17 Σεπτεμβρίου, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: Αν είχα πει ψέματα θα είχα 20% και δεν έχω

Ποτάμι

«Ίσως η μόνη λύση για τη χώρα αυτή τη στιγμή, είναι να ψαλιδιστούν η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Να μην επιβραβεύσουμε τα λάθη τους» επεσήμανε ο Σταύρος Θεοδωράκης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», στη δημοσιογράφο Αθηναϊδα Νέγκα.

Δύο μέρες πριν τις εκλογές ο επικεφαλής του Ποταμιού μίλησε για τις προτάσεις του κινήματος, τη σημασία της αξιοκρατίας αλλά και την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος. «Η σπατάλη σε κάποια κλιμάκια του δημοσίου με εξοργίζει όσο τίποτε. Ό,τι λεφτά πετάς εκεί, τα κλέβεις από τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Και όταν λέω μεσάζοντες εννοώ όλους αυτούς που μεσολαβούν στα δημόσια έργα και στις προμήθειες του δημοσίου. Μας κοστίζουν πολύ, όπως μας κοστίζουν πολύ και τα κόμματα» σημείωσε ο Σταύρος Θεοδωράκης. Τέλος μιλώντας για τους «εκλεκτούς» που μέχρι τώρα έχουν μονοπωλήσει την εξουσία, σχολίασε: «αν δεν έχεις ζήσει φτωχός, δεν μπορείς να καταλάβεις την αξία της προσπάθειας. Δυστυχώς στην ελληνική πολιτική σκηνή θα βρεις πολλούς που τα έχουν βρει όλα έτοιμα. Μέχρι και τις βουλευτικές έδρες».

-Τι σας αρέσει στην προεκλογική εκστρατεία;

Οι ερωτήσεις των ανθρώπων. Εγώ δεν κάνω πολιτικές ομιλίες όπως τον παλιό καιρό. Εμφανίζομαι, μιλάω 10 – 15 λεπτά και μετά απαντάω στις ερωτήσεις του κόσμου. Πάντα αγωνιώ και πάντα μου αρέσει.

-Και τι δεν σας αρέσει;

Δεν μου αρέσουν οι πολίτες κομπάρσοι στα διαφημιστικά σποτ των κομμάτων. Ξέρετε πώς γίνεται: «βρείτε μου έναν νεαρό με κοτσίδα, έναν που να μοιάζει εργάτης και μια κοπέλα λίγο χειραφετημένη». Και ο άλλος απαντά με το επόμενο σποτ: «θέλουμε μια γλυκιά γιαγιά, έναν νεαρό με κολλαριστό πουκάμισο και μια κοπέλα με ένα μωρό στην αγκαλιά». Ομόνοια με συννεφιά ο ένας – Σύνταγμα με ήλιο ο άλλος. Άλλο ντεκόρ, τα ίδια ψέματα.

-Εσείς δεν έχετε πει ψέματα τους μήνες που είστε στην πολιτική;

Αν είχα πει ψέματα θα είχα 20% και δεν έχω.

-Ποιά εκτίμηση έχετε, αλήθεια, για το ποσοστό σας; Επιμένετε ότι θα πάρετε 10%;

Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες δεν είναι πρέπον να μιλάς για ποσοστά. Αλλά πιστεύω ότι το Ποτάμι θα ξεπεράσει το ποσοστό των εκλογών του Ιανουαρίου. Και αυτό είναι ίσως η μόνη λύση για τη χώρα αυτή τη στιγμή, να ψαλιδιστούν η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, να μην επιβραβεύσουμε τα λάθη τους. Ή υπάρχουν πολλοί Έλληνες που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου είναι παράδειγμα προς επανάληψη. Ή θέλουν ξανά Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ που τόσο καλά τα κατάφεραν τα προηγούμενα χρόνια;

-Τι σας λείπει από τη δημοσιογραφική σας δουλειά;

Η δράση με την κάμερα στο χέρι. Όταν ήμουν στα νησιά ανάμεσα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες ήθελα να αρχίσω να κινηματογραφώ, το ίδιο και με τους κτηνοτρόφους στα Γρεβενά. Μιλούσαν με περηφάνια για τα προβλήματά τους, όχι κλαψουρίσματα και σκέφθηκα «αυτά τα λόγια πρέπει να τα ακούσουν οι Αθηναίοι». Τελικά έκανα μια περίληψη στην κάμερα της ΕΡΤ που είχε έρθει, και συνέχισα την περιοδεία. Στην δημοσιογραφία είχα χρόνο για μεγάλες στάσεις. Στην πολιτική πρέπει να κινούμαι συνεχώς.

