9 Απρίλιος, 2014

Σταύρος Θεοδωράκης: Δεν πάμε στην Ευρώπη ούτε για την παγκόσμια επανάσταση, ούτε για να στηρίξουμε την Γερμανία

Ποτάμι

Ο Σταύρος Θεοδωράκης μίλησε σήμερα το πρωί από τις Βρυξέλλες στον ΣΚΑΪ 100,3 και στον Άρη Πορτοσάλτε. Ακούστε τον.

Διαβάστε τι ειπώθηκε:

Άρης Πορτοσάλτε: Κυρίες και κύριοι, ώρα Ελλάδος 9 παρά 10 πρώτα λεπτά, στις Βρυξέλλες είναι μία ώρα πίσω, 8 παρά 10 και καλημερίζω τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη ως επικεφαλής του Ποταμιού. Κύριε Θεοδωράκη καλημέρα σας.

Σταύρος Θεοδωράκης: Καλημέρα, καλημέρα Άρη.

Ευχαριστώ πολύ. Μιλάμε στον ενικό;

Είναι δύσκολο μετά από τόσα χρόνια που έχουμε δουλέψει. Να μην προσποιούμαστε.

Οκ. Σ’ ευχαριστώ.

Ο σεβασμός άλλωστε, ο σεβασμός δεν έγκειται στον ενικό και στον πληθυντικό. Έγκειται σε άλλα πράγματα. Σέβομαι τη δουλειά σου και σέβεσαι τη δουλειά μου. Πάμε, λοιπόν.

Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ Σταύρο, καλημέρα κι ευχαριστώ πάρα πολύ, κυρίες και κύριοι, ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης έχει περάσει στην απέναντι πλευρά του Ποταμού, σ’ ότι αφορά στο δημοσιογραφικό επάγγελμα και τώρα εύχομαι και καλή επιτυχία στο άνοιγμά σου στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ευρισκόμενος στις Βρυξέλλες, θα θέλαμε να μάθουμε τι σκέπτεται το Ποτάμι; Σε ποια ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου θα ήθελε να ενταχθεί, αν όλα πάνε καλά, που όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση, εννοώ μετά τις εκλογές θα πρέπει να αποφασίσετε. Ποιες είναι οι επιλογές σας;

Κοιτάξτε, εμείς είπαμε ότι όλα θα τα κάνουμε διαφορετικά και όλα δεν θα τα κάνουμε λάθος. Και όλα θα τα κάνουμε προς όφελος της κοινωνίας. Είπαμε κάτι σημαντικό στην αρχή που από κάποιους χλευάστηκε. Είπαμε ότι δεν θα μπούμε εξ’ αρχής σε μία ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου. Λοιπόν, αυτό αποδίδει. Εμείς ήρθαμε εδώ και έχουμε ήδη επαφές με 3 ομάδες, που τις θεωρούμε ομάδες που μπορούν να βοηθήσουν τη χώρα, δηλαδή…

Με ποιες;

Τους Φιλελεύθερους, όχι τους νεοφιλελεύθερους, έτσι; Τους Φιλελεύθερους, τη Σοσιαλιστική ομάδα, τους Πρασίνους. Με αυτές τις 3 ομάδες, βρίσκουμε κάποια κοινά σημεία και για τον τρόπο κυρίως που αντιμετωπίζουν τη χώρα. Για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τους Έλληνες. Γιατί αυτό μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή. Δεν μας ενδιαφέρει ούτε η παγκόσμια επανάσταση, ούτε το να βοηθήσουμε τη Γερμανία. Επειδή μας ενδιαφέρει, λοιπόν, να βοηθήσουμε…

Ούτε με τη δεξιά ομάδα, ούτε με την αριστερή ομάδα συνεπώς.

