2 Απρίλιος, 2014

Το Ποτάμι, η λάσπη και η ανακατωσούρα των δημοσκοπήσεων

Guest Αρθρογράφος

Το Ποτάμι δεν έχει θέσεις. Το Ποτάμι είναι ύποπτο. Το Ποτάμι είναι αγνώστου πατρός. Το Ποτάμι το "παίζουν" τα Μέσα Ενημέρωσης. Το Ποτάμι απειλεί τα χρηστά ήθη του Έθνους. Το Ποτάμι έχει άγνωστους χρηματοδότες. Κουραστήκαμε αυτή την εκστρατεία λάσπης. Το Ποτάμι είναι αυτό που είναι. Ο Σταύρος και οι φίλοι του. Μπορεί να πετύχει, όπως μπορεί και να αποτύχει.

Εκείνο που σίγουρα θα έχουν πετύχει οι συντελεστές του, είναι ότι θα έχουν στοιχειώσει τα όνειρα των επαγγελματιών πολιτικών.

Τον Σταύρο Θεοδωράκη τον γνωρίζω από την τρυφερή ηλικία των 18 ετών. Ωστόσο, δεν υπήρξε φίλος μου. Συνυπήρξαμε στην εφημερίδα Πρώτη πριν τριάντα χρόνια και έκτοτε ένας χαιρετισμός στον δρόμο. Αυτό ήταν. Με τσαντίζει, όμως, αφάνταστα που έχουν πέσει όλοι πάνω του να τον φάνε ζωντανό!

Όταν μιλάμε για νέους ανθρώπους στην πολιτική, τι εννοούμε; Αν δεν είναι το Ποτάμι σήμερα ή η Αστραπή αύριο, τι περιμένουμε; Να έρθουν κάποιοι άνθρωποι με παρθενογένεση και με ένα μαγικό ραβδάκι να διορθώσουν τα πάντα; Όσοι αντιμετωπίζουν με υπερβολική καχυποψία νέες κινήσεις και νέους ανθρώπους δεν κάνουν στην πράξη κάτι άλλο από το να στηρίζουν το παλιό. Αν είναι ευχαριστημένοι από το παλιό εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Αν όμως δηλώνουν δυσαρεστημένοι από το παλιό και την ίδια ώρα πυροβολούν όποιο κεφάλι προσπαθεί να βγει από την θάλασσα, τότε το φαινόμενο χρήζει ιατρικής βοήθειας.

Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι υπεράνω κριτικής. Το αντίθετο! Ήρθε η ώρα να ζήσει κι αυτός από την άλλη πλευρά του... ποταμού. Τώρα είναι πολιτικός κι όχι δημοσιογράφος. Και σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι δημοσιογράφοι, υπάρχει πιο άτιμη φάρα από την δική τους! Εκείνη των πολιτικών!

Αλλά η κριτική θα πρέπει να είναι ίδια για όλους. Σωστά αναρωτιούνται κάποιοι για τους χρηματοδότες του Σταύρου. Ας επαναλάβουν, τώρα, την ερώτηση και στα άλλα κόμματα. Ρωτάνε επίμονα τον Σταύρο για τις θέσεις του Ποταμιού. Καλά κάνουν. Έτσι έπρεπε να ρωτάνε τους πάντες εδώ και χρόνια. Το έχουν κάνει; Η υποκρισία περισσεύει σε μία χώρα που οι πραγματικοί πρωταγωνιστές βρίσκονται συνήθως πίσω από την σκηνή...

Το θέμα είναι να σπρώξουμε πραγματικούς ανθρώπους να κατέβουν στην πολιτική και να μην αφήσουμε τις τύχες μας στα παιδιά των κομματικών σωλήνων. Θέλουμε κι άλλους Θεοδωράκηδες να μπουν στην πολιτική και όχι να διώξουμε τον Σταύρο. Θέλουμε ανανέωση σε όλα τα κόμματα. Αυτό είναι και το μήνυμα των δημοσκοπήσεων, κατά την ταπεινή μου άποψη. Ο κόσμος διψάει για το καινούργιο. Θέλει την αλλαγή. Βαρέθηκε τους κομματικούς στρατούς, τον ξύλινο λόγο και την διαπλοκή.

Αντί λοιπόν τα γνωστά κόμματα να ψάχνουν αν βρουν πόσο κόστισε το ταξίδι του Σταύρου στην Άνω Παναγιά, ας προσπαθήσουν, επιτέλους, να ανανεωθούν. Αν θέλουν. Αν δεν θέλουν, θα υπάρξουν άλλοι πρόθυμοι να καλύψουν το κενό...

Δεν είμαι από εκείνους που τους έχει κερδίσει το Ποτάμι. Είμαι όμως από αυτούς που χαίρονται την ανακατωσούρα που έχει φέρει στις δημοσκοπήσεις. Έχουμε δει κι άλλες φορές στο παρελθόν κόμματα να εκτοξεύονται στις δημοσκοπήσεις και έπειτα να επιστρέφουν στο απόλυτο μηδέν. Να θυμίσουμε την Πολιτική Άνοιξη και το κόμμα του κυρίου Αβραμόπουλου. Αλλά αυτή την φορά υπάρχει μία μικρή διαφορά: Ο κόσμος έχει ξεπεράσει διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Η κρίση έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα. Γι΄ αυτό το Ποτάμι είναι ύποπτο; Επειδή κάνει όλο και περισσότερους ανθρώπους να χάνουν τον ύπνο τους! Αν μη τι άλλο το γεγονός αυτό είναι από μόνο του διασκεδαστικό...

2 Απριλίου 2014, capital.gr

Θανάσης Μαυρίδης

διαβάστε επίσης