6 Μαρτίου, 2016

Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Εκφοβισμού

Όλγα Δούρου

Την Κυριακή 6/3 είναι η Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Εκφοβισμού, ένα θέμα που τον τελευταίο χρόνο μας έχει  απασχολήσει έντονα στη χώρα μας.

Είναι όμως καινούριο φαινόμενο ή τώρα μάθαμε να το αναγνωρίζουμε ως τέτοιο;

Που ξεκινάει και που τελειώνει το απλό πείραγμα και αρχίζει μια τραυματική εμπειρία άκρως επικίνδυνη για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού;

Δεν υπάρχει σαφής γραμμή και οι ευθύνες δεν είναι των παιδιών, που συχνά αναπαράγουν στερεότυπα της κοινωνίας μας για να διαχωρίσουν ή να ενισχύσουν τη θέση τους, μέσα στον σχολικό μικρόκοσμο.

Όταν οι μεγάλοι συχνά κάνουν αρνητικά σχόλια ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τα εξωτερικά και πνευματικά χαρακτηριστικά του άλλου, πως περιμένουμε να μη τα υιοθετήσουν και τα παιδιά, που μην έχοντας αναπτύξει ακόμα το φίλτρο και τα όρια των μεγάλων, δραματοποιούν ακόμα περισσότερο τη κατάσταση και αποτελούν συχνά, τους πιο σκληρούς και ίσως και τους πιο βίαιους κριτές;

Πρέπει να κατανοήσουμε και κάτι άλλο ακόμα, κάτι που ίσως αποτελεί μια σκληρή αλήθεια για την εκπαιδευτική κοινότητα. Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ευθύνη πάνω από όλα των εκπαιδευτικών, γιατί γίνεται κατά κύριο λόγο στον περιβάλλοντα χώρο του σχολείου από μέλη του σχολείου σε άλλα μέλη του σχολείου.

Στα διαλλείματα, στην τάξη, στις τουαλέτες και το προαύλιο, εκεί που ο έλληνας γονιός δηλαδή, εμπιστεύεται τον εκπαιδευτικό για την προστασία του παιδιού του. Οι δάσκαλοι πάντα γνωρίζουν ποια παιδιά πέφτουν θύμα bullying, όμως τις περισσότερες φορές δεν παρεμβαίνουν, κάτι που στα μάτια των παιδιών σημαίνει επικρότηση του φαινόμενου. Οι λόγοι είναι πολλοί, ο κύριος ίσως είναι πως οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν εκπαιδευτεί να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν τέτοια φαινόμενα που συχνά τα θεωρούν παιδικές διαμάχες και τα αγνοούν. Ενδεχομένως να υπάρχει και ένα ποσοστό, μικρό μεν αλλά να υπάρχει, που κατά βάθος επικροτούν τους λόγους που ένα παιδί πέφτει θύμα εκφοβισμού, εγκλωβισμένοι σε νοοτροπίες ρατσιστικές και σκληρής αγάπης. Όμως, το πιο σύνηθες είναι πως δεν πιστεύουν ότι έχουν καθήκον να επέμβουν, έχοντας μάθει να πιστεύουν πως το έργο τους τελειώνει όταν χτυπήσει το κουδούνι και πως η συμβολή τους στην διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού είναι μηδαμινή.

Οι Νέοι του Ποταμιού ζητάμε, με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού:

  1. Την διεξαγωγή Σεμιναρίων ανά διετία με θέμα την ευαισθητοποίηση για τον σχολικό εκφοβισμό για όλους τους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς και όχι μόνο πιλοτικά όπως γίνεται μέχρι τώρα.
  2. Την εισαγωγή μαθήματος για τον σχολικό εκφοβισμό στα πανεπιστήμια, υποχρεωτικό για να μπορέσει κάποιος μετέπειτα να διδάξει.
  3. Την σύγκλιση όλων των αρμόδιων φορέων για να δημιουργηθεί ένα οργανωμένο πλαίσιο αντιμετώπισης του προβλήματος, κάτι που είχε ζητηθεί και από το Ποτάμι όταν είχε ξεσπάσει η υπόθεση Γιακουμάκη.
  4. Την άμεση πρόσληψη τουλάχιστον ενός Κοινωνικού Λειτουργού, Ψυχολόγου, Κοινωνιολόγου για κάθε σχολείο, με αναλογία το ανώτατο 1/250 μαθητές, ο οποίος θα επιβλέπει και τα διαλείμματα, κάτι που χρόνια τώρα είχε ανακοινωθεί αλλά δεν εφαρμόζεται.
  5. Την λειτουργία κρατικής γραμμής που θα μπορούν να γίνονται αναφορές για περιστατικά εκφοβισμού και που ο αριθμός της θα είναι τοποθετημένος σε ευκρινές σημείο για να έχουν πρόσβαση όλα τα παιδιά.
  6. Την πειθαρχική δίωξη εκπαιδευτικών και την άρση του διορισμού τους, οι οποίοι συστηματικά και αποδεδειγμένα παραβλέπουν και υποστηρίζουν φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού.
  7. Την άμεση παρέμβαση των κοινωνικών υπηρεσιών, όπου εντοπίζονται ακραία και βίαια φαινόμενα bulling.
  8. Την θέσπιση εκπαιδευτικής εβδομάδας για τον σχολικό εκφοβισμό, όπου θα γίνονται ειδικά μαθήματα, σεμινάρια και προβολή ταινιών πάνω σε αυτήν την θεματική, για όλες τις τάξεις από το νηπιαγωγείο, έως το λύκειο.

Όλγα Δούρου για την Επιτροπή Νέων

Σχετικά