Δεν πάμε ούτε με τους δεξιούς, ούτε με τους αριστερούς. Στους αριστερούς είναι και λίγο περίπλοκο, Άρη, και ξεχνάμε να το λέμε. Λένε κάποιοι, είσαστε θολοί με μία ομάδα, μα στην αριστερή ομάδα συμμετέχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι εναντίον της Ευρώπης, κομμουνιστές δηλαδή και άνθρωποι απ’ το κομμουνιστικό κόμμα, κι επίσης στην αριστερή ομάδα συμμετέχουν άνθρωποι της ανανεωτικής αριστεράς στην Ελλάδα, που είναι εκεί για να διορθώσουν τα πράγματα της Ευρώπης. Άρα, αυτή η θολούρα, υπάρχει στις ομάδες. Σ’ εμάς δεν υπάρχει θολούρα. Εμείς θέλουμε να υπερασπιστούμε την υπόθεση της Ευρώπης, της δίκαιης Ευρώπης, όπως λέμε, την υπόθεση της κοινωνίας της ελληνικής με διαπραγματεύσεις με όλες τις ομάδες. Τουλάχιστον με τρεις. Είπα πριν ότι αυτή η τακτική, μάλλον αποδίδει. Τα πράγματα είναι λίγο πιο εύκολα απ’ ότι τα νομίζουν κάποιοι. Επειδή, λοιπόν, εμείς δεν χαρίσαμε το πρώτο χαρτί, δεν είπαμε, δηλαδή, είμαι μαζί σου φίλε, πες μου τι να κάνω. Αλλά είπαμε εμείς θα αποφασίσουμε με ποιους θα είμαστε, αφού μας πείτε εσείς τι θα κάνετε για τη χώρα μας. Νομίζω ότι οι συζητήσεις που έχουμε κάνει ήδη με τον Σουλτς, τον σοσιαλιστή, να το λέω απλουστευτικά, και τον Φερχόφσταντ, τον φιλελεύθερο, αποδίδουν. Μας λένε διάφορα πράγματα, τα οποία είναι σημαντικά. Ξέρεις τι γίνεται; Μέχρι τώρα είχαν γνωρίσει δύο ειδών πολιτικών. Ε, κάποιοι οι οποίοι αρνούνται τη δύναμη της Ευρώπης, που είναι λίγο ή πολύ επιφυλακτικοί με την Ευρώπη και γνωρίσαν κάποιους άλλους που είναι με την Ευρώπη, αλλά χωρίς διαπραγματευτική ικανότητα ως προς την ένταξή τους στο Ευρωκοινοβούλιο. Εμείς είμαστε μια τρίτη δύναμη. Νομίζω ότι αυτό, το ότι είμαστε δηλαδή φιλοευρωπαϊστές, αλλά τους λέμε κι εσείς να δείτε τι θα κάνετε για τη χώρα μας, μετράει πολύ αυτή τη στιγμή.

Τον σοσιαλδημοκράτη, τον Σουλτς…

Είδαμε τον Σουλτς. Ε, ο οποίος βέβαια, δέχτηκε, το έχει ξαναπεί, αλλά αυτή τη φορά ήτανε λίγο παραπάνω κατηγορηματικός, δέχτηκε τις ευθύνες της Γερμανίας για όλη αυτή την κατάσταση που περνάει η χώρα. Είπαμε μερικά πράγματα που θα πρέπει να γίνουν μετά τις εκλογές, ώστε να πιεστεί η φίλη του η Μέρκελ. Ο Φερχόφσταντ, ο φιλελεύθερος, μίλησε πολύ συγκεκριμένα για το αδιέξοδο της λιτότητας, στο οποίο σπρώχνονται οι Έλληνες.

