτό του. Το ερώτημα είναι λεκτικά υιοθετείτε τη λαϊκή συμμετοχή, πώς την υιοθετείτε ως εφαρμογή στο χώρο σας κατά κύριο λόγο;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα μου επιτρέψετε να σας διορθώσω σε κάτι. Κανείς δεν ξορκίζει τους μηχανισμούς. Κανείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι από τους μηχανισμούς μου θα επανδρώσω το κράτος και το έκανε. Η προηγούμενη διακυβέρνηση ήταν πολύ σαφές αυτό που είπε, ότι αυτοί που έχουν προτεραιότητα σε αυτή τη μάχη είναι οι άνθρωποι που μέχρι χθες ήταν μαζί μας. Δεν θέλετε να σας δώσω συγκεκριμένα παραδείγματα. Δεν είναι της ώρας. Κανείς δεν ξορκίζει τους μηχανισμούς. Το Ποτάμι από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε είπε ότι δεν θέλει αυτούς τους μηχανισμούς και προσπαθεί να το κάνει πράξη και το πληρώνει ίσως, γιατί δεν μπορείς να φτιάξεις κομματικές οργανώσεις εάν δεν υποσχεθείς ότι αυτές οι κομματικές οργανώσεις θα είναι ο μηχανισμός άλωσης της επόμενης νίκης. Εμείς θα επιμείνουμε και πιστεύουμε ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα τμήμα της κοινής γνώμης, κυρίως οι νέοι άνθρωποι που δεν θέλουν να επιστρέψουμε στα παλιά μοντέλα. Δεν έχουμε όλες τις λύσεις για τη συμμετοχή των πολιτών. Προσπαθούμε και στο Ποτάμι να ανακαλύψουμε κάποιες λύσεις. Σας είπα κάτι πρωτοποριακό που κάνουμε. Δίνουμε τη δυνατότητα να ιδρυθούν κοινότητες, μικρές κοινότητες 5 – 7 ατόμων σε όλη την Ελλάδα, όπου αυτοί οι άνθρωποι προσδιορίζουν το Ποτάμι, γίνονται μέλη στο Ποτάμι και βγάζουν απευθείας εκπροσώπους στο συνέδριό μας. Είμαστε σε ένα δύσκολο δρόμο. Προσπαθούμε να τον ανοίξουμε, αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το εξής: υπάρχει η πολιτική πριν το internet και η πολιτική μετά το internet. Και εάν θέλετε να ρίξω ένα σπόρο, θα σας πω το εξής: όλα τα καινούργια κόμματα που δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη μετά το internet. Δηλαδή οι PODEMOS, δε μιλώ για κόμματα που είναι συγγενή με εμάς, μιλώ για κόμματα όμως που έχουν καταγράψει μια παρουσία στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, υπάρχουν στην Ολλανδία, οι πολίτες του φίλου μου του Ριβέρα στην Ισπανία, έχουν δει καινούργιους δρόμους για την οργάνωση των πολιτών. Και αυτούς τους δρόμους πρέπει και εμείς να προσπαθήσουμε να τους ακολουθήσουμε. Και βεβαίως στη συνέχεια να μεταφέρουμε μέσω της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας τη δυνατότητα σε μια κοινωνία να συμμετέχει στα μικρά και στα μεγάλα. Αρχίζοντας από τους δήμους; Ίσως. Αρχίζοντας από τις περιφέρειες στη συνέχεια; Θα πρέπει δηλαδή και νομίζω ότι σε λίγα χρόνια η κουβέντα σε αυτό το χώρο από τους επόμενους που θα μας διαδεχτούν, θα είναι εντελώς διαφορετική γιατί η δημοκρατία μας απέτυχε σε κάτι και αυτό είναι ευθύνη όλων μας και ημών. Δεν εννοώ δηλαδή μόνο τους παλιούς, όλοι έχουμε μια ευθύνη. Ότι η υπόθεση της δημοκρατίας και στην Ελλάδα είναι μια υπόθεση κάποιων μειοψηφιών, σχεδόν ένας στους δυο πολίτες δεν ψήφισε. Κι αυτό είναι κάτι που βαραίνει το Ποτάμι και βαραίνει όλους τους προοδευτικούς πολίτες. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Δείτε φωτογραφίες:

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος