Copy the snippet below and paste it in between the tags of the pages(s) you'd like to track, right after the global site tag.
18 Φεβρουαρίου, 2019

Ψήφισε ή Σώπασε!

Νίκος Νυφούδης

Η αποχή λειτουργεί ως «τιμωρητική» ψήφος… Σωστά, αλλά για ποιόν;

Παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την καμπάνια του έντονα πολιτικοποιημένου Ελληνοαμερικανού σχεδιαστή Τζον Βαρβάτος, “Go Vote”, με την οποία στόχευε να παρακινήσει τους Αμερικανούς να ψηφίσουν στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ. Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα από τα πολλά, καθώς παγκοσμίως πλέον δημιουργούνται ανάλογες δράσεις με σκοπό να πεισθούν ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας να αφήσουν τον καναπέ, τα καφέ, τα εστιατόρια και την εξοχή και να κατευθυνθούν προς τα εκλογικά κέντρα.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα είναι μια χώρα που διαχρονικά χαρακτηρίζoνταν από υψηλά ποσοστά συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες, ακόμα και σε αυτές που συνήθως παρουσιάζουν μειωμένο εκλογικό ενδιαφέρον, όπως είναι αυτές των Ευρωεκλογών. Τα όποια ποσοστά αποχής συνήθως σχετίζονταν με προσωπικούς λόγους (κόστος μετακίνησης, λόγοι υγείας κλπ) παρά σε μια συνειδητή επιλογή με πολιτικό περιεχόμενο. Ή τουλάχιστόν αυτό ίσχυε μέχρι και τις εκλογές του 2010, όταν για πρώτη φορά η αποχή -η οποία αυξήθηκε αισθητά- φάνηκε να μετουσιώνει ως επιλογή την γενικότερη δυσαρέσκεια των εκλογέων απέναντι στο πολιτικό σύστημα της χώρας.

Όσον αφορά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, και πιο συγκεκριμένα τις δημοτικές, μεταξύ των ετών 1998-2006 η αποχή κυμαίνονταν σε ποσοστά της τάξης του 29% περίπου, όταν στις εκλογές του 2010 και 2014 το ποσοστό αποχής εκτινάχθηκε στο 40%. Πιο ανησυχητικό όμως ακόμα και από το ίδιο το ποσοστό της αποχής, είναι το γεγονός ότι περίπου 6 από τους 10 ψηφοφόρους που επιλέγουν να απέχουν από την εκλογική διαδικασία, δηλώνουν πλέον ότι η αποχή γι’ αυτούς είναι επιλογή με την οποία εκφράζουν την συνολική αποστροφή τους προς το πολιτικό σύστημα της χώρας.

Τί γίνεται όμως με την δημοκρατική αντιπροσώπευση των πολιτών, και ποιο είναι το αποτέλεσμα της αποχής στην πραγματική νομιμοποίηση των ελεγχθέντων; Καθώς στο δημοκρατικό πολίτευμα η διενέργεια των εκλογών και η συμμετοχή των πολιτών σε αυτές αποτελεί την πιο σημαντική του λειτουργία, το μειωμένο ενδιαφέρον συμμετοχής καταδεικνύει μια ευρύτερη τάση απογοήτευσης. Μάλιστα, αν θεωρήσουμε ότι η έννοια της δημοκρατίας ταυτίζεται με την έννοια της «εξουσίας που πηγάζει από το λαό», τότε η μειωμένη συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές δημιουργεί κυβερνήσεις/δημοτικές ή περιφερειακές αρχές «μειοψηφίας» με μειωμένη δημοκρατική νομιμοποίηση.

Το ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό εκλογικής αποχής, επομένως, νοείται από μια μεγάλη μερίδα των πολιτών ως έκφραση διαμαρτυρίας, ως μια «τιμωρητική» ψήφο που πρέπει να λειτουργεί ως ένα πολύ ηχηρό μήνυμα αδιαφορίας για το πολιτικό σύστημα συνολικά. Λειτουργεί όμως έτσι;

Στο δήμο Θεσσαλονίκης η συμμετοχή των πολιτών στις δημοτικές εκλογές από το 62% του 2006, μειώθηκε στο 54% το 2010, για να κυμανθεί στο 56% το 2014. Σε απόλυτους αριθμούς για το 2014, από τους 246.885 εγγεγραμμένους, ψήφισαν περίπου 140.000 δημότες. Τα νούμερα αυτά όμως δεν λένε όλη την αλήθεια, καθώς θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ακόμα ένα νούμερο· αυτό, του συνολικού μόνιμου πληθυσμού. Όταν, λοιπόν, σύμφωνα με την τελευταία πληθυσμιακή απογραφή ο δήμος Θεσσαλονίκης έχει 352.182 μόνιμο πληθυσμό, οι πολίτες που τελικά συμμετείχαν στην επιλογή της δημοτικής αρχής της πόλης, ήταν μόλις το 39%! Με άλλα λόγια, συνυπολογίζοντας την αποχή και το γεγονός ότι πολλοί κάτοικοι διατηρούν τα εκλογικά τους δικαιώματα σε άλλους δήμους, μόνο 4 από τους 10 Θεσσαλονικείς είχαν τελικά λόγο στην επιλογή του Δημάρχου της πόλης.

Τα μεγάλα ποσοστά αποχής επομένως, θα πρέπει να τα αντιλαμβανόμαστε ως μια λανθάνουσα κατάσταση η οποία εντείνει το έλλειμμα εκπροσώπησης των πολιτών, ως μια κατάσταση η οποία μας απομακρύνει από την διαδικασία λήψης των αποφάσεων που σχετίζονται άμεσα με την ποιότητα της καθημερινής μας διαβίωσης. Η συνειδητοποίηση επομένως του γεγονότος ότι δεν δημιουργούνται οι ενδεδειγμένες λύσεις στα καθημερινά προβλήματά μας, δεν θα πρέπει να μας δημιουργεί μειωμένες προσδοκίες και να βαθύνει την αδιαφορία μας προς την εκλογική διαδικασία. Αντιθέτως. Θα πρέπει να μας κινητοποιεί ακόμα περισσότερο, και να μας δίνει ισχυρότερα κίνητρα συμμετοχής στα κοινά, συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες. Αν λάβουμε υπόψη μας μάλιστα και το προφίλ των πολιτών που απέχουν: νέοι, ηλικίας 25-34 ετών, που απογοητευμένοι από το πολιτικό σκηνικό αποφασίζουν να απέχουν, αντιλαμβανόμαστε ότι οι συνέπειες της μη συμμετοχής είναι πολλαπλάσιες. Γι’ αυτό και θα πρέπει να είναι συντεταγμένη πια η προσπάθειά μας να κινητοποιηθούν οι νέοι και να ψηφίσουν. Γιατί η αποχή εν τέλει ευνοεί τη στασιμότητα, το εγκατεστημένο σύστημα, τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και πόσα άλλα, που θα μπορούσαν να ανατρέψουν οι νέοι αν συμμετείχαν μαζικά στις εκλογές.

Τα πράγματα είναι απλά. Η μαζική συμμετοχή ευνοεί την αλλαγή. Η συμμετοχή μιας κρίσιμης μάζας ανθρώπων μπορεί -ίσως όχι πάντα- να οδηγήσει στην επιλογή των άξιων, των ικανών, των άριστων και χρήσιμων ανθρώπων. Άλλη επιλογή, λοιπόν, δεν έχουμε. Στις εκλογές του Μάιου φέρνουμε τα εκλογικά μας δικαιώματα στον Δήμο της μόνιμης κατοικίας μας και στη συνέχεια συμμετέχουμε ενεργά, και αποφασίζουμε εμείς μέσω της ψήφου μας για τη δική μας μοίρα. Αλλιώς, ας πάψουμε να διαμαρτυρόμαστε.

Ψήφισε ή σώπασε, λοιπόν!

* Ο Νίκος Νυφούδης είναι στέλεχος ΜΕ.ΣΥ.Α, υπεύθυνος του τομέα Εξαγωγών και Γραμματέας Β' Θεσσαλονίκης

Πηγή: grtimes.gr

Σχετικά

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com