Ωραία, εδώ, εδώ έχω ερώτημα τώρα. Θα μπορούσατε να καθίσετε ως Ποτάμι με Σαμαρά ή με Τσίπρα για τη διαπραγμάτευση του χρέους, μετεκλογικώς;

Αυτή τη στιγμή όποιος πει ότι προέχει η διαπραγμάτευση για το χρέος, λέει ψέματα, λέει ψέματα στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή αυτό που προέχει – το χρέος είναι αβάσταχτο, το χρέος δεν μπορεί να υπηρετηθεί από τους Έλληνες, αλλά από την άλλη, Άρη, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή είναι η Ελλάδα να δείξει στη νέα Ευρώπη ότι είναι αποφασισμένη να ρυθμίσει τα κόμματα με δυναμισμό, με δικαιοσύνη, αλλά ότι είναι αποφασισμένη να ρυθμίσει τα πράγματα. Όταν αυτό συμβεί, θα θέσουμε και το θέμα του χρέους. Δηλαδή θέλω να σου πω, και θέλω να το δεις και λίγο ψυχολογικά – το 'χει αντιμετωπίσει ο καθένας μας πιθανόν, όταν χρωστάς σε κάποιους πάρα πολλά λεφτά, κι εμείς δεν χρωστάμε σε μια τράπεζα, δεν χρωστάμε σ' έναν κακό τραπεζίτη, γιατί αυτό θα 'ταν εύκολο,θα πηγαίναμε στον τραπεζίτη θα τον πιάναμε από τα πέτα και θα του λέγαμε χάρισε μας τα λεφτά.

Τώρα πια χρωστάμε στα κράτη.

Χρωστάμε στις κοινωνίες και χρωστάμε σε κοινωνίες που σε κάποιες περιπτώσεις είναι φτωχότερες στο κατά κεφαλή εισόδημα από μας. Όταν εμείς λοιπόν χρωστάμε στις κοινωνίες, αυτό που προέχει είναι να πειστούν αυτές οι κοινωνίες ότι ο δικός μας δρόμος – πιθανά από την κρίση- έχει πια χαραχθεί ότι δεν τους ζητάμε πια να μας χαρίσουν τα λεφτά για να δανειστούμε πάλι και να μας τα ξαναχαρίσουν.

Αυτό που λέγεται σήμερα ότι βγαίνουμε να κάνουμε ένα πρώτο δανεισμό, ένα τεστ, είναι θετικό ή είναι μια κυβερνητική προσπάθεια να καλύψει ας πούμε την υπόθεση Μπαλτάκου;

Να σου πω. Είμαι ξεκάθαρος, η Ελλάδα πρέπει να βγει στις αγορές, αλλά αυτό το πράγμα πρέπει να δούμε πόσο θα μας κοστίσει, δεν πρέπει να κάνουμε ένα βήμα απλά και μόνο απροετοίμαστο, απλά και μόνο για εσωτερική κατανάλωση.

Αν κοστίσει κάτω από 5% όπως λένε, κάπου κοντά στο 4;

Κατάφεραν μετά από τόσα χρόνια να ξαναβγούν με πρόσωπο και να πουν θέλουμε κάποια λεφτά, αυτό είναι θετικό. Γιατί αλλιώς δεν δουλεύει η οικονομία. Έτσι θα δουλέψει η οικονομία. Και το δέχονται όλοι. Από την αριστερά, μέχρι τη δεξιά. Θα δουλέψει ξανά η οικονομία, αν οι αγορές ξαναεμπιστευτούν τον Έλληνα. Ένα το κρατούμενο. Άρα, είναι θετική αυτή η προσπάθεια. Και δεν πρέπει να τη διαγράφουμε και να λέμε ότι μπορούμε να ζήσουμε μόνο με τα λεφτά των άλλων, εννοώντας των εταίρων. Από εκεί και πέρα, φοβούμαι ότι θυσιάζουμε κάποια πράγματα για το εσωτερικό μέτωπο. Δεν θέλω να μπω στις λεπτομέρειες γιατί αυτή τη στιγμή, θα είναι και λίγο, αν μου επιτρέπεις, ανθελληνικό να μιλάω για επιτόκια και για πόσα πρέπει να πάρουμε, αλλά πρέπει όταν δανειζόμαστε απ’ την Ευρώπη με 2% περίπου, έτσι; Εάν ξεκινήσουμε τώρα με 6%, υπάρχει πρόβλημα γιατί είναι λεφτά που θα επιστρέψουμε αυτά.

