13 Μαΐου, 2014

Το Ποτάμι στην Καστέλλα

Ποτάμι

Μιλώντας σε ένα από τα ωραιότερα σημεία του Πειραιά, στην Καστέλλα, ο Σταύρος Θεοδωράκης απαντώντας σε ερωτήσεις πολιτών, αναφέρθηκε στην ανεργία των νέων και στο ζήτημα του διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους.

Δείτε εδώ απόσπασμα της συζήτησης:

Συγκεκριμένα για την ανεργία είπε: “Οι Σέρρες έχουν μια σχολή ΤΕΦΑΑ, είναι η δεύτερη αγροτική περιοχή της χώρας και δεν έχει αγροτικό πανεπιστήμιο, δεν έχει αγροτική σχολή και η αγροτική σχολή είναι στην Ιερά οδό. Αυτό αν το πεις, πως η αγροτική σχολή, η γεωργική σχολή είναι στην Ιερά οδό – το είχα πει εγώ σε κάτι ξένους δημοσιογράφους και γελούσαν, νόμιζαν ότι έκανα πλάκα. Το ότι η σχολή για τα μαρούλια, τα αμπέλια, τα δέντρα, είναι στην Ιερά οδό και δεν είναι στη Λάρισα ή τις Σέρρες, αυτό δείχνει το μέγεθος της ανοησίας του πολιτικού συστήματος της χώρας. Καιδεν είναι μόνο αυτό, να σας πω διάφορα τραγελαφικά.

Υποτίθεται πως το προϊόν μας είναι η ελιά. Μιλούσα με κάποιους ανθρώπους στην Κρήτη για την ελιά, τους λέω γιατί δεν καλυτερεύετε την ποιότητα και μου λέει μίλα με τον επιστήμονα και ήταν ένας επιστήμονας από τη Γαλλία. Η Ελλάδα δεν έχει μια σχολή που να ασχολείται με την ελιά. Το φαντάζεστε αυτό; Αυτό οδηγεί στην ανεργία. Δεν υπάρχει ένας σχεδιασμός να συνδέσει τα πανεπιστήμια με την παραγωγή. Να συνδέσει τις ανάγκες μιας πόλης με το πανεπιστήμιο. Γιατί αυτό θα έδινε τη δυνατότητα και να ενισχυθεί η παραγωγή σε μια περιφέρεια και να υπάρξει μια εξέλιξη της παραγωγής με βάση την πανεπιστημιακή γνώση. Πρέπει να επανασχεδιάσουμε τα πανεπιστήμια μας με βάση αυτή την αρχή”.

Σε ερώτηση για την φοροδιαφυγή ο Σταύρος Θεοδωράκης σημείωσε: “Σε δύο μέρες θα δώσουμε στη δημοσιότητα ένα πλήρες κείμενο για το κυνήγι της φοροδιαφυγής, μια επεξεργασμένη πρόταση. Δεν είναι εύκολη υπόθεση η πάταξη της φοροδιαφυγής, υπάρχει όμως ένας άξονας που θα έπρεπε να έχει τηρηθεί και δεν έχει τηρηθεί. Να ελέγξουμε τις κινήσεις τους χρήματος. Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, η φοροδιαφυγή είναι φανερή από τα εμβάσματα που έφυγαν σε μια τριετία στο εξωτερικό. Είναι φανερή από τα στοιχεία που κατά καιρούς παίρνουμε από το τράπεζες του εξωτερικού, λίστα Λαγκάρντ κλπ, και είναι ντροπή για τις οικονομικές υπηρεσίες της χώρας ότι μπορούν να βρουν αμέσως αυτόν που φοροδιαφεύγει στο περίπτερο, αν και ούτε αυτόν μπορούν να τον βρουν, και μετά από τόσα χρόνια δεν έχουν δώσει καμία απάντηση για τα ποσά από τη λίστα Λαγκάρντ. Δεν έχει γίνει μια έρευνα ουσιαστική για τα 50.000 εμβάσματα που φύγανε με την κρίση. Άρα για εμάς το πρωτεύον είναι το χρήμα που κυκλοφορεί να ελέγχεται. Και θα πρέπει να είναι πιο αυστηρό το κράτος σε αυτές τις κατηγορίες φοροδιαφυγής και όχι να κυνηγά τον μισθωτό που έχει κάνει ένα λάθος στη δήλωσή του. Οι άνθρωποι που δεν έχουν εισοδήματα πέραν του μισθού και της σύνταξης, είναι μία κατηγορία που δεν θα πρέπει να απασχολεί την εφορία. Δεν μπορεί η εφορία να ασχολείται να βεβαιώσει αν το 11.322 είναι 11.324… να σπαταλάει ένα ολόκληρο δυναμικό για αυτές τις δηλώσεις και να είναι στην ίδια μοίρα με τις δηλώσεις των εταιρειών, ανθρώπων που κάνουν επαγγέλματα που συνεισφέρουν πάρα πολύ στη φοροδιαφυγή.”

Για την πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε το Ποτάμι απάντησε: “Ακούω ανθρώπους που έχουν υπάρξει 15 χρόνια βουλευτές, 10 χρόνια υπουργοί και βγήκανε και είπανε “το παιδί με το σακίδιο θα κάνει τη δουλειά;”. Μα εσύ την έκανες τη δουλειά τόσα χρόνια; Βγαίνουν άνθρωποι που έχουν κατρακυλήσει τη χώρα στα χρέη, έχουν συνυπάρξει στα υπουργικά συμβούλια με αυτούς που κλέβανε τον Έλληνα, ανερυθρίαστα και έχουν τόλμη και λένε μα εγώ έχω το know – how, θα έρθουν καινούριοι; Ναι λοιπόν, θα έρθουν καινούριοι.”

Για τις σχέσεις Εκκλησίας -Κράτους που ρωτήθηκε, απάντησε : “Πιστεύουμε στον χωρισμό κράτους – εκκλησίας. Οι κρατικές υποθέσεις δεν έχουν σχέση με θρησκευτικές υποθέσεις. ο κόσμος, έχει βέβαια δικαίωμα στην πίστη και θέλει να νιώθει πως είναι σε μια χώρα που τον σέβονται αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει ένα συγκοινωνούν δοχείο που ενώνει την εκκλησία με την πολιτική και με το κράτος. Η πολιτική χρησιμοποιεί το μακρύ χέρι της εκκλησίας προς ίδιον όφελος. Δεν είναι τόσο αθώα αυτή η σχέση. Είναι μια σχέση ποτισμένη με ψήφους. Αυτή τη θέση την έχω πει στον Αρχιεπίσκοπο και είναι ξεκάθαρη.
Πρέπει να καταλάβουν κάποιοι μητροπολίτες πως η Ελλάδα δε είναι Ιράν και οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν είναι πολιτικοί ηγέτες, είναι ηγέτες του ποιμνίου τους. Ευτυχώς για τη χώρα στην κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Ιερώνυμος, που είναι πολύ σεμνός και μετρημένος άνθρωπος και έχει επαφή με την πραγματικότητα.”

Τέλος για τα υποβρύχια και τους εξοπλισμούς είπε:

”Τα όπλα που παίρναμε, γιατί θα ερχόντουσαν οι Τούρκοι στο Πασαλιμάνι – τα θυμάστε τα ρεπορτάζ των καναλιών – που έπρεπε να πάρουμε πολύ γρήγορα τα υποβρύχια. Τα υποβρύχια δεν πλέουν ακόμα αλλά οι μίζες δοθήκανε. Τα υποβρύχια τα πήραμε, τα όπλα αυτά λοιπόν – δεν ήταν όπλα άλλων, ήταν όπλα των Ευρωπαίων, τα δώσαμε στους Γάλλους, τα δώσαμε στους Γερμανούς, στους Αμερικανούς, εκεί υπήρχε μια πολύ μεγάλη ευθύνη. Σε ένα παιχνίδι εξοπλισμών, οι Ευρωπαίοι έδιναν αλόγιστα λεφτά και ένα μέρος του χρέους, δεν είναι πάρα πολύ μεγάλο αλλά είναι υπαρκτό έχει την ευθύνη και τη σφραγίδα των ξένων που μας πίεζαν να γίνουμε η πάνοπλη δύναμη του ΝΑΤΟ, λες και εμείς θα έπρεπε να διεξάγουμε τον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο”.

Διαβάστε την πλήρη απομαγητοφώνηση:

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εδώ είμαστε. Αυτό είναι που αποφασίσαμε να κάνουμε από την πρώτη στιγμή, δηλαδή να πηγαίνουμε στις γειτονιές χωρίς πολλά – πολλά και να συζητάμε με τον κόσμο για τα πράγματα που τον ενδιαφέρουν. Να προσπαθούμε να δίνουμε απαντήσεις και ξέρετε εδώ υπάρχει κάτι που κερδίζουμε. Ότι μέσα από αυτό το διάλογο αντιλαμβανόμαστε και ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος, ποια είναι η σκέψη του για την πολιτική σκηνή, για το “ΠΟΤΑΜΙ”, οι επιφυλάξεις του, οι καχυποψίες του.
Αυτό θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι τελευταία μέρα. Καλέσαμε και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς να το τολμήσουν, να βγουν στις γειτονιές να μιλάνε με τον κόσμο. Δεν έχει συμβεί και δεν νομίζω να συμβεί τις επόμενες ημέρες. Όπως τους καλέσαμε να κάνουμε και κάποιο debate στην τηλεόραση, να πούμε τα πράγματα και να περιορίσουμε έτσι και τις εκλογικές δαπάνες των μεγάλων κομμάτων. Δεν έχουμε απάντηση ούτε γι΄ αυτό. Είμαι στη διάθεσή σας, ακούω το ερώτημα και δίνω μια σύντομη απάντηση. Παρακαλώ.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ορμώμενος από τη δήλωση της κας Λεομπιλά προηγουμένως για το 37% της ανεργίας στον Πειραιά, η απορία μου είναι η εξής. Τι μπορεί να κάνει το “ΠΟΤΑΜΙ”, όχι μόνο το “ΠΟΤΑΜΙ” βέβαια αλλά και όλη η πολιτική σκηνή για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα. Είμαι απόφοιτος ΤΕΙ, αυτό δεν ενδιαφέρει πολύ κόσμο τώρα αλλά η πτυχιακή μου εργασία ήταν πάνω στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Ακόμα δεν έχω καταλάβει τι έγραψα και ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς συνέβαλα και εγώ σε αυτό. Παρατηρώ ότι στον Πειραιά η μόνη επιχειρηματικότητα, όχι ότι έχω κάτι με τους επιχειρηματίες αυτούς, είναι οι καφετέριες και τα κομμωτήρια.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λάθος κάνεις, τα σουβλατζίδικα και τα νυχάδικα. Στην Ελλάδα ανοίγουν κάθε μέρα, γιατί παρουσιάστηκε κάποια στιγμή από την κυβέρνηση ένα στοιχείο ότι έχουμε 200 καινούριες επιχειρήσεις κάθε μέρα, επειδή είπαν περίπου 300. Όντως κάθε μέρα κατά μέσο όρο το 2013 είχαμε 150 σουβλατζίδικα την ημέρα που άνοιγαν για να κλείσουν την επόμενη, γιατί μας λένε πως ανοίγουν, δεν μας λένε πόσα κλείνουν και 50 περίπου νυχάδικα κομμωτήρια. Αυτή είναι η νέα μόδα των 8 ευρώ κλπ. Και τατουάζ πολλά. Αυτό είναι περίπου μέχρι σήμερα η επιχειρηματικότητα που έχουμε καταφέρει να κάνουμε στην κρίση. Δεν είναι υπόθεση εύκολη η ανεργία και το «”ΠΟΤΑΜΙ” δεν έχει μαγικές συνταγές για τίποτε. Και όχι μόνο δεν έχει μαγικές συνταγές, δυσανασχετεί με αυτούς τους πολιτικούς αρχηγούς που λένε ότι είναι πάρα πολύ εύκολο να πας, να πατήσεις ένα κουμπί και ο κόσμος να αποκτήσει χρήματα. Δεν θέλουμε να το πούμε, μπορεί να ήμασταν και πιο πειστικοί να το πούμε εμείς. Δηλαδή θα μπορούσαμε να παρασύρουμε εύκολα τον κόσμο αλλά δεν μας αρέσει αυτό. Θέλουμε να λέμε κάποιες σταράτες κουβέντες. Για την ανεργία έχουμε προτείνει 2 – 3 πράγματα και θα σας τα πω γρήγορα. Το ένα είναι, έχουμε πει και πήγα στις Βρυξέλες και το είπα και στους πολιτικούς ηγέτες, εννοώ των μεγάλων ομάδων ότι η ανεργία των νέων στο νότο είναι μια ντροπή για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και μάλιστα είπα και ένα συγκεκριμένο επιχείρημα ότι θεωρώ ότι άνθρωποι που βγάζανε αυτούς τους πολιτικούς, που κάναμε σφάλματα πολλά στις επιλογές μας έχουμε μια ευθύνη για την κατάσταση των χωρών μας. Έχουμε οι Έλληνες μια ευθύνη για την κατάσταση σήμερα και όχι μόνο γι΄ αυτό και για τη φοροδιαφυγή και για μικρές λοβιτούρες κλπ. Έχουμε μια ευθύνη. Τους εξήγησα όμως ότι ο πιτσιρικάς που βγαίνει από το Λύκειο ή που βγαίνει από ένα Πανεπιστήμιο και μένει άνεργος και δεν έχει καμία προοπτική να δουλέψει στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία είναι αθώος του αίματος, δεν έχει καμία ευθύνη αυτός. Άρα η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει ότι αυτός ο άνεργος, είναι ο δικός της άνεργος και η πρότασή μας είναι πολύ συγκεκριμένα. Επαναφέραμε μια πρόταση που είχε κάνει παλιότερα και ο Μοσκοβισί ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας, ότι πρέπει να υπάρχει ένα Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανεργίας που να καλύπτει τους νέους ανέργους.
Αυτό είναι για να ελαφρύνει κάποιος τον πόνο του για δύο χρόνια που θα μπορεί να διαρκέσει αυτή η υπόθεση. Βέβαια η ανεργία δεν λύνεται με επιδόματα και δεν ελαφραίνει κάποιος την καρδιά του, απλώς όταν έρχεται ένα χαρτί μια φορά το μήνα να πηγαίνει να παίρνει ένα μισθό και να κάθεται. Τι πρέπει να γίνει; Δεν είναι δύσκολες οι λύσεις, είναι δύσκολες για τους πολιτικούς να σχεδιάσουν ένα συνολικό πρόγραμμα. Το ένα είναι ότι πρέπει να πάνε πιο δυνατά στην υπόθεση των εξαγωγών και της παραγωγής. Είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και είναι ίσως η σημαντικότερη λέξη που θα μπορούσε να πει ένας πολιτικός το τι μπορεί να κάνει με τις εξαγωγές. Εάν η Ελλάδα δεν ξαναρχίσει να παράγει και θα τα πούμε και στη συνέχεια αυτά, νομίζω ότι δεν θα έχει κανένα μέλλον σαν χώρα. Από εκεί και πέρα επειδή μου είπες για τα ΤΕΙ, πρέπει να σου πω ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη παρεξήγηση στη χώρα σε σχέση με τις ανώτατες σπουδές, η οποία είναι η εξής. Μέχρι σήμερα τα Πανεπιστήμια από το παλιό πολιτικό σύστημα, κυρίως από το ΠΑΣΟΚ και από τη Νέα Δημοκρατία, γιατί εγώ θέλω να είμαι δίκαιος. Υπάρχουν πράγματα που νιώθω ότι έχει πολύ μεγάλη ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ γι΄ αυτά που λέει σήμερα αλλά υπάρχουν και πράγματα που έχει το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και πρέπει να τους κρίνουμε πάρα πολύ αυστηρά και να είμαστε πάρα πολύ αυστηροί μαζί τους.
Ο Έλληνας πια δεν είναι στο άσπρο μαύρο, μπορεί και τα ξεχωρίζει και ξέρει πότε ο ένας έχει δίκιο και πότε ο άλλος έχει άδικο, το αισθάνεται μερικές φορές με το ένστικτό του. Έλεγα για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που τι κάνανε; Φυτεύανε Πανεπιστήμια και σχολές στη χώρα με βάση δύο κριτήρια. Πρώτον, ο κολλητός μας ο καθηγητής θέλει να φτιάξει μια έδρα, άρα του δίνουμε τη δυνατότητα να φτιάξει μια έδρα και ας μην ακολουθεί κανείς και ας μην πηγαίνει πουθενά και το δεύτερο είναι ότι ο δεύτερος κολλητός μας θέλει στην περιφέρειά του να έχει ένα μικρό Πανεπιστήμιο άρα του κάνουμε και αυτού ένα Πανεπιστήμιο. Και έτσι οι Σέρρες επί παραδείγματι έχει μια πολύ σπουδαία σχολή ΤΕΦΑΑ, είναι η δεύτερη αγροτική περιοχή της χώρας και δεν έχει αγροτικό Πανεπιστήμιο, δεν έχει αγροτική σχολή και η αγροτική σχολή είναι στην Ιερά Οδό.
Αυτό εάν το πεις, το έχω πει εγώ και γέλαγε, νόμιζε ότι έκανα εγώ πλάκα, ότι η αγροτική σχολή της Ελλάδας, η γεωργική σχολή της Ελλάδας, τα μαρούλια, τα αμπέλια, τα δέντρα είναι στην Ιερά Οδό και δεν είναι στη Λάρισα ή στις Σέρρες ή κάποιες τέλος πάντων σχολές, αυτό δείχνει το μέγεθος της ανοησίας του πολιτικού σχεδιασμού της χώρας.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Να σας πω διάφορα τραγελαφικά. Υποτίθεται το προϊόν μας είναι η ελιά, κάποια στιγμή, ασχολούμαι λίγο, μου αρέσει αυτό, μιλούσα και με κάποιους ανθρώπους στην Κρήτη για την ελιά κλπ. και μου λέγανε ναι θα το πούμε, τους λέω γιατί δεν καλυτερεύετε την ποιότητα, τι μπορείτε να κάνετε κλπ. όλα αυτά, θα τα πούμε και στις εξαγωγές και μου λέει ναι είμαι ο επιστήμονας που έχει έρθει από τη Γαλλία. Πάω στον άλλον, είναι ο επιστήμονας που έχει έρθει από τη Γαλλία, πάνω στον άλλον και τελικά συνειδητοποίησα ότι η Ελλάδα δεν έχει μια σχολή που να ασχολείται με την ελιά. Το φαντάζεστε αυτό το πράγμα; Αυτό οδηγεί στην ανεργία. Οδηγεί στην ανεργία ότι δεν υπάρχει ένας σχεδιασμός να συνδέσει τα Πανεπιστήμια με την παραγωγή, να συνδέσει τις ανάγκες μιας πόλης με το Πανεπιστήμιο γιατί αυτό θα έδινε τη δυνατότητα και στο να βελτιώσει, οι Σέρρες ας πούμε την παραγωγή της με τους επιστήμονες που βγαίνανε από εκεί και δεύτερον να υπάρχει μια εξέλιξη της παραγωγής με βάση την επιστημονική Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Πρέπει να επανασχεδιάσουμε τα Πανεπιστήμιά μας και πρέπει βέβαια να δώσουμε πολύ μεγάλο βάρος, όπως είπα και πριν, στο θέμα των εξαγωγών αλλά νομίζω ότι είναι ένα θέμα που ίσως σας ενδιαφέρει και θα το πούμε στη συνέχεια.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Επειδή εγώ είμαι άθεος ήθελα να ξέρω τι θα κάνετε για μας, όπως και πολλοί άλλοι.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω. Εμείς τολμηρά έχουμε πει από την πρώτη στιγμή ότι στην Ελλάδα έχουμε παρεξηγήσει κάποια πράγματα. Θα μου πεις τι δεν έχουμε παρεξηγήσει, μάλλον τα έχουμε παρεξηγήσει όλα. Έχουμε πει αν και ήταν λίγο τολμηρό να το πούμε από την πρώτη στιγμή που εμφανιστήκαμε ότι πιστεύουμε στο χωρισμό κράτους – εκκλησίας.
Πιστεύουμε ξεκάθαρα ότι οι κρατικές υποθέσεις δεν έχουν σχέση με θρησκευτικές υποθέσεις. Πιστεύουμε ότι ο κόσμος έχει δικαίωμα στην πίστη βέβαια, έχει δικαίωμα και θέλει να νιώθει ότι είναι σε μια χώρα που τον σέβονται αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το συγκοινωνούν δοχείο που ενώνει την εκκλησία με την πολιτική και με το κράτος. Αυτό το πρόβλημα είναι πάρα πολύ έντονο κατ’ εποχές γιατί η πολιτική χρησιμοποιεί το μακρύ χέρι της εκκλησίας προς ιδίον όφελος. Δεν είναι δηλαδή τόσο αθώα αυτή η σχέση, είναι μια σχέση πολύ – αν το θέλετε – ποτισμένη με ψήφους. Η άποψή μου είναι πολύ ξεκάθαρη, την έχω πει στον Αρχιεπίσκοπο και είναι ξεκάθαρη η θέση μου απέναντί του γιατί διατηρώ μια επαφή με τον Αρχιεπίσκοπο. Γιατί θέλω να πω και κάτι. Έχουμε φύγει πολύ από το Πάσχα αλλά εγώ παρ’ όλα αυτά θα το πω. Είχα πάει σε μια εκκλησία το Πάσχα όπου βγήκε ο παπάς στο τέλος και μας είπε ότι ως χριστιανοί πρέπει να είσαστε ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενάντια στους αλλόθρησκους, τους προτεστάντες κλπ. Με αυτό αφορμή είπα κάτι σε ένα κανάλι εκεί της περιοχής και βγήκε κάποιος Μητροπολίτης, δεν ξέρω ακριβώς τον τίτλο και είπε ότι πώς είναι δυνατόν κάποιοι να πολεμούν την εκκλησία και άρχισε και έκανε διάφορους χαρακτηρισμούς. Θέλω να το πω ξεκάθαρα. Πρέπει να καταλάβουν κάποιοι στην Ελλάδα, κάποιοι Μητροπολίτες ειδικά και μάλλον και στον Πειραιά, πρέπει να καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν είναι Ιράν και οι θρησκευτικοί ηγέτες είναι ηγέτες του ποιμνίου τους, δεν είναι πολιτικοί ηγέτες, δεν μπορεί να κάνουν πολιτικές δηλώσεις.
Ευτυχώς για τη χώρα στην κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Ιερώνυμος, που είναι πολύ σεμνός και μετρημένος άνθρωπος και έχει επαφή με την πραγματικότητα. Και πραγματικά νομίζω ότι είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να συνεννοηθεί κανείς ακόμη και στην υπόθεση του χωρισμού Κράτους – Εκκλησίας. Αλλά από τέτοια ζητήματα αρχών εμείς τα θέσαμε από την πρώτη στιγμή και θεωρούμε ότι είναι ένα από τα πράγματα που θα πρέπει να τεθούν στη συζήτηση αν και τα υπόλοιπα κόμματα τολμήσουν να ψελλίσουν μερικές λέξεις σε αυτή την υπόθεση. Γιατί κανένα κόμμα δεν θέλει να συζητάει κάποια πράγματα που θεωρεί ότι ταράζουν λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα της περιοχής.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα για κάποιον που φτιάχνει έναν καινούριο πολιτικό φορέα και αυτό που ζητάει και ο Έλληνας είναι…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι η γραφειοκρατία, να στο πω εγώ, θα σου πω μετά γιατί.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Όχι δεν ήθελα να πω αυτό. Ποια είναι η στάση μας, έχουμε υποστεί διάφορα πράγματα, ξαφνικά έχουμε γίνει οι κακοί, ο κακός λαός, αυτός που δεν τα καταφέρνει. Ίσως έχουμε και τη συνείδηση ότι υποφέρουμε διότι είμαστε ένοχοι.
Νομίζω ότι είναι δύο πράγματα. Ένα. Ποια είναι η στάση μας απέναντι στους ξένους, στους Ευρωπαίους και σε ρωτάω σαν πολιτικό άτομο. Έχουν οι Ευρωπαίοι ευθύνη γι΄ αυτό που μας συνέβη; Εγώ νομίζω ότι έχουν.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Την ακούσατε την ερώτηση. Η κατάληξη ήταν νομίζω ότι έχουν. Πρόσεξε τώρα. Τη μεγαλύτερη ευθύνη γι΄ αυτό που μας συνέβη την έχουν οι Έλληνες πολιτικοί, τα κόμματα, οι οποίοι τώρα ακριβώς για να αθωωθούν στη συνείδηση του κόσμου, δείχνουν περισσότερο απ΄ όσο πρέπει τους ξένους. Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι που δημιούργησαν αυτό το χρέος των εκατοντάδων εκατομμυρίων, αυτοί το δημιούργησαν, οι πολιτικές τους αποφάσεις το δημιούργησαν αυτό το χρέος. Αυτοί οι άνθρωποι τώρα για να παραμείνουν στο πολιτικό σκηνικό, σου λένε δεν είμαστε εμείς υπεύθυνοι, είναι οι κακοί Γερμανοί, οι κακοί Γάλλοι, οι κακοί Ευρωπαίοι, οι κακοί Ρώσοι που δεν μας βοηθάνε. Να αρχίσουμε την κουβέντα από εκεί, ότι την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν οι Έλληνες πολιτικοί. Με αυτή την έννοια η σφραγίδα της κρίσης είναι ελληνική. Τι πρόβλημα υπάρχει με τους Ευρωπαίους και εκεί πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Η ευθύνη τους είναι διπλή. Το ένα είναι ότι όπως εγκαλούν τον ελληνικό λαό και λένε, καλά δεν βλέπατε που σας οδηγούν οι πολιτικοί σας; Αντίστοιχα είναι το ερώτημα και προς αυτούς. Καλά, δεν βλέπατε που μας οδηγούσαν οι πολιτικοί μας; Δεν το βλέπατε; Γιατί οι Ευρωπαίοι σε διάφορες φάσεις έχουν βοηθήσει τους πολιτικούς τους Έλληνες σε μια λογική η οποία δημιούργησε χρέη. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Τα όπλα που παίρναμε γιατί θα ερχόντουσαν οι Τούρκοι στο Πασαλιμάνι, τα θυμάστε αυτά τα ρεπορτάζ των καναλιών που έπρεπε να πάρουμε πολύ γρήγορα τα υποβρύχια. Τα υποβρύχια δεν πλέουν ακόμα αλλά οι μίζες δόθηκαν, τα υποβρύχια τα πήραμε. Τα όπλα αυτά λοιπόν δεν ήταν όπλα άλλων, ήταν όπλα των Ευρωπαίων. Τα δώσαμε στους Γάλλους, τα δώσαμε στους Γερμανούς, τα δώσαμε στους βορειοευρωπαίους γενικότερα, στους Αμερικανούς. Εκεί υπήρχε μια μεγάλη ευθύνη ότι μέσα σε ένα παιχνίδι εξοπλισμών, οι Ευρωπαίοι δίνανε αλόγιστα λεφτά και ένα μέρος του χρέους δεν είναι πάρα πολύ μεγάλο αλλά είναι υπαρκτό, έχει ευθύνη και τη σφραγίδα των ξένων που μας πίεζαν να γίνουμε η πάνοπλη δύναμη του ΝΑΤΟ, λες και εμείς θα έπρεπε να διεξάγουμε τον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο. Εκδηλώθηκε η κρίση. Εκεί φάνηκε η αδυναμία της Ευρώπης να απαντήσει στην κρίση. Δεν είχε το μηχανισμό, ούτε τον τραπεζικό μηχανισμό, δεν είχε τα όργανα γι΄ αυτό ακριβώς με κάποιο τρόπο μας έσπρωξε και προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι οποίοι υποτίθεται είχαν τη τεχνογνωσία της διάσωσης της χώρας. Πάρα πολλά από τα πράγματα που μας πρότειναν οι Ευρωπαίοι μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν λάθος. Εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα λάθος συνταγές αλλά η άποψή μου και δεν θέλω να καλοπιάνω τους ακροατές μου, είναι ότι αυτό δεν αναιρεί πρώτον την ευθύνη του ελληνικού πολιτικού συστήματος, που δεν ήξερε τις λύσεις, δεν ήξερε τις λύσεις και εμπιστευόταν κάποιον που θα ερχόταν απέξω να του πει τι θα κάνουμε. Ως μαθητούδια οι Έλληνες πολιτικοί έσκυψαν το κεφάλι απέναντι στις επιταγές της τρόικας. Όχι ότι δεν ειπώθηκαν και σωστά πράγματα εκεί. Ειπώθηκαν κάποια σωστά πράγματα αλλά δεν μπορεί ένας άνθρωπος που είναι αλλού, που είναι σε μια άλλη ήπειρο σχεδόν, να σχεδιάζει λύσεις για τον Πειραιά ή να σχεδιάζει λύσεις για την Αθήνα, για την Ελλάδα. Αυτό ήταν το μεγάλο έγκλημα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ζώντας στα δικά τους γυάλινα παλάτια, αγνοώντας τα προβλήματα του κόσμου, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία εμφανίστηκαν στην κρίση σαν μωρές παρθένες, σαν ξαφνιασμένες γι΄ αυτό που συνέβη. Δεν είχαν δικαίωμα να είναι ξαφνιασμένοι. Δεν είχε δικαίωμα ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Παπανδρέου να είναι ξαφνιασμένοι γι΄ αυτό που συνέβη γιατί ήταν δημιούργημα των δικών τους πολιτικών.
Άρα για να τελειώνουμε και είναι λάθος να ενισχύουμε μια ατμόσφαιρα ότι για όλα φταίνε οι ξένοι γιατί αυτό είναι για να αθωωθούν αυτοί που μας έφεραν εδώ. Το πρόβλημα είναι η δική μας πολιτική, οι δικές μας πολιτικές, οι άνθρωποι που δεν κατάλαβαν που οδηγείται σε ναυάγιο η χώρα και στη συνέχεια είναι η ευθύνη μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήταν αδύναμη να προστατέψει ένα κράτος, μια κοινωνία και την οδήγησε σε λάθος μικρές λάθος λύσεις. Γι΄ αυτό η εκτίμησή μας είναι ότι αυτές οι ευρωεκλογές είναι πάρα πολύ σημαντικές. Είναι πάρα πολύ σημαντικές πέρα από το εσωτερικό μέτωπο που μπορούμε να συζητήσουμε, είναι πολύ σημαντικές για την Ευρώπη. Η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, πρέπει να υπάρξει μια πιο δίκαιη Ευρώπη. Όταν λέω μια πιο δίκαιη Ευρώπη εννοώ ότι πρέπει να φύγει από τη λογική βορρά – νότου, ισχυρές – αδύναμες χώρες. Πρέπει να δει τον πολίτη της Ευρώπης ως πολίτη της Ευρώπης είτε μένει στην Αθήνα είτε μένει στον Πειραιά, είτε μένει στις Βρυξέλλες.
Αυτό είναι ένα ζήτημα πολύ σημαντικό για την Ευρώπη, πρέπει να το θέσουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που πολλές φορές έχει μια γραφειοκρατική τρέλα. Να σας πω κάτι και μάλλον δεν το έχω πει ποτέ δημοσίως. Προσέξτε τώρα, άκου φίλε μου. Πάμε στις Βρυξέλλες, ήταν και ο Κώστας Αργυρός, ο Κώστας τα ξέρει γιατί πήγαινε συχνότερα, πάω στις Βρυξέλλες να συναντήσω τον Σουλτς κλπ. και βλέπω στο διάδρομο στις Βρυξέλλες κάτι τεράστια κιβώτια εκστρατείας, έτοιμα, τα οποία ήταν, οι Βρυξέλλες είναι τεράστιο κτίριο, ανάλογα τον διάδρομο, ανάλογα τον όροφο ήταν άλλο χρώμα αλλά ήταν σαφές ότι ήταν κάποια κιβώτια εκστρατείας που κάπου θα πήγαιναν. Ρωτάω τον Κώστα και τη συνοδό μας και λέω αυτά τι είναι; Μου λένε για τη συνεδρίαση του Στρασβούργου. Δηλαδή; Μου λέει σε τακτά χρονικά διαστήματα, μια φορά τον μήνα εκστρατεύει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πακετάρει οι Βρυξέλλες τα πράγματά της και πάει στο Στρασβούργο. Και τους λέω παιδιά, μας περισσεύουν λεφτά; Γιατί την κάνουμε αυτή τη συνάντηση γνωριμίας με το Στρασβούργο; Μα μου λένε είναι πολύ δυνατή η σχέση της Γαλλίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν θέλει κανείς να την αποκαρδιώσει και πηγαίνουμε μια φορά την εβδομάδα και επισκεπτόμαστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και δουλεύουμε στο Στρασβούργο. Και καθίσαμε και ψάξαμε ότι αυτή είναι μια δαπάνη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άρα δαπάνη και δική μας, γιατί τα λεφτά δεν έρχονται από πουθενά, όλοι πληρώνουμε. Δεν πληρώνουμε όλοι ίδια αλλά πάντως όλοι πληρώνουμε. Είναι μια δαπάνη 250 εκατομμυρίων ετησίως, 250 εκατομμύρια ετησίως πληρώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες, το φαντάζεστε το νούμερο, για να γίνεται μια φορά το μήνα μια εκδρομή των δυνάμεων του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Λέω λοιπόν εγώ που μου αρέσουν πάρα πολύ τα παζάρια στη ζωή μου και να γλιτώνω λεφτά από παντού ότι ένα από τα πρώτα θέματα που θα θέσουν οι Έλληνες ευρωβουλευτές είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει πείνα στην Ευρώπη, να υπάρχει ανεργία και να κάνουν ταξίδι οι ευρωβουλευτές μια φορά το μήνα στο Στρασβούργο. Μας αρκεί η έδρα των Βρυξελλών. Είναι ένα θέμα ξεκάθαρο και το θέτουμε τώρα να μας πουν και τα άλλα ελληνικά κόμματα που δεν το έχουν θέσει, ας το ξεχάσουμε ότι δεν το έχουν θέσει τόσα χρόνια, γιατί αν μιλάς για φτωχοποίηση της χώρας σου, όταν μιλάς για πείνα πρέπει να κοιτάξεις και που μπορεί να βρεθούν τα λεφτά. Το θέτουμε και στα άλλα κόμματα να μας πουν εάν συμφωνούν να δώσουμε μαζί τη μάχη ώστε να σταματήσει να υπάρχει αυτό το θέατρο του παραλόγου με το Στρασβούργο.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Μια και είσαστε στην Ευρώπη, είναι λίγο θολό το τοπίο. Θα φύγουν 22 άνθρωποι, 22 ευρωβουλευτές να πάνε στην Ευρώπη.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Απ΄ όλους.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Απ’ όλους.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εμείς θα βγάλουμε μέχρι 10, 22 είναι πολλοί.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ωραία, μακάρι και 22. Αυτοί οι άνθρωποι στην Ευρώπη πόσο μπορεί να επηρεάζουν την τύχη αυτής της χώρας; Σκέφτομαι ότι στους 700 τόσους που είναι οι ευρωβουλευτές πώς αυτοί οι 22 άνθρωποι οι οποίοι δεν συμφωνούν πολιτικά όλοι, πώς μπορούν να επηρεάζουν την Ελλάδα; Ή ο καθένας πάει, εσύ παράδειγμα και λες αυτό για τα λεφτά, ο άλλος θα πάει να πει για κάτι άλλο, ξέρω εγώ για τις ιχθυοκαλλιέργειες. Τι γίνεται τελικά με όλο αυτό το θέμα;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σωστό. Ξέρεις πώς επηρεάζεις την Ευρώπη; Όταν δεν σε θεωρούν δεδομένο και όταν δεν τους χαρίζεσαι. Αυτό που έκανε ακριβώς το «”ΠΟΤΑΜΙ”, αυτό που μας κατηγορούν κάποιοι στα παράθυρα, είναι αυτό που αποδεικνύει πώς μπορείς να ασκήσεις μια διαφορετική πολιτική. Γιατί μας κατηγορούν όλοι; Βγήκαμε εμείς και είπαμε ότι δεν θα πάμε σε καμία ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προκαταβολικά, δεν θέλουμε να είμαστε με τους σοσιαλιστές. Θα συζητήσουμε κάποια πράγματα, θα συνεχίσουμε να συζητάμε και την Κυριακή το βράδυ εάν υπάρχει λόγος θα πάρουμε θέση ή τις επόμενες μέρες θα πάρουμε θέση. Αυτό το πράγμα που κάναμε να μην ενταχθούμε σε καμιά κοινοβουλευτική ομάδα, να μην μας θεωρήσουν δεδομένους ακόμα και στην Ευρώπη το κατάλαβαν. Μας είπε οι πράσινοι, γιατί εμείς πήγαμε στην Ευρώπη και είπαμε ότι δεν είμαστε με όλους. Δεν είμαστε με τους ευρωσκεπτικιστές, δεν είμαστε με τους λαϊκιστές, δεν είμαστε με τους κομμουνιστές. Τα ξεκαθαρίσαμε. Είπαμε ότι στην Ευρώπη οι προνομιακοί – αν το θέλετε – συνομιλητές μας είναι οι φιλελεύθεροι, οι οποίοι έχουν πολύ φιλικές σχέσεις με τα ελληνικά αιτήματα, είναι οι σοσιαλιστές που αντιδρούν στην παντοκρατορία της Μέρκελ και είναι και οι πράσινοι που έχουν ένα μοντέλο ανάπτυξης το οποίο μας ενδιαφέρει. Με αυτές τις τρεις ομάδες συζητάμε στην Ευρώπη και αυτές οι τρεις ομάδες παραδέχτηκαν ότι είναι μια πολύ υπεύθυνη στάση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ που δεν είμαι από την πρώτη στιγμή…

