11 Ιανουαρίου, 2015

Οι πρόσφυγες: εκλογική εκμετάλλευση ή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

της Χλόης Βλασσοπούλου Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτεί οι μετανάστες-πρόσφυγες να μην αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα εκλογικών αντιπαραθέσεων

Γράφει η Χλόη Βλασσοπούλου

Σαφή παραποίηση του πνεύματος όπως και του περιεχομένου της Συνθήκης της Γενεύης αποτελεί η ερμηνεία που διατυπώνει η Τασία Χριστοδουλοπούλου (Υπεύθυνη του Τμήματος Δικαιωμάτων, μέλος ΚΕ και υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ) λέγοντας πως σύμφωνα με αυτή την συνθήκη «πρέπει σε όλα τα σύνορα να υπάρχει ένας ανοικτός δρόμος για να μπαίνουν οι πρόσφυγες και να ζητάνε πολιτικό άσυλο».

Κανένα από τα άρθρα της Συνθήκης της Γενεύης του 1951 (και του Πρωτοκόλλου του 1967) δεν θεσμοθετεί τέτοια υποχρέωση για τα υπογράψαντα κράτη. Αυτό που ορίζεται με αυτή την σύμβαση είναι το δικαίωμα χορήγησης ασύλου σε κάθε άτομο που βρίσκεται εκτός της χώρας καταγωγής του ή του τόπου κατοικίας του και έχει δικαιολογημένο φόβο δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ορισμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω πολιτικών πεποιθήσεων. Με άλλα λόγια, οι συντάκτες της Σύμβασης δεν ορίζουν το πως (νόμιμα ή παράνομα) ένα άτομο διασχίσει τα σύνορα καταγωγής ή κατοικίας του.

Η τάση υπερπροστασίας των μεταναστών-προσφύγων από μεριάς του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και η ξενοφοβική και απλουστευτική κατηγοριοποίηση του αρχηγού της ΝΔ όταν χρησιμοποιεί τον όρο «λαθρομετανάστες» δεν αποτελούν τίποτα άλλο από την εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου για εκλογική σκοπιμότητα. Αντί να αναλώνονται σε τέτοιου είδους μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις θα έπρεπε από καιρό τα κόμματα αυτά να έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους στο Ευρωκοινοβούλιο ώστε να ζητήσου την επαναδιαπράγματευση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής και συγκεκριμένα του απαράδεκτου κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ που μεταφέρει στις χώρες εισόδου των μεταναστών (όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία) το βάρος της διαχείρισης του μεταναστευτικού ρεύματος προς την Ευρώπη.

Ο αποκλεισμός των μεταναστών στην χώρα εισόδου τους στην Ε.Ε. καθιστά την μεταχείριση τους ιδιαίτερα δύσκολη, τόσο από διοικητικής πλευράς (αδυναμία αποτελεσματικής και γρήγορης εξέτασης των αιτήσεων ασύλου) όσο και από ανθρωπιστικής πλευράς (εξαθλιωμένες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών). Tο μεταναστευτικό ζήτημα είναι ευρωπαϊκό ζήτημα και πρέπει όλα τα κράτη μέλη να συμμετέχουν στην αντιμετώπισή του. O κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ παραβιάζει επίσης την αρχή της Σύμβασης της Γενεύης σύμφωνα με την οποία εξασφαλίζεται στους πρόσφυγες το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα τη χώρα στην οποία θέλουν να υποβάλουν αίτηση ασύλου.

Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτεί οι μετανάστες-πρόσφυγες να μην αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα εκλογικών αντιπαραθέσεων αλλά σαν υποκείμενα που αξίζουν προστασίας και μιας καλύτερης ζωής σε άλλες χώρες όπως η Σύμβαση της Γενεύης το ορίζει.

*Η Χλόη Βλασσοπούλου είναι υπεύθυνη του τομέα Κλιματικής Αλλαγής (Υποδομών και Μεταφορών)

11 Ιανουαρίου 2015