Αν είναι κάτω από 5, αλλάζουνε τα δεδομένα.

Ναι, ας μην κάνουμε, ... για να καταλαβαίνουν οι ακροατές τι λέω.

Οκ, ωραία. Το κλείνω εδώ. Το δέχομαι, το δέχομαι.

Πρέπει να βγούμε στις αγορές, αλλά πρέπει να βγούμε για την οικονομία. Δεν πρέπει να βγούμε για να ξεχαστεί κάποιο θέμα.

Επειδή επιμένει κυρίως το ακροατήριο (κυρίως μέσω του twitter) και θέλουν τους προσδιορισμούς γιατί έτσι μάθαμε τα τελευταία χρόνια, αυτό το Φιλελεύθερος Σοσιαλδημοκράτης σου κάνει ή όχι; Σας κάνει ως Ποτάμι;

Όχι, δεν θέλω καμία ταμπέλα, είμαστε προοδευτικοί άνθρωποι θέλουμε να βγει η Ελλάδα από τη συντήρηση, να πάει μπροστά, να βαδίσει γοργά στην πρόοδο, αλλά ξέρεις τι συμβαίνει και επίτρεψε μου, της έχουμε βρωμίσει λίγο τις λέξεις στην Ελλάδα, κατάλαβες; Δηλαδή τι σημαίνει σήμερα η λέξη φιλελεύθερος, τι σημαίνει η λέξη αριστερός, είναι λέξεις που έχουν αποκτήσει πολύ λάθος περιεχόμενο σε κάποιες περιπτώσεις γι' αυτό εμείς δεν θέλω να πούμε τέτοια κουβέντα, φεύγουμε λίγο πιο μπροστά. Ο κόσμος αυτή τη στιγμή έχει ανάγκη να λύσει κάποια προβλήματα. Να λύσει Τα προβλήματα. Δεν έχει ανάγκη ένα χάρτη μπροστά του και να παίζει με τις πινέζες, αυτός είναι λίγο πιο δεξιός, αυτός είναι λίγο πιο αριστερός.

Ναι, όμως μελλοντικώς σ' αυτά που έχουμε υποχρέωση να κάνουμε ως Ελλάδα απέναντι στην Τρόικα και τα λοιπά, με την όποια της παρουσία εδώ, είναι μια προσαρμογή σε πράγματα που δεν κάναμε τα τελευταία 20 χρόνια, που ήταν και τα καλά τα χρόνια, που ήμασταν στην παχιά αγελάδα ας πούμε. Είσαι σύμφωνος μ' αυτά, δηλαδή αξιολογήσεις στο Δημόσιο και μια σειρά μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν, πολύ σοβαρών;

Εγώ δεν είμαι της άποψης ότι αυτό που προέχει είναι να ρυθμίσουμε το ΦΠΑ στις κομμώτριες και να αφήσουμε τις πολυεθνικές επί παραδείγματι, τους πολυεθνικούς κολοσσούς να φοροδιαφεύγουν, πράγμα που συμβαίνει σ' όλη την Ευρώπη. Πιστεύω λοιπόν ότι έχουμε χρέος να ρυθμίσουμε τα δικά μας πράγματα, όχι αυτά που λέει η Τρόικα, όχι αυτά που λένε κάποιοι επισκέπτες καθηγητές στην Ελλάδα, με τους οποίους θα το πω ευθέως δεν έχω καλή σχέση, γιατί θεωρώ ότι δεν γνωρίζουν την Ελλάδα, άρα πολλά απ' αυτά τα οποία λένε, είναι εκτός πραγματικότητας. Ότι εμείς όμως θα μεταρρυθμίσουμε αυτή την κοινωνία, ότι εμείς θα κάνουμε αυτή την κοινωνία δυνατή ώστε να μην μεταναστεύουν τα παιδιά μας αυτό με απασχολεί αυτή τη στιγμή. Εμένα μ' ενδιαφέρει λοιπόν να συνεννοηθούμε, ήδη το Ποτάμι δουλεύει ένα εθνικό σχέδιο δράσης, με εννιά επιτροπές που μετέχουν κορυφαίοι επιστήμονες, αλλά κι εργάτες από την Αθήνα, από την Κομοτηνή, την Λάρισα και από το εξωτερικό, άνθρωποι δηλαδή που ξέρουν. Όταν λέω από το εξωτερικό εννοώ επιστήμονες που έχουν φύγει έξω, άνθρωποι που δουλεύουν έξω, Έλληνες, κι έχουν πάρει τα παραδείγματα της Ευρώπης, τα παραδείγματα της Αμερικής. Ήδη λοιπόν δουλεύουμε ένα πρόγραμμα, ένα εθνικό σχέδιο δράσης, και νομίζω ότι μετά τις Ευρωεκλογές θα είμαστε σε θέση να το θέσουμε στον ελληνικό λαό και να πούμε έτσι θ' αλλάξει η χώρα μας. Αυτό είναι το χρέος μας.