-Αν ξέρατε πως μπορεί να εφαρμοστεί με επιτυχία ένα μέτρο, ποιο θα προτάσσατε;

Καθαρή φορολογία – αξιοκρατία στο δημόσιο – καινούργια σχολεία. Αυτές είναι οι μεγάλες προτεραιότητες.

-Καθαρή φορολογία; Γιατί υπάρχει και βρώμικη;

Μόνο βρώμικη υπάρχει. Βρώμικη με μεγάλη φοροδιαφυγή, μπερδεμένη, άδικη και αναποτελεσματική. Εμείς υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται χτύπημα με κάθε τρόπο της φοροδιαφυγής, σύνδεση της φορολογίας των επιχειρήσεων με τις θέσεις απασχόλησης που δημιουργούν, δικαίωμα των νέων στο επιχειρείν για πέντε χρόνια χωρίς φόρους, απαλλαγή ΦΠΑ για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις που μόνο γραφειοκρατία προσθέτουν στο κράτος και μηδαμινά έσοδα.

-Αξιοκρατία στο δημόσιο πάντως όλοι λένε.

Ναι και εννοούν να φύγουν τα παιδιά των άλλων κομμάτων και να έρθουν τα δικά τους παιδιά. Εμείς λέμε αξιολόγηση των δομών, αξιολόγηση των ανθρώπων, αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Οι ανίκανοι πρέπει να φύγουν και στη θέση τους να μπουν νέα παιδιά. Χρειάζεται δηλαδή κατάργηση του κομματικού κράτους που είναι η κατάρα της πολιτικής. Αξιοκρατία και αξιολόγηση και όχι ρουσφέτια. Να αισθανθεί ο δημόσιος υπάλληλος ότι η εξέλιξή του εξαρτάται αποκλειστικά από τη δουλειά του κι όχι από τη σχέση που έχει με το κόμμα που κυβερνά ή τον κολλητό του υπουργού.

-Όταν λέτε μικρότερο κράτος, εννοούμε απολύσεις;

Και απολύσεις και προσλήψεις. Στα νοσοκομεία π.χ. χρειαζόμαστε επειγόντως νοσηλευτές, δεν χρειαζόμαστε όμως τόσες πολλές Γενικές Γραμματείες στα υπουργεία. Αυτές έχουν συσταθεί για να βολεύονται τα κομματικά στελέχη και οι «έμπιστοι».

-Ποιος είναι ο καλύτερος (αντίπαλος) πολιτικός φίλος και γιατί;

Δεν είναι εύκολο να έχεις πολιτικούς φίλους ανάμεσα στους αντιπάλους σου. Υπάρχουν όμως αρκετά στελέχη από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ αλλά και την ΝΔ με τα οποία έχω μια ειλικρινή σχέση. Δεν πίνουμε καφέ κάθε μέρα αλλά γελάμε ή κλαίμε με τα καμώματα της πολιτικής. Αν ανέφερα τα ονόματα τους ίσως και να εμπόδιζα την κομματική τους εξέλιξη.

-Πολλοί είχαμε πιστέψει ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήταν φίλος σας.

Το «φίλος» είναι μια μεγάλη κουβέντα. Όντως είχαμε μια καλή σχέση αλλά τελικά υπερίσχυσε ο κομματικός πατριωτισμός και οι σκοτεινοί σχεδιασμοί. Αυτό δεν σημαίνει ότι πάψαμε να μιλάμε. Μιλάμε, και με τον Μεϊμαράκη μιλάμε.

-Τι εννοείτε «σκοτεινοί σχεδιασμοί»;

Μα όταν βλέπεις τον πρωθυπουργό, του προσφέρεις στήριξη μήπως αποσοβηθεί το μοιραίο και μετά οι συνεργάτες του λένε «ο Θεοδωράκης είναι όργανο των ξένων», δε θέλει και πολύ σκέψη ότι εκτελούν «σκοτεινά σχέδια». Στο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς θα βρεις αρκετούς που βάζουν πάνω από όλα τα επικοινωνιακά παιχνίδια, τα συνθήματα και τη διαβολή των αντιπάλων. Αντί να ψάχνουν λύσεις για την χώρα κατασκευάζουν ιστορίες. Είναι ένα μείγμα Γκέμπελς και ψεκασμένων.

-Σε ποιους θα κάνετε περικοπές;

Στα κομματικά ρετιρέ της εξουσίας και στα κέρδη των μεσαζόντων. Η σπατάλη σε κάποια κλιμάκια του δημοσίου με εξοργίζει όσο τίποτε. Ό,τι λεφτά πετάς εκεί, τα κλέβεις από τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Και όταν λέω μεσάζοντες εννοώ όλους αυτούς που μεσολαβούν στα δημόσια έργα και στις προμήθειες του δημοσίου. Μας κοστίζουν πολύ, όπως μας κοστίζουν πολύ και τα κόμματα. Πρέπει να μειωθεί η επιχορήγηση προς τα κόμματα και να μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που δουλεύουν για τα κόμματα και τους βουλευτές. Εμείς το έχουμε κάνει ήδη πράξη. Δεν πήραμε ούτε τους μισούς από τους υπαλλήλους που δικαιούμαστε.

-Σε ποιους θα αυξάνατε τη φορολογία;

Θα χτυπούσα την φοροδιαφυγή, δεν θα αύξανα τους συντελεστές. Σε κάθε τομέα και σε κάθε επάγγελμα θα βρεις κάποιον που κλέβει και θα βρεις και ένα κορόιδο που πληρώνει. Η λύση λοιπόν δεν είναι να λες «τόσα λείπουν από τον προϋπολογισμό, βάλε ένα νέο φόρο». Αυτά τα έκανε το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία.

-Πώς θα εξηγούσατε σε ένα μικρό παιδί τι σημαίνει διαπλοκή;

Θα του έλεγα: «Σκέψου ο Γιωργάκης να παίρνει καλύτερους βαθμούς από εσένα χωρίς να το αξίζει και να γίνεται αρχηγός στην ομάδα μπάσκετ του σχολείου, επίσης χωρίς να το αξίζει. Γιατί όλα αυτά; Γιατί οι γονείς του Γιωργάκη κάνουν δώρα στον δάσκαλο, ενώ ο προπονητής δουλεύει παράλληλα και στην δουλειά του μπαμπά του Γιωργάκη».

-Τι μπορεί να γίνει ώστε να σταματήσει;

Να μειώσουμε την εξάρτηση των πολιτικών και των υποψήφιων βουλευτών από τα media, να κάνουμε μικρότερες εκλογικές περιφέρειες, γιατί αν κάποιος είναι σήμερα υποψήφιος στη Β’ Αθήνας είναι υποχρεωμένος να παρακαλεί τα κανάλια για λίγη προβολή. Πρέπει να κάνουμε μια ενιαία αρχή προμηθειών για να μην αποφασίζει ένας υπουργός τι υπολογιστές θα πάρει στα γραφεία του και βέβαια να αλλάξουμε τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, για να είναι όλοι υπόλογοι στους νόμους.

-Σας έχουν ποτέ πλησιάσει για να διαπλακείτε;

Συνήθως η διαπλοκή αναζητά λύσεις στα κόμματα εξουσίας. Από εμάς τι να ζητήσουν; Αλλά και εμείς δεν έχουμε ανάγκες, οπότε δεν «ψαχνόμαστε». Είμαστε το μόνο κόμμα που διαθέτει ένα και μόνο ένα γραφείο σε όλη την Ελλάδα. Δεν έχουμε κομματικούς στρατούς και στις εκλογές δεν κολλάμε παράνομα αφίσες (που στοιχίζουν εκατοντάδες χιλιάδες), ούτε αγοράζουμε ψήφους.

-Υπάρχουν ακόμη κάποιοι που αγοράζουν ψήφους;

Ναι, κυρίως σε μειονότητες και κλειστές ομάδες. Θα ακούσεις συχνά σε ένα σωματείο «εμείς θα ψηφίσουμε αυτόν γιατί θα πάρουμε ‘’αυτό’’ και ‘’αυτό’’». Ή αν πας στους καταυλισμούς των Ρομ αυτές τις μέρες θα δεις να συνωστίζονται οι κουστουμάτοι που τους έχει στείλει ο αρχηγός, κ.λπ., κ.λπ.

