1 Δεκέμβριος, 2016

Πολλαπλή παρακμή, κι όχι μόνο αισθητικής....

Χριστίνα Λαπόρδα

Όταν μιλάμε για θεσμούς, ανθρώπους δηλαδή που με την επιλογή του λόγου ή της εμφάνισής τους δεν αντιπροσωπεύουν τον εαυτό τους αλλά μια ιδιότητα, έχουν δικαίωμα να εκφράζονται και να πράττουν όπως θέλουν; Η απάντηση προφανώς είναι όχι.

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τα "κρούσματα" είναι πολλά. Και πρόσφατα έγιναν πιο σοβαρά. Όταν ο Πρωθυπουργός δεν ακολούθησε τον κώδικα ενδυμασίας σε επίσκεψη αρχηγού κράτους, σε μια στιγμή δηλαδή που δεν ήταν ο Αλέξης αλλά ο Πρωθυπουργός της χώρας μας! Και βέβαια το πιο πρόσφατο, όταν ο Υφ. Παιδείας χρησιμοποίησε λεξιλόγιο ανάρμοστο για την ιδιότητά του -λίγο μας αφορά το λεξιλόγιό του ως Ζουράρις και ακόμη λιγότερο το περιεχόμενο της αναφοράς του. Αν λειτουργούσαν έτσι για τον εαυτό τους ίσως απλά να χαρακτηρίζονταν γραφικοί, ίσως απλά να μη μας ένοιαζε. Όταν όμως εκπροσωπούν θεσμούς και μάλιστα η "στάση" αυτή τείνει να γίνεται γενικευμένη με πολλαπλά παραδείγματα, αγγίζει τα όρια του κοινωνικού προβλήματος. Πρόβλημα Παιδείας, πολιτισμικής παρακμής, πρόβλημα παραδείγματος.

Τόσο η γλώσσα μας όσο και η ευρύτερη αισθητική μας, είναι κομμάτια όλα ενός διαρκώς εξελισσόμενου πολιτισμού, άλλοτε σε ακμή κι άλλοτε σε παρακμή.
Σήμερα ζούμε την απόλυτη παρακμή θεσμών, και μάλιστα με δική τους ευθύνη, αφού οι ίδιοι το προκαλούν με κάθε τρόπο και κάθε ευκαιρία! Μια παρακμή που εμπεριέχει τον κίνδυνο να γίνει συνήθεια, και άρα αποδεκτή. Να γίνει ο μη-πολιτισμός που θα μεταφέρουμε στις νέες γενιές.

Δε νομίζω ότι έχουμε το δικαίωμα εκτός από την φτωχοποίηση και την κατεστραμμένη οικονομία να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας και μια παρηκμασμένη αισθητική σε όλα τα επίπεδα.

Ως ενεργοί πολίτες, ως άνθρωποι, ως Έλληνες πρέπει να ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ θεσμική αξιοπρέπεια. Γιατί ήδη έχουμε ανεχθεί πάρα πολλά!

* Η Χριστίνα Λαπόρδα είναι Περιφερειακή Συντονίστρια Δυτ. Μακεδονίας