Ναι αλλά γιατί με εσένα Σταύρο κι όλους τους συνεργάτες σου από το Ποτάμι κι όχι με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θέλει ν' αλλάξει - κι εκείνος νέος άνθρωπος, κι εκείνος άνετος, χαλαρός όπως εσύ, που έρχεσαι από τη δημοσιογραφία επιτυχημένος...

Δεν είναι θέμα στυλ, αλλά θα με βοηθούσε Άρη, να μου έλεγες τι θέλει ν αλλάξει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί εγώ δεν το έχω καταλάβει.

Τα πάντα Σταύρο, θέλει ν' αλλάξει τα πάντα, αυτό μας λέει.

Όχι , όχι . Όλοι θέλουμε ν' αλλάξουμε τα πάντα κι όλοι θέλουμε να είμαστε ...

Kαι όλοι οι άνθρωποι θυμίζω στον Γιώργο Παπανδρέου του λέγανε άλλαξε τα όλα το 2004 αν θυμάσαι και τρέχαμε στις ψηφοφορίες άρσης βαρών και τα λοιπά.

Ναι, αυτές οι γενικολογίες μας μαράνανε και μας έφεραν ως εδώ. Τι εννοώ. Ότι είναι θλιβερό και δεν θα υπεκφύγω του ερωτήματος σας, είναι θλιβερό ότι κάποιοι άνθρωποι στο ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να τ' αλλάξουν όλα, χωρίς ν' αλλάξει τίποτα. Δηλαδή ακούω κάποιους ανθρώπους που λένε μα αύριο θα 'ρθούμε στην κυβέρνηση θα πατήσουμε ένα κουμπί και θα βρεθούμε αυτομάτως και με λεφτά, και με αυξήσεις, επιστρέφοντας στο 2010, με μια ημερομηνία ορόσημο – του παρελθόντος. Πώς θα συμβεί αυτό; Τώρα πια ο Έλληνας έχει καταλάβει πως παίζεται το παιχνίδι, από το παλιό πολιτικό σύστημα ότι τον δάνειζε τον έπνιγε μέχρι το λαιμό και τώρα του λέει κάνε λιτότητα μέχρι να τα βγάλεις πέρα. Πώς λοιπόν, θα επιστρέψουμε στο παρελθόν; Εγώ θα ήθελα, πραγματικά θα ήθελα, να μας πουν κάποιες συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν σ’ αυτή τη χώρα. Εκεί θα πρέπει να γίνει η κουβέντα. Δεν μπορείς να λες απλώς «θα επιστρέψω» στην καλή ζωή, ή δεν μπορείς να λες το άλλο το παλαιοχριστιανικό, ότι «άσε, και στη δευτέρα πολιτική παρουσία θα είναι όλα καλά». Μα δεν θέλει ο κόσμος αυτό, ο κόσμος θέλει σήμερα να βελτιώσει τη ζωή του. Εμείς λοιπόν θα καταθέσουμε μία πρόταση για το σήμερα. Γι’ αυτό που πρέπει να αλλάξουμε σήμερα στη χώρα, αύριο στη χώρα, ρεαλιστικά και επαναστατικά. Γιατί αυτή η χώρα, αυτή τη στιγμή, χρειάζεται μία ρεαλιστική επανάσταση αν θες έναν τίτλο. Δηλαδή, τι εννοώ: ότι δεν πρέπει να κάνουμε άλματα στο κενό, να διακινδυνεύσουμε τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρέπει να διακινδυνεύσουμε τη θέση μας στις μεγάλες, δυνατές χώρες του κόσμου – γιατί ακόμη εκεί είμαστε, δεν είμαστε παρίες του κόσμου. Αλά από την άλλη, αυτά πρέπει να γίνουν σήμερα, πρέπει να γίνουν αύριο, δεν μπορούν να γίνουν μετά.