-Έχετε πει πως εσείς προσωπικά δεν θα θέλατε υπουργείο σε κυβέρνηση Τσίπρα ή Μεϊμαράκη. Γιατί;

Γιατί θέλω να καταλάβουν οι νέοι κυρίως άνθρωποι ότι πολιτική δεν είναι μόνο ο υπουργός. Θέλω μετά από λίγα χρόνια να σκεφθούν ότι ο Θεοδωράκης άφησε τη δουλειά του, μπήκε στην πολιτική αλλά δεν το έκανε για τα υπουργεία. Ας πάρουν και ένα θετικό παράδειγμα τα παιδιά μας, μην σκέφτονται ότι όλα στην πολιτική είναι συναλλαγή.

-Ναι αλλά πώς θα κυβερνήσετε αν δεν πάρετε υπουργεία;

Μα έχουμε πει ότι είμαστε έτοιμοι να προτείνουμε ανθρώπους για τα υπουργεία αν και εφόσον συμφωνήσουμε σε ένα πρόγραμμα. Όταν λέω «ανθρώπους» δεν εννοώ «έμπιστα στελέχη». Εννοώ κυρίως ικανούς και χρήσιμους ανθρώπους που έχουν αποδείξει στην πραγματική ζωή ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Έχω βαρεθεί, όπως κι όλος ο κόσμος, να βλέπουμε τα κόμματα που συγκυβερνούν να μοιράζουν τις θέσεις στα υπουργεία και τις διοικήσεις, αδιαφορώντας αν ο εκλεκτός τους είναι ικανός να διοικήσει.

-Είναι κακό ένας αρχηγός να προέρχεται από εύπορη οικογένεια;

Όχι. Είναι κακό να είναι κάποιος υποκριτής. Να είναι δηλαδή πλουσιόπαιδο και να παριστάνει τον εργάτη βρίζοντας τους άλλους για πλουσιόπαιδα. Και υπάρχει και άλλο ένα κακό με τον πλούτο στην Ελλάδα. Πολλές φορές καλύπτει την κανονική ζωή. Δηλαδή επειδή ο μπαμπάς σου είχε λεφτά, δεν έχεις περπατήσει ποτέ σε χώμα, δεν έχεις στερηθεί τίποτα και δεν ξέρεις εν ολίγοις τι σημαίνει πραγματική ζωή. Θα μου επιτρέψετε έναν αφορισμό. Αν δεν έχεις ζήσει φτωχός, δεν μπορείς να καταλάβεις την αξία της προσπάθειας. Δυστυχώς στην ελληνική πολιτική σκηνή θα βρεις πολλούς που τα έχουν βρει όλα έτοιμα. Μέχρι και τις βουλευτικές έδρες.

-Σας έχω ακούσει να λέτε ότι οι υπουργοί πρέπει να έχουν τουλάχιστον πέντε χρόνια ένσημα. Αρκούν πέντε χρόνια ένσημα για να καταλάβεις τι συμβαίνει γύρω σου;

Αν έλεγα «είκοσι χρόνια» δεν θα έβρισκαν τα άλλα κόμματα ούτε δέκα στελέχη να τα προτείνουν για υπουργούς. Πάντως για να σοβαρευτούμε. Αυτό που μας εξοργίζει όλους είναι να βλέπουμε υπουργούς, Γενικούς Γραμματείς και διοικητές Οργανισμών με βιογραφικά μόνο κομματικά. Η χώρα χρειάζεται επαΐοντες. Συμβολικά η απόφαση του κ. Τσίπρα να βάλει στο ασφαλιστικό έναν καλλιτέχνη που δεν έχει ασχοληθεί ούτε μια μέρα με αυτό το αντικείμενο ήταν η μεγαλύτερη προσβολή προς τους ασφαλισμένους, εργάτες και συνταξιούχους.

-Αν δεν πάτε καλά στις εκλογές θα γυρίσετε στην δημοσιογραφία;

Αυτά θα τα πούμε την Κυριακή το βράδυ. Πάντως δεν είμαι από αυτούς που τους φτύνουν και λένε «ψιχαλίζει».