20 Μάρτιος, 2019

Όχι ψευτοδιλήμματα, αλλά ουσιαστικές προτάσεις

Μίλτος Κύρκος

Ραδιοφωνική συνέντευξη στους Α. Αντζολέτο & Α. Μαγγηριάδη στον ΣΚΑΙ 100.3 FM

Θα μιλήσουμε λίγο και για τις ευρωεκλογές. 26 Μαΐου ευρωεκλογές. Βλέπεις: Κυριάκος Μητσοτάκης “Όχι στη χαλαρή ψήφο”. Αλέξης Τσίπρας “Όχι στη χαλαρή ψήφο”. Είναι μεγάλο στοίχημα για τα δύο μεγάλα κόμματα για τους 21 εκπροσώπους που θα βγουν για την Ευρωβουλή. Έτσι, Απόστολε; Είναι μεγάλο στοίχημα και για την Ευρώπη πάντως, ε; Θα είναι ίσως οι πρώτες ευρωεκλογές οι οποίες θα δείξουν πλέον τι δρόμο θα τραβήξει η Ευρώπη. Γιατί θα είναι μία πολύ μεγάλη μάχη μεταξύ των υποστηρικτών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και του οράματος, και βεβαίως των ευρωσκεπτικιστών, οι οποίοι πλέον πληθαίνουν συνεχώς στην “σκοτεινή”- κατά Mazower - ήπειρο. Νομίζω ότι έχουμε όμως κοντά μας έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ζήσει την Ευρώπη πολύ καλά πλέον τα τελευταία πέντε χρόνια. Είναι ο ευρωβουλευτής με Το Ποτάμι, ο κύριος Μίλτος Κύρκος. Καλή σας μέρα, κύριε Κύρκο. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με την εισαγωγή που κάναμε με τον Αντώνη, ότι είναι ίσως οι πιο κρίσιμες ευρωεκλογές των τελευταίων 30 χρόνων.

Όχι, δεν θα συμφωνούσα. Αν δούμε τη διαμόρφωση των δυνάμεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, βλέπουμε όντως μία άνοδο της ακροδεξιάς, σχετικά περιορισμένη, και μία άνοδο του δεξιού λαϊκισμού σημαντική. Αλλά βλέπουμε κιόλας πως από την άλλη πλευρά υπάρχουν διαφορετικές αναζητήσεις, οπότε αυτό που περιγράψατε ως Ευρώπη της ολοκλήρωσης, δεν είναι ομοιογενές. Βλέπουμε δηλαδή τον Μακρόν, ο οποίος προτείνει την «ευρωπαϊκή αναγέννηση», και την γερμανίδα Κάρενμπάουερ, η οποία λέει: “business as usual, να κάνουμε κάτι λίγο παραπάνω για να περάσουν και τα επόμενα πέντε χρόνια”. Είναι η σύγκρουση του φωτός με το σκοτάδι; Όχι, είναι η ανίχνευση για ένα μέλλον της Ευρώπης που εμείς (εγώ ή το κόμμα μου είτε η Ομάδα με την οποίαν συνεργαζόμαστε) πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση της βαθύτερης ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αλλά θα λάβουμε υπόψη όλες τις δυνάμεις που αναπτύσσονται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το καταχωρούμε στα θετικά αυτής της διαμάχης, αυτό το debate. Αλλά αυτό που λέμε η δημιουργία ενός μεγάλου αντι-λαϊκιστικού μετώπου, ή αντι-δεξιού μετώπου, για το οποίο φωνάζει ο πρωθυπουργός εδώ στη χώρα μας. Προφανώς δεν έχει - αν θέλετε - την ίδια ρίζα, την ίδια αφετηρία, σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του ευρωκοινοβουλίου. Έτσι δεν είναι;

‘Oχι βέβαια. Για την Ελλάδα, το σύνθημα της αντι-δεξιάς συσπείρωσης έχει ένα ιστορικό παρελθόν το οποίο μπορεί κάποιους ανθρώπους να τους συγκινεί . Σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν γίνεται καμία ταύτιση της συντηρητικής δεξιάς με την ακροδεξιά. Και είναι τελείως λάθος να πούμε απλοϊκά ότι συγκρούονται μόνο δύο κόσμοι. Σε πολλές χώρες, συντηρητικές κυβερνήσεις, από το Λαϊκό κόμμα, συνεργάζονται με σωστό τρόπο - όσο το επιτρέπει η ανάγκη της κάθε χώρας - ενώ σε άλλες βλέπουμε ακραίες φωνές να κυριαρχούν.
Η πρόταση για ένα “αύριο”, πρέπει να βρίσκει ακριβώς αυτή την τομή. Να βρίσκει πού είναι οι Όρμπαν, πού είναι οι Σαλβίνι, οι δυνάμεις δηλαδή οι οποίες δεν μπορούν να ενταχθούν σε σχέδια τα οποία βλέπουν προς το μέλλον. Και να μην βάζουμε όλη τη συντηρητική δεξιά στο ίδιο καλάθι. Μην ξεχνάμε πως και η Γερμανία, που την κατηγορούμε (τουλάχιστον από εδώ, από μακριά) για νεοφιλελεύθερη χώρα, είναι μία χώρα η οποία σέβεται απόλυτα τα πανίσχυρα συνδικάτα, δεν έχει χαμηλούς φόρους και έχει ένα κοινωνικό κράτος πάρα πολύ ισχυρό - δεν ακούγονται νεοφιλελεύθερα όλα αυτά!
Δηλαδή κάποιος έννοιες που εδώ στην Ελλάδα τις πετάμε σαν πέτρες….

Τις έχουμε παρερμηνεύσει, νομίζω.

Ναι. Η κριτική που μπορείς να τους κάνεις, είναι για τη νέα γενιά, για τους γεροντότερους, για αυτούς που είναι στο περιθώριο, για τους ανέργους.
Άρα μη βλέπουμε την Ευρώπη σα δύο κομμάτια. Το σημαντικό αυτών των ευρωεκλογών είναι ότι πρέπει να ενισχύσουμε δυνάμεις οι οποίες αναζητούν απαντήσεις για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε (αύξηση των ανισοτήτων, άναρχη παγκοσμιοποίηση) περισσότερο ευρωπαϊκές. Όπως η πρόταση του Μακρόν, που οικονομικά μιλάει για προστατευτισμό, αλλά όχι προστατευτισμό α λα Τραμπ, Τι λέει; Να μην μπορούν να μπαίνουν στην αγορά σου χωρίς φόρους εμπορεύματα που παράγονται σε χώρες που δεν προστατεύουν το περιβάλλον, που δεν έχουν σωστές εργασιακές σχέσεις, που δεν προστατεύονται τα δεδομένα, που δεν έχουν κανονική φορολογία οι επιχειρήσεις. Λοιπόν αυτό είναι η οικονομική προσέγγιση.
Και, από την άλλη, μιλάει για την προσέγγιση της ελευθερίας και της προόδου, με τη δημιουργία Ευρωπαϊκών Οργανισμών οι οποίοι θα αναλαμβάνουν να δίνουν τις λύσεις που οι πολυ-διασπασμένες ακόμη χώρες δεν μπορούν να δώσουν, όπως πχ στο ίντερνετ και τα fake news, στην υγεία τροφίμων κλπ. Υπάρχουν λοιπόν προτάσεις.

Πριν από δύο περίπου εβδομάδες βρεθήκατε στην εκδήλωση των Ευρωσοσιαλιστών εδώ στην Αθήνα, δίπλα στον πρωθυπουργό, και σε ένα πάνελ συζητήσατε με την κυρία Κοππά και τον κύριο Παπαδημούλη. Καταρχάς, εσείς αυτό το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα για την συμπόρευση των προοδευτικών Δυνάμεων ενόψει των εκλογών, πώς το βλέπετε;

Εμένα δεν με έφερε στην εκδήλωση του Φρίντριχ Έμπερτ η οπτική μου για οποιαδήποτε προοδευτική συνάντηση. Εγώ μίλησα για το πρόγραμμα των Σοσιαλδημοκρατών, για μια δουλειά που είχε γίνει στην οικογένεια που δούλευα πέντε χρόνια, έστω και συνεργαζόμενος. Γιατί δεν ανήκει στους σοσιαλιστές το Ποτάμι, ανήκει το ΠΑΣΟΚ.
Η παρουσία του πρωθυπουργού, ο οποίος από την αρχή ξεκαθάρισε “Εγώ δεν είμαι σοσιαλδημοκράτης, άρα στην ουσία αυτά δεν με αφορούν, και προσβλέπω σε μία προοδευτική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη που καλπάζει στο σκοτάδι“, είναι τόσο μακριά από τις αναλύσεις μας που σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν θα μπορούσα καθόλου να την ερμηνεύσω.
Και περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής αριστεράς, γιατί πολλά λέμε για προοδευτικές συγκλίσεις, αλλά όταν δούμε το πρόγραμμα της της φοβάμαι πως θα καταλάβουμε ακριβώς γιατί αυτές οι συγκλίσεις - από τα πιο καυτά σημερινά θέματα, όπως είναι το προσφυγικό-μεταναστευτικό, μέχρι και αυτά που απευθύνονται στο μέλλον, όπως είναι η εκπαίδευση και η ανάπτυξη - δεν επιτυγχάνονται.
Τώρα για την Ελλάδα, μετά από τέσσερα χρόνια κυβερνητικής συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ είναι δύσκολο να μπορώ να μπω σε οποιαδήποτε συζήτηση προοδευτικού μετώπου. Γιατί δεν έχει γίνει καμία αυτοκριτική από την κυβέρνηση. Δεν λέω αυτοκριτική για μαστίγωμα, αλλά μία κριτική θεώρηση αυτών των τεσσάρων, πέντε χρόνων.

Δεν μπορεί να σβηστεί αυτό, λέτε.

Όχι, αντίθετα, θα μπορούσε να σβηστεί. Αν είχε γίνει πραγματικά μία ανάλυση του τι πήγε λάθος - γιατί πολλά πήγαν λάθος. Ποιες ήταν οι ευθύνες προσώπων και κυρίως πολιτικών. Τι μάθαμε όλοι από αυτή την πενταετία. Δεν είναι απλώς να γυρίσουμε το ρολόι εκεί που δεν είχε γίνει η αγκαλιά Καμμένου - Τσίπρα, το ίδιο βράδυ των εκλογών, και των πρώτων και των δεύτερων, και να πούμε: “Ό,τι έγινε, έγινε. Τα σβήνουμε και ξαναρχίζουμε από το 2015”. Ο χρόνος δεν πάει πίσω.
Δεν αφορά μόνο την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, για την προοδευτική συμμαχία. Αφορά και την πρόταση του ΚΙΝΑΛ, που είχαμε πάρει ως Ποτάμι, για να ανιχνεύσουμε τρόπους συνένωσης της κεντροαριστεράς. Και εκεί δεν μιλήσαμε πολιτικά. Και εκεί δεν έγινε καμία κουβέντα, ούτε αυτοκριτική. Από όλες τις μεριές. Και για αυτό αναγκαστήκαμε να χωρίσουν οι δρόμοι μας.
Στην Ελλάδα, οι συνθέσεις γίνονται με ένα κοίταγμα στα μάτια και με μία αγκαλιά. Αυτό δεν είναι πολιτικός τρόπος και για αυτό δεν φέρνουν θετικά αποτελέσματα. Στη Γερμανία, στη Γαλλία, σε άλλες χώρες οι άνθρωποι περιμένουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Σε εμάς θέλουν μία καλή πρόταση, μία ευχή, μία ψήφο, ένα νόμο με ένα άρθρο που θα τα λύσουν όλα. Για αυτό και λύνονται ακόμα λιγότερα από αυτά που θα μπορούσαν να λυθούν.

Εσείς, κύριε Κύρκο, θα είστε υποψήφιος ευρωβουλευτής με Το Ποτάμι, έτσι; Γιατί πολλά γράφτηκαν και πολλά ακούστηκαν μετά από την συμμετοχή σας στη συγκεκριμένη εκδήλωση.

Είναι περίεργο, γιατί στην συγκεκριμένη εκδήλωση πήγα ενώ ήδη ήμουν υποψήφιος με Το Ποτάμι. Στη χώρα μας δεν πιστεύει κανείς παρά μόνο κάτι που έχει και λίγο κουτσομπολιό μέσα. Αυτά δεν με αφορούν. Από τον καιρό που είχε πάει το κόμμα μου στο ΚΙΝΑΛ, είχα πει: “Όχι. Πάμε να φύγουμε γιατί εκεί δεν μιλάτε πολιτικά, δεν βάζετε στόχους. Άρα, τι κάνετε εκεί πέρα;” Και έλεγα να κατεβούμε μόνοι μας στις ευρωεκλογές.
Άρα θα ήμουν αφερέγγυος και με την δική μου πρόταση, αν τώρα σκεφτόμουν να πάω οπουδήποτε. Αλλά κυρίως γιατί δεν υπάρχει το πολιτικό περιεχόμενο. Και αυτή η κυβέρνηση δεν έχει κάνει, δυστυχώς, την αυτοκριτική της.

*Ο Μίλτος Κύρκος είναι ευρωβουλευτής

Σχετικά