Τελευταία ερώτηση για Ευρώπη έρχεται από τον Χρήστο μέσω twitter: θα υποστηρίξει το Ποτάμι κάποιον υποψήφιο για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Ας πούμε, θα επικοινωνήσετε με τον Γιούνκερ;

Έχουμε επαφή. Αλλά έχουμε ένα μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί. Αυτή τη στιγμή, θα σου πω κάτι σημαντικό, νομίζω είναι πολύ σημαντικό. Οι ψήφοι που θα μπορεί να δώσει το Ποτάμι, δηλαδή αν όλα πάνε καλά και βγάλει ευρωβουλευτές, μπορεί να είναι στο κρίσιμο σημείο που θα καθορίσουν ποιος θα είναι πρόεδρος της Επιτροπής. Υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια, δηλαδή, τι εννοώ, σχηματικά το λέω, έχουν πει οι εκατό «ψηφίζουμε αυτόν» και οι εκατό έχουν πει «ψηφίζουμε τον άλλον». Είμαστε περίπου, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, εκλογολόγων, στατιστικολόγων, δημοσκόπων, είμαστε σε ένα σημείο ισορροπίας των δύο μεγάλων υποψηφίων. Εκεί λοιπόν, οι ψήφοι που θα έρθουν από την Ελλάδα, οι δικοί μας τρεις ψήφοι ή κάποιων άλλων, μπορούν να καθορίσουνε σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό το μέλλον της Ευρώπης. Άρα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί και πρέπει την κρίσιμη στιγμή, και θα το κάνουμε εμείς, να αποφασίσουμε ποιο είναι το συμφέρον της Ευρώπης, και ποιο είναι το συμφέρον βέβαια του Έλληνα πολίτη.

Επειδή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα πάμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας από δω και μετά, θα ζήσουμε και αυτό, οφείλουν νομίζεις τα κόμματα εκ των προτέρων να λένε προ των εκλογών με ποιον θα συνεργαστούν μετεκλογικά ή να καθορίζεται αυτό αμέσως μετά;

Όχι βέβαια. Αυτό που οφείλουν τα κόμματα, και δεν το κάνουν, είναι να λένε τα σημεία συγκεκριμένα που τους ενώνουν και που τους χωρίζουν. Δηλαδή, εγώ είπα από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη στιγμή που μπήκα, ότι η Ελλάδα δεν θα σωθεί από το 25% δεξιά ή το 25% αριστερά. Αυτό το παραμύθι πρέπει να τελειώσει. Πρέπει να πειστούν τα κόμματα, τα κόμματα υποτίθεται εξουσίας, ότι τη λύση στην Ελλάδα θα δώσουν οι συνεργασίες. Αυτό έχει συμβεί σε όλες τις χώρες που έχουν περάσει από κρίση σε ανάπτυξη. Εάν λοιπόν μιλάμε για την πραγματικότητα, η Ελλάδα για να βγει από αυτό το πράγμα, για να υπάρξει μία καινούρια Ελλάδα, πρέπει να υπάρξει μία Ελλάδα συνεργασιών. Γι’ αυτό σου λέω ότι πρέπει προεκλογικά να αναπτυχθεί ένας διάλογος ανάμεσα στα κόμματα, όχι πώς θα μοιράσουν τις θέσεις, όχι ποιους θα κάνουν Υπουργούς...

..αλλά να ξέρει η κοινωνία τι ψηφίζει, να ξέρει εκ των προτέρων η κοινωνία τι ψηφίζει.

Μπράβο, να ξέρει απολύτως τι ψηφίζει. Να λέει λοιπόν «ο Θεοδωράκης προτείνει αυτό, ο Τσίπρας προτείνει το άλλο», όχι γενικόλογα, γιατί όλοι με την ελευθερία είμαστε, όλοι με τη δημοκρατία είμαστε, όλοι με την ανάπτυξη είμαστε.

ΔΟΛ, Πήγασος, MEGA, είσαι λέει δημιούργημα είτε του Σταύρου Ψυχάρη, είτε των Μπομπολαίων και του MEGA.

Τι θέλεις να σου απαντήσω σ’ αυτό. Δηλαδή, ο κάθε άνθρωπος είναι δημιούργημα του εαυτού του. Η ζωή μου η δημοσιογραφική αποδεικνύει αν έχω εκτεθεί και ποιον έχω υπηρετήσει. Έχω δουλέψει από τον 902 Αριστερά στα FM, μέχρι την Ελευθεροτυπία

Ξεχνάς την Πρώτη, μην την ξεχνάς την Πρώτη που είναι και μια πολύ σοβαρή προσπάθεια αριστερής εφημερίδας…

Για πολλά χρόνια που με έβριζαν κάποιοι δεξιοί, θυμόντουσαν ότι ήμουνα ο άνθρωπος, ο ρεπόρτερ στην εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος που έκανα τις αποκαλύψεις κτλ για το αστικό σύστημα…

Λένε ότι βρέθηκες κοντά στο Σημιτέικο όμως, ότι βρέθηκες κοντά στον Σημίτη εκείνη την περίοδο προ του 2000…λένε ότι βρέθηκες κοντά στον Σημίτη εκείνη την περίοδο προ του 2000.

Βρέθηκα πολύ κοντά στον Σημίτη, όπως βρέθηκα και πολύ κοντά στον Τσίπρα, τους πήρα συνέντευξη. Πώς τους έπαιρνα συνέντευξη, από μακριά; Έχω πάρει συνεντεύξεις από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και μάλιστα, αν τα βάλεις κάτω και τα μετρήσεις, έχω πάρει πιο πολλές συνεντεύξεις από τον Τσίπρα, από ότι με τον Σημίτη. Αυτή τη φωτογραφία που διακινούν, τα ξέρεις εσύ αυτά τώρα, είναι του 1999. Η τελευταία φωτογραφία μου με το Σημίτη είναι πριν 15 χρόνια. Αν πριν από 15 χρόνια σχεδίαζα με τον Σημίτη να αλλάξω την Ελλάδα το 2014, ας διαβάσουμε κανένα άλλο μυθιστόρημα.

Έχετε μία εικόνα ως Ποτάμι, ανθρώπων που είναι χαλαροί, άνετοι, με το σακίδιό σου εσύ, κάνεις την περπατησιά σου, και πολύ καλά και επιτυχημένα όλα αυτά τα χρόνια και ως άνθρωπος και ως επαγγελματίας.

Άρη, από τότε που με ξέρεις έχω ένα σακίδιο στην πλάτη, δεν είναι κόλπο.

Σύμφωνοι, εγώ όμως θέλω να ρωτήσω το εξής, αυτού του ανθρώπου που είτε του αρέσει είτε είναι υποχρεωμένος να φοράει γραβάτα, τον θέλετε, τον δέχεστε;

Μα τι, εμείς θα επιβάλουμε πώς θα συμπεριφέρεται, πώς θα νιώθει άνετα ο κόσμος; Έχω υπάρξει και με κοστούμι.

Λένε κάποιοι ότι είναι εικόνα αυτό το πράγμα, ότι φτιάχνει εικόνα ο Σταύρος.

Απλώς λέω ότι είμαστε στο 2014 και πρέπει να απελευθερωθούμε από κάποια στερεότυπα, αλλά όχι να πάμε σε κάποια άλλα στερεότυπα. Δηλαδή δεν θέλω να πούμε ξαφνικά ότι η επίσημη στολή του πολιτικού είναι το μπλουζάκι με το μπουφάν, ο καθένας όπως αισθάνεται ελεύθερος.

Εγώ πήγα στο Ευρωκοινοβούλιο, δεν ξέρω αν είδες τις φωτογραφίες, φορούσα το σακάκι μου και φορούσα μία μπλούζα, γιατί προκαλεί περιέργεια αυτό το πράγμα; Έχει αλλάξει πια λίγο ο κόσμος και μιλούσα με ανθρώπους που φορούσαν γραβάτα, ο σεβασμός όμως δεν είχε σχέση με το τί φορούσα εγώ και τι φορούσε αυτός, τον σεβόμουνα και με σεβότανε.

Τον πολιτικό ποιος φορέας τον παράγει, Σταύρο;

Η κοινωνία τον παράγει. Η κοινωνία μπορεί τον παράγει. Μα να σου πω κάτι, ας πούμε ότι είχαν καθίσει πέντε άνθρωποι και είχαν πει, «να κάνουμε τον Θεοδωράκη». Πρώτον ο Θεοδωράκης δεν είναι για πούλημα και το ξέρεις πολλά χρόνια. Αλλά ας το θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι κάποια στιγμή δέχθηκε έτσι. Ποιος δημιουργεί το ρεύμα; Εγώ μόλις βγήκα, οι άνθρωποι που μέχρι χθες δούλευα μαζί, με πολεμούσαν. Με πολέμησαν, δεν θέλω να το πω με υπερβολή, πάντως τα περισσότερα μέσα είχαν μία επιφυλακτική ή μια πολεμική στάση απέναντί μου. Ο κόσμος έδωσε έναν αέρα σε αυτό το πράγμα. Γιατί ένιωσε μία συγγένεια σε αυτό το πράγμα. Ένιωσε δηλαδή ότι επιτέλους κάτι καινούργιο. Και να σου πω ποιο είναι το σημαντικότερο σημείο στις δημοσκοπήσεις, Άρη; Το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι το δεκάρι που παίρνει το Ποτάμι. Το σημαντικότερο στοιχείο αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις είναι ότι η πλειοψηφία του κόσμου είναι θετική προς το Ποτάμι και προς το πρόσωπό μου. Δηλαδή λένε καλά έκανε και το έκανε το Ποτάμι. Μπορεί να μην το ψηφίσουμε, αλλά σπάει λίγο το απόστημα της παλιάς πολιτικής, αλλάζουν λίγο τα πράγματα, φοβούνται λίγο τα παλιά κόμματα που έχουν ταυτίσει το δημόσιο συμφέρον με το δικό τους συμφέρον, γιατί αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας μας, Άρη, σήμερα. Ότι τα παλιά κόμματα, όλα τα κόμματα, και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μη με ρωτήσεις στο λέω, έχουν ταυτίσει το δημόσιο συμφέρον με το κομματικό τους συμφέρον, το συμφέρον των Ελλήνων με το συμφέρον των κομματικών τους στελεχών. Εμείς λοιπόν που δεν έχουμε ούτε στελέχη να θρέψουμε, ούτε κόμμα να υπηρετήσουμε, με την έννοια των εξόδων, των γραφείων, των ανθρώπων, των επαγγελματικών στελεχών, λέμε ότι αυτό πρέπει να σπάσει, και ο κόσμος, νομίζω, ανεξαρτήτως αν θα με ψηφίσει τελικά, λέει, επιτέλους κάποιος πάει κόντρα στο κομματικό κατεστημένο.

Καλή επιτυχία σου εύχομαι Σταύρο, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

Ακούστε το πρώτο μέρος εδώ και το δεύτερο εδώ