Γ. ΜΑΥΡΩΤΑΣ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Βέβαια, καλά κάνεις και το θυμίζεις, το θυμίζει ο Μαυρωτάς και έχει δίκιο. Μια υπεύθυνη στάση η οποία και ένα κόστος. Γιατί πρέπει να ξέρετε ότι αν εμείς πηγαίναμε και την πρώτη μέρα το είδατε, από την πρώτη μέρα εμείς είχαμε κάποια δημοσκοπική εκτίναξη. Εάν πηγαίναμε και λέγαμε σοσιαλιστική ομάδα έρχομαι μαζί σας αμέσως θα αναλαμβάνανε την καμπάνια μας. Θα μας στέλνανε ανθρώπους ειδικούς, θα μας βοηθούσαν, θα είχαμε εδώ μια ωραία εξέδρα, δεν θα ήταν ωραία γιατί πιο ωραία είναι εδώ αλλά τέλος πάντων. Θέλω να σου πω ότι δεν θα τα κάναμε όλα μόνοι μας. Αυτή η απόφαση ήταν μια – επιτρέψτε μου να πω – μια πατριωτική απόφαση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, ότι δεν είμαι με κανέναν αν δεν ακούσω και αν δεν θέλω κάποια ζητήματα που πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Αυτό έχουμε σκοπό να κάνουμε. Να συζητήσουμε με τις ομάδες γι΄ αυτά που θεωρούμε σωστά για τους Έλληνες, σωστά για το νότο, σωστά για τις κοινωνίες. Οι αποφάσεις μας θα γίνουν γνωστές αμέσως μετά τις ευρωεκλογές. Να ξέρεις όμως ότι στο Ευρωκοινοβούλιο οι αποφάσεις δεν παίρνονται μπετόν. Δηλαδή δεν μπορεί να πάει μια ομάδα και να πάρει μια απόφαση, χρειάζονται συμμαχίες και συζητήσεις. Άρα έχεις πολύ μεγάλη δυνατότητα να επηρεάσεις επί παραδείγματι την ομάδα σου, η ομάδα σου να επηρεάσει την άλλη ομάδα. Δεν υπάρχουν τα ελληνικά φαινόμενα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλαδή μια μπετόν πλειοψηφία που 5 χρόνια αποφασίζει και μια μπετόν μειοψηφία που 5 χρόνια διαμαρτύρεται.
Οι αποφάσεις γίνονται με συμπλεύσεις, γίνονται με συνεργασίες και είναι πολύ σημαντικό στην ευρωπαϊκή ομάδα, στην ελληνική ευρωπαϊκή ομάδα να είναι άνθρωποι που να έχουν γνώση του αντικειμένου, να ξέρουν για την Ευρώπη, να ξέρουν επιμέρους προβλήματα και να έχουν μια δυνατότητα να βρουν συναινετικές λύσεις. Δεν υπάρχει απόφαση στις Βρυξέλλες που να παίρνεται χωρίς ένα διεξοδικό διάλογο. Εάν δεν τους πείσεις δεν κερδίζεις τίποτε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου) Ήθελα να ρωτήσω πώς κατά τη γνώμη σας θα μπορούσαμε να πατάξουμε …. σύστημα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Αν είχα αυτή ακριβώς την απάντηση θα έπαιρνα και το 1.000.000 ευρώ που δίνουν άμα τη δώσει κάποιος αμέσως. Δεν ακούστηκε; Μου είπε να πω τα ποσοστά που θα πάρουμε στις εκλογές. Αστειεύομαι. Ρώτησε ποιο θα ήταν ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και πώς θα έλυνε κάποιος το πρόβλημα της φοροδιαφυγής στη χώρα. Εμείς μάλλον την Πέμπτη θα δώσουμε στη δημοσιότητα ένα πλήρες κείμενο για το κυνήγι της φοροδιαφυγής, μια επεξεργασμένη πρόταση την οποία έχουμε κάνει. Δεν είναι εύκολη υπόθεση η πάταξης της φοροδιαφυγής. Υπάρχει όμως ένας άξονας που θα έπρεπε να έχει τηρηθεί και δεν έχει τηρηθεί, που είναι ποιος; Ότι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό η φοροδιαφυγή είναι φανερή. Είναι φανερή από τα εμβάσματα που είχαν σε μια 3ετία φύγει στο εξωτερικό, 50.000 εμβάσματα, είναι φανερή από τα στοιχεία που κατά καιρούς παίρνουμε από Τράπεζες του εξωτερικού, λίστα Λαγκάρντ κλπ. και θα πρέπει να πούμε ότι είναι ντροπή για τις οικονομικές Υπηρεσίες της χώρας ότι μπορούν να βρουν αμέσως αυτόν που φοροδιαφεύγει στο περίπτερο αν και ούτε αυτόν μπορούν να τον βρουν τέλος πάντων και μετά από τόσα χρόνια της υπόθεσης λίστας Λαγκάρντ δεν έχουν δώσει καμία απάντηση γι΄ αυτά τα ποσά.
Δεν έχει γίνει καμία έρευνα ουσιαστική για τα 50.000 εμβάσματα των χρημάτων που φύγανε μόλις έσπασε η κρίση. Βέβαια για να είμαστε και δίκαιοι σε αυτά τα 50.000 εμβάσματα είναι κάποιοι που μπορεί να έβγαλαν νόμιμα λεφτά στο εξωτερικό, γιατί υπάρχει και αυτό αλλά δεν θα έπρεπε να ξέρει ο ελληνικός λαός, δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει έλεγχοι; Άρα για μας το πρωτεύον είναι να κλείσουμε όλη αυτή τη συζήτηση με το χρήμα που κυκλοφορεί και το οποίο δεν ελέγχεται. Αυτό είναι η πρώτη προτεραιότητα και θα πρέπει να είναι πολύ πιο αυστηρό το κράτος σε αυτή την υπόθεση εάν ο μισθωτός έχει κάνει ένα λάθος στη δήλωσή του, δεν το λέω τυχαία, το λέω γιατί εμείς έχουμε σκοπό να προτείνουμε, τώρα με αναγκάζετε να αποκαλύψω μερικά χαρτιά μου, ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν εισοδήματα πέρα του μισθού ή της σύνταξης, που δεν έχουν άλλα εισοδήματα, είναι σε μια κατηγορία που δεν θα πρέπει να απασχολεί την Εφορία. Δεν μπορεί η Εφορία να ασχολείται, να βεβαιώσει αν το 11.322 είναι 11.324. Να σπαταλάει ένα ολόκληρο δυναμικό γι΄ αυτές τις δηλώσεις και να είναι στην ίδια μοίρα με τις δηλώσεις των εταιρειών. Και να είναι στην ίδια μοίρα με τις δηλώσεις ανθρώπων που κάνουν επαγγέλματα που συνεισφέρουν πάρα πολύ στη φοροδιαφυγή. Πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Και σας λέω, είναι πολύ απαραίτητο και θα γίνει γιατί εδώ έχουμε σύμμαχο και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το “ΠΟΤΑΜΙ” έχει σύμμαχο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να τελειώνουμε με τη φοροδιαφυγή κάποιων συγκεκριμένων κλάδων στην ελληνική σκηνή. Δεν μπορεί κάποιοι κλάδοι να υποεκπροσωπούνται στις φορολογικές τους δηλώσεις. Δεν μπορεί κάποιοι κλάδοι επειδή είναι δυνατές συντεχνίες και μπορούν και μιλάνε δυνατά στο αυτί του πολιτικού, επειδή η Βουλή είναι γεμάτη από αυτούς να υποεκπροσωπούνται σε αυτά που δηλώνουν. Είναι πολύ εύκολο να βρούμε τους μέσους όρους και να επιβάλλουμε σε κάποιους ανθρώπους να πληρώνουν τους φόρους τους. Η υπόθεση της φορολογίας και της φοροδιαφυγής δεν θέλει μόνο μια πολύ δυνατή υπηρεσία, θέλει όμως και κάτι άλλο, θέλει μια αποφασισμένη κοινωνία, θέλει μια αποφασισμένη κοινωνία που πολλές φορές καλύπτει τη φοροδιαφυγή. Ένα από τα πράγματα που λέμε είναι ότι ο φόρος ακίνητης περιουσίας θα πρέπει να περάσει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι τα 3 δισεκατομμύρια που παίρνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση από το κράτος. Θα πρέπει δηλαδή για να αρχίσει να συνειδητοποιεί ο κόσμος ότι ο φόρος σημαίνει ότι φτιάχνω δρόμο, φτιάχνω το σχολείο του παιδιού μου, οι τοπικές κοινωνίες να έχουν μια συνυπευθυνότητα για τους φόρους. Πρέπει να κάνουμε αυτό που κάνει σχεδόν όλη η Ευρώπη. Κάποιοι φόροι να πάνε στους δήμους και στις περιφέρειες, στο βαθμό βέβαια οι δήμοι και οι περιφέρειες βάλουν μυαλό και αποφασίσουν ότι πρέπει να έχουν σχέση οι ίδιες με το χρήμα. Θα πρέπει να μετακυλήσουμε το φόρο αυτόν στους δήμους και στις περιφέρειες και κάναμε και μια πρόταση άλλη για την οικονομία, τις προηγούμενες μέρες που είναι σημαντική και δεν έχουμε πάρει καμία απάντηση. Ότι θα πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα οι προϋπολογισμοί και δεν μιλώ μόνο για τον κεντρικό προϋπολογισμό, μιλώ για τον προϋπολογισμό του κάθε δήμου, της κάθε υπηρεσίας, της κάθε Γενικής Γραμματείας, της κάθε ΔΕΚΟ. Πρέπει να τηρούνται οι προϋπολογισμοί.
Γιατί το λέω και φαίνεται λογιστικό αλλά δεν είναι. Τι συμβαίνει; Τα Υπουργεία και οι Υπουργοί βγάζουν ένα άλφα προϋπολογισμό για την κάθε περιοχή. Εγώ είμαι Υπουργός, ο φίλος μου όμως ξέρει ότι μπορεί και να μην τον τηρήσει τον προϋπολογισμό και θα του δώσω εγώ κάτι, θα τον ενισχύσω και θα τα πάρω από αυτόν που δεν είναι φίλος μου. Θα μειώσω ξαφνικά μια δαπάνη στα μέσα της χρονιάς από αυτόν που δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί και θα τα δώσω στον άλλον που είναι δικός μου. Στη Βραζιλία ο Λούλα που για κάποιους εδώ είναι πρότυπο αλλά ξεχνάνε να πουν και τα άλλα, διατήρησε ένα νόμο, προσέξτε ο Λούλα, διατήρησε ένα νόμο που λέει ότι όποιος ξεφεύγει από τον προϋπολογισμό που του έχει δοθεί, χάνει το δικαίωμα εμπλοκής με τα δημόσια πράγματα για 3 έως 6 χρόνια. Το καταλαβαίνετε αυτό; Εδώ βέβαια αν το είχαμε κάνει δεν θα υπήρχε δήμαρχος, δεν θα υπήρχε γενικός Γραμματέας, δεν θα υπήρχε τίποτε αλλά πρέπει να μπούμε σε αυτή τη λογική. Ότι όποιος παραβιάζει τον προϋπολογισμό, γιατί στην Ελλάδα σε μια εποχή πάρα πολλά χρόνια υπήρχε η λογική ότι χρήματα υπάρχουν. Το ότι παραβιάζουμε τον προϋπολογισμό είναι ότι είναι και λίγο μαγκιά μας αλλά τώρα πια που έχουμε καταλάβει ότι αυτό το έχουμε πληρώσει ακριβά, πρέπει να ξέρουμε οι πολίτες ότι όταν παραβιάζουμε έναν προϋπολογισμό κάποιος άλλος θα χάσει κάποια λεφτά και του χρόνου θα έχουμε λιγότερα λεφτά για κάτι. Αυτό πρέπει να τελειώσει και σας είπα ότι έχουμε κάνει μια συγκεκριμένη πρόταση νόμου για τη δημοσιονομική υπευθυνότητα. Εμείς που δεν έχουμε καθόλου θέσεις, έχουμε υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις, συγκεκριμένα σχέδια νόμου για τα σημαντικά ζητήματα της χώρας.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά σας από ότι είδα και από ότι άκουσα έχουν και αυξημένες προσδοκίες και στο πρόσωπό σας και πιστεύουν ότι με κάποιο άλλο τρόπο θα επιφέρετε λύσεις σε πράγματα από τα οποία έχουμε απογοητευτεί από τους πολιτικούς μέχρι τώρα κλπ. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι κανείς από εσάς, καταρχάς δεν είναι πολιτικός και το τονίζει, ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για άσκηση πολιτικής δυστυχώς θέλοντας και μη, όλα αυτά τα θέματα δια της πολιτικής λύνονται. Μήπως μπορείτε να μου συγκεκριμενοποιήσετε εσείς τίνι τρόπω θα επιφέρετε αυτό το άλλο, αν είναι ρεαλιστικό όλο το εγχείρημα μας ενδιαφέρει.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μια παρεμφερή ερώτηση.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Άκουσα και εγώ από πολλούς, όλους τους υποψήφιους, να λένε δεν είμαι πολιτικός. Είναι λίγο ισοπεδωτικό, η δημοκρατία χρειάζεται τα κόμματα και χρειάζεται και πολιτικούς και πολιτικά όντα είμαστε όλοι. Δεν μπορώ να διανοηθώ εγώ που μεγάλωσα, είμαι και λίγο μεγαλύτερος από εσένα, ότι πρέπει να ισοπεδώνουμε την πολιτική.
Εγώ ασχολήθηκα με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ήμουν 8 χρόνια Αντινομάρχης στη Νομαρχία Πειραιά και έχω ασκήσει διοίκηση. Είδα πάρα πολλούς ανθρώπους που αγωνίστηκαν και δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε και βέβαια στις ηγεσίες των κομμάτων και κάποιους που δεν αγωνίστηκαν γιατί αυτούς όμως προέβαλε το σύστημα και εσείς οι δημοσιογράφοι.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μπράβο. Πρόσεξε εγώ είμαι πολύ ξεκάθαρος και δεν ισοπεδώνω τίποτε. Θέλω και προσπαθώ να είμαι δίκαιος στις ευθύνες. Είναι μεγάλο το θέμα και θα μου το θυμίζετε άμα το ξεχάσω αλλά θα ξεκινήσω από αυτό που ήταν έντονο.
Εμείς δεν είπαμε ότι όσοι ασχολήθηκαν με την πολιτική, όσοι ασχολούνται με την πολιτική είναι σάπιοι. Είπαμε όμως και είμαστε ξεκάθαροι ότι αυτοί που ασχολήθηκαν με την πολιτική, αυτοί που είχαν το πάνω χέρι – ας το πούμε έτσι – στην πολιτική, ταύτισαν το προσωπικό τους συμφέρον, το κομματικό τους συμφέρον με το δημόσιο συμφέρον και σε αυτό είμαστε απόλυτοι.
Είναι σαφές ότι όταν κάποιοι ηγέτες μιλάγανε για το συμφέρον της χώρας, εννοούσαν το συμφέρον της τσέπης τους ή εννοούσαν το συμφέρον του κόμματός τους. Δεν εννοώ μόνο αυτούς τους πολιτικούς που έχουν καταλήξει στον Κορυδαλλό ή θα καταλήξουν στον Κορυδαλλό και με μερικά τερτίπια είναι λίγο ακόμα έξω. Γιατί είναι σαφές ότι ξέρουμε για ανθρώπους που καταχράστηκαν το πολιτικό χρήμα. Πρόσεξε όμως φίλε μου…

ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Άφησέ με να σου πω. Εμείς θεωρούμε ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερα στην κεντρική πολιτική σκηνή, υπάρχουν ακόμα στην περιφέρεια, υπάρχουν τίμιοι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν την ίδια αγωνία με εμάς. Δεν λέω εγώ ότι το “ΠΟΤΑΜΙ” είναι οι καλοί και όλοι οι άλλοι είναι οι κακοί, το “ΠΟΤΑΜΙ” είναι οι τίμιοι και όλοι οι άλλοι είναι οι άτιμοι. Λέω όμως ότι όλοι αυτοί που στα κόμματά τους νιώθουν ότι τους έχει ξεπεράσει η ανάγκη της υπεράσπισης του δημόσιου συμφέροντος και υπηρετούν το κομματικό συμφέρον πρέπει να κάνουν και αυτοί την επανάστασή τους. Πρέπει και το “ΠΟΤΑΜΙ” είναι μια καλή αφορμή, επειδή φέρνει καινούριο αίμα στην πολιτική, είναι μια καλή αφορμή να επαναστατήσουν και κάποιοι στα άλλα κόμματα. Να μην είναι κομπάρσοι στα παιχνίδια κάποιων που ξέρουμε πως έχουν φερθεί στο δημόσιο χρήμα. Με αντιλαμβάνεσαι τι λέω; Λέει ο φίλος, επειδή δεν έχει μικρόφωνο θα τον επαναλάβω εγώ, ναι αλλά τα media, εσείς δηλαδή ποιους προβάλατε τόσο καιρό;
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Καταλαβαίνω τι μου λες και το δέχομαι πολύ σαν παρατήρηση. Ότι ένα από τα προβλήματα της χώρας είναι η δημοσιογραφία της και δεν το λέω τώρα που έφυγα από τη δημοσιογραφία. Μπορώ να σας δώσω και οι νεώτεροι που είναι στο Internet, μπορούν να το δουν και το βλέπουν, ότι όταν μου λέγανε να αριθμήσω τα προβλήματα της χώρας, έλεγα ότι το πρώτο είναι οι πολιτικοί, ή κάποιοι πολιτικοί, το δεύτερο είναι οι δημοσιογράφοι ή κάποιοι δημοσιογράφοι, το τρίτο είναι οι συνδικαλιστές ή κάποιοι συνδικαλιστές και το τέταρτο είναι κάποιοι επιχειρηματίες που θεωρούν ότι είναι τσιφλίκι τους η χώρα.
Εγώ την έχω κάνει αυτή την αρίθμηση. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να σου πω ότι το μακρύ χέρι της εξουσίας έφτανε μέχρι τα δημοσιογραφικά γραφεία και βοηθούσε τους δημοσιογράφους που ήταν καλοί με την εξουσία. Καταλαβαίνεις; Ήταν μια σχέση δούναι και λαβείν. Αυτό το πράγμα πρέπει να τελειώσει με δύο τρόπους. Το ένα είναι να απομακρυνθεί ο κόσμος από τους πολιτικούς που τον έχουν προσβάλει και να υπάρξει μια και την έχω ονομάσει πολύ συγκεκριμένα και θα το ξαναπώ, μια συνωμοσία του καλού με ανθρώπους που είναι δραστηριοποιημένοι στην αριστερά, στη δεξιά, στο κέντρο, μια συνωμοσία του καλού για να βρεθούν λύσεις για τα προβλήματα της χώρας. Αλλά επιτέλους πρέπει και αυτοί να μιλήσουν, να μην κάνουν μόκο μπροστά σε αυτούς που έχουν ταυτίσει το κομματικό συμφέρον με το δημόσιο συμφέρον. Καταλαβαίνεις τι λέω; Και νομίζω ότι συμφωνείς.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Συμφωνώ αλλά δεν έχουν βήμα να μιλήσουν.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γι΄ αυτό είναι μια αφορμή το “ΠΟΤΑΜΙ”. Τώρα λέει η κυρία αλλά η πολιτική δεν έχει μια τεχνογνωσία; Αρκούν οι καλές προθέσεις; Να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Πρώτον, επειδή έχω περάσει από τα γραφεία των αρχηγών, έχω πάρει συνεντεύξεις σχεδόν απ΄ όλους, έχω περάσει από Υπουργικά γραφεία κάνοντας επίσης συνεντεύξεις σχεδόν με όλους, θα πρέπει να σας πω και επίσης το έχω πει ότι όταν έφευγα, δεν ένιωθα δέος, συνήθως ένιωθα ανατριχίλα. Ανατριχίλα γι΄ αυτά που έβλεπα, γι΄ αυτά που άκουγα, που δεν είχαν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Το πρόβλημά μου και γι΄ αυτό μπήκα στην πολιτική, θεώρησέ το και λίγο εγωιστικό, είναι ότι δεν νιώθω τα πόδια μου να τρέμουν μπροστά στους πολιτικούς. Δεν το λέω από άποψη, το λέω για τα προβλήματα της χώρας. Και δεν θέλω τώρα να μπούμε σε ένα παιχνίδι ονοματολογίας αλλά αντιμετωπίζοντας συγκεκριμένα προβλήματα για τη μετανάστευση, προβλήματα οικονομικά, συζητούσα με ανθρώπους που καθόριζαν τις αποφάσεις και έλεγε Θεέ μου που ζει; Αυτή ήταν η αντίδρασή μου. Τώρα τι κάνουμε εμείς. Πρώτον, εμείς έχουμε πει ότι οι πολιτικοί δεν είναι παντογνώστες. Δεν επιλέγουμε πολιτικούς οι οποίοι είναι μεσσίες και παντογνώστες. Ένας πολιτικός δεν μπορεί να ξέρει όλα τα πράγματα και πολλές φορές με έχετε ακούσει, το σατιρίζουν κάποιοι, να λέω ότι δεν ξέρω. Δεν τα ξέρω όλα τα ζητήματα. Τι χρειάζεται λοιπόν; Να σου πω τι χρειάζεται. Αυτό που είδες, τα παιδιά που είδες και άλλους που υπάρχουν, μπορείτε να δείτε τους 42 υποψήφιους, είναι υποψήφιοι για την Ευρωβουλή. Είναι ένα στίγμα που δείχνουμε ότι η ελληνική κοινωνία έχει αποθέματα, έχει ανθρώπους που έχουν ζήσει, ανθρώπους που γνωρίζουν, πανεπιστήμονες, αγρότες.
Δεν μπορεί να μην έχουμε έναν αγρότη στην Ευρωβουλή, δεν μπορεί να έχουμε δικηγόρους στην Ευρωβουλή μόνο. Πρέπει να έχουμε και αγρότες. Το ένα ζήτημα είναι αυτό, ότι μιλάμε για ένα συνδυασμό που κατεβαίνει στις ευρωεκλογές. Από εκεί και πέρα το “ΠΟΤΑΜΙ” έχει δέκα επιτροπές, δέκα τομείς που εκεί μετέχουν περίπου 120 άνθρωποι, 10, 12 άνθρωποι σε κάθε επιτροπή, που είναι οι άνθρωποι που ετοιμάζουν το κυβερνητικό πρόγραμμα του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ». Είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν ασκήσει διοίκηση, είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πετύχει, είναι και πανεπιστήμονες, δηλαδή άνθρωποι και με πτυχία αλλά και άνθρωποι της ζωής, της δουλειάς, όχι του κομματικού σωλήνα, οι οποίοι θα παρουσιαστούν στον ελληνικό λαό μετά τις ευρωεκλογές και πριν από τις εθνικές εκλογές και θα πουν αυτή είναι η πρότασή μας. Η πρότασή μας για την οικονομία είναι από αυτούς τους οικονομολόγους, από αυτούς τους επιχειρηματίες, από αυτούς τους ανθρώπους που δουλεύουν. Η πρότασή μας για την παιδεία είναι από αυτούς τους ανθρώπους που έχουν δουλέψει στην παιδεία, που έχουν καινοτομήσει στην παιδεία.
Αυτό είναι το σχέδιό μας ότι θα πρέπει να εμπιστευτεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση ο πολίτης συγκεκριμένες λύσεις που θα έχουν βγει από ανθρώπους που θα έχουν δουλέψει στη ζωή τους και πραγματικά μου έκανε μεγάλη περιέργεια, δεν ξέρω αν το είδατε, είπα κάποια στιγμή πόσο σημαντικό είναι κάποιος πολιτικός να έχει ένσημα. Είπα ότι είναι σημαντικό να έχεις σηκώσει ρολό στη ζωή σου. Είναι σημαντικό να πάει κακά η δουλειά σου και να μην έχεις πληρωθεί για ένα μήνα και να πρέπει να βελτιωθείς για να πληρωθείς τον επόμενο μήνα. Και θεωρώ ότι είναι τιμή το ότι έχω δουλέψει από 16 χρόνων και κάποια στιγμή αποφάσισα να μπω στην πολιτική και βγήκαν κάποιοι, βγήκε συγκεκριμένο στέλεχος, εκπρόσωπος κόμματος της αριστεράς υποτίθεται, της αριστεράς το λέω γιατί υποτίθεται ότι η αριστερά είναι και το κόμμα της εργασίας και βγήκε χωρίς ντροπή και είπε σε ένα ραδιόφωνο, δεν είναι εύσημα για την πολιτική αν έχεις δουλέψει, δεν είναι απαραίτητο. Σημασία έχει πόσους αγώνες έχεις διεξάγει στη ζωή σου. Εγώ λέω ότι θα έπρεπε να ντρέπεται. Είναι ένας άνθρωπος, που είδα μετά στο βιογραφικό του ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ. Από τα φοιτητικά του χρόνια είναι σε κάποιο όργανο και πληρώνεται από το κόμμα, δηλαδή από τον ελληνικό λαό, για να μη ξεχνιόμαστε κιόλας. Όταν λέμε ότι κάποιος είναι κομματικό στέλεχος τον πληρώνει η κυρία, τον πληρώνουμε εμείς. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι και δεν λέω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι αγωνιστές, οι οποίοι πρέπει να είναι στην πολιτική αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε και αυτό συμβαίνει με τα κόμματα και παραλογίζονται. Δεν μπορούμε το παράλογο να το θεωρούμε λογικό, δεν μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για το παράλογο.
Θα πρέπει οι άνθρωποι που ασκούν πολιτική, είναι η άποψή μου, να έχουν με κάποιο τρόπο δουλέψει, να έχουν κάπου προσφέρει. Δεν αρκούν τα χαρτιά, δεν αρκούν οι τίτλοι. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αρκούν αλλά αυτοί θα είναι η εξαίρεση, ο κανόνας θα πρέπει να μπει στην πολιτική ξέροντας, έχοντας περπατήσει, έχοντας δουλέψει, έχοντας σηκώσει ρολά.
Τώρα να σας πω κάτι, από την πρώτη στιγμή που βγήκαμε εμείς προτείναμε ένα άλλο κυβερνητικό μοντέλο. Λέμε ότι ένα Υπουργικό Συμβούλιο των 50 ανθρώπων και των 50 λιμουζινών και 50 συνοδευτικών αυτοκινήτων και 100 μοτοσικλετιστών που συνοδεύουν τους Υφυπουργούς, τους αναπληρωτές, τις γυναίκες των Υπουργών και των αναπληρωτών και των Υφυπουργών και πηγαίνουν και τα ψώνια στο σπίτι, εμείς έχουμε ένα διαφορετικό μοντέλο. Πιστεύουμε ότι η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί με ένα Υπουργικό Συμβούλιο 20 ανθρώπων. Αυτή είναι η δέσμευσή μας και θυμηθείτε το ότι θα μπορέσουμε να το επιβάλλουμε κάποια στιγμή. Είκοσι ανθρώπων. Πώς όμως; Είκοσι άνθρωποι που έχουν την πολιτική ευθύνη, στους 20 τομείς που έχει η χώρα και 20 μόνιμοι Υφυπουργοί είπαμε εμείς, κάποιοι άλλοι λένε ότι πρέπει να ονομάζονται Γενικοί Γραμματείς, δεν θα μαλώσουμε για τον τίτλο τώρα αλλά η παιδεία, η υγεία είναι θέματα τεχνογνωσίας. Η υγεία είναι θέμα τεχνογνωσίας.
Είναι πολύ καλός αυτός, είναι σύντροφος εδώ μεγάλος, με βοηθάει στον αγώνα, να τον κάνω Υπουργό Υγείας; Θα χρειαστεί 4 χρόνια για να μάθει τι γίνεται στην υγεία, να μάθει τι γίνεται με το φάρμακο, τι γίνεται με τα νοσοκομεία, τι γίνεται με τα εφημερεύοντα. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Εμείς τι λέμε; Ο καθείς στο είδος του. Οι επαϊοντες λοιπόν, άνθρωποι από τη δημόσια διοίκηση ίσως, άνθρωποι μέσα από διεθνείς διαγωνισμούς θα αναλάβουν όλους τους τομείς και να σας το δώσω σαν σχήμα. Στο Υπουργείο Παιδείας θα υπάρχει ο μόνιμος Υφυπουργός Παιδείας. Όταν λέω μόνιμος, θα ανακληθεί κάποια στιγμή, αν δεν κάνει καλά τη δουλειά του και έχουμε προτείνει ένα συγκεκριμένο μοντέλο αλλά δεν θα είναι παιχνίδι του κάθε ανασχηματισμού, φύγε εσύ, έλα εσύ, ανάλογα για να ισορροπήσει η κοινοβουλευτική μου ομάδα. Σε κάθε πόστο θα είναι ένας μόνιμος Υφυπουργός ή ένας μόνιμος Γενικός Γραμματέας. Αυτό που κάνει η συντριπτική πλειοψηφία της Ευρώπης και βέβαια θα υπάρχει ένας πολιτικός προϊστάμενος που θα είναι η πολιτική κατεύθυνση. Γιατί εγώ θέλω να το πάω προς τα εκεί, ο άλλος θέλει να το πάει προς τα εκεί. Αυτό είναι το δικό μας μοντέλο. Ένα μοντέλο που δεν είναι ανεπεξέργαστο, ένα μοντέλο που έρχεται από χώρες που έχουν βρει λύσεις και αυτό που τους ξάφνιασε πάρα πολύ είναι και βγήκα από την πρώτη στιγμή και είπα ότι εγώ είμαι ένας κλέφτης της πολιτικής εννοώντας τι. Ότι δεν υπάρχει παρθενογένεση, δεν θα ξανά ανακαλύψω ξαφνικά τον τροχό το 2014. Οι Σκανδιναβοί έχουν βρει τη λύση για το εκπαιδευτικό πρόβλημα. Άρα θα φέρω εδώ τους Σκανδιναβούς, θα συζητήσω και θα εφαρμόσω την πολιτική. Οι Σκανδιναβοί έχουν βρει, οι Νορβηγοί έχουν βρει, οι Αμερικανοί αντιγράφουν το νορβηγικό σύστημα. Γιατί το νορβηγικό εκπαιδευτικό σύστημα αντιγράφεται από όλες τις χώρες; Το θέμα δεν είναι να μιμείσαι, το θέμα είναι να αντιγράφεις. Τι εννοώ. Να πας εκεί, να το μελετήσεις, να το φέρεις εδώ, να το προσαρμόσεις στις δικές σου ανάγκες και να φτιάχνεις ένα αντίστοιχο σύστημα. Πάντως δεν θέλω να πέσετε και δεν το λέω μόνο στην κυρία που το ερώτημά της ήταν και λίγο σχήμα λόγου αλλά όλοι να πέσετε στην παγίδα που στήνει το πολιτικό σύστημα που παρουσιάζει την πολιτική σαν κάτι πάρα πολύ δύσκολο. Ακούω κάτι ανθρώπους που έχουν υπάρξει 15 χρόνια βουλευτές, 10 χρόνια Υπουργοί και βγήκαν και είπαν το παιδί με το σακίδιο θα κάνει τη δουλειά; Μα εσύ την έκανες τη δουλειά τόσα χρόνια; Την έκανες; Για τι πράγμα μιλάμε; Βγαίνουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν κατρακυλήσει τη χώρα στα χρέη, έχουν συνυπάρξει στα Υπουργικά Συμβούλια με αυτούς που κλέβανε τον άνθρωπο, τον Έλληνα ανερυθρίαστα και έχουν τόλμη και λένε, μα εγώ έχω το know how, θα έρθουν οι καινούριοι; Ναι λοιπόν θα έρθουν οι καινούριοι.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα και από εμένα. Μιάμιση ερώτηση έχω. Ένα βασικό πρόβλημα που έχουμε στην Ελλάδα είναι η δικαιοσύνη η οποία διαπλέκεται με πολλούς τρόπους…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Κάνεις πολύ καλά που το λες.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Και πάει και έρχεται. Αυτή είναι η μια ερώτηση γιατί ένα από τα βασικά της προβλήματα είναι ότι μακρηγορεί, δεν τελειώνουμε ποτέ, δικάζονται μετά από 30 χρόνια οι άνθρωποι τέλος πάντων και όλα αυτά και η μισή ερώτηση είναι αυτό που είπες για τους γενικούς διευθυντές και για τους Υφυπουργούς. Αυτοί θα έχουν ποινικές ευθύνες ή απλά…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Βέβαια. Ποινικές ευθύνες. Να σας πω κάτι καινούριο που ανακάλυψα προχτές. Άμα είχαμε εδώ κανάλια τώρα θα το παίζανε απευθείας, είναι πολύ σημαντικό. Να σου πω κάτι. Το πολυνομοσχέδιο που πέρασε, αυτό το πολύ μεγάλο, το πολυεργαλείο, αυτό με το γάλα, αυτή η μεγάλη κουβέντα που έγινε, ανακαλύψανε μετά κάποιοι…
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πρόσεξε, γίνανε το βράδυ κάποιες τροπολογίες, είναι μια συγκεκριμένη καταγγελία που σας κάνω, γίνανε κάποιες τροπολογίες που απαλλάξανε από τις ποινικές τους ευθύνες ανθρώπους που έχουν καταχραστεί χρήμα πολιτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι στη φυλακή για κατάχρηση και θα βγουν με βάση αυτό το πολυνομοσχέδιο. Έγινε νύχτα. Υπάρχουν οι τροπολογίες. Αντί να δώσουν οι βουλευτές μια μάχη ουσίας, να δημοσιοποιήσουν αυτές τις υποθέσεις, κάνανε συγκεντρώσεις στην πλατεία αντί να είναι εκεί να πουν στον ελληνικό λαό ότι αυτή η τροπολογία έρχεται για να βγει αυτός από τη φυλακή. Και βγήκε μια δημοσιογράφος φίλη μου, μου τις έφερε αυτές τις τροπολογίες και κάνανε μια μικρή φασαρίες οι εφημερίδες γιατί δεν είναι και πολύ ενδιαφέρον το θέμα, αντιλαμβάνεστε, κάνανε μια μικρή φασαρία και λέει το Υπουργείο Δικαιοσύνης έχετε δίκιο, αυτές οι διατάξεις μπορεί να οδηγήσουν στην αποφυλάκιση κάποιων, θα τις διορθώσουμε.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη νομική γλώσσα; Αφού αποφυλακιστούν αυτοί θα διορθώσουμε τις διατάξεις που ψηφίσαμε. Είναι ένα σκάνδαλο το οποίο συνέβη τώρα, σας το λέω. Είναι ένα θέμα που το “ΠΟΤΑΜΙ” θα βάλει μπροστά και ελπίζω τα κόμματα τα κοινοβουλευτικά αντί να διεξάγουν μόνο προεκλογικούς αγώνες να στηρίξουν και κάποια τέτοια απτά συγκεκριμένα ζητήματα. Γιατί σας λέω, οι καταχραστές του δημοσίου χρήματος, άνθρωποι που ήταν σε ΔΕΚΟ, που ήταν σε Οργανισμούς, σε Συνεταιρισμούς, θα βγουν αθώοι με βάση αυτές τις τροπολογίες. Ελληνική δικαιοσύνη…
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Άλλο θέμα η ενέργεια. Θέλεις να πάμε και εκεί; Τώρα θα αμαρτήσω βραδιάτικα για την ενέργεια. Αυτό είναι άλλο θέμα. Οι άνθρωποι οι οποίοι κατηγορούνται για την υπόθεση των δύο εταιρειών που παίρνανε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, παίρνανε το χαράτσι και το βγάζανε στο εξωτερικό 270 εκατομμύρια, στο δικαστήριο που έγινε τώρα, πρόσεξε να δεις, στο δικαστήριο που έγινε δεν παρέστη το ελληνικό Δημόσιο. Είπαν βέβαια επειδή έγινε και λίγο θόρυβος εδώ, είπε το Υπουργείο Οικονομικών ότι στο κανονικό δικαστήριο, γιατί αυτό ήταν λίγο διαδικαστικό, όντως ήταν λίγο διαδικαστικό αλλά για μένα έπρεπε να ήταν εκεί το ελληνικό Δημόσιο, να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του κόσμου, δεν ήταν εκεί το ελληνικό Δημόσιο. Θα είναι λέει στο άλλο. Να σας πω κάτι; Ποιος είναι συνήγορος υπεράσπισης σε αυτούς τους δύο ανθρώπους; Είναι ένα στέλεχος του παλαιού συστήματος, είναι δικηγόρος, είναι συνήγορος υπεράσπισης. Ο καθένας έχει δικαίωμα βέβαια να έχει υπερασπιστή αλλά ένα κορυφαίο στέλεχος ενός κυβερνητικού κόμματος μπορεί να είναι ο συνήγορος υπεράσπισης σε κάποιους που έχουν καταχραστεί 270 εκατομμύρια; Σε κάποιους που κατηγορούνται ότι έχουν καταχραστεί 270 εκατομμύρια μπορεί να είναι συνήγορος υπεράσπισης ένα στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος; Ρωτήστε τους φίλους σας που θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία αν είναι από τα πράγματα που μπορεί να νιώθουν υπερήφανοι. Θέλω να τελειώσω στο ερώτημα του κυρίου. Το πρόβλημα της δικαιοσύνης είναι ατέλειωτο. Μια δικαστική απόφαση στην Ελλάδα για να τελεσιδικήσει θέλει στην καλύτερη περίπτωση 8 χρόνια, 12 χρόνια, 14 χρόνια και αυτό ξέρεις δεν είναι ζήτημα μόνο μιας αδικίας. Δηλαδή λέμε εντάξει είναι κακό να μη βρίσκεις το δίκιο σου, ξέρεις τι άλλο είναι; Καταστρέφει την οικονομία. Θα πρέπει να ξέρεις ότι υπάρχει μια παγκόσμια έρευνα ότι στις χώρες που δεν λειτουργεί δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία και ανάπτυξη. Ο επενδυτής, ο σοβαρός επενδυτής, δεν λέω μόνο γι΄ αυτόν που θα κάνει ένα νυχάδικο ή ένα κομμωτήριο, το πρώτο πράγμα που τον ενδιαφέρει είναι πόσο γρήγορη απονομή δικαιοσύνης υπάρχει στη χώρα. Αυτό δημιουργεί πίστη. Από τα εργατικά μέχρι τη διένεξη με τον δίπλα σου, μέχρι το οτιδήποτε. Καμία μεγάλη επένδυση δεν μπορεί να γίνει στη χώρα γι΄ αυτό υπάρχουν πάντα χαριστικές διατάξεις. Όταν γίνεται μια επένδυση ψηφίζουν ένα νόμο ότι γι΄ αυτούς ειδικά δεν ισχύει αυτός ο νόμος. Το κάνουμε μόνο και μόνο για να γλιτώσουμε από την γκρίνια τους ότι δεν μπορούν να κάνουν επένδυση αν δεν αλλάξει το δικαστικό σύστημα. Στην Ελλάδα το δικαστικό σύστημα όταν μιλάμε για αποφάσεις που παίρνονται μετά από 8 και 10 και 12 χρόνια σημαίνει ουσιαστικά μια απουσία δικαιοσύνης. Υπάρχει μια μεγάλη ευθύνη η οποία είναι και του νομικού πολιτισμού μας, δηλαδή εννοώ και των δικαστών και των δικηγόρων και βεβαίως είναι των κυβερνήσεων αλλά θέλω να πω κάτι όμως για τη δικαιοσύνη για να είμαστε και δίκαιοι, γιατί μας ενδιαφέρει Ηλία να είμαστε δίκαιοι. Θέλω να πω το εξής. Ότι αυτός που αθωώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, γιατί αυτός που είναι στη φυλακή, ο πρώην Αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης αθωώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, αθωώθηκε από το κόμμα του. Βρέθηκαν όμως δυο τρελές δικαστίνες και τον έκλεισαν μέσα. Δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε αυτό.
Δηλαδή ναι να διορθώσουμε τα της δικαιοσύνης, ναι να προσπαθήσουμε η δικαιοσύνη να δουλέψει άλλους ρυθμούς αλλά υπάρχουν δικαστές στην Ελλάδα, υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα που αντιστέκονται στις πολιτικές πιέσεις και σε ένα βαθμό προσπαθούν να επιβάλλουν το δίκαιο σε κάποιους ισχυρούς. Να τα έχουμε και τα δύο πράγματα στο μυαλό μας.
Παρακαλώ, είστε πολύ ώρα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Και πολύ ώρα χειροκροτώ οπότε τώρα θα το βάλουμε στην αμφισβήτηση λιγάκι. Συνεχίζω από την ερώτηση που έγινε προηγουμένως για το αν υπάρχει δίκαιο φορολογικό σύστημα και εκεί που είπες ότι είναι του ενός εκατομμυρίου η απάντηση. Η ερώτησή μου είναι όταν στο πρώτο κομμάτι της απάντησης που έδωσες, πόσα κεφάλια είδες να κινούνται με το ύφος κάτι δεν μας λες, κάτι δεν πάει καλά, κάπου δεν το έχεις.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θέλω να είμαι σαφής. Το φορολογικό είναι μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση, είναι μια δύσκολη εξίσωση. Δηλαδή για να σου πω τι φόρους θα μειώσω, μπορώ να σου πω μερικούς φόρους που θα μειώσω, πρέπει να βρω από πού θα βρω τα λεφτά. Αν μιλάμε για σοβαρή πολιτική. Δεν μου αρέσει αυτή η λογική που λέει κόβω τους φόρους και βλέπουμε τι μπορεί να γίνει. Για να κάνουμε λοιπόν μια σωστή φορολογική πρόταση πρέπει να έχουμε πρόσβαση στο Ταμείο. Αυτή είναι η λογική μας. Πρέπει να έχουμε μια πρόσβαση στο θησαυροφυλάκιο της χώρας, που αυτή τη στιγμή δεν έχουμε. Να δούμε από πού παίρνουμε τι για να δούμε εάν κόψουμε αυτό, τι πρέπει να ενισχύσουμε. Εμείς είμαστε υπέρ του φόρου σε κατανάλωση και όχι του φόρου σε παραγωγή. Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Η παραγωγή πρέπει να ελαφρυνθεί πρώτα. Εάν η χώρα αυτή δεν παράγει, εάν δεν βοηθηθεί και με τη μείωση των φόρων να παράγει, έχουμε τελειώσει σαν χώρα. Άρα δίνουμε μια προτεραιότητα στη μείωση των φόρων της παραγωγής. Προτείναμε για τους νέους ότι οι επιχειρήσεις, η νεανική επιχειρηματικότητα για ένα χρόνο πρέπει να απαλλάσσεται από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, για ένα χρόνο, με ένα πλαφόν τζίρου βέβαια. Γιατί να μη κρυφτούν από πίσω κάποιες πολυεθνικές γιατί στην Ελλάδα είμαστε ικανοί να κάνουμε και αυτό. Να βάλουμε μπροστά ένα τριαντάρι και να λέμε νεανική επιχειρηματικότητα και κάνω σούπερ μάρκετ. Η νεανική επιχειρηματικότητα πρέπει να απαλλαχτεί από φόρο για ένα χρόνο και από ασφαλιστικές εισφορές. Είναι μια συγκεκριμένη πρόταση, κοστολογημένη και νομίζω ότι μπορούμε να την αντέξουμε. Τέτοιες μικρές προτάσεις έχουμε κάνει και μπορούμε να κάνουμε αλλά δεν έχουμε συνολική λύση για το φορολογικό πρόβλημα της χώρας, γιατί πρέπει να έχουμε πρόσβαση όπως σας είπα στα Ταμεία. Γιατί εμάς μας ενδιαφέρει κάθε τι που λέμε να είναι κοστολογημένο. Ξέρουμε ότι το κράτος είναι μια οικογένεια. Πρέπει να ξέρουμε τι λεφτά μπαίνουν μέσα, τι λεφτά βγαίνουν. Δεν έχουμε πρόσβαση αυτή τη στιγμή στα στοιχεία. Όταν αποκτήσουμε πρόσβαση θα μπορούμε να είμαστε πολύ πιο απόλυτοι για το τι μπορεί να γίνει για τους φόρους.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι η πρώτη προεκλογική συγκέντρωση που παρακολουθώ στη ζωή μου και δεν το μετανιώνω. Είμαι διευθυντής στο Τζάνειο Νοσοκομείο, καρδιολόγος και την εποχή που δεν ακουγόταν για τη σπατάλη της υγείας, ήμουν εκείνος που φώναζα στα αμφιθέατρα και στα συνέδριά μας και παντού. Και με ξέρουν στο χώρο πάρα πολύ καλά.
Στην υγεία υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα κοινωνικό καθ’ αυτού υγείας και οικονομικό. Φύγανε πολλά δισεκατομμύρια και δυστυχώς αυτά τα δισεκατομμύρια εξακολουθούν και φεύγουν. Περιορίστηκαν από την τρόικα αλλά όπως είπα τελευταία σε ένα συνέδριο που ήταν και πολλοί καθηγητές Πανεπιστημίων, ότι οι αντιπαθητικοί τροϊκανοί ίσως είναι περισσότερο φιλέλληνες από πολλούς Έλληνες υψηλά ιστάμενους καθηγητές. Διότι πάρα πολλοί δεν θέλουν να χάσουν τίποτε από αυτά που κέρδιζαν ή από αυτά που έπαιρναν. Αυτό όμως σημαίνει πάρα πολλά δισεκατομμύρια τα οποία με έναν τρόπο λαϊκίστικο παρουσιάζονται και σαν προσφορά προς τον κόσμο. Άκουσα έναν συμπαθή υποψήφιο που είπε για τις συγχωνεύσεις των Νοσοκομείων ή για τις ειδικές ανάγκες ασθενών. Δυστυχώς και σήμερα με την κρίση οι ασθενείς και ειδικά με σοβαρά νοσήματα εκμεταλλεύονται. Δηλαδή υπάρχουν ασθενείς, αν μου επιτρέπεις μισό λεπτό ακόμα, οι οποίο παίρνουν πανάκριβα φάρμακα, όπως είναι αυτή η κατηγορία. Θα ήθελα να σε ενημερώσω…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Για την κυστική ίνωση λες.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Όχι για την κυστική ίνωση μόνο, γι’ αυτά που λέμε ορφανές νόσους. Οι ορφανές νόσοι αφορούν μερικές εκατοντάδες. Από εκεί όμως αυτά έχουν πολλά εκατομμύρια τα οποία τα παίρνουν μη ορφανοί νόσοι, απλώς προστάτες των ορφανών. Αυτό, οι προστάτες των ορφανών φαρμάκων και ασθενών είναι πολυπληθείς σήμερα, εξακολουθούν και φεύγουν δισεκατομμύρια. Ο κόσμος θα πρέπει να καταλάβει ότι με φθηνά φάρμακα μπορεί να κάνει πολύ καλά τη δουλειά του ή και με λιγότερες παροχές μπορεί να κάνει πολύ καλά και όχι να πληρώνει αυτές τις συμμετοχές που πληρώνει και νομίζω είναι ένα σοβαρό θέμα για το “ΠΟΤΑΜΙ” το θέμα της υγείας.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σε βουτήξαμε, πάρτε τον, τον θέλουμε αυτόν. Θέλω να πω κάτι. Το λέω γιατί λες πράγματα ενώ είσαι ταυτόχρονα και διευθυντής σε Νοσοκομείο. Να σας πω κάτι. Δεν θα δώσω μια εξειδικευμένη απάντηση αλλά θέλω να πω κάτι που είναι σημαντικό και περιλαμβάνει και άλλους τομείς. Αυτό έγινε στην Ελλάδα. Περάσαμε από τη σπατάλη, από μια απίστευτη σπατάλη σε όλους τους τομείς. Στην υγεία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα γιατί λένε κάποιοι περικοπές στην υγεία κλπ. Βεβαίως, είναι κακό που φτάσαμε στη τσιγγουνιά, είναι κακό που κόψαμε τη «Βοήθεια στο Σπίτι», είναι κακό που ταλαιπωρούνται κάποιοι με χρόνιες ασθένειες για να βρουν από φαρμακείο σε φαρμακείο τα φάρμακά τους αλλά για τη σπατάλη τόσων ετών, τόσων δεκαετιών δεν μπορεί να μιλήσουν; Δεν μπορεί να μιλήσει το κομματικό σύστημα γι΄ αυτή τη σπατάλη; Για τις τεράστιες μίζες που πέσανε στα Νοσοκομεία, στα φάρμακα; Είναι δυνατόν οι Έλληνες να χρειάζονται 5 φορές τα φάρμακα που χρειάζεται μια άλλη χώρα; Είμαστε αρρωστιάρηδες; Τι συμβαίνει;
ΕΡΩΤΗΣΗ: Κάποτε είχαμε λεφτά για τα περιττά, τώρα δεν έχουμε για τα απαραίτητα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Νομίζω όμως ότι υπάρχει κάτι παραπάνω, ότι σε αυτή τη σπατάλη δεν ήταν η αθώα σπατάλη, άντε να δώσουμε και 5 παραπάνω ασπιρίνες στο λαό. Ήταν κάτι πιο σοβαρό. Είναι ότι φτιάχτηκαν πολιτικά τζάκια μέσα από το Υπουργείο Οικονομικών. Βγήκαν πολλά λεφτά. Υπήρχαν άνθρωποι που κάνανε περιουσίες μέσα από τα Υπουργεία Υγείας και δεν εννοώ μόνο τους πολιτικούς, εννοώ ανθρώπους που υποτίθεται έχουν υπηρετήσει στο σύστημα υγείας.
Άρα θα πρέπει σε αυτή τη νέα εποχή να είμαστε πολύ πιο αυστηροί για τη χρήση των χρημάτων του ελληνικού λαού. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή της σπατάλης. Έχουμε βγάλει συμπεράσματα ότι αυτή τη σπατάλη τελικά την πληρώνουμε εμείς. Άρα πρέπει με κάθε σοβαρότητα να κλείσουμε τις πόρτες σε ένα σύστημα, σε ένα κομματικό σύστημα που άφησε αυτή τη σπατάλη να εξελίσσεται. Δηλαδή το πρόβλημά μας και εδώ το πολιτικό σύστημα είναι λίγο ευρύτερο από τα κόμματα τα δύο που κυβέρνησαν, γιατί στα Νοσοκομεία υπήρχε συγκυβέρνηση. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε τι λέω.
Δεν είναι θέμα του κακού Υπουργού, είναι θέμα κάποιων συντεχνιών, είναι κάποιοι που κάλυπταν, δεν υπήρχε κανένας αντίλογος σε αυτή την πράξη.
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Όλα τα κόμματα, αυτό λέω. Πρέπει δηλαδή να πούμε ότι ναι υπάρχουν κάποιες ξεκάθαρες πολιτικές ευθύνες στα κόμματα τα δύο που κυβέρνησαν. Και εμείς όπως είδατε τις δίνουμε αλλά υπάρχει και μια ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη στα κόμματα που ήταν παρόντα, στα Νοσοκομεία, στην παιδεία. Άνθρωποι οι οποίοι ήταν μέρος του πολιτικού συστήματος και που δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τους ψηφοφόρους τους και κάνανε αυτά που κάνανε στην παιδεία.
Δεν θα μου βγάλει κανείς εμένα από το μυαλό ότι αυτές οι καταστάσεις ντροπής που δόθηκαν τώρα για την παιδεία, τις είδατε, ότι η Ελλάδα απλώς κατρακυλάει στο θέμα της παιδείας. Απλώς κατρακυλάει. κατρακυλάει σε όλα τα επίπεδα. Στα δημόσια σχολεία, στα Πανεπιστήμια, παντού κατρακυλάει. Η ευθύνη είναι βέβαια των Υπουργών Παιδείας. Είναι μόνο των Υπουργών Παιδείας; Τα Πανεπιστήμια είναι οι χώροι που τα κόμματα βγάζουν το άχτι τους. Δεν θα πρέπει να φύγουν τα κόμματα από το Πανεπιστήμιο; Δεν θα πρέπει να απαγορευτεί και όταν λέω να απαγορευτεί δεν το λέω με νόμο, στην πολιτική συνείδηση να απαγορευτεί στα κόμματα να δρουν στα Πανεπιστήμια; Οι καθηγητές βγαίνανε μέσα από τη ΔΑΠ ή τη ΠΣΚ ή την ΠΑΣΠ ή πολλές φορές επειδή δεν είχαμε και πρόβλημα λεφτών, βγάζαμε έναν ο καθένας καθηγητή και είχαμε έδρες και μοιράζαμε και λέγαμε δεν πειράζει ο δικός σου καθηγητής και ο δικός μου καθηγητής; Αυτό το έγκλημα το συλλογικό της παιδείας έχει μόνο την υπογραφή των Υπουργών Παιδείας; Όχι.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Σαράντα χρόνια το ιδανικό της παιδείας ήταν το κλειστό Πανεπιστήμιο, το οποίο δεν το έκανε ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε κανένας. Δηλαδή τους παραχωρήθηκε στην αριστερά αυτό το προνόμιο, όχι μόνο αλλά ιδανικό στην Ελλάδα ήταν ότι το κλειστό Πανεπιστήμιο είναι προοδευτικό Πανεπιστήμιο.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μα υπάρχει και αυτή η συζήτηση. Είδατε τώρα ότι έγινε αυτή η υποβάθμιση των Πανεπιστημίων μας, των σχολών μας και είδατε τι βγήκανε και είπαν κάποιοι χωρίς να ντρέπονται, χωρίς να κοκκινίζουν. Ναι αλλά αυτοί δεν μετρούν τη συμμετοχή του φοιτητικού κινήματος στους αγώνες του ελληνικού λαού. Δηλαδή θα πρέπει να βάλουμε μια καινούρια μέτρηση στην αξιολόγηση των Πανεπιστημίων, μια παράγραφο από κάτω που θα λέμε σε πόσες συγκεντρώσεις συμμετείχε το δικό σας Πανεπιστήμιο, για να το αξιολογήσουμε. Είναι πιο σημαντικό από το ερευνητικό έργο, από οτιδήποτε είναι αυτό το πράγμα.
Και λέω και θέλω να είμαι σαφής. Εγώ πιστεύω στη δύναμη των φοιτητών και της νέας γενιάς που πρέπει να τα σαρώσει όλα και να βγει στους δρόμους και να διαδηλώσει και να πάρει μέρος στις ευθύνες της Διοίκησης των Πανεπιστημίων. Πιστεύω ότι πρέπει οι φοιτητές και είναι λάθος να αποκλείουμε τους φοιτητές από τη Διοίκηση των Πανεπιστημίων αλλά όχι τις φοιτητικές παρατάξεις. Είναι άλλο οι φοιτητές και είναι άλλο οι φοιτητικές παρατάξεις. Και να σας πω γιατί είναι άλλο; Το αποδεικνύει και η συμμετοχή στις φοιτητικές εκλογές. Η συντριπτική πλειοψηφία συμμετείχε στις εκλογές. Βγήκαν όλοι νικητές με το 60, 70%, δεν έχουν μετρήσει καν την αποχή αλλά είναι πάντως σίγουρα πάνω από 60% αποχή. Δεν ψηφίζουν οι φοιτητές. Βγαίνουν κάποιες παρατάξεις, οι οποίες νικούν και οι οποίες μετά θέλουν να διοικήσουν το Πανεπιστήμιο.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Συνδιοίκηση των καθηγητών με τους φοιτητές εννοείς;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Όχι. Λέω ότι τα Πανεπιστήμια έχουν όργανα διοίκησης, πρέπει να έχουν μια αυτοτέλεια. Αρχικά πιστεύουμε εμείς ότι τα Πανεπιστήμια δεν είναι κρατικά ιδρύματα με την έννοια ότι αποφασίζει ο Υπουργός ή ο Υφυπουργός τι θα γίνει στο κάθε Πανεπιστήμιο. Πρέπει να υπάρχει μια αυτονομία, να ελέγχονται με βάση τα αποτελέσματα, την αποτελεσματικότητα, τις επιδόσεις, το ερευνητικό έργο. Όπως συμβαίνει στα Πανεπιστήμια όλου του κόσμου.
Λέω ότι οι φοιτητές σε αυτή την προσπάθεια δεν είναι αμέτοχοι, συμμετέχουν. Δεν συμμετέχουν στο να εκλέξουν τον καθηγητή ούτε να συνδιοικούν αλλά συμμετέχουν στη ζωή του Πανεπιστημίου. Υπάρχει ένα μέρος της ζωής του Πανεπιστημίου που καθορίζεται από τους φοιτητές. Αυτή τη στιγμή πρέπει να γίνεται και γίνεται και στα μεγάλα σπουδαία Πανεπιστήμια του κόσμου. Αποφασίζουν οι φοιτητές για διάφορα πράγματα αλλά αυτό στην Ελλάδα έχει μεταφραστεί, όπως σχεδόν όλα τα πράγματα στο ότι τα κόμματα και το όποιο κόμμα έχει απωθημένο βρίσκει ένα Πανεπιστήμιο και βγάζει το άχτι του.
Αυτό πρέπει να τελειώσει και πρέπει αυτοί που νιώθουν πραγματικά προοδευτικοί πολίτες πρέπει, όταν πριν σας μίλαγα για τη συνομωσία του καλού αυτό λέω. Ξέρετε τι συμβαίνει; Να σας πω. Πάμε κάποια στιγμή γιατί εγώ διατηρώ φίλους και στη μια παράταξη και στην άλλη και όταν είπα την πρόταση για τα μη κρατικά Πανεπιστήμια, μου είπε κάποιος φίλος από το ΣΥΡΙΖΑ έχεις δίκιο μωρέ αλλά αυτό θα το πεις εσύ στον κόσμο τώρα; Αυτή η λογική υπάρχει. Γι΄ αυτό λέω ότι κρύβονται κάποιοι πολιτικοί που δεν έπρεπε να κρυφτούν. Ναι λοιπόν, θα το πούμε στον κόσμο και θα ζητήσουμε μια συμμαχία του κόσμου γι΄ αυτό που είναι το σωστό, όχι γι΄ αυτό που είναι παράλογο επειδή απλώς είναι παράλογο και επειδή έχει συνηθίσει η κομματική νομεκλατούρα να ακούει τα παράλογα. Αυτή είναι η άποψή μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η θέση του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ» για την παράνομη μετανάστευση;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Η θέση του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ» για την παράνομη μετανάστευση και γενικότερα για τη μετανάστευση. Το “ΠΟΤΑΜΙ” είναι από τα πράγματα, επειδή τα θεωρούμε πολύ σημαντικά και έχουν σχέση και με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι από τα πρώτα πράγματα που έχουμε συγκεκριμένες από την πρώτη στιγμή θέσεις. Λέμε το εξής. Λέμε ότι η χώρα δεν μπορεί να έχει ανοιχτά σύνορα, όπως λένε κάποια κόμματα που θέλουν να γίνουν και κυβερνητικά. Γιατί διάβασα και ήταν θλιβερό στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωπαϊκές εκλογές, το είδατε; Λέει, όχι στους τροχονόμους, τώρα δεν το καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοεί, όχι στους τροχονόμους, όχι στη FRONTEX, όχι στη Σέγκεν. Ας αφήσουμε τους τροχονόμους που είναι κάτι για αστείο και για γέλια. Όχι στη FRONTEX; Θα πληρώνει ο ελληνικός λαός τη φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων; Αγωνιστήκαμε και είπαμε ότι τα σύνορα αυτά δεν είναι μόνο ελληνικά, είναι ευρωπαϊκά σύνορα. Ο μετανάστης δεν θέλει να έρθει στην Ελλάδα, θέλει να έρθει στην Ευρώπη. Άρα τα σύνορα και τη φύλαξη των συνόρων πρέπει να τα πληρώνει ο Ευρωπαίος. Και έρχονται κάποιοι που τους περισσεύουν τα λεφτά και λένε όχι, όχι να φύγει η FRONTEX, θα αναλάβουμε εμείς το κόστος.
Υπάρχει φτωχοποίηση μεν, υπάρχει ανάγκη να βρούμε λεφτά για το οτιδήποτε και λέμε να φύγει η FRONTEX. Που η FRONTEX βέβαια δεν είναι οι κακοί Γερμανοί, είναι Πολωνοί, είναι Βούλγαροι, είναι Ιταλοί, είναι Ισπανοί, το ξέρετε, είναι μια πολυεθνική δύναμη που φυλάει τα σύνορα. Εμείς λέμε ναι στη FRONTEX. Εμείς λέμε ότι η χώρα δεν μπορεί να γίνει αποθήκη ψυχών. Δεν θέλουμε τους μετανάστες εδώ να έρχονται για να είναι στα συσσίτια της εκκλησίας και στα υπόγεια και δεν τους θέλουμε και φθηνό εργατικό δυναμικό. Δηλαδή να έρχονται εδώ να διαγκωνίζονται ο ένας με τον άλλον και να του λέω θα σου δώσω 5 ευρώ να έρθεις να δουλέψεις ή 10 ευρώ. Εμείς λέμε ότι η χώρα αυτή τη στιγμή πρέπει να έχει κλειστά σύνορα αλλά από την άλλη όμως είμαστε πολύ προσεκτικοί σε θέματα των δικαιωμάτων και λέμε ταυτόχρονα ότι είναι ντροπή για την πολιτική μας, ότι οι μετανάστες που ζουν εδώ, που ζουν νόμιμα εδώ δεν θα ψηφίσουν στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.
Εμείς είμαστε υπέρ της ψήφισης των μεταναστών στις δημοτικές περιφερειακές εκλογές και επίσης είμαστε υπέρ σε κάτι… Χτες στη Νέα Σμύρνη το ξέρετε ότι είχε εκατοντάδες άτομα, δεν σας κατηγορώ ότι είναι λιγότεροι στον Πειραιά, απλώς λέω ότι ήταν πολύ καιρό πριν προγραμματισμένοι και ήρθαν πάρα πολλοί άνθρωποι. Ήρθε ένα παιδί στο τέλος και με συγκλόνισε, φοιτητής. Μου λέει φίλε σε παρακολουθώ από την πρώτη μέρα, είμαστε μαζί σου κλπ. και όλα αυτά αλλά δεν μπορώ να ψηφίσω. Του λέω φιλαράκι, είχε και μια κοπέλα δίπλα του, του λέω φιλαράκι θα πας για μπάνιο. Όχι μου λέει δεν έχω δικαίωμα ψήφου στη χώρα. Του λέω τι εννοείς; Μου λέει εδώ έχω γεννηθεί, εδώ έχω τελειώσει σχολείο και είμαι ακόμα με άδειες. Δεν έχει ιθαγένεια. Το πιστεύεις; Εμείς λέμε πολύ απλά. Το παιδί του μετανάστη που γεννιέται στην Ελλάδα και πηγαίνει σε ελληνικό σχολείο έχει τα ίδια δικαιώματα με την κόρη μου. Έχει τα ίδια δικαιώματα με τα παιδιά σας. Θα σηκώσει την ελληνική σημαία αν είναι αριστούχος στο σχολείο. Έτσι προχωρούν οι κοινωνίες και έτσι οι κοινωνίες εάν απομονώνουν αυτά τα παιδιά δημιουργούν εχθρούς στα σπλάχνα τους. Γιατί ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ, πήγε εδώ σχολείο και του πεις εσύ ότι δεν είσαι Έλληνας στα είκοσί σου χρόνια, θα γίνει εχθρός σου και θα γίνει δικαίως εχθρός σου. Αυτή είναι ξεκάθαρη η θέση μας, ότι όχι στα ανοιχτά σύνορα, είναι κάτι επιπόλαιο που δεν βοηθάει ούτε τους μετανάστες ούτε τους Έλληνες αλλά ναι στα δικαιώματα των μεταναστών, σε μια ευρωπαϊκή χώρα με σεβασμό στις ευρωπαϊκές συνθήκες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μιλήσαμε για ευθύνες πολιτικών και των ξένων. Εμείς που ψηφίζουμε τόσα χρόνια και εμείς που δεν πηγαίναμε να ψηφίσουμε δεν έχουμε ευθύνη;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Η καμπάνια που θα κάνει το “ΠΟΤΑΜΙ” τις επόμενες μέρες θα είναι ότι πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε. Εμάς μας ενδιαφέρει να πάει ο κόσμος να ψηφίσει και νομίζω ότι πρέπει να γίνει μια προσπάθεια η Ελλάδα να έχει υψηλά ποσοστά συμμετοχής στις εκλογές. Είναι ζήτημα πολύ σημαντικό. Δεν μπορούμε να αποφασίζουμε και να θέλουμε να έχουμε γνώμη για άλλα και να μην πηγαίνουμε στις κάλπες. Και θα πρέπει να πούμε σε κάποιους, με πήραν κάποιοι από τα χωριά μας εκεί από τα Χανιά που είναι δυσαρεστημένοι με τα όπλα της Συρίας κλπ. και μου λένε δεν θα πάμε να ψηφίσουμε, έχουμε βγάλει αποφάσεις να μην πάμε να ψηφίσουμε. Τους λέω εννοείς ότι θα ψηφίσεις το πρώτο κόμμα και το δεύτερο κόμμα; Όχι μου λέει δεν θα πάω να ψηφίσω. Μα του λέω αυτούς θα ψηφίσεις. Όταν δεν πας να ψηφίσεις δεν μειώνεται η εκπροσώπηση της χώρας σου. Και 22 άνθρωποι να πάνε να ψηφίσουν τους είπα, ας πούμε ότι πάνε 22 άνθρωποι, θα στείλουν τους 22 φίλους στην Ευρωβουλή, δεν θα μειωθεί η συμμετοχή της χώρας στα όργανα. Άρα αν δεν ψηφίσεις, ψηφίζει ο άλλος για σένα και συνήθως ψηφίζει ο κομματικός στρατός για σένα, που αυτοί είναι αποφασισμένοι να πάνε ντε και καλά να ψηφίσουν. Πρέπει να ψηφίσουμε και η ευθύνη, γιατί το πήγες και κάπου αλλού εσύ, η ευθύνη σε αυτή τη χώρα ναι είναι ολλονών μας, δεν είναι μόνο των πολιτικών.
Βέβαια εγώ διαφώνησα από την πρώτη στιγμή με τον Πάγκαλο σε αυτό που είπε «μαζί τα φάγαμε», γιατί δεν τα φάγαμε μαζί, να με συγχωρά. Άλλο φάγανε οι Υπουργοί και άλλο έφαγε ο συνταξιούχος ή τέλος πάντων αυτός που έπαιρνε και ένα επίδομα που δεν έπρεπε να το παίρνει όλους τους μήνες και το έπαιρνε. Να τα συζητήσουμε αλλά στα εγκλήματα υπάρχουν και πλημμελήματα. Είναι άλλα τα πταίσματα, άλλα τα πλημμελήματα και άλλα τα κακουργήματα και άλλο οι κατά συρροή δολοφόνοι. Να είμαστε ξεκάθαροι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είπα και το είπα και πριν ότι είμαστε αθώοι του αίματος. Έχουμε όλοι μια ευθύνη είτε γι΄ αυτούς που ψηφίζαμε είτε γι΄ αυτούς…
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λέει ο φίλος, τον ακούσατε δεν χρειάζεται καν μικρόφωνο, να τον πάρουμε να τον έχουμε ντουντούκα στις εκδηλώσεις μας, ξέρεις αυτή ήταν και η δική μας ανάγκη. Η δική μας ανάγκη είναι ότι κάνοντας μια κριτική και εγώ κυρίως με τα κείμενά μου γιατί η εκπομπή μου είχε άλλο περιεχόμενο, υπερασπιζόταν άλλα πράγματα αλλά με τα πολιτικά μου κείμενα, τα έχω βγάλει μάλιστα και σε βιβλίο τα κείμενα της κρίσης, με τα πολιτικά μου κείμενα έλεγα συνέχεια ότι πόσο λάθος είναι αυτή η πολιτική, πόσο λάθος είναι αυτά που κάνουν. Και αναδείκνυα κάθε μέρα μικρά πράγματα που ήταν λάθος.
Και ξέρεις ποια ήταν η συνέχεια της κουβέντας από τον κόσμο; Και τι να κάνουμε; Πες μου τι να ψηφίσω στις εκλογές. Πες μου τι να ψηφίσω. Και αυτός είναι ο λόγος που κατέβηκα, αυτός είναι ο λόγος που από την πρώτη στιγμή είπα ότι ήθελα να λύσω ένα προσωπικό μου αδιέξοδο. Όσο και αν ακούγεται από κάποιους πάρα πολύ μικρός λόγος, ήταν αυτό. Ήταν ένα προσωπικό μου αδιέξοδο το δικό μου, των φίλων μου, των ανθρώπων που συναντούσα όταν πήγαινα να κάνω ένα θέμα που μου λέγανε ωραία προσπαθείς αλλά στις εκλογές τι θα κάνουμε, ποιον θα ψηφίσουμε; Γι΄ αυτό ακριβώς φίλε μου δημιουργήσαμε το “ΠΟΤΑΜΙ”, για να μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση τίμια σήμερα προς τον ελληνικό λαό. Γιατί να σου πω κάτι, να σου πω και να συνοψίσω και τελειώσαμε. Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα στη χώρα χωρίς όμως να γκρεμίσουμε τη χώρα. Αυτό είναι το διαφορετικό που λέει το “ΠΟΤΑΜΙ”. Γιατί όταν κάποιοι λένε να τα αλλάξουμε όλα, εννοούν να τα κάνουμε όλα ερείπιο και μετά να δούμε τι θα χτίσουμε. Εμείς δεν θέλουμε το ερείπιο. Εμείς θέλουμε αυτή τη χώρα να την αλλάξουμε αλλά να την αλλάξουμε ορθή, να την αλλάξουμε ολόρθη. Να μην πέσει η χώρα και μετά να έρθουμε ως σωτήρες. Αυτό είναι το μήνυμα του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ».
Γι΄ αυτό είπαμε με πολύ μεγάλη υπευθυνότητα ότι καλούμε τον κόσμο να ψηφίσει στις ευρωεκλογές και να ξέρει και να μην ακούει τα διλήμματα. Τα διλήμματα που δεν υπάρχουν πουθενά στην Ευρώπη. Ψηφίζουμε μόνο για ευρωεκλογές. Μας λένε ότι ψηφίζουμε αν θα πέσει η κυβέρνηση, μας λένε ψηφίζουμε για να έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση. Δεν υπάρχει αυτό πουθενά. Ψηφίζουμε μόνο για ευρωεκλογές και είναι ντροπή να θέτουν άλλα παράλληλα διλήμματα. Σε καμία χώρα της Ευρώπης δεν τίθεται παράλληλο δίλημμα. Κανένα αριστερό κόμμα στην Ευρώπη δεν λέει ψήφισε για να φύγει η κυβέρνηση, λέει ψηφίζω για το Ευρωκοινοβούλιο. Εδώ βέβαια θα μου πεις έχουμε ακόμα και εταίρους της κυβέρνησης, έχουμε ανθρώπους που συμμετέχουν στην κυβέρνηση και λένε ψήφισέ με γιατί αλλιώς θα ρίξω την κυβέρνηση αλλά νομίζω ότι δεν τσιμπάει ο κόσμος, είναι ξεκάθαρο ότι ψηφίζουμε για ευρωεκλογές. Και ψηφίζουμε για μια δίκαιη Ευρώπη αλλά εγώ λέω κάτι παραπάνω. Ψηφίζουμε για να πούμε στο πολιτικό σύστημα στο λαϊκίστικο αριστερό πολιτικό σύστημα και στο λαϊκίστικο δεξιό και πολλές φορές σε κάποιες εκφράσεις το ακροδεξιό πολιτικό σύστημα, ότι ο ελληνικός λαός έχει πλέον μια εναλλακτική λύση. Όσο δυνατότερο είναι το “ΠΟΤΑΜΙ”, όσο δυνατότερο είναι το “ΠΟΤΑΜΙ” στις 25 Μαϊου τόσο πιο γρήγορα θα παρασύρουμε τους άλλους πολιτικούς στα δικά μας νερά. Αυτό πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να είμαστε δυνατοί στις 25 του μήνα για να μη θεωρήσουν ότι έχουν ένα αριστερό ή ένα δεξιό δεκανίκι. Γιατί εμείς το είπαμε και επίσης δεν τους άρεσε ότι δεν θα γίνουμε δεκανίκι. Δεν είμαστε εδώ για να πάρουμε ένα Υφυπουργείο και να δώσουμε αύριο 5 εδρούλες σε κάποιον να έχει πλειοψηφία. Είμαστε εδώ για να γίνουμε η μαγιά του νέου πολιτικού συστήματος. Για να θέσουμε εμείς τα ζητήματα, να τα συζητήσουμε βέβαια μαζί τους, να διορθώσουμε με βάση αυτά που θα μας πουν γιατί πραγματικά μπορεί να έχουν κάτι να μας πουν. Και σας είπα από πριν, εγώ δεν πιστεύω ότι στο “ΠΟΤΑΜΙ” είναι η πάσα αλήθεια. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνουμε λάθος και είμαι όλος αυτιά να ακούσω πάνω σε συγκεκριμένες πολιτικές, σε αυτές τις πολιτικές που θα εκφέρουμε πριν από τις εθνικές εκλογές, θα έχουμε 20 προτάσεις για τη χώρα. Να ακούσω τη Νέα Δημοκρατία και να μου πει κάνεις λάθος εκεί και κάνε το άλλο. Μπορεί να έχει δίκιο. Να μου πει ο ΣΥΡΙΖΑ διόρθωσε το άλλο. Εγώ είμαι έτοιμος γι΄ αυτό το διάλογο και νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία πλέον είναι έτοιμη γι΄ αυτό το διάλογο. Δεν είμαστε στις εξέδρες του γηπέδου Καραϊσκάκη ή του Παναθηναϊκού, δεν είμαστε εκεί. Δεν είμαστε χουλιγκάνοι της πολιτικής, είμαστε επιτέλους πολίτες που πρέπει να συζητήσουμε με βάση τα προβλήματα. Και θα τους αναγκάσουμε να συζητήσουμε με βάση τα προβλήματα και τις λύσεις μόνο εάν είμαστε δυνατοί στις 25 Μαϊου. Σας ευχαριστώ πολύ. Μια λέξη ακόμα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μα το είπα πριν.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Μια δήλωση. Λες ακριβώς αυτά που σκέφτομαι. Είμαι 60 χρόνων, ελεύθερος επαγγελματίας, στο πεζοδρόμιο, όπως ο φίλος μας ο γιατρός έχω 30 χρόνια να πάω σε ομιλία, είμαι 1,5 χρόνο άνεργος, δεν έχω μια και όμως θα δώσω 300 ευρώ να πάω στην κάλπη να ψηφίσω το “ΠΟΤΑΜΙ”.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ευχαριστώ. Να σας πω κάτι γιατί πολλοί με ρωτάγανε πριν, τώρα θα ανέβω και στο βάθρο γιατί είναι πολύ επίσημο. Με ρωτήσατε, δεν με ρωτήσατε αλλά το λέω για σχήμα λόγου, με ρωτήσατε για το μπλουζάκι μου. Αυτό είναι ένα από τα μπλουζάκια που έβγαλε από το “ΠΟΤΑΜΙ” και υπάρχουν πολλά μπλουζάκια που μπορείτε να αγοράσετε, τα δίνουμε σε τιμή προσφοράς, είναι 10 ευρώ το μπλουζάκι μαζί με μια κονκάρδα δώρο. Δηλαδή θα πάρετε ένα κουπόνι και το επόμενο διάστημα θα βγάλουμε και άλλα τέτοια ίδια για να καλύψουμε τα προεκλογικά μας έξοδα. Γιατί πρέπει να σας πω ότι στα κόμματα του παλαιού συστήματος, το ξέρετε, δόθηκαν εκτάκτως, εκεί ομονοούν, 7 εκατομμύρια ευρώ για να κάνουν προεκλογικό αγώνα. Επτά εκατομμύρια ευρώ έκτακτα, εκτάκτως. Εμείς λέμε ότι δεν χρειαζόμαστε αυτά τα λεφτά, κάνουμε αγώνα φθηνό όπως το είδατε, πηγαίνουμε με τρένα, με λεωφορεία σε όλη την Ελλάδα αλλά έχουμε ανάγκη από κάποια ελάχιστη βοήθεια και τα παιδιά πίσω, οι φοβεροί εθελοντές του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ» είναι εκεί εάν θέλετε να ενισχύσετε με 5 ευρώ ή με 10 ευρώ το “ΠΟΤΑΜΙ”. Σας ευχαριστώ.