20 Φεβρουαρίου, 2017

Πατρίς - Θρησκεία - Γονυκλισία

Λίνα Παπαδάκη

Ο ελληνοχριστιανικός ιδεασμός των δεξιών είναι το αντίστοιχο του ηθικού πλεονεκτήματος των αριστερών

Έστω κι αν ο Φουκουγιάμα διαψεύστηκε, και το τέλος της Ιστορίας δεν θα γραφτεί ποτέ, είχαμε πιστέψει ότι είχε αλλάξει η μελάνη που γραφόταν. Κι εκεί όμως υπήρχε λάθος. Μερικά πράγματα γράφονται πάντα με την ίδια σινική και δεν σβήνονται ποτέ. Ένα από αυτά είναι οι περιπέτειες της ψυχής της ελληνικής Δεξιάς.

Ο εκσυγχρονιστής κ. Μητσοτάκης με κανάλια και κουστωδίες επισκέφθηκε το Άγιο Όρος, λες και δεν υπήρχε άλλος τρόπος, εφόσον ένιωθε την ανάγκη να προσκυνήσει, να το κάνει ιδιωτικώς και μακριά από τα επιδοκιμαστικά βλέμματα του αδιάκριτου κοινού που μετρά τους ηγέτες του με τα σταυροκοπήματα. Σε αυτό το κοινό απευθύνεται και ο ευρωπαϊστής Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν αγνοεί τη θεσμική σημειολογία του αξιώματός του και αναπαύεται με ευλάβεια στα γόνατά του.

Ο υπερήφανος για τις μνημονιακές του επιδόσεις Άδωνις Γεωργιάδης δημοσίως εξεδήλωσε την ανακούφισή του που πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο ορκισμένος εχθρός του Πάνος Καμμένος. ‘Εχει εθνικές ευαισθησίες, είπε, εννοώντας ότι με τους αριστερούς που μπλέξαμε φαντάσου να βάζανε εκεί κανέναν Φίλη. Τους χωρίζουν ανελέητες προσωπικές μονομαχίες μέχρι διαπόμπευσης και δικαστηρίων, αλλά ο
υπόγειος δεσμός τους παραμένει αρραγής. Το ανοξείδωτο μέταλλο της Δεξιάς.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

* Η Λίνα Παπαδάκη είναι διευθύντρια του Γραφείου Τύπου