7 Σεπτέμβριος, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: Τα παιδιά του κομματικού σωλήνα αδιαφορούν για την πραγματική οικονομία

Ποτάμι

«Ο κ. Τσίπρας σήμερα είπε ότι ‘ο Θεοδωράκης είναι λαϊκιστής’. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα της προεκλογικής περιόδου. Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες και δεν υλοποίησε τίποτα από αυτά που υπόσχονταν αποκαλεί εμάς λαϊκιστές» είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης στο ξεκίνημα της ομιλίας του από την πλατεία ΗΣΑΠ στο Μαρούσι.

Στη συνέχεια ο επικεφαλής του Ποταμιού, ο οποίος συνομίλησε με τον κόσμο σε μια ανοιχτή συζήτηση, τόνισε ότι η απερίσκεπτη συμπεριφορά των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του προέδρου τους, θυμίζει «ένα πλουσιόπαιδο που δεν μπορεί να αντιληφθεί τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Είναι τα παιδιά του κομματικού σωλήνα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στα πούπουλα και αδιαφορούν για την πραγματική οικονομία» είπε χαρακτηριστικά.

Σε ό,τι αφορά τη Ν.Δ. και τον μεταβατικό πρόεδρο της, ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέφερε «Φοβάμαι ότι και στη ΝΔ υπάρχει ένας πανικός μπροστά στο ενδεχόμενο να κερδίσει τις εκλογές. Πρόκειται για ένα κόμμα που δεν τόλμησε να εκλέξει αρχηγό και θέλει τώρα να εκλέξει Πρωθυπουργό;». Ο επικεφαλής του Ποταμιού σκιαγράφησε παράλληλα το τοπίο των εκλογών λέγοντας «Σ’ αυτές τις εκλογές κατεβαίνουν μόνο τρία κόμματα. Το πρώτο κόμμα είναι αυτό της απομόνωσης, οι άνθρωποι που δεν θέλουν την Ευρώπη και που θέλουν τη δραχμή. Το δεύτερο κόμμα, είναι το κόμμα του παλαιοκομματισμού. Είναι η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Οι άνθρωποι που έχουν την ίδια λογική για την εξουσία: πάνω απ’ όλα η καρέκλα. Το τρίτο κόμμα είναι το κόμμα της μεταρρύθμισης, της αλλαγής, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εργασίας, το κόμμα των ανθρώπων που έχουν εργαστεί και των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η δουλειά είναι η λύση για την επόμενη ημέρα, είναι το Ποτάμι».

Τα βασικά σημεία της ομιλίας του Σταύρου Θεοδωράκη:

-Έρχομαι από το Ηράκλειο της Κρήτης. Δεν θα βρείτε όμως φωτογραφίες μου με τσικουδιές, μαντίλια και λύρες. Αυτά εμείς τα κάνουμε στην κανονική ζωή και όχι ως ντεκόρ για τις ανάγκες του προεκλογικού αγώνα. Στην Κρήτη ξεναγήθηκα σήμερα στο ΙΤΕ, στους ερευνητές, στους επιστήμονες. Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει μπροστά αν δεν κοιτάξει την έρευνα και την καινοτομία και αν η δημιουργία δεν επιστρέψει σ’ αυτή τη χώρα. Έτσι θα χτίσουμε την Ελλάδα. Θα δώσουμε έδαφος στους δημιουργούς, στους παραγωγούς, σ’ αυτούς που έχουν ανοικτά μυαλά.

-Μου μετέφεραν δυο πράγματα που είπε για εμένα ο κ. Τσίπρας. Είπε ότι ο Θεοδωράκης είναι λαϊκιστής. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα της προεκλογικής περιόδου. Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες και δεν υλοποίησε τίποτα από αυτά που υπόσχονταν αποκαλεί εμάς λαϊκιστές. Είπε και το άλλο όμως, ότι εμείς τον πιέζαμε να φέρει συμφωνία. Όντως τον πιέζαμε γιατί εκείνος προτίμησε να πάει τη χώρα στα βράχια, να κλείσει τις τράπεζες, να διαλύσει την ελληνική οικονομία και να φέρει, τρείς μήνες μετά, μια πολύ χειρότερη συμφωνία από αυτή που θα είχε κλέισει αν το έκανε όταν του το είχαμε πει εμείς.

-Λέγαμε στον Τσίπρα «αποφασίστε, γκρεμίζεται η ελληνική οικονομία» και μας απαντούσε «τι είναι αυτό που σας αγχώνει;». Αυτή είναι η συμπεριφορά που έχει ένα πλουσιόπαιδο που δεν μπορεί να αντιληφθεί τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Είναι τα παιδιά του κομματικού σωλήνα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στα πούπουλα και αδιαφορούν για την πραγματική οικονομία.
Έτσι φτάσαμε σε μια κακή συμφωνία που ήταν η τελευταία λύση. Γι’ αυτό έπρεπε να την ψηφίσουμε. Δεν μπήκαμε στην πολιτική για παίξουμε παιχνίδια αλλά για να φανούμε χρήσιμοι ακόμη και την πιο δύσκολη στιγμή. Αυτός είναι ο ρόλος που θέλει να έχει το Ποτάμι: να είναι χρήσιμο. Αν είχαν σκεφτεί την πατρίδα και όχι τις συνιστώσες, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη συμφωνία τον Απρίλιο. Δεν τόλμησαν. Δεν είχαν ετοιμαστεί για τη διάσπαση και είπαν «πάνω απ’ όλα το κόμμα».

-Φοβάμαι ότι και στη ΝΔ υπάρχει ένας πανικός μπροστά στο ενδεχόμενο να κερδίσει τις εκλογές. Πρόκειται για ένα κόμμα που δεν τόλμησε να εκλέξει αρχηγό και θέλει τώρα να εκλέξει Πρωθυπουργό; Υπάρχουν ευρωπαϊστές στη ΝΔ, υπάρχουν όμως και ακροδεξιοί και ευρωσκεπτικιστές. Με ποιους θα κυβερνήσει η ΝΔ; Ποιοι θα είναι οι βασικοί υπουργοί της; Τολμάει ο κ. Μεϊμαράκης να πει έστω και τρία ονόματα; Δεν πρόκειται να πει. Φοβούνται να πουν στον κόσμο ότι θα κυβερνήσουν με τους ίδιους που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση.
Οδηγούμαστε σε μια μάχη με δυο μονομάχους οι οποίοι δεν λένε τα στοιχειώδη για την επόμενη μέρα. Απαιτούμε να μας πουν με ποιους θα κυβερνήσουν. Δεν θέλουμε άλλα πειράματα. Δεν θέλουμε τους δοκιμασμένους αποτυχημένους. Εμείς το έχουμε πει και δίνουμε καθημερινά δείγματα των ανθρώπων που μπορούν να κυβερνήσουν διαφορετικά τη χώρα.

-Πολλά είναι τα κόμματα που υποτίθεται ότι κατεβαίνουν στις εκλογές και πολλοί δηλώνουν μπερδεμένοι. Κάνουν λάθος. Σ’ αυτές τις εκλογές κατεβαίνουν μόνο τρία κόμματα. Το πρώτο κόμμα είναι αυτό της απομόνωσης, οι άνθρωποι που δεν θέλουν την Ευρώπη, που θέλουν τη δραχμή και που θέλουν τη Σοβιετική Ένωση. Το δεύτερο κόμμα, είναι το κόμμα του παλαιοκομματισμού. Είναι η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Οι άνθρωποι που έχουν την ίδια λογική για την εξουσία: πάνω απ’ όλα η καρέκλα. Θέλουν την εξουσία για να μπορούν να τη μοιράζουν στους κομματικούς μηχανισμούς.
Το τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι, είναι το κόμμα της μεταρρύθμισης, της αλλαγής, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εργασίας, το κόμμα των ανθρώπων που έχουν εργαστεί και των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η δουλειά είναι η λύση για την επόμενη ημέρα. Το Ποτάμι είναι το μόνο κόμμα που εξ ορισμού πάει μπροστά.

-Δεν έχουμε λεφτά, δεν θέλουμε να πάρουμε δάνεια από τις τράπεζες, δεν θέλουμε να έχουμε τις συναλλαγές των άλλων κομμάτων με τους ολιγάρχες. Θα κάνουμε μια φτωχική καμπάνια, αλλά το μήνυμα θα φτάσει παντού. Μπορεί το πρόβλημα να είναι δικό τους, αλλά οι λύσεις είναι δικές μας και το Ποτάμι δεν έχει μόνο τις λύσεις, έχει και τους ανθρώπους. Είμαστε πολλοί και στις εκλογές θα δώσουμε ένα γερό μήνυμα. Ψαλιδίζουμε τα φτερά των λεγόμενων μεγάλων κομμάτων και στηρίζουμε ένα δυνατό Ποτάμι, το οποίο θα καθορίσει τις εξελίξεις προς όφελος των πολλών, ενάντια στα συμφέροντα και τις συντεχνίες.

Στη συνέχεια ο Σταύρος Θεοδωράκης, απαντώντας σε ερωτήσεις του κόσμου, μεταξύ άλλων, μίλησε:

Για τη Δικαιοσύνη:

Υπάρχει ανάγκη να υπάρξει ένα δικαιότερο δικαστικό σύστημα. Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις κι έχουμε τους ανθρώπους να της υπηρετήσουν. Είναι μαζί μας για παράδειγμα ο Βασίλης Μαρκής, ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Όμως ο κ. Παρασκευόπουλος είπε ότι έχει άλλες προτεραιότητες, όπως για παράδειγμα το νόμο για αποφυλακίσεις.

Για τις λάθος προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ:

Οι προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ ήταν οι λάθος προτεραιότητες. Έκαναν οκτώ ημέρες να αποφασίσουν σε ποια υπόγεια ξενοδοχείων θα συναντιέται η τρόικα με τους υπουργούς. Αυτό σημαίνει λάθος προτεραιότητες.

Για την Παιδεία:

Η τρίτη προτεραιότητα στο δεκάλογο των ενεργειών που επιμένει το Ποτάμι ότι πρέπει να γίνουν με το που σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση είναι η παιδεία. Είναι η κατάργηση του νόμου Μπαλτά, η δέσμευση ότι κάθε χρόνο στις πιο φτωχές περιοχές της χώρα το κράτος θα χτίζει πρότυπα σχολεία. Θέλουμε αριστεία και όχι μετριότητα. Ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση ήθελε να κάνει εκλογές στις 20 του μήνα είναι για να μην καταλάβει ο κόσμος ότι δεν μπορούν να ανοίξουν τα σχολεία.

Για την πιθανότητα συμμετοχής σε συγκυβέρνηση:

Μας ρωτάνε πολλοί «με ποιον θα κυβερνήσετε» αλλά το σωστό ερώτημα είναι για ποιο λόγο να κυβερνήσουμε; Δεν μας εκφράζει το μοντέλο Τσίπρα-Καμμένου. Δεν μας εκφράζει το μοντέλο πάρε εσύ κάτι, βόλεψε τους δικούς σου. Οπότε το θέμα είναι να υπάρξει πρώτα συμφωνία σε ότι αφορά τις 10, απαράβατες, θέσεις του Ποταμιού και μετά να στηρίξουμε εκείνον που θα τις αποδεχτεί.

Για τις αποκρατικοποιήσεις:

Χάσαμε επτά μήνες και τώρα, στο τέλος, αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ να μιλήσει για τις αποκρατικοποιήσεις. Εμείς το λέγαμε από την πρώτη μέρα. Προχωρήστε στις αποκρατικοποιήσεις αν δεν υπάρχει κάποια λαμογιά στη μέση. Πέρασαν επτά μήνες για να έρθουν στα λόγια μας αλλά ενδιάμεσα χάσαμε τη δυνατότητα για δημιουργία δεκάδων θέσεων εργασίας.

Για τη φορολόγηση:

Το Ποτάμι δεν θα συναινέσει σε κανένα καινούριο φόρο. Τα ελλείμματα και οι σπατάλες του κομματικού κράτους δεν θα πληρώνονται από τον απλό πολίτη που εργάζεται σκληρά για να τα βγάλει πέρα.

Για την ανεργία και την πάταξη της μαύρης εργασίας:

Όταν μια υγιής εταιρία προσλαμβάνει κόσμο, και ανάλογα με το πόσο κόσμο προσλαμβάνει, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και από το κράτος με διαφορετικό τρόπο ως προς τη φορολογία. Πρέπει να δώσουμε δηλαδή κίνητρα για εργασία. Παράλληλα, να χτυπήσουμε τη μαύρη εργασία και την ανεργία. Αυτές είναι οι δύο μεγάλες προτεραιότητες του Ποταμιού.

Για τις βασικές προτεραιότητες του Ποταμιού:

Πρώτη προτεραιότητα: Να σπάσουμε τα λουκέτα και να δημιουργήσουμε δουλειές. Δεύτερη προτεραιότητα: η σύγκρουση με τη μικρή και τη μεγάλη διαφθορά. Σύγκρουση με τα συμφέροντα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βρίσκουν τρόπο να είναι κοντά στην εξουσία. Εμείς λοιπόν είμαστε σαφείς. Προτείναμε τη δημιουργία μιας Ενιαία Αρχής Προμηθειών. Γιατί το παιχνίδι δεν πρέπει να είναι σημαδεμένο. Αν το καταφέρουμε αυτό, θα είμαστε όλοι νικητές.

Για τον ΕΝΦΙΑ:

Ο ΕΝΦΙΑ έχει αδικίες. Εμείς λοιπόν λέμε ότι ο ΕΝΦΙΑ πρέπει να περνάει στους Δήμους. Ο Δήμος κάθε περιοχής αναλαμβάνει την ευθύνη,  έτσι ώστε να αναβαθμίζεται η οικονομική δραστηριότητά του.

Για τη διαπραγμάτευση του Αλέξη Τσίπρα:

Στο μνημόνιο του Αλέξη Τσίπρα υπάρχουν πολλές αδικίες. Μου λένε:  «ο Τσίπρας μας λέει ότι ήταν 17 ώρες στη διαπραγμάτευση». Μα είναι δυνατόν να το λέει αυτό όταν τόσοι άνθρωποι δουλεύουν 17 ώρες την ημέρα; Δε μπορεί να προτάσσει την προσωπική του ταλαιπωρία και παράλληλα να μην μας λέει γιατί δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Όπως δεν μας απαντάει για το 23% των φόρων στα ιδιωτικά σχολεία. Στο δικό τους κόσμο θεωρούν ότι τα φροντιστήρια και τα ωδεία σε όλη την Ελλάδα είναι για τους πλούσιους. Μόλις κατάλαβαν  ότι αυτή η κίνηση μπορεί να εξελιχθεί στον προσωπικό τους ΕΝΦΙΑ είπαν ψέματα ότι το ζήτησαν οι δανειστές μας. Και δεν ντρέπονται. Το ψέμα τους δε θα γίνει πιστευτό.

Για τις εξαγωγές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις:

Το σημαντικότερο σε μια χώρα είναι οι εξαγωγές. Έτσι μετριέται η επιτυχία. Αν μια χώρα δεν εξάγει, ο άλλος δεν επενδύει. Για τους μικρομεσαίους έχουμε πει πολλά. Έχουμε πει ότι οι επιχειρήσεις που κινούνται κάτω από τις 30.000 ευρώ ετήσιο κέρδος πρέπει να εξαιρεθούν από το καθεστώς ΦΠΑ. Και φυσικά πρέπει να δώσουμε κίνητρα στις νέες επιχειρήσεις που καινοτομούν και για τις οποίες προτείνουμε ότι για ένα διάστημα τριών ετών πρέπει να απαλλάσσονται από το καθεστώς ΦΠΑ. Ο νέος πρέπει να προσπαθεί και αν πέφτει να ξαναπροσπαθεί. Πρέπει να ξεκινήσουμε από την ενίσχυση των νέων στο επιχειρείν και την καινοτομία.

Για τους αγρότες:

Καλούμε τους αγρότες να δημιουργήσουν ομάδες παραγωγών και νέους συνεταιρισμούς. Αυτό είναι και το νέο μοντέλο της Ε.Ε., οι ομάδες αγροτών πρέπει να υπάγονται στη φορολογική κλίμακα του 13%.  Όχι στα κυκλώματα, όχι στην εκμετάλλευση από το παρεμπόριο και τους μεσάζοντες. Μπορούμε να το καταφέρουμε, το δέχεται η Ευρώπη, και είναι μια συγκεκριμένη μεταρρυθμιστική πρόταση του Ποταμιού.

Για τους στόχους του Ποταμιού:

Το Ποτάμι δημιουργήθηκε για να κυβερνήσει. Δεν ήρθαμε για να κάνουμε μια λέσχη προβληματισμού. Τώρα το 6% να γίνει 30% τις επόμενες 10 μέρες δε το βλέπω. Ας προσπαθήσουμε τώρα για το διψήφιο ποσοστό που έχει ανάγκη χώρα και την επόμενη φορά μπορεί ο στόχος να είναι η πρωτιά. Επειδή όμως τα πόδια μας πατάνε στη γη, πρέπει να πούμε ότι τώρα ο στόχος είναι το Ποτάμι να είναι αξιωματική αντιπολίτευση όταν θα συγκυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ.

Για το Δημόσιο:

Το Δημόσιο πρέπει να μειωθεί δραστικά στους αντιπαραγωγικούς τομείς και να αυξηθεί σε κάποιους άλλους τομείς που υπάρχει ανάγκη. Το Δημόσιο δεν είναι μια κλειστή λέσχη της περασμένης γενιάς. Έχει δικαίωμα κι αυτή η νέα γενιά στο Δημόσιο. Πρέπει να δημιουργηθεί πρόγραμμα ώστε αυτοί που φεύγουν από το Δημόσιο να δίνουν τις θέσεις τους στους νέους κάτω των 30 ετών. Πρέπει να νιώσει η νεολαία ότι δεν είναι ανάγκη να παρακαλάει, ούτε να γίνεται μέλος σε κομματικούς μηχανισμούς για να διοριστεί. Να διορίζεται αξιοκρατικά μέσω ΑΣΕΠ. Κι επιπλέον, έχουμε τις περισσότερες Γενικές Γραμματείες στον κόσμο. Γιατί; Γιατί αυτά είναι τα ρετιρέ  της εξουσίας.

Για τη Υγεία:

Να βάλουμε στα νοσοκομεία των νησιών εισιτήριο για τους τουρίστες. Να πληρώνει η ιδιωτική τους ασφάλεια. Μπορεί να καταρρέουν τα νοσοκομεία της χώρας και να διαλύεται η υγεία, αλλά τα παλιά κόμματα ενδιαφέρονται πρώτα από όλα για τις συντεχνίες.

Για τον συνδικαλισμό:

Θέλουμε να υπάρχει συνδικαλισμός γιατί η μαύρη εργασία δεν θα νικηθεί αν δεν συνεργαστούμε και με τα σωματεία. Δεν θέλουμε όμως τους συνδικαλιστές ως υποκαταστήματα των κομμάτων και ως υπαλλήλους του κράτους. Άλλο να υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των συναδέλφων μου και άλλο ο συνδικαλισμός των παλαιοκομματικών τακτικών που οδηγεί στα ψηφοδέλτια, τις καρέκλες και τα υπουργεία. Εμείς δεν θα συνεργαστούμε με συνδικαλιστές που πουλάνε στα κομματικά γραφεία τους εργαζόμενους, σαν κουκιά, σαν ψηφοφόρους δηλαδή.

Για το Ασφαλιστικό:

Η ασφαλιστική εισφορά ειδικά των νέων επαγγελματιών έχει καταντήσει ένα χαράτσι. Δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος που ξεκινάει μια δουλειά να πρέπει κάθε μήνα ένα σταθερό ποσό σ’ ένα ασφαλιστικό σύστημα που μπορεί να μην του παρέχει τίποτα. Θα πρέπει να συνδεθεί η ασφαλιστική εισφορά με τα μηνιαία έσοδα.

Για το Ευρώ και την Ευρώπη:

H κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν διαπραγματεύτηκε τίποτα άλλο πέρα από τη λιτότητα.  Πήγαν στην Ευρώπη με τα χέρια ψηλά και είπαν «δώστε μας χρήματα και δώστε μου τη λύση. Η Ελλάδα δεν μπορεί χωρίς την Ευρώπη. Είναι κάποια δεκάδες δισεκατομμύρια που χρειαζόμαστε τα επόμενα χρόνια  και η χώρα σήμερα δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της. Άρα πρέπει να στηριχθεί εκεί που υπάρχει συμμαχία. Το Ιράν, η Κίνα, η Βενεζουέλα - οι σύμμαχοι του προηγούμενου καθεστώτος- δεν έχουν λεφτά για εμάς. Πρέπει να στηριχθούμε στην Ευρώπη και παράλληλα να προσπαθήσουμε να δείξουμε στην Ευρώπη ότι πρέπει και αυτή να αλλάξει. Και η Ευρώπη αλλάζει.
Το πακέτο Γιούνκερ και Ντράγκι, που εμφανίζει ξαφνικά ο Τσίπρας στις προεκλογικές του ομιλίες, περιλαμβάνουν αρκετά χρήματα. Πρέπει όμως αυτά τα χρήματα να πιάσουν τόπο και μπορούν να πιάσουν τόπο. Μπορούσαμε -και τους το είπαμε τον Ιούλιο στη μεγάλη διαπραγμάτευση-  να ζητήσουμε παράταση. Η κυβέρνηση Τσίπρα όμως δεν ζήτησε, ήταν υπεράνω, και τώρα προσπαθεί ένας υπηρεσιακός υπουργός να εξασφαλίσει παράταση.

Για το μεταναστευτικό:

Η Ευρώπη έχει αρχές και ιστορία αλλά και έχει υποχρέωση να στηρίξει τους πρόσφυγες. Αυτό για μας είναι αδιαπραγμάτευτο. Θα μπορούσαν να είναι τα δικά μας παιδιά που φεύγουν από ένα πόλεμο και αναζητούν μια λύση στην Ευρώπη. Αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν λύση και φεύγουν κυνηγημένοι πρέπει να τους στηρίξουμε. Βγήκαμε και είπαμε ορίστε έναν υπεύθυνο για να μπορούν να συνεννοηθούν ο ΟΗΕ, οι ΜΚΟ, οι δήμοι κτλ. Και βγήκε την επόμενη μέρα ο ΟΗΕ και είπε ακριβώς αυτά που είχε πει το Ποτάμι. Αυτή η χώρα όμως δεν μπορεί να αντέξει όλες τις μεταναστευτικές ροές της οικουμένης. Θα πρέπει να γίνει μια γενναία συμφωνία της Ε.Ε. με τις χώρες προέλευσης και με τον τελευταίο σταθμό ώστε οι μεταναστευτικές ροές να ελεγχθούν εκεί.

Για τις τηλεοπτικές άδειες:

Στην πρώτη ομιλία μου στη Βουλή είπα στην κυβέρνηση ότι είναι η στιγμή να ενωθούμε και να πάρουμε μια απόφαση για να σπάσουμε το τρίγωνο το αρματολό πολιτικής-media-διαπλοκής. Δεν έκαναν τίποτα γιατί τους ενδιαφέρει και αυτούς όπως και τους προηγούμενους το παζάρι. Λέει ο κ. Παππάς «θα προκηρύξουμε τις άδειες αλλά θα αποφασίζει ο υπουργός». Εμείς λέμε ότι πρέπει να αποφασίζει μια ανεξάρτητη Αρχή. Λένε ακόμη ότι τα κανάλια θα τα πάρει ο πλουσιότερος νέος πλειοδότης. Έχουν συμφωνήσει -είναι φανερό- και περιμένουν να έρθουν οι «δικοί» τους να πάρουν τα κανάλια. Εμείς λέμε να δοθούν οι καινούριες άδειες.

Για τη συμβολή του Ποταμιού:

Το 6% του Ποταμιού ήταν το πιο ωφέλιμο 6% από τη μεταπολίτευση. Χωρίς αυτό το 6% μπορεί η Ελλάδα να ήταν σήμερα σε άλλους δρόμους. Κάναμε τη μεγάλη ηρωική πράξη. Στη συνάντηση των αρχηγών μετά το δημοψήφισμα και ξέροντας ότι η χώρα είχε μετρημένες ώρες, είπαμε ότι αν ο Τσίπρας πάει με το "ναι" και την Ευρώπη, εμείς θα υπογράψουμε το κοινό ανακοινωθέν που θα λέει ότι η Ελλάδα μένει στην Ευρώπη. Αυτό το έκανε το Ποτάμι και παρέσυρε το παλιό πολιτικό σύστημα. Αυτή ήταν η μεγάλη εθνική προσφορά.  Ζητάμε να σκεφτεί ο κόσμος πόσο χρήσιμο ήταν το 6% για τη χώρα και πόσο πιο χρήσιμο θα είναι ένα 10%.  Εμείς μπορούμε, εμείς έχουμε τους ανθρώπους και τις λύσεις στα προβλήματα που μας έχουν δημιουργήσει.

Δείτε φωτογραφίες

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

Διαβάστε την πλήρη απομαγνητοφώνηση της ομιλίας και της συζήτησης που ακολούθησε:

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Καλησπέρα! Ορεξάτους μας βλέπω. Άντε, γιατί έχουμε πολλά να κάνουμε τις δέκα τελευταίες μέρες για να φτάσουμε στο στόχο.
Γιατί δε σας το είπα ότι ο στόχος είναι πολύ μεγάλος. Ο στόχος είναι το Ποτάμι να είναι καθαρά η 3η δύναμη της χώρας. Κι επειδή οι άνθρωποι της δουλειάς κάνουν καλό finish, είμαι σίγουρος ότι εμείς θα κάνουμε ένα πολύ καλό finish.
Λοιπόν, έρχομαι από το Ηράκλειο της Κρήτης. Δε θα βρείτε βέβαια φωτογραφίες με μαντίλια, με λύρες και τσικουδιές. Αυτά εμείς τα κάνουμε στην κανονική ζωή και όχι στην προεκλογική ζωή. Δεν έχουμε ανάγκη δηλαδή από ντεκόρ διάφορες περιοχές όπως έχουν κάποιοι για να παίρνουν λίγο από τη λεβεντιά της Κρήτης. Ξέρεις, πηγαίνουν στα Ανώγεια και το θεωρούν πολύ σημαντικό ότι πήγαν στ’ Ανώγεια και ήπιαν τσικουδιά, το διηγούνται.
Εγώ στην Κρήτη πήγα και σ’ ένα σημείο που στέλνω ένα μήνυμα στην Ελλάδα. Πήγα στο ΙΤΕ, πήγα στους ερευνητές, πήγα στους επιστήμονες. Γιατί η Ελλάδα δε θα περάσει μπροστά εάν δεν κοιτάξει την έρευνα, εάν δεν κοιτάξει την καινοτομία. Η Ελλάδα δε θα περάσει μπροστά εάν τα μυαλά, εάν η δημιουργία δεν επιστρέψει σ’ αυτή τη χώρα.
Η κατάσταση είναι άσχημη, μου λένε ότι κάθε μέρα φεύγει κι ένας ερευνητής. Κάθε μέρα κάποιος λαμβάνει ένα e-mail με μια καλύτερη πρόταση από το εξωτερικό και φεύγει. Και πήγα εκεί. Έγραψε ένα τοπικό site που αγαπά πολύ το προηγούμενο καθεστώς, ότι «σπατάλησε ο Θεοδωράκης 3 ώρες με τους ερευνητές του ΙΤΕ».
Έτσι είναι. Μόνο που δε σπατάλησα 3 ώρες. Πήγα εκεί για να πω στα παιδιά αυτά, ότι κάπως έτσι θα χτίσουμε την Ελλάδα, αν δώσουμε έδαφος στους δημιουργούς, αν δώσουμε έδαφος στους παραγωγούς, αν δώσουμε έδαφος σε αυτούς που έχουν ανοιχτά μυαλά.
Για να είμαι ειλικρινής και να μου συγχωρήσετε ίσως εάν δε μπορώ να το πω με ακρίβεια, λόγω του ταξιδιού δεν άκουσα τι ακριβώς είπε ο κ. Τσίπρας για μένα. Μου μετέφεραν όμως δυο πράγματα τα οποία θα ήθελα να σχολιάσω.
Το ένα: Είπε ο Αλέξης Τσίπρας ότι «ο Θεοδωράκης είναι λαϊκιστής». Μπορεί να είναι ένα από τα συντομότερα ανέκδοτα της προεκλογικής περιόδου. Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες και πήρε μόνο 35%, λέει για μας που 18 μήνες λέμε μόνο την αλήθεια και τόσον καιρό μας έλεγαν κυνικούς, λέει για μας ότι είμαστε λαϊκιστές.
Και βέβαια είπε και το άλλο –αυτό δε θα το συνεχίσω τώρα για το λαϊκισμό γιατί σας λέω, είναι ένα ανέκδοτο, ποιος να τ’ ακούσει και ποιος να το πιστέψει.. Και είπε και κάτι άλλο, ότι εμείς τον πιέζαμε να φέρνει μια συμφωνία να την υπογράψουμε. Λοιπόν, εμείς όντως τον πιέζαμε να φέρει μια συμφωνία να την υπογράψουμε, γιατί αυτός προτίμησε να πάει τη χώρα στα βράχια, να κλείσει τις Τράπεζες, να διαλύσει την ελληνική οικονομία και να φέρει μια πολύ χειρότερη συμφωνία από αυτήν που του λέγαμε εμείς, απ’ αυτή που μπορούσε η χώρα.
Όταν τον Απρίλιο του λέγαμε για τη συμφωνία κι αυτός γελούσε, του είπα στη Βουλή «επιτέλους αποφασίστε, γκρεμίζεται η ελληνική οικονομία» μας είπε «γιατί νοιάζεστε; Τι σας αγχώνει;». Δεν είναι συμπεριφορά του λαϊκισμού, είναι η συμπεριφορά που έχει ένα πλουσιόπαιδο που δε μπορεί ν’ αντιληφθεί τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας.
Οι άνθρωποι του κομματικού σωλήνα αυτή τη φορά, δεν είναι μόνο άνθρωποι του κομματικού σωλήνα, είναι τα πλουσιόπαιδα που μεγάλωσαν μέσα στα πούπουλα και ταυτόχρονα βρέθηκαν σ’ έναν κομματικό σωλήνα και αδιαφορούν για την πραγματική οικονομία.
Και έτσι φτάσαμε σε μια κακή συμφωνία, σε μια συμφωνία επιζήμια, που ήταν η τελευταία λύση και που πραγματικά, έπρεπε να την ψηφίσουμε. Και ξέρετε ποια ήταν η σύσταση εκείνες τις ημέρες; «Μην την ψηφίσεις, γίνε κι εσύ ένας ήρωας και να πεις ΟΧΙ στα μνημόνια. Αφού δεν είχες ευθύνη για τα προηγούμενα μνημόνιο γιατί ν’ αποκτήσει ευθύνη για το μνημόνιο του Τσίπρα;».
Και τους είπαμε ότι δε μπήκαμε στην πολιτική για να παίξουμε πολιτικά παιχνίδια, μπήκαμε στην πολιτική για να φανούμε ακόμα και την πιο κρίσιμη στιγμή, χρήσιμοι. Αυτός είναι ο ρόλος που θέλει να παίξει το Ποτάμι. Να είναι πάνω απ’ όλα χρήσιμο. Όταν λοιπόν το ερώτημα ήταν «ή παραδίνουμε τη χώρα στους δραχμιστές και στην απομόνωση ή ψηφίζουμε μια κακή συμφωνία» εμείς το είπαμε, θα ψηφίσουμε μια κακή συμφωνία.
Αλλά να το ξέρουν ότι έχουμε πλήρη επίγνωση του λάθους που έκαναν. Κι έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι αν είχαν σκεφτεί την πατρίδα και δε σκέφτονταν τις συνιστώσες, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη συμφωνία τον Απρίλη. Αλλά δεν τόλμησαν. Και δεν τόλμησαν για έναν και μόνο λόγο, φαίνεται τώρα ξεκάθαρα: Δεν είχαν ετοιμαστεί για τη διάσπαση.
Άρα είπαν: Πάνω απ’ όλα το κόμμα, να φροντίσουμε το κόμμα, να μη χάσουμε την εξουσία και θα βρεθεί κάποια λύση για τη χώρα. Και βρέθηκε αυτή η κακή λύση.
Νέα από το Μεϊμαράκη δεν έχω. Βεβαίως κάπου θα μίλησε κι αυτός χθες. Αν και έχω πιστέψει κι ένα δημοσίευμα ενός φίλου που του έλεγε «Πρόσεχε Μεϊμαράκη, μπορεί όντως να κερδίσεις τις εκλογές!». Και φοβάμαι ότι υπάρχει ένας πανικός στη Νέα Δημοκρατία μπροστά σ’ αυτό το ενδεχόμενο, να κερδίσει στις εκλογές.
Έχουμε ένα κόμμα, μιλώ τώρα για το παλιό παλιό, όχι για το νέο παλιό, μιλώ για τη Νέα Δημοκρατία, που δεν τόλμησε να εκλέξει αρχηγό και θέλει να εκλέξει Πρωθυπουργό. Σκεφτείτε το λίγο και πείτε το στους φίλους μας τους Νεοδημοκράτες. Δεν τόλμησαν, είπαν να υπάρξει ένας υπηρεσιακός γιατί οι φατρίες είναι πολλές. Οι βαρόνοι είναι πολλοί, οι αντιθέσεις είναι πολλές.
Υπάρχουν Ευρωπαϊστές στη Νέα Δημοκρατία. Υπάρχουν όμως και ακροδεξιοί. Υπάρχουν παλαιοκομματικοί, υπάρχουν και νεωτεριστές. Υπάρχουν φιλοευρωπαίοι, υπάρχουν και καχύποπτοι της Ευρώπης. Άρα είπαν, ας μη βγάλουμε αρχηγό, δε μπορούμε.
Δεν τόλμησαν να βγάλουν αρχηγό και θέλουν κατ’ ευθείαν να εκλέξουν Πρωθυπουργό. Ωραία, και εκλέγουν Πρωθυπουργό. Τους ρώτησα και περιμένω μια απάντηση: Με ποιους θα κυβερνήσετε; Ποιοι θα είναι οι βασικοί σας Υπουργοί; Τολμά ο Μεϊμαράκης να πει έστω τρία ονόματα υπουργών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας εάν και εφ’ όσον κερδίσει αυτές τις εκλογές που έρχονται;
Δε λένε. Φοβούνται να πουν στον κόσμο ότι θα κυβερνήσουν με τους προηγούμενους. Φοβούνται να πουν ότι θα κυβερνήσουν και με κάποιους καινούργιους, γιατί θα θυμώσουν οι προηγούμενοι. Και οδηγούμαστε σε μια μάχη με δυο μονομάχους, οι οποίοι εκτός από ευχολόγια δε λένε τα στοιχειώδη για την επόμενη μέρα.
Κι εμείς απαιτούμε και νομίζω ότι πρέπει να το απαιτήσει όλος ο ελληνικός λαός. Να μας πουν με ποιους θα κυβερνήσουν. Όχι άλλα πειράματα. Δε θέλουμε του δοκιμασμένους αποτυχημένους και δε θέλουμε ούτε τους ερασιτέχνες. Και τέλος πάντων όταν πιάνεις το μηχανικό να σε κλέβει όταν κάνεις μια οικοδομή, δεν βάζεις στη θέση του το ξαδελφάκι σου που θα έρθει με τη φραπεδιά να σου πει πώς θα γίνει η οικοδομή.
Θα πρέπει να απαντήσουν οι δυο μονομάχοι με ποιους ανθρώπους θα κυβερνήσουν. Εμείς το έχουμε πει και δίνουμε καθημερινά δείγματα των ανθρώπων που μπορεί να κυβερνήσουν διαφορετικά τη χώρα. Δεν τον πίστευαν. Δεν πίστευαν την Παρασκευή το βράδυ που βγήκε διαρροή ότι ο Διαμαντούρος είναι επικεφαλής του Ψηφοδελτίου Επικρατείας, είπαν ότι είναι τρέλα. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αυτός ο επικεφαλής.
Και ήταν αυτός. Ήταν ο Διαμαντούρος, ο υπερασπιστής των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού. Ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη. Και θα δείτε τις επόμενες μέρες ότι δεν είναι μόνο αυτός. Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν έχει δοθεί ολόκληρο στη δημοσιότητα και θα δείτε ποιοι άλλοι υποστηρίζουν την προσπάθεια που κάνει το Ποτάμι, ποιες άλλες προσωπικότητες θα βγούνε και θα υποστηρίξουν το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Ποταμιού.
Άνθρωποι που μπορούν να σώσουν τη χώρα. Επαΐοντες. Άνθρωποι δηλαδή που ξέρουν τη δουλειά, που ταυτόχρονα έχουν πολιτικό πιστεύω, έχουν αρχές, είναι αληθινά και όχι γιαλαντζί ευρωπαϊστές. Αυτοί οι άνθρωποι θα είναι σε αυτές τις εκλογές με το Ποτάμι.
Και θα σας πω μόνο κάτι ακόμα γιατί εμείς θέλουμε να το κάνουμε λίγο διαφορετικά και θέλω να συζητήσω σήμερα μαζί σας. Είχα περάσει πολύ καλά πριν μερικούς μήνες εδώ, δύσκολα με κάποιες ερωτήσεις, αλλά καλά και θα το επιχειρήσουμε και σήμερα. Θα ρωτάτε και θα απαντάμε. Γιατί εμείς θέλουμε να τα κάνουμε όλα διαφορετικά.
Αλλά θέλω να σας πω το εξής: πολλά κόμματα κατεβαίνουν στις εκλογές. Πολλά κόμματα κατεβαίνουν στις εκλογές, λένε οι φίλοι και δηλώνουν και λίγο μπερδεμένοι. Το ακούτε, ακόμα και δικοί μας άνθρωποι. Εννοώ του ευρύτερου περιβάλλοντός μας λένε έχουμε μπερδευτεί.
Κάνουν λάθος. Σε αυτές τις εκλογές κατεβαίνουν μόνο τρία κόμματα. Και θα σας πω ποια είναι τα τρία κόμματα που κατεβαίνουν. Το ένα είναι το εύκολο, είναι το κόμμα της απομόνωσης, οι άνθρωποι που δεν θέλουν την Ευρώπη, που θέλουν τη δραχμή, που πιστεύουν ότι υπάρχει Σοβιετική Ένωση, ότι ο Στάλιν κάποια στιγμή θα βγει. Είναι το κόμμα της απομόνωσης. Είναι ο Λαφαζάνης, είναι οι άνθρωποι από την κομμουνιστική αριστερά. Είναι το κόμμα της απομόνωσης. Αυτό είναι το ένα κόμμα.
Το δεύτερο κόμμα είναι το κόμμα του παλαιοκομματισμού. Είναι η Ν.Δ., είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και είναι το ΠΑΣΟΚ. Είναι οι άνθρωποι που κατά βάση έχουν την ίδια λογική για την εξουσία. Πάνω απ’ όλα η καρέκλα. Αυτό είναι το σύνθημα και το ταραγμένο βλέμμα τους και το πανικόβλητο βλέμμα τους αυτές τις μέρες, αυτό φανερώνει. Δεν θα χάσουμε την εξουσία. Θέλουμε την εξουσία για να μπορούμε να τη μοιράζουμε στους κομματικούς μας μηχανισμούς. Αυτό είναι το δεύτερο κόμμα που κατεβαίνει στις εκλογές.
Εδώ η αλήθεια είναι ότι είχα υπολογίσει χειροκρότημα, για να πιω και το νερό.
Και το τρίτο κόμμα είναι το κόμμα της μεταρρύθμισης, το κόμμα της αλλαγής, το κόμμα της κοινωνικής δικαιοσύνης και πάνω απ’ όλα το κόμμα της εργασίας. Το κόμμα των ανθρώπων που έχουν δουλέψει και το κόμμα των ανθρώπων που πιστεύουν ότι αυτή είναι η λύση για τη χώρα την επόμενη μέρα. Η δουλειά. Να δημιουργήσουμε δουλειές, να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω, να φύγουμε από τη μελαγχολία του κάθε Σεπτέμβρη που σηκώνονται και φεύγουν τα παιδιά μας είτε για δουλειές, είτε για σπουδές. Αυτό είναι το Ποτάμι.
Το κόμμα των λύσεων και θα το δείτε με τα λίγα ταπεινά μέσα που εξασφαλίσαμε, γιατί δεν έχουμε και λεφτά, δεν θέλουμε να πάρουμε δάνεια από τις τράπεζες, δεν θέλουμε να έχουμε τις συναλλαγές που έχουν τα κόμματα εξουσίας με τους 10 γνωστούς πλούσιους της Αθήνας. Άρα θα κάνουμε μια φτωχική προεκλογική καμπάνια, αλλά όσο φτωχική και να είναι, το μήνυμα θα φτάσει παντού, ότι το Ποτάμι έχει τις λύσεις, μπορεί το πρόβλημα να είναι δικό τους, οι λύσεις όμως είναι δικές μας.
Και το Ποτάμι όχι μόνο έχει τις λύσεις, σας λέω, έχει και τους ανθρώπους. Κάθε μέρα με κάθε τρόπο οι άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν τη χώρα, έρχονται στο Ποτάμι.
Δεν είναι η πλειοψηφία και ποτέ τα κινήματα μεταρρύθμισης δεν ήταν πλειοψηφία. Ποτέ. Οι επαναστάσεις ακόμη γίνονταν από κάποιες φωτισμένες πρωτοπορίες. Αλλά δεν είμαστε και λίγοι. Είμαστε πολλοί και στις εκλογές που θα έρθουν στις 20 του μήνα θα δώσουμε ένα γερό μήνυμα. Ψαλίδι στους δυο μεγάλους και ένα δυνατό Ποτάμι να καθορίζει τις εξελίξεις προς όφελος των πολλών, εις βάρος των συμφερόντων και των συντεχνιών.
Γιατί εάν παρακολουθήσει κάποιος, ακόμη και σήμερα, τα περισσότερα Μέσα, αυτά που ο Τσίπρας λέει τα Μέσα της διαπλοκής, θα πιστέψει ότι υπάρχει κυρίως ο Μέγας Αλέξανδρος, εννοώ ο Αλέξης Τσίπρας, η Ν.Δ. που είναι το κόμμα της αλλαγής και υπάρχουν και κάτι ΔΗΜΑΡ που διαγωνίζονται και δίνουν προτεραιότητα σε αυτούς τους φίλους που έχουν από τα παλιά.
Ό,τι και να γίνει όμως, σας είπα, αυτή τη φορά το μήνυμα θα περάσει. Το Ποτάμι σε μια εποχή που η χώρα θέλει να πάει μπροστά, είναι το μόνο που εξ ορισμού σκεφτείτε το, το Ποτάμι πάει μπροστά. Δεν είναι λίμνη, δεν είναι στάσιμο. Πάει μπροστά. Καθαρίζει, προχωράει και δημιουργεί τις συνθήκες για να γίνει γόνιμο το έδαφος στην ελληνική κοινωνία.
Αρκετά είπα περισσότερα απ’ όσα έπρεπε, είμαι στην διάθεσή σας για ερωτήματα. Σας ακούω.
ΑΝΤΖΕΛΑ: Είμαι η Άντζελα, σας εύχομαι καλή επιτυχία. Ήθελα να σας ρωτήσω τι θα γίνει στη χώρα για το δικαστικό σύστημα. Να μπορέσει πιο γρήγορα να εκδικάζεται μια υπόθεση, όπως εγώ έχω μια υπόθεση στην Αντίπαρο.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το αντιλαμβάνομαι. Και δεν θα εκδικαστεί ποτέ. Να σας πω και ένα αστείο. Ξέρετε ότι το Ποτάμι χρηματοδοτήθηκε μετά τις εκλογές για το 2015 με ένα ποσό γύρω στα 80 χιλιάρικα. Αντιστοίχως οι ΑΝΕΛ που πήραν ένα ποσοστό πολύ μικρότερο από εμάς, χρηματοδοτήθηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό με 500 χιλιάρικα.
Πήρα κάποιους συνταγματολόγους. Τους λέω, πώς το ερμηνεύετε εσείς αυτό; Μου λένε κάποιες αλχημείες. Λέω να καταφύγουμε στα δικαστήρια. Θα το κερδίσουμε. Βέβαια. Βέβαια, μου λένε θα το κερδίσουμε σε 9 με 12 χρόνια θα έχουμε δικαιωθεί.
Βέβαια για τη δικαιοσύνη να πούμε το εξής, ότι ο καθένας έχει τις προτεραιότητές του. Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα με βάση αυτό που λέει η Άντζελα, το ότι οι δίκες γίνονται μετά από 7 χρόνια, μετά από 9 χρόνια, ουσιαστικά χάνουν την αξία τους και εάν δεν έχεις τη δυνατότητα να έχεις τον πολύ μεγάλο, τον καλό δικηγόρο, από αυτούς που είναι γεμάτοι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλω να πω ονόματα τώρα, μεγάλες οικογένειες δικηγορικές, ωραία γραφεία, γρήγορες αποφάσεις.
Εάν δεν έχεις από αυτούς τους δικηγόρους, μπορεί να είσαι 10ετίες σε εκκρεμότητα. Υπάρχει η ανάγκη να υπάρχει ένα άλλο σύστημα. Εμείς έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Έχουμε τη δυνατότητα και εδώ να έχουμε τους κορυφαίους.
Είναι μαζί μας ο εισαγγελέας ο Μαρκής, ο άνθρωπος που δεκαετίες τιμά την ελληνική Δικαιοσύνη από όλα τα πόστα, όλοι οι δικαστές, ή τουλάχιστον αυτοί οι δικαστές που αντιλαμβάνονται τη Δικαιοσύνη ως Δικαιοσύνη, του βγάζω το καπέλο.
Κάναμε συγκεκριμένες προτάσεις τις οποίες δέχτηκαν και στο Υπουργείο. Αλλά είπε ο κ. Παρασκευόπουλος «εγώ έχω άλλη προτεραιότητα» και την είδαμε την προτεραιότητά του. Ήταν το άγχος να κάνει ένα νόμο για να αποφυλακίζονται κάποιοι εύκολα και μη ξεγελιέστε, δεν ήταν ένα σύνθημα για δυο τρεις ανθρώπους του κοινού ποινικού Δικαίου. Για άλλο έγινε ο νόμος για τις αποφυλακίσεις και θα το δείτε μπροστά σας, απλώς ήταν μόνο επτά μήνες και ήταν πολύ γρήγορα να συμβεί. Θα συμβεί μετά τις εκλογές. Αλλού είναι τα συμβόλαια του ΣΥΡΙΖΑ.
Και θα σας πω κάτι για να είμαστε και λίγο ξεκάθαροι. Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι σε αυτή τη Δικαιοσύνη, σε αυτές τις φυλακές που πολλές από αυτές είναι κολαστήρια λόγω έλλειψης προσωπικού, στοιβάζονται οι άνθρωποι που έχουν χρέη με κάποιους, οι οποίοι είναι συνειδητά εγκληματίες, στοιβάζονται οι ανήλικοι των 18 χρονών με τους ανήλικους 30 χρονών με διάφορα παραθυράκια που έχουν βρεθεί, τα ξέρετε αυτά.
Ποιος να πιστέψει ότι η προτεραιότητα ήταν και πρέπει να είναι ένας νόμος που απλώς βγάζει κάποιους επειδή έχουν κάποιες -με βάση τα Δικαστήρια κιόλας και με βάση τους καλούς δικηγόρους- αρρώστιες που δεν μπορούν να ανιχνευτούν. Ποιος μπορεί να το πιστέψει; Ποιος Έλληνας μπορεί να πιστέψει ότι ήταν αυτή η προτεραιότητα;
Αυτό το Κίνημα λέει προς την κοινωνία ότι το σημαντικό πέρα από τις γενικές αρχές είναι οι προτεραιότητές σου. Αυτό είναι το σημαντικό και οι προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ επτά μήνες στην εξουσία, ήταν οι λάθος προτεραιότητες. Έκαναν οκτώ μέρες -δεν λέω επτά δεν λέω εννιά γιατί ξέρουμε- να αποφασίσουν σε ποια υπόγεια ποιων ξενοδοχείων θα συναντιέται η τρόικα με τους Υπουργούς. Υπήρχε μια συζήτηση μήπως πάνε στο Καπανδρίτι; Μήπως είναι στην παραλιακή λεωφόρο; Οκτώ μέρες φάγαμε στη διαπραγμάτευση για να επιλέξουμε το σωστό ξενοδοχείο και το σωστό υπόγειο. Αυτό είναι να έχεις λάθος προτεραιότητες.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Γεια σας είμαι η Μαρία και θέλω να σας ρωτήσω, δηλαδή όλη αυτή την ώρα μας λέτε τα λάθη που έχει κάνει ο κ. Τσίπρας, ο κ. Μεϊμαράκης. Να μας πείτε εσείς τι θα κάνετε; Τι καλύτερο θα κάνετε δηλαδή γι' αυτή τη χώρα;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σωστό είναι το ερώτημα. Εννοώ, Μαρία μου, δυστυχώς για άλλη μια φορά η προεκλογική μάχη δεν είναι ουσιαστική. Δηλαδή εμείς ζητήσαμε να συζητήσουμε για τις μεγάλες εκκρεμότητες της παιδείας, να κάνουμε debate ανά τομείς, να μάθει ο κόσμος τι πιστεύει ο καθένας. Δεν το θέλουν. Θέλουν να κρύβονται πίσω από συνθήματα και εμείς πρέπει να απαντάμε σε αυτά τα συνθήματά τους. Αλλά παράλληλα εμείς δίνουμε και λύσεις και έχουμε πει τις προτεραιότητές μας σε αυτή την εκλογική μάχη.
Αν το Ποτάμι πάει τόσο καλά όσο πιστεύουμε ότι θα πάει, έχουμε ετοιμάσει την λίστα των δέκα μεγάλων αλλαγών. Μας λένε «με ποιον θα κυβερνήσετε;» και τους λέμε «δεν είναι το σωστό ερώτημα, το σωστό ερώτημα είναι να κυβερνήσουμε για ποιο λόγο;». Εμείς τα γραφεία των νικητών θα προσέλθουμε με ένα κατάλογο από δέκα ζητήματα τα οποία για μας είναι αδιαπραγμάτευτα. Δεν έχουμε σκοπό να πάμε να παζαρέψουμε τα Υπουργεία, το 4-2-1 του Σαμαρά και του Βενιζέλου δεν μας εκφράζει και δεν μας εκφράζει και το μοντέλο Τσίπρα – Καμένου. Δεν μας εκφράζει το μοντέλο «πάρε εσύ κάτι, βόλεψε τους δικούς σου και εγώ θα κάνω τα υπόλοιπα».
Αντιλαμβανόμαστε την Κυβέρνηση, επιτρέψτε μου, αν και δεν είναι καλή χώρα εδώ να δίνεις ποδοσφαιρικά παραδείγματα, τότε θα πάω σε ένα μπασκετικό παράδειγμα, αντιλαμβανόμαστε την Κυβέρνηση σαν μια ομάδα μπάσκετ. Δεν μπορείς να παίξεις με πέντε ασυντόνιστους παίκτες, πρέπει ο κάθε παίκτης να έχει τη θέση του και πρέπει να υπάρχει και προπονητής που θα είναι παρόν.
Άρα αυτό που λέμε εμείς είναι: ότι θέλουμε μια Κυβέρνηση συγκεκριμένων αρχών και συγκεκριμένων προσώπων, που θα συναποφασιστούν από αυτούς που θα έχουν αποφασίσει να κάνουν μια Κυβέρνηση. Και επειδή αντιλαμβάνομαι το υπονοούμενο της ερώτησής σου Μαρία, σου λέω ότι η τρίτη προτεραιότητα σε αυτό τον δεκάλογο των δέκα, το τρίτο ζήτημα που θέτει το Ποτάμι, είναι η παιδεία.
Είναι η κατάργηση του νόμου Μπαλτά. Είναι η δέσμευση ότι κάθε χρόνο στις πιο φτωχές περιοχές της χώρας το κράτος θα στήνει πρότυπα σχολεία, γιατί το μήνυμα στην ελληνική κοινωνία πρέπει να είναι: αριστεία, προσπάθεια και όχι μετριότητα. Ο ανταγωνισμός δεν είναι προς τα κάτω, όπως δίδασκαν κάποτε στην Κομσομόλ, ο ανταγωνισμός είναι προς τα πάνω, όπως διδάσκει ο σύγχρονος κόσμος, ο σύγχρονος πολιτισμός.
Και βέβαια στην παιδεία υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα να πούμε. Ξέρετε, ένας από τους λόγους που η Κυβέρνηση ήθελε να κάνει εκλογές στις 20 του μήνα, ξέρετε ποιος είναι; Για να μην καταλάβουμε ότι δεν μπορεί να ανοίξει τα σχολεία. Είχαμε τους παλιούς που δεν μπορούσαν να φέρουν τα βιβλία και έχουμε αυτούς που δεν μπορούν να φέρουν τους δασκάλους. Αυτό είναι το δίλημμα του εκλογικού Σώματος, να πάει με αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να φέρουν τα βιβλία ή με αυτούς που δεν μπορούν να φέρουν τους δασκάλους;
Το ευρωπαϊκό σχολείο, η μόνη υποχρέωση που έχουμε αναλάβει και είναι πολύ σημαντικό, ξέρεις η Ευρώπη προσπαθεί να αποκεντρώσει τις λειτουργίες της. Αλλού είναι η συνάντηση των ηγετών, αλλού είναι η συνάντηση των Υπουργών, εμείς καταφέραμε πριν μερικά χρόνια να πάρουμε στην Κρήτη το ευρωπαϊκό σχολείο. Πήραμε κονδύλια πριν δέκα χρόνια να το χτίσουμε.
Πρώτον δεν το χτίσαμε. Απλό εγγύηση: Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ πήραμε τα κονδύλια, το σχολείο δεν χτίστηκε ποτέ. Δεύτερη υποχρέωση… Φοβεροί αυτοί οι τύποι στο εξωτερικό, προσέξτε τι υποχρέωση μας βάζουν: κάποια στιγμή μέχρι να ανοίξει το σχολείο, μέχρι τις 14-15 Σεπτέμβρη να έχουν οριστεί οι δάσκαλοι. Δεν έχουν οριστεί οι δάσκαλοι ούτε φέτος, το σχολείο θα ανοίξει κάποια στιγμή τον Οκτώβρη.
Και έρχεται το μήνυμα απ' έξω, ότι θα συζητήσουν ποια χώρα θα πάρει το ευρωπαϊκό σχολείο, γιατί δεν μπορεί να το κρατήσει η χώρα μας. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στο θέμα της παιδείας, στο θέμα των Πανεπιστημίων κι εδώ θέλω να πω μόνο κάτι.
Εμείς τι λέμε για τα Πανεπιστήμια; Εμείς λέμε πρώτον δημόσια, δυνατά Πανεπιστήμια συνδεδεμένα με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Να παράγουν επιστήμονες οι οποίοι θα δουλεύουν με βάση την αγορά. Δεν είναι κακή λέξη, η λέξη «αγορά», όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Είναι το αναγκαίο, είναι αυτό που πρέπει να γίνει για τα παιδιά μας να βρίσκουν δουλειές, γιατί αυτό μας ενδιαφέρει. Να σπουδάζουν, να σπουδάζουν, να σπουδάζουν για να μπορούν να δουλεύουν, να δουλεύουν, να δουλεύουν. Να μην τρέχουν απλά στους λαϊκούς αγώνες, όπως άκουσα έναν να υμνεί ότι τι σημασία έχει… Σημασία έχει ότι οι φοιτητές μας μετέχουν στους λαϊκούς αγώνες. Αυτή είναι η ιεράρχηση.
Εμείς λέμε ανοιχτά, δημόσια, δυνατά Πανεπιστήμια και λέμε ταυτόχρονα και δημιουργία μη κρατικών Πανεπιστημίων σε μια χώρα, που μπορεί να γίνει το κέντρο των κλασικών σπουδών. Ο μύθος της Ελλάδα είναι πολύ μεγάλος και πρέπει να τον αξιοποιήσουμε αυτό το μύθο.
Υπάρχουν Πανεπιστήμια αναγνωρισμένα, μεγάλα που δεν είναι Πανεπιστήμια κερδοσκόπων, δεν είναι Πανεπιστήμια που βγάζουν λεφτά. Αυτά τα Πανεπιστήμια ζητούν από τους Έλληνες μια συνεργασία. Κι εμείς τους λέμε «όχι, πηγαίνετε στα Τίρανα, πηγαίνετε στην Κωνσταντινούπολη». Ευτυχώς κάποιοι πήγαν στην Κύπρο, τουλάχιστον στους αδερφούς μας και έκαναν Πανεπιστήμια.
Εμείς λοιπόν λέμε ότι είναι άμεση προτεραιότητα η δημιουργία μη κρατικών Πανεπιστημίων ώστε να μην εξαναγκάζονται τα παιδιά μας να σπουδάζουν σε κάθε απίθανη χώρα.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Είμαι σε μια ηλικία, την πιο παραγωγική, τα τελευταία δυο χρόνια είμαι προγραμματίστρια.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είσαι άνεργη;
ΔΗΜΟΤΗΣ: Όχι, δουλεύω. Θα ήθελα να σας ακούσω, γιατί είπατε για το ΙΤΕ και συγχαρητήρια που πήγατε εκεί γιατί δεν έχω ακούσει κανέναν να μιλάει για έρευνα και καινοτομία. Είχα πάει έξω, είχα δει πώς είναι τα πράγματα, δυστυχώς είναι αστρονομικά τα ποσά για να κάνουμε μεταπτυχιακά εκεί και να δουλέψουμε.
Πάνω σε αυτό το κομμάτι θα ήθελα να πω, κάποια στιγμή εσείς τι θα κάνετε, γιατί εγώ προσωπικά είχα αποφασίσει να μην ψηφίσω, έτσι ώστε να πάρει λίγο ώθηση αυτός ο ταλαίπωρος ο ιδιωτικός και ελεύθερος τομέας και να σταματήσει να κινείται με βάση το Δημόσιο. Και δε θέλω να μου πείτε τι είπε ο κ. Τσίπρας, τι είπε το ΚΚΕ, τι είπε το ΠΑΣΟΚ, τι είπε η Νέα Δημοκρατία, νομίζω το έχουμε όλοι καθημερινά, τι λέει ο ένας κι ο άλλος, αυτά τα μπαλάκια τα όμορφα.. .
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τι θέλεις ν’ ακούσεις από μας; Τις λύσεις;
ΔΗΜΟΤΗΣ: Θέλω ν’ ακούσω πρακτικά, έχω τελειώσει όπως και το παιδί –παρακολούθησα τις εκπομπές σας- πρακτική σχολή, θέλω να μου πείτε πρακτικά πράγματα, δηλαδή τι θα γίνει με όλους εμάς που τελειώσαμε και δουλεύουμε με 500 ευρώ πάνω σ’ έναν υπολογιστή όλη την ώρα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ήρθες να σε δείξει η τηλεόραση.. Αυτό δεν καταλαβαίνω. Πρέπει να τολμήσουμε να βγούμε μπροστά. Όχι λέγοντας ότι είμαι με το Ποτάμι, είμαι με τη λογική και ζητώ απαντήσεις από τους πολιτικούς αρχηγούς.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, επειδή σας πέτυχα εδώ, ρώτησα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σου πω: Πρέπει να πούμε κάτι: Δεν πρέπει να φύγεις από τη χώρα. Αυτή η χώρα έχει πολλά περιθώρια. Να σου πω κάτι. Θα μου πεις, έχουμε πέσει πολύ χαμηλά, το λέει κι ένα τραγούδι. Αλλά η εκτίναξη, εάν φερθούμε λίγο λογικά, μπορεί να είναι πολύ μεγάλη. Η Ελλάδα μπορεί, εμείς μπορούμε, αυτό είναι το δικό μας μήνυμα. Η Ελλάδα μπορεί, δεν είναι Ψαροκώσταινα, μπορεί η Ελλάδα, έχει τα μυαλά, έχει τους ανθρώπους, έχει τις πηγές, έχει το χώμα.
Μπορεί η Ελλάδα. Να σου πω δυο τρία πράγματα συγκεκριμένα. Πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα σε δυο τρεις κινήσεις. Πρώτον, χάσαμε 7 μήνες και τώρα κάπου στο τέλος αποφάσισαν να πουν κάτι γι’ αποκρατικοποιήσεις. 7 μήνες το σκέφτονταν. Εμείς το λέγαμε από την πρώτη μέρα, το λέγαμε το Φλεβάρη: Προχωρήστε τώρα στις αποκρατικοποιήσεις που έχουν αποφασισθεί εάν δεν υπάρχει λαμογιά.
Κι έλεγαν αυτοί: «Θα τα ξαναδούμε όλα». Και δεν ξαναβλέπουν τίποτα. Και απλώς έρχονται μετά από 7 μήνες να επιβεβαιώσουν τις προηγούμενες αποφάσεις. Είναι λάθος. Χάσαμε τη δυνατότητα για δημιουργία δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. Δε λέω γι’ αυτούς που έχασαν τις δουλειές τους με τα λουκέτα. Δε λέω αυτούς που έχασαν τη δουλειά τους με το capital control, λέω γι’ αυτούς που θα έπρεπε σήμερα να δουλεύουν αν ήταν σε μια περιοχή που έγινε κάποια αποκρατικοποίηση και δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας.
Εμείς λέμε και κάτι άλλο: Έχουμε δυο θέσεις τις οποίες θα σου τις πω. Πρώτον, αν και δε ρωτάς, αλλά είναι παρεμφερές, έχουμε πει και το λέμε ξεκάθαρα: Το Ποτάμι δε θα συναινέσει σε κανέναν καινούργιο φόρο. Έχει τελειώσει αυτή η ιστορία, ότι τα ελλείμματα και οι σπατάλες του κομματικού κράτους πληρώνονται από τα συνήθη υποζύγια, δηλαδή απ’ αυτούς που δουλεύουν.
Άρα λέμε πολύ απλά: Κανένας καινούργιος φόρος. Και λέμε όμως και κάτι άλλο: Οι εταιρείες που προσλαμβάνουν, οι εταιρείες που δίνουν δουλειά θα πρέπει ανάλογα με το πόσο κόσμο παίρνουν, να τις αντιμετωπίζει το κράτος διαφορετικά φορολογικά. Θα δώσουμε δηλαδή κίνητρα για την εργασία. Αυτό πρέπει να κάνει ένα προοδευτικό κίνημα, ένα κίνημα αλλαγής όπως είναι το Ποτάμι.
Πιστεύουμε δηλαδή ότι πρέπει σύντομα, να δημιουργηθούν οι συνθήκες, άνθρωποι σαν κι εσένα να δουλεύουν. Και κάτι ακόμα: Να χτυπήσουμε τη μαύρη εργασία. Αυτός είναι ο σύγχρονος τρόπος να νιώθει κάποιος σκλάβος, να δουλεύει χωρίς ένσημα και χωρίς δικαιώματα. Να χτυπήσουμε λοιπόν τη μαύρη εργασία και την ανεργία, είναι οι δυο μεγάλες προτεραιότητες του Ποταμιού.
Σ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ: Είμαι δάσκαλος και είμαι και υποψήφιος στη Β’ Αθηνών.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Κανονικά πρέπει να εξαιρεθείτε από τις ερωτήσεις, εκτός αν είστε υποψήφιος άλλου κόμματος. Το λέω για να γίνει τολμηρός ο διάλογος.
Σ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ: Ό,τι συζήτηση και να κάνω, ας πούμε γιατί η Ελλάδα δε μπορεί να κάνει εξαγωγή ελαιόλαδου παρά μόνο χύμα, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι θέμα παιδείας. Η ερώτησή μου είναι γιατί η παιδεία είναι τρίτη προτεραιότητα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γιατί υπάρχουν δυο άλλες προτεραιότητες τις οποίες θα σου πω: Η μία προτεραιότητα είναι αυτή που είπα πριν, είναι να σπάσουμε τα λουκέτα και να δημιουργήσουμε δουλειές. Αυτή πρέπει να είναι η άμεση προτεραιότητα από τον Οκτώβρη. Δηλαδή ένα πλαίσιο αποφάσεων ώστε να ξαναϋπάρχουν δουλειές σ’ αυτή τη χώρα.
Υπάρχουν έρημοι δρόμοι. Θλίβομαι. Ήμουν στη Θεσσαλονίκη και περνάω από περιοχές που δεν υπάρχει πια άνθρωπος, που έκλεισαν όλα τα μαγαζιά. Αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα. Και υπάρχει μια δεύτερη προτεραιότητα πριν την παιδεία. Είναι η σύγκρουση με τη μικρή και μεγάλη διαφθορά. Είναι η σύγκρουση με αυτούς που κρατούν τη χώρα γονατιστή. Είναι η σύγκρουση με αυτούς που νομίζουν ότι η φοροδιαφυγή είναι μαγκιά, λέω για τη μικρή διαφθορά αλλά και με τους άλλους που παίρνουν φθηνά τη χώρα.
Τα συγκεκριμένα συμφέροντα που με τον ένα ή με τον άλλο κυβερνήτη βρίσκουν τρόπο να είναι κοντά στην εξουσία. Και τα βλέπετε, τα βλέπετε τα υμνητικά πρωτοσέλιδα σε μερικές εφημερίδες, πόσες σελίδες δίνουν στους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, πόσες σελίδες δίνουν για να παρουσιάσουν την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.
Εμείς λοιπόν είμαστε σαφείς. Λέμε ναι, η προτεραιότητα είναι μεγάλη. Θα συγκρουστούμε με τη μικρή και μεγάλη διαφθορά. Και δε λέμε λόγια. Προτείναμε Ενιαία Αρχή Προμηθειών. Να μη μπορεί ο κάθε πολιτικός ν’ αποφασίζει τις προμήθειες στο νοσοκομείο, στο Ίδρυμα, στο Υπουργείο για να παίρνει τα λεφτά για τον επόμενο προεκλογικό του αγώνα.
Έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις επεξεργασμένες, σύντομες, ευρωπαϊκές. Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα. Έχουν βρεθεί οι λύσεις, ώστε να χτυπήσουμε τη διαφθορά. Γιατί το παιχνίδι δεν πρέπει να είναι σημαδεμένο.
Πρέπει όλοι να δώσουμε τη μάχη, ξέροντας ότι όλοι θα είμαστε νικητές και δεν θα είναι νικητές κάποιοι που είναι πιο κοντά στα κέντρα αποφάσεων. Θα είμαστε όλοι νικητές. Άρα το δεύτερο είναι το χτύπημα της διαφθοράς και το τρίτο είναι η παιδεία.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Ευχαριστώ που μου δίνετε το λόγο. Έχω διαμέρισμα στα προσφυγικά της Αλεξάνδρας, που αυτή τη στιγμή που είμαστε όλοι συγκεντρωμένοι εδώ, εκεί υπάρχει παρανομία, είναι κατειλημμένα τα διαμερίσματα, αποστασιοποιείται η εισαγγελία, ο κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος ως ερωτώμενος βουλευτής λέει ότι αποστασιοποιείται η εισαγγελία. Εγώ είμαι έξω από το σπίτι μου, πληρώνω ΕΝΦΙΑ. Αυτή τη στιγμή εγώ δεν θα μείνω στο σπίτι μου απόψε που πληρώνω ΕΝΦΙΑ. Δεν ρωτάει κανείς πού θα βρω το δίκιο μου.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το κατάλαβα και θα σου απαντήσω Υπάρχουν δυο καινούργια στοιχεία. Να σας πω. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πειστεί για να μη λέμε μόνο τα πολύ σοβαρά. Νομίζαμε ότι ο ΕΝΦΙΑ θα είχε καταργηθεί. Πότε το είχε πει; Είχε πει την επόμενη μέρα; Ήταν από αυτά που θα καταργηθούν την επόμενη μέρα. Εμείς παρεμπιπτόντως να σας πω κάτι για τον ΕΝΦΙΑ. Έχουμε και το είπα στη Θεσσαλονίκη μαζί με το Μπουτάρη. Έχουμε επεξεργαστεί την πρόταση μαζί με το φίλο μας τον Γιάννη Μπουτάρη. Έχουμε επεξεργαστεί μια συγκεκριμένη πρόταση.
Ο ΕΝΦΙΑ είχε αδικίες, κυρίως σε ό,τι αφορά την πρώτη κατοικία. Εμείς λέμε ότι ο ΕΝΦΙΑ περνάει στους δήμους. Είναι το ίδιο ποσό. Ο δήμος λοιπόν της κάθε περιοχής που μπορεί να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, αναλαμβάνει μια ευθύνη. Αναβαθμίζεται η οικονομική δραστηριότητα του δήμου. Αυξάνονται οι υποχρεώσεις του, αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση.
Η φίλη μας θέτει ένα θέμα ασφάλειας και ένα θέμα ανασφάλειας. Εμείς δεν φοβόμαστε να το πούμε, ότι υπάρχει ανάγκη να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που οι πολίτες της θα νιώθουν ασφαλείς. Δεν κλείνουμε το μάτι σε κανέναν. Λέμε απλώς ότι η ασφάλεια είναι απαραίτητη, ειδικά για τη φτωχή κοινωνία, επιτρέψτε μου.
Οι άνθρωποι οι άλλοι, έχουν τις δυνάμεις και τις οικονομικές δυνατότητες να νιώθουν ασφαλείς στα δικά τους φρούρια. Εμείς θέλουμε να είμαστε ασφαλείς στις πόλεις μας. Και το είπαμε και στις προηγούμενες εκλογές και το λέμε και τώρα, δεν κάνουμε παζάρια με αυτό. Ο κόσμος για να δημιουργήσει, ο κόσμος για να νιώσει καλά πρέπει να νιώθει ασφάλεια.
Είναι βασική υποχρέωση της πολιτείας να νιώσει ο πολίτης ασφάλεια στην καθημερινότητά του.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Εγώ εύχομαι καλή επιτυχία στο Ποτάμι. Πιστεύω ότι είναι ένα κόμμα ορθολογικό και η ερώτηση που ήθελα να κάνω είναι η εξής: τι μεταρρυθμίσεις θα χρειαστεί να γίνουν ούτως ώστε το μνημόνιο να πάψει να υπάρχει; Ξέρω ότι το Ποτάμι έχει λύσεις γι΄ αυτό. Μπορείτε να μας πείτε δύο;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω. Η κουβέντα είναι τεράστια. Η χώρα έχει υπογράψει μια συμφωνία και εμείς έχουμε πει το πολύ απλό. Ότι αυτή η χώρα ή θα κάνει μεταρρυθμίσεις, ή θα συνεχίσει να ζει υπό τη σκιά των μνημονίων. Εμείς επιλέγουμε το πρώτο. Επιλέγουμε αυτό που δεν έκαναν όμως ούτε οι προηγούμενοι, ούτε αυτοί, 7 μήνες τώρα, γιατί θα πρέπει να πούμε κάτι σοβαρό.
Ήρθε ο Παπανδρέου με το μνημόνιο και εμφανίστηκε ο Σαμαράς λέγοντας θα σκίσω το μνημόνιο του Παπανδρέου. Και έφερε ένα καινούργιο μνημόνιο ο Σαμαράς. Εμφανίστηκε ο Τσίπρας και είπε θα σκίσω το μνημόνιο του Σαμαρά και έφερε και ένα καινούργιο μνημόνιο ο Τσίπρας. Κι αυτό θα γίνει με τον επόμενο. Εάν δεν κάνουμε μεταρρυθμίσεις, εάν δεν γίνουν άλλες αλλαγές, εάν δεν απελευθερωθεί η οικονομία, εάν δεν δώσουμε τη δυνατότητα να υπάρξουν δουλειές, εάν δεν παίζουμε ένα παιχνίδι χωρίς σημαδεμένα χαρτιά και αν δεν υπάρχει παιδεία, εμείς λέμε μεταρρυθμίσεις αντί για μνημόνια. Είναι σαφής η άποψή μας και προσθέτουμε σε αυτό το κείμενο του Αλέξη Τσίπρα υπάρχουν πολλές αδικίες, γιατί να σας πω κάτι, δεν διαπραγματεύτηκε.
Και με συνάντησε – επιτρέψτε μου – είμαι στο Ηράκλειο και προχωράω μόνος μου το βράδυ, το συνηθίζω καμία φορά, να σκεφτώ. Πήγαινα σε ένα σταθμό να δώσω μια συνέντευξη. Και σταματάνε κάποιοι άνθρωποι του χωραφιού εμφανώς, φαινόταν από τα άρβυλα, από τις λερωμένες ποδιές, από τα χέρια, πολύ σκληρά χέρια. Με χαιρετάνε και μου λένε: «ρε Θεοδωράκη, ο Τσίπρας λέει κάθε μέρα ότι ήμουνα 17 ώρες στη διαπραγμάτευση. Εμείς είμαστε κάθε μέρα 17 ώρες στο χωράφι». Είναι δυνατόν ένας Πρωθυπουργός να προτάσσει την προσωπική του ταλαιπωρία, ότι ξαφνικά 17 ώρες αντί να είναι με τις συνιστώσες, αντί να είναι με τους φίλους του που βλέπουμε στις φωτογραφίες στις καλοκαιρινές βόλτες, ήταν στη διαπραγμάτευση 17 ώρες;
Όλοι εμείς που έχουμε πετύχει στη ζωή μας, έχουμε ζήσει συνεχή πολλά 17ωρα συνεχής δουλειάς. Δεν μας λέει τίποτα το δούλευα 17 ώρες και δεν μας λέει τίποτα γιατί δεν υπήρξε και αποτέλεσμα. Και δεν μας λέει τίποτα γιατί όταν ήρθε στη Βουλή και επισημαίναμε αμέσως το 23% των φόρων στα ιδιωτικά και του το είπαμε. Τα είπαμε.
Και η πρώτη απάντησή τους ποια ήταν; Μα, για ποιους νοιάζεστε; Θεωρούν στο δικό τους κόσμο ότι τα φροντιστήρια σε όλη την Ελλάδα, τα ωδεία σε όλη την Ελλάδα, οι χοροί που κάνουν τα παιδιά μας, είναι των πλουσίων και είπανε ναι και το βάλανε και στο πρόγραμμά τους. Τώρα θα κυκλοφορούν με ένα blanco για να το σβήνουν. Αν και δεν έχουν πρόβλημα, θα τυπώσουν άλλο. Λεφτά έχουν. Και το βάλανε και στο πρόγραμμά τους. 23% φόρο στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Και επειδή έχουν καταλάβει ότι μπορεί να εξελιχθεί σε δικό τους ΕΝΦΙΑ, λένε φταίνε οι ξένοι. Και βγαίνουν οι ξένοι και λένε μα, επέμενε η ελληνική κυβέρνηση να βάλει αυτό το φόρο 23%. Και δεν ντρέπονται. Δεν ζητούν συγνώμη. Επιμένουν. Κατέχουν τη γλώσσα της προπαγάνδας. Λέγε το ψέμα όσο φορές μπορείς και θα γίνει πιστευτό. Ε, δεν θα γίνει πιστευτό αυτό το ψέμα τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Το Ποτάμι είναι ένα ωραίο κόμμα, έχει ωραίους ανθρώπους, αρκετά αξιόλογους. Ίσως είναι το μόνο κόμμα το οποίο βασίζεται στον ορθό λόγο και δεν είναι καθόλου λαϊκίστικο.
Θέλω να ρωτήσω τον Επικεφαλής του Ποταμιού, πώς μπορεί να μου εξασφαλίσει, να μου πει, να με πείσει ότι όταν το Ποτάμι αρχίζει να βλέπει την εξουσία από κοντά, εάν θα αρχίσει όλα αυτά που πιστεύει τώρα να τα ….
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είσαι έτοιμος να ακούσεις όλη την αλήθεια; Θα σου πω όλη την αλήθεια. Πολύ σύντομη είναι. Ψηφίστε το Ποτάμι όσο είναι αθώο. Το Ποτάμι μετά από μερικά χρόνια θα αρχίσει και αυτό να κατεβάζει μπάζα και το λέω με πλήρη επίγνωση. Δεν κρύβομαι.
Οι πιέσεις από τα συμφέροντα είναι τεράστιες. Η πρόκληση λέει: «Πήγαινε με μερικές συντεχνίες ρε φίλε, πες κι εσύ μια αρλούμπα σαν κι αυτή που λέει ο Μεϊμαράκης εξαιρώ του αγρότες, ψήφισε άλλα στη Βουλή και λέγε άλλα στον κόσμο». Δεν το κάνουμε. Αλλά δεν είμαι και σίγουρος ότι θα αντέξουμε πάντα να μην το κάνουμε.
Εγώ ελπίζω ότι θα αντέξω, αλλά έχω κι ένα μικρό φόβο ότι μπορούμε να μπούμε σε δρόμους συμβιβασμού. Οι πιέσεις είναι μεγάλες. Άρα λέω στον ελληνικό λαό με κάθε ειλικρίνεια: εκμεταλλεύσου σήμερα το Ποτάμι, σήμερα το Ποτάμι που είναι μακριά από συμφέροντα, από συντεχνίες, που είναι μόνο του σε μια μάχη με τα τέρατα και δωσ’ του σήμερα την ευκαιρία.
Μου λένε πολλοί φίλοι κατά καιρούς και θα το λένε και σε εσάς κάποιοι φίλοι σας «Καλά τα λέει ο Θεοδωράκης, μπράβο, καλά τα λέει το Ποτάμι, αλλά δεν ήρθε ακόμη η ώρα του. Θα ψηφίσω αυτόν και μετά βλέπουμε». Είναι η λάθος σκέψη τη λάθος στιγμή. Αυτή τη στιγμή η χώρα θέλει την καθαρή προοδευτική λύση, θέλει την λύση των μεταρρυθμίσεων. Εάν το αναβάλλουμε, θα χτυπάμε το κεφάλι μας, όπως πολλοί χτύπαγαν το κεφάλι τους, τον Φλεβάρη, τον Μάρτη, τον Απρίλη, τον Μάη, που δεν μας άκουσαν.
Μ. ΜΑΡΑΜΠΟΥΤΑΚΗΣ: Καλησπέρα σας, είμαι από τους αδικημένους της νέας γενιάς, ανήκω στους ανέργους. Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω, είναι ότι άκουσα ότι κατηγορήσατε τον κ. Τσίπρα για ασυνέπεια.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Για λαϊκισμό.
Μ. ΜΑΡΑΜΠΟΥΤΑΚΗΣ: Ναι, ότι μετέβαλλε την αντιμνημονιακή του πολιτική σε μια μνημονιακή υποταγή.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εγώ το λέω.
Μ. ΜΑΡΑΜΠΟΥΤΑΚΗΣ: Πάνω – κάτω αυτό μας λέτε. Αυτό όμως δεν είναι που κάνουν και τα υπόλοιπα Κόμματα της αντιπολίτευσης ουσιαστικά αυτή τη στιγμή; Όταν επικαλούνται ότι το Μνημόνιο είναι δύσκολο δεν αντιλέγω, η χώρα έχει καταστραφεί, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω ουσιαστικά γιατί το ζήτημα είναι η ανάπτυξη όπως το θέσατε κι εσείς, αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω είναι σχετικά με τον αγροτικό τομέα τον οποίο αναφέρατε και πριν και κατακρίνατε τον κ. Μεϊμαράκη ότι θα εξαιρέσει τους αγρότες. Ποια είναι η δική σας θέση;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω. Ο φίλος άνεργος έχει μια καλύτερη πρόταση από τη δική σου να φύγει το εξωτερικό, σκέφτεται να πάει στο χωριό του να καλλιεργήσει, γι' αυτό με ρωτάει για τους αγρότες.
Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί από το χώμα της. Μπορεί να σωθεί από τις θάλασσές της, από τον αέρα της. Το είπαμε και την προηγούμενη φορά ότι θα μας σώσει το χώμα και εννοούμε το εξής: η Ελλάδα μπορεί να παράγει, μπορεί να παράγει προϊόντα μεγάλης αξίας. Πρέπει να αποφύγουμε τα φτηνά προϊόντα, πρέπει να έχουμε προϊόντα με brand name Ελλάδα και είπαμε ότι αυτό θα είναι το μεγάλο ζήτημα που θα πρέπει να κάνει κάποιος στην παραγωγή: να ενώσει τα προϊόντα μας και να τα πουλήσουμε ακριβά στα ευρωπαϊκά ράφια γιατί αξίζουν.
Δεν μπορεί η Κρήτη να πουλάει το λάδι της 3 € και να είναι ευχαριστημένη και να πηγαίνει στην Ιταλία να μπαίνει σε μπουκαλάκια αρώματος το ίδιο λάδι και να πωλείται 10 € επειδή έχουν φτιάξει brand name Ιταλία.
Εμείς λέμε ότι το πρώτο είναι αυτό και δεύτερον για να πω για τους φόρους, που είπα πριν. Εμείς έχουμε πει καλούμε τους αγρότες να δημιουργήσουν ομάδες παραγωγών, να δημιουργήσουν νέους συνεταιρισμούς. Είναι το νέο μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι ομάδες αγροτών οι νέοι Συνεταιρισμοί θα πρέπει να έχουν φορολογία 13%.
Όχι στα κυκλώματα, όχι στην εκμετάλλευση του αγρότη από το παραεμπόριο και τους μεσάζοντες, δυνατές ομάδες παραγωγών και νέων Συνεταιρισμών με φορολογία 13%. Το μπορούμε, το δέχεται η Ευρώπη και είναι μια συγκεκριμένη μεταρρυθμιστική πρόταση για τον αγροτικό κόσμο.
Γ. ΚΩΤΣΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ποια είναι η ελπίδα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέσα στο ’16; Είπαν ότι λεφτά υπάρχουν και τα βρήκαν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τι μπορούν να ελπίζουν όλες αυτές οι επιχειρήσεις μέσα στο ’16 όταν όλοι κλείνουν;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είπα και πριν και θέλω, επειδή σήμερα δεν θα απαντήσουμε σε όλα, υπάρχει εκεί ένα μικρό βιβλιαράκι που έχει βγει μια εφημερίδα, δεν είχαμε λεφτά για παραπάνω σελίδες, που λέει τις βασικές μας απόψεις σε είκοσι ζητήματα. Θέλω να το δείτε, να το διασπείρετε. Εκεί υπάρχουν όλες οι απαντήσεις και βέβαια υπάρχουν και στο site μας στο www.potami.gr που θα δείτε όλες τις απαντήσεις και για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και για τις μεγάλες επιχειρήσεις και για την ανάγκη της χώρας να εξάγει. Γιατί ξέρετε, το σημαντικότερο σε μια χώρα και προσμετράται η επιτυχία, μετριέται από τις εξαγωγές. Αν μια χώρα δεν εξάγει, δεν επενδύει ο άλλος. Ο άλλος δεν θα έρθει στην Ελλάδα να επενδύσει για την ελληνική οικονομία, θα έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα για να μπορέσει να εξάγει.
Γι' αυτό επίσης δίνουμε αυτές τις ελαφρύνσεις που προσπαθεί να δώσουμε στις εξαγωγικές επιχειρήσεις. Γιατί αν δεν στείλουμε το μήνυμα ότι η χώρα είναι εξαγωγική, τότε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να προσελκύσουμε επενδυτές.
Για τους μικρομεσαίους έχουμε πει πολλά. Έχουμε πει ότι οι μικρές, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αυτές οι επιχειρήσεις που κινούνται κάτω από τις 30.000 € οι προσπάθειες που γίνονται δηλαδή, θα πρέπει –κι έχει γίνει και στη Μεγάλη Βρετανία και σε άλλες χώρες- να εξαιρεθούν από το καθεστώς ΦΠΑ. Δαπανάμε απίστευτη ενέργεια να ελέγξουμε εταιρείες, που συνεισφέρουν 4% στο ΦΠΑ, ενώ πρέπει να απασχοληθούμε με το 96%. Αυτό πρέπει να κάνουμε.
Και βέβαια πρέπει να δώσουμε κίνητρα στις μικρές επιχειρήσεις που έρχονται από νέους ανθρώπους που καινοτομούν. Και για ένα διάστημα, που εμείς το προσδιορίζουμε τρία χρόνια, να είναι εκτός φορολογίας. Να έχει δικαίωμα στην προσπάθεια και πιθανό στην επιτυχία ο Έλληνας, ο νέος, ο δημιουργός. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Μου λένε κάποιοι «Μα πόσο θα πετύχουν οι νέοι;». Να σας πω κάτι, στη Δανία πετυχαίνει ένας στους τρεις, στην Αμερική ένας στους τέσσερις. Επιμένουν όμως να δίνουν κίνητρα στους νέους. Γιατί εκεί πρέπει να υπάρχει στόχευση. Ο νέος πρέπει να προσπαθεί, πρέπει να πέφτει και να ξαναπροσπαθεί. Αυτό είναι ένα δίδαγμα για όλη την προσπάθεια στην ελληνική κοινωνία και πρέπει να ξεκινήσουμε από την ενίσχυση των νέων στο επιχειρείν, στην καινοτομία.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Είπες ότι ο Έλληνας μπορεί και συμφωνώ. Είπες όμως ότι εσύ έχεις βάλει στόχο να γίνεις το τρίτο Κόμμα και εδώ έχω μια αντίσταση. Γιατί να μην είσαι το πρώτο Κόμμα; Δεν έχεις πρόγραμμα να το στηρίξεις ή δεν μπορείς να πείσεις τον Έλληνα να σε στηρίξει;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εμείς έχουμε πει: το Ποτάμι και ξέρετε είχα κατηγορηθεί γι' αυτή την αμεσότητα, όταν πρωτοβγήκαμε είπα ότι το Ποτάμι δημιουργήθηκε για να κυβερνήσει, δεν κρυβόμαστε. Εμείς δεν ήρθαμε να κάνουμε μια λέσχη προβληματισμού, δεν ήμασταν άεργοι και λέμε μήπως βρούμε κάποια λεφτά βουλευτικά, να περνάμε καλά.
Εμείς ήμασταν σαφείς. Ήρθαμε εδώ για να κυβερνήσουμε. Τώρα, το 6 να γίνει 30% τις επόμενες δέκα μέρες, δεν το βλέπω. Ας προσπαθήσουμε για το διψήφιο που έχει ανάγκη η χώρα και νομίζω ότι την επόμενη φορά μπορεί να είναι ο στόχος να είμαστε εμείς οι πρώτοι, εμείς που θα βάλουμε τη σφραγίδα αλλαγής στην ελληνική κοινωνία.
Αλλά επειδή είμαστε και λίγο ισορροπημένοι, λέμε τώρα ο στόχος είναι αυτός. Τώρα ο στόχος είναι το διψήφιο, τώρα ο στόχος είναι το Ποτάμι όταν συγκυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Δημοκρατία, να είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Καλησπέρα. Δεν θίξαμε ένα τομέα που αφορά πολύ κόσμο. Δημόσιος τομέας. Τι θέλει το Ποτάμι, τι θέλει ο Θεοδωράκης; Θέλουμε δημόσιο τομέα; Πώς; Γιατί; Προσοχή, είσαι ακόμη λίγο μικρός στη Βουλή, προσοχή διότι ο Πεπονής δεν βρήκε ούτε το σταυρό του. Κι αυτός που νομιμοποίησε κάποιους βρίσκεται τώρα στο πρώτο αξίωμα της χώρας.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Προσέξτε. Εμείς μπορούμε. Να το βιβλιαράκι. Αλλάζει το κείμενο. Έφυγα εγώ από την πρώτη σελίδα, πήγαν τα στελέχη και με βάλανε στην τελευταία σελίδα.
Πάντως να ξέρετε, μικρή παρένθεση πριν απαντήσω, ότι το Ποτάμι, η δύναμή του δεν είναι ο Θεοδωράκης. Είναι οι άνθρωποί του. Είναι οι ομάδες σε όλη την Ελλάδα. Είναι το στελεχιακό του δυναμικό. Είναι άνθρωποι που έχουν παρατήσει τις δουλειές τους, μπαίνουν σε τομείς πολιτικής και παράγουν έργο. Λύνουν τα πράγματα. Αυτή είναι η δύναμή μας. Η δύναμή μας είναι η μεγάλη παρέα που στήσαμε από το μηδέν, εδώ και 17 – 18 μήνες.
Πάμε για το δημόσιο, να σου πω. Το δημόσιο πρέπει να φύγει από τα δεσμά της γραφειοκρατίας. Το λένε όλοι. Εμείς έχουμε και τον τρόπο. Το δημόσιο πρέπει να μειωθεί δραστικά στους αντιπαραγωγικούς τομείς του και να αυξηθεί σε κάποιους άλλους τομείς και θα σου πω πώς. Θα στο πω.
Ο κ. Λαφαζάνης που κάποια στιγμή είπε κάπου θα στραβώσει η υπόθεση και ο Τσίπρας θα υπογράψει μνημόνιο, ας έχω κι εγώ μια πισινή, ένα από τα λίγα πράγματα που αποφάσισε είναι να δώσει κάποια σάντουιτς στον κ. Φωτόπουλο. Τα ξέρετε.
Καθίσαμε και υπολογίσαμε, γιατί ακούγεται ανθρωπιστικό. Καθίσαμε και υπολογίσαμε τι είναι αυτά τα σάντουιτς. Να σου πω τι είναι αυτά τα σάντουιτς; Είναι 2.000 νοσοκόμοι και 1.000 γιατροί. Το σύστημα υγείας καταρρέει και ο ΣΥΡΙΖΑ μοιράζει σάντουιτς. Το σύστημα υγείας καταρρέει και ο Τσίπρας περνάει τους Έλληνες για ιθαγενείς. Καταργεί τα 5 ευρώ και βάζει 30 ευρώ στη σύνταξη. Καταργεί τα 5 ευρώ και βάζει 30 ευρώ στη σύνταξη.
Και είπαμε και πήγαμε πριν το καλοκαίρι στους υπουργούς με καλή διάθεση και τους είπαμε, έχουμε επεξεργαστεί ένα σχέδιο να βγάλουμε κάποια δεκάδες εκατομμύρια από την υγεία. Το καλοκαίρι. Και μας λένε: πώς; Λέμε να βάλουμε στα νησιά, στα νοσοκομεία εισιτήριο γι’ αυτούς που έχουν μάθει ότι έρχονται στην Ελλάδα και εάν κοπεί το χέρι τους, το δάχτυλό τους και πρέπει να πάνε να κάνουν κάτι σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, η ιδιωτική τους ασφάλεια πληρώνει. Να πληρώνουν οι τουρίστες που έρχονται στην Ελλάδα στα δημόσια νοσοκομεία.
Και λέει, να βάλουμε εισιτήριο; Ήταν τόσο άνετοι! Μπορεί το νοσοκομείο να καταρρέει, αλλά δεν θα βάλουμε εισιτήριο. Μπορεί να διαλύεται η υγεία, μπορεί τα χειρουργεία να μην έχουν ανθρώπους για να γίνονται. Στο ΚΑΤ πήγα προχθές. Έχουν 15.000 χειρουργεία το χρόνο. Εάν είχαν 100 νοσοκόμους παραπάνω θα είχαν 30.000 χειρουργεία. Μπορούν να το έχουν και δεν το κάνουν, γιατί τους ενδιαφέρουν οι συντεχνίες.
Πρόσεξε όμως τώρα κάτι ακόμα για το δημόσιο. Εμείς λέμε κάτι, που δεν είναι και πολύ, αλλά αυτό θα το κόψουν στο μοντάζ και δεν θα το δει κανείς. Λέμε κάτι. Το δημόσιο δεν είναι μια κλειστή λέσχη της περασμένης γενιάς. Έχει δικαίωμα και αυτή η γενιά στο δημόσιο. Έχει δικαίωμα το παιδί των υπολογιστών, ο τζίνιους, να μη φεύγει στο εξωτερικό, αλλά να μπορεί να λύσει στο ελληνικό δημόσιο τα προβλήματα πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι μπορούσε η προηγούμενη γενιά.
Και λέμε ότι πρέπει να γίνει ένα πρόγραμμα. Αυτοί που φεύγουν να δίνουν τη θέση τους στους νέους κάτω των 30 ετών. Πρέπει η ελληνική νεολαία να νιώσει μια σιγουριά, ότι δεν είναι ανάγκη να παρακαλέσει, να δέσει κομματικούς μηχανισμούς για να περιμένει κάποια στιγμή να γνωριστεί, έχει ένα ελάχιστο δικαίωμα να προσπαθήσει.
Βέβαια με διάφανες διαδικασίες ΑΣΕΠ. Και κάτι τελευταίο για το δημόσιο. Έχουμε τις περισσότερες Γενικές Γραμματείες στον κόσμο. Τις περισσότερες. Κάθε υπουργείο έχει μια καινούργια Γενική Γραμματεία που έρχεται μόλις ο υπουργός οριστεί. Γιατί; Το έχετε σκεφτεί ποτέ; Γιατί; Για τα ρετιρέ του κόμματος, για τα ρετιρέ της εξουσίας. Αυτό που φρόντισε πάνω απ’ όλα ο Αλέξης Τσίπρας και η παρέα του Μαξίμου, όπως λέει ο Μανώλης της Εθνικής Αντίστασης. Η παρέα του Μαξίμου φρόντισε πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα τα ρετιρέ της εξουσίας.
Διόρισε κάποιον. Και η τρίτη πράξη που έκανε ήταν ο μισθός από 250.000 το χρόνο να γίνουν 300.000. Έπρεπε να βγει στο internet η είδηση για να την πάρει πίσω. Αυτή ήταν η πρώτη φορά αριστερά και αναλογίζομαι οι Έλληνες έχοντας ζήσει όλα αυτά, μετά το πρώτη φορά αριστερά, θα σκεφτούν πρώτη φορά στα σοβαρά; Πρώτη φορά στα σοβαρά είναι το αίτημά μας. Αυτό να σκεφτούν.
Επειδή δεν μου αρέσει να έχουμε διαρροές, θα κάνουμε μια συμφωνία πότε θα κλείσουμε την κουβέντα. Εγώ μπορεί να μιλάω πολύ, αλλά το πρωί πρέπει να πάω και στον Παπαδάκη, οπότε να πούμε ότι θα έχουμε ακόμη 10 λεπτά. Έτσι δεν είναι; Άρα τρεις ερωτήσεις.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Θέλω να ρωτήσω το εξής: εγώ είμαι άνθρωπος των αγορών. Η οικονομική κατάσταση της Ελλάδος τραγική. Τι ποσοστό αυτής της κακής κατάστασης οφείλεται σε εμάς και τι ποσοστό οφείλεται στο ευρώ, το οποίο έχει δημιουργήσει προβλήματα και στις ισχυρές οικονομίες, όπως η Ιταλία, η Γαλλία. Κάποιες άλλες χώρες μείνανε στο μνημόνιο και ήδη υπάρχει και μια διεθνής κουβέντα που λέει ότι πρέπει να κινηθούμε εκτός γραμμής Γερμανίας. Εκτός δηλαδή μιας τυφλής λιτότητας που μας υπαγορεύουν και να δούμε κάποιο κομμάτι ενοποίησης πολιτικής πια στα οποία κάποιοι πληθυσμοί βορείων χωρών, οι οποίοι επωφελήθηκαν υπερβολικά από το ευρώ, δημιουργούν τεράστια πλεονάσματα και με κάποιο τρόπο ένα μέρος των πλεονασμάτων να μεταβιβάζεται προς τους νότιους. Ποια είναι η θέση σας σε αυτό;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σου πω. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα με το ευρώ. Και υπήρχαν ατυχήματα και υπήρχαν λάθη. Αλλά προσέξτε, γιατί όλοι οι πολιτικοί αυτό θα σου πούνε, όλοι οι πολιτικοί δεξιοί και αριστεροί, εννοώ από αυτούς που έχουν κυβερνήσει, θα σου πούνε, ίσως να φταίει το ευρώ, ίσως να φταίνε λίγο οι Βρυξέλλες, ίσως να φταίνε λίγο.
Το λένε γιατί; Γιατί φταίνε κυρίως αυτοί. Αυτοί δεν διαπραγματεύτηκαν τίποτα άλλο από τη λιτότητα. Οι Έλληνες πολιτικοί χάσανε τη χώρα, χρεοκόπησε η χώρα και πήγαν έξω με τα χέρια ψηλά και είπανε δώσε μου λεφτά και δώσε μου και τη λύση γιατί δεν είμαι ικανός να έχω ένα πρόγραμμα δικής μου ανάπτυξης.
Και ήταν ντροπή που αποδεχτήκαμε όλα τα προγράμματα χωρίς να έχουμε δικές μας προτάσεις. Αλλά από την άλλη να πούμε μια αλήθεια. Η Ελλάδα δεν μπορεί χωρίς την Ευρώπη. Τα λεφτά είναι πάρα πολλά. Είναι κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια που χρειαζόμαστε τα επόμενα χρόνια. Η Ελλάδα ακόμη δεν μπορεί. Μπορεί κάποια στιγμή να μπορεί. Σήμερα όμως δεν μπορεί. Άρα πρέπει να στηριχθεί εκεί που υπάρχει συμμαχία.
Δεν μπορεί να στηριχθεί πουθενά αλλού. Το Ιράν, η Ρωσία, η Κίνα και η Βενεζουέλα, λέω για τους συμμάχους του προηγούμενου καθεστώτος, που πιστεύανε ότι θα πάρουν λεφτά, δεν έχουν λεφτά για μας. Τα προβλήματα τα δικά τους είναι πολύ μεγαλύτερα. Άρα πρέπει να στηριχθούμε στο ευρώ, να στηριχθούμε στη Ευρώπη και να προσπαθήσουμε να πούμε στην Ευρώπη ότι πρέπει να αλλάξει.
Και η Ευρώπη φίλε μου αλλάζει. Το πακέτο Γιουνκέρ, το πακέτο Ντράγκι, που οψίμως ανακάλυψε ο Τσίπρας τώρα τελευταία, που εμφανίζει τις προεκλογικές του ομιλίες, μπορεί να αλλάξει βέβαια μέχρι τις εκλογές, αλλά πάντως προς το παρόν το εμφανίζει, είναι αρκετά λεφτά εάν μπορούν να πιάσουν τόπο. Μπορούν να πιάσουν τόπο τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Πολύ σπάνια. Γιατί; Γιατί υπάρχει ένα κακό πολιτικό σύστημα.
Και να σας πω γιατί το λέω συγκεκριμένα. Αποκαλύφθηκε πολύ πρόσφατα, ήταν να πάρουμε 2 δισεκατομμύρια για το πρόγραμμα Πληροφορικής ΕΣΠΑ. 2 δισεκατομμύρια. Ξέρετε πόσα πήραμε; Πήραμε το 1. Χάνουμε 1 δισεκατομμύριο γιατί δεν πρόκαμαν οι Υπουργοί μας να θέσουν προτάσεις.
Και προσέξτε το παράλογο: Μπορούσαμε και τους το είπαμε, τον Ιούνιο στη μεγάλη διαπραγμάτευση που ίδρωνε ο ΣΥΡΙΖΑ, τους βοηθήσαμε με σκονάκια και τους είπαμε: «Ζητήστε παράταση σ’ αυτά τα κονδύλια που είναι να χαθούν». Δε ζήτησαν, ήταν υπεράνω. Δε ζήτησαν παράταση. Και προσπαθεί τώρα ένας Υπουργός να εξασφαλίσει παράταση. Προσπαθεί ο Χριστοδουλάκης, όπως μπορεί, να εξασφαλίσει παράταση.
Και λέμε ναι, εμείς είμαστε μαζί του, να ζητήσουμε παράταση. Και υπάρχουν διαρροές από το ΣΥΡΙΖΑ που λέει, «δεν ασκείται πολιτική από την υπηρεσιακή κυβέρνηση, να μη ζητηθεί παράταση». Δηλαδή να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα από τη στιγμή που δεν είναι δική μας, να μη δώσει λύση η υπηρεσιακή κυβέρνηση σ’ ένα πρόβλημα που αυτοί δε μπόρεσαν να λύσουν. Για να μη φανεί ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα ενώ αυτοί δε μπορούσαν να χωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρα, που λένε και στο χωριό μου.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Να ρωτήσω το εξής: Για ν’ αλλάξει το Δημόσιο, ή οτιδήποτε, ο συνδικαλισμός πώς πολεμάται; Που είναι παντού, και στα νοσοκομεία και στις ΔΕΚΟ και στο Δημόσιο και όποια πέτρα και να σηκώσεις είναι από κάτω;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Προσέξτε: Εμείς θέλουμε να υπάρχει συνδικαλισμός. Θέλω να είμαι σαφής και μάλιστα πήγαμε και συζητήσαμε με Σωματεία. Η μαύρη εργασία δε θα νικηθεί αν δε συνεργαστούμε και με τα μικρά ή μεγάλα Σωματεία. Πρέπει να ελέγξουμε τη μαύρη εργασία. Αλλά δε θέλουμε τους συνδικαλιστές ως υποκαταστήματα των κομμάτων και ως υπαλλήλους του κράτους.
Θα πρέπει να τραβήξουμε μια διαχωριστική γραμμή. Άλλο είναι ο συνεταιρισμός που βασίζεται στην ανάγκη να διορθώσω τα πράγματα και να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των συναδέλφων μου και άλλο είναι ο συνδικαλισμός που λέει «αγωνίζομαι να με δεις για να με βάλεις κάποια στιγμή στο ψηφοδέλτιο και να γίνω κάποια στιγμή Υπουργός». Αυτή τη συναλλαγή εμείς δε θα την κάνουμε. Δε θα την κάνουμε τη συναλλαγή να συνεταιριστούμε με κάποιους συνδικαλιστές που έρχονται και πουλάνε στα κομματικά γραφεία τους εργαζομένους σαν κουκιά, σαν ψηφοφόρους.
Ήρθαν και σ’ εμάς, μόλις άρχισε να σπάει ο ΣΥΡΙΖΑ σου λέει να πάμε κι εκεί, να πάμε και στο Ποτάμι. Ήρθαν και σ’ εμάς. Τους λέμε, εμείς δεν κάνουμε συναλλαγές. Ο συνδικαλισμός να υπάρχει, να χτιστεί, να προασπίσουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αλλά όχι στη βάση της συναλλαγής μέσα σε πανίσχυρους κομματικούς μηχανισμούς.
ΕΒΕΛΙΝΑ: Καλησπέρα. Ονομάζομαι Εβελίνα, δεν έχω σχέση με την πολιτική, δεν ασχολούμαι σχεδόν καθόλου. απλά ήρθα να σας ακούσω να δω τι έχετε κι εσείς να πείτε. Αυτό που θέλω να πω και ίσως κάποιοι με γιουχάρουν αυτή τη στιγμή…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σε άλλες πλατείες γιουχάρουν, εδώ εμείς δε γιουχάρουμε.
ΕΒΕΛΙΝΑ: Στο μικρό μου το μυαλό λοιπόν έχω σκεφτεί ένα πρόγραμμα του τύπου: Κάποιος άνοιξε τα σύνορα, δε θέλω να λέω ονόματα, δε θέλω να λέω τίποτα. Εγώ θέλω να κλείσουν τα σύνορα. Κλείνοντας τα σύνορα έχω την εντύπωση και πηγαίνοντας οι μετανάστες που έχουν έρθει σ’ εμάς εδώ στις πόλεις που θέλουν ή στη χώρα τους, να μη γίνουμε μετανάστες εμείς σε μια άλλη χώρα, κλείνοντας τα σύνορα, δημιουργώντας κατόπιν κάτι για την παιδεία γιατί δεν έχουμε ούτε δασκάλους αυτή τη στιγμή, και στη συνέχεια ιατρικό και δικαστικό κλάδο που μας είναι πάρα πολύ σημαντικοί, δημιουργούνται θέσεις εργασίας.
Τη μαύρη αγορά αυτή τη στιγμή εμάς τους ανέργους μας βοηθάει ναι μεν να τη χτυπήσουμε, προσωπικά τώρα πρέπει να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, αν φύγουν όλοι οι μετανάστες θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα σας απαντήσω. Γιατί οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη θεωρία ότι οι μετανάστες έρχονται για να λιαστούν στην Ελλάδα, μετά εξαφανίζονται, κατάφεραν ένα πολύ μεγάλο πλήγμα στην εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και βέβαια κατέστρεψαν οικονομίες, κατέστρεψαν τα νησιά, κατέστρεψαν και ίσως είναι σημαντικότερο μια αίσθηση προστασίας που είχε μέχρι την προηγούμενη στιγμή ο Έλληνας γι' αυτούς τους ανθρώπους, τους πονεμένους που έρχονται.
Εμείς τι λέμε και θέλω να είμαι σαφής. Εμείς λέμε ότι η Ευρώπη έχει αρχές, η Ευρώπη έχει ιστορία και η Ευρώπη έχει υποχρέωση να στηρίξει τους πρόσφυγες. Αυτό για μας είναι αδιαπραγμάτευτο, είναι τα δικά μας ίσως παιδιά, που φεύγουν από ένα πόλεμο και αναζητούν μια λύση στην Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να στηρίξει την προσφυγιά, αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν άλλη λύση και φεύγουν κυνηγημένοι.
Και θα μπορούσαμε να το κάνουμε με πολύ εντονότερους ρυθμούς αν είχαμε ξυπνήσει, αν οι υπουργοί είχαν πάει στα νησιά όπως πήγα εγώ δυο φορές, να δουν τι πραγματικά συμβαίνει. Που πήγαμε και τους προειδοποιήσαμε γι' αυτό που γίνεται, γι' αυτό που έρχεται και αναγκάστηκε να έρθει… Θυμάστε! Κοιτάξτε τι παίζει καμία φορά ο χρόνος!
Βγήκαμε και είπαμε στη Βουλή «Επιτέλους κ. Πρωθυπουργέ, ορίστε έναν υπεύθυνο να μπορεί να συνεννοηθούν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Ο.Η.Ε., οι Δήμοι να συνεννοηθούν, να παρέχουν ελάχιστη πολιτική για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες» και μου είπαν «Μα τι λες; Που τα λες;» και χωρίς να έχουμε συνεννοηθεί βγήκε την επόμενη μέρα η Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. και είπε ακριβώς αυτά που λέει το Ποτάμι, ότι περιμένει έξι – επτά μήνες από την Ελληνική Κυβέρνηση έναν άνθρωπο, να μπορέσει να συνεννοηθεί.
Δεν ήθελαν, δεν τους ενδιέφερε. Τα προβλήματα προσπαθούν να τα λύσουν μόνο με αυτές τις ιδεοληψίες που έχουν στο κεφάλι τους, καμία σχέση με την πραγματικότητα, καμία σχέση με το χώμα. Εμείς λέμε: οι πρόσφυγες είναι υποχρέωση της Ευρώπης και ως ευρωπαϊκή χώρα πρέπει να μπούμε σε ένα πρόγραμμα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τους πρόσφυγες.
Από εκεί και πέρα λέμε όμως και κάτι άλλο και το λέμε ξάστερα: αυτή η χώρα δεν μπορεί να αντέξει όλες τις μεταναστευτικές ροές όλης της οικουμένης. Θα πρέπει με μια γενναία συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα πρέπει να πρωτοστατήσει η Ελλάδα, να υπάρξει μια συμφωνία με τις χώρες προέλευσης. Μια συμφωνία με τον τελευταίο προηγούμενο σταθμό που συνήθως είναι η Τουρκία, ώστε οι μεταναστευτικές ροές να ελεγχθούν εκεί.
Δεν έχει τη δυνατότητα η χώρα αυτή να αντιμετωπίσει όλη την ανθρωπιστική κρίση. Πρέπει να φροντίσουμε τους πρόσφυγες, αλλά πρέπει η Ελλάδα να αποκτήσει τη δύναμη στην Ευρώπη για να λύσεις που θα είναι στην πηγή των μεταναστευτικών ροών και όχι στη κατάληξη. Είναι μια τολμηρή κίνηση, έχουμε συνεννοηθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση με τον Αβραμόπουλο, με τον Ο.Η.Ε., αλλά δεν υπάρχουν διαπραγματευτές στην Ελλάδα για να δώσουν αυτή τη λύση.
Και βεβαίως είδατε και εδώ θα πρέπει να το πω. Η Κυβέρνηση αυτή, η Κυβέρνηση η προηγούμενη, η Κυβέρνηση η προπροηγούμενη, προσέξτε λίγο και συγκρίνετε αυτές τις Κυβερνήσεις που ζήσαμε με την υπηρεσιακή Κυβέρνηση της κας Θάνου. Η κατάντια του πολιτικού συστήματος είναι ότι ακόμη και μια υπηρεσιακή Κυβέρνηση, λύνει πιο πολλά ζητήματα από ότι έλυναν οι κανονικές Κυβερνήσεις.
Πήραμε κάποια από τα λεφτά, βρέθηκαν οι άνθρωποι να υπογράψουν και να πάρουν κάποια από τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι ντροπή για το πολιτικό σύστημα. Είναι ντροπή για το πολιτικό σύστημα ότι μια υπηρεσιακή Κυβέρνηση λύνει ζητήματα που χρόνιζαν.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των ελεύθερων επαγγελματιών είναι το ασφαλιστικό. Από τη μια δεν μπορούμε να πληρώνουμε 700 και 900 κάθε δίμηνο, αλλά και από την άλλη τα Ταμεία χρειάζονται λεφτά για συντάξεις. Υπάρχει λύση;
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μερικές φορές μπαίνω στον πειρασμό να δώσω το μικρόφωνο σε ανθρώπους που ξέρουν. Είδα εκεί πίσω τον Πλάτωνα που θα μπορούσε να μας δώσει όλες τις λύσεις για το ασφαλιστικό, είναι εδώ ο Χάρης, είναι εδώ ο Σπύρος, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τις λύσεις για όλα τα προβλήματα που ζούμε.
Θα σας απαντήσω. Η ασφαλιστική εισφορά ειδικά των νέων επαγγελματιών, έχει καταντήσει ένα χαράτσι. Είναι δυο τα προβλήματα: το ένα είναι ότι το ασφαλιστικό είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο, τα λεφτά πέφτουν μέσα και κανείς δεν ξέρει αν θα πάρει ποτέ σύνταξη, αν θα έχει ποτέ ασφάλεια. Μεγάλο πρόβλημα.
Και το δεύτερο είναι ότι δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος που ξεκινάει μια δουλειά που δραστηριοποιείται, να μην έχει την ανάγκη κάθε μήνα να δίνει ένα σταθερό, σχεδόν το μισό ποσό που εισπράττει, αν εισπράττει σε ένα ασφαλιστικό σύστημα που μπορεί να μην του παρέχει τίποτε.
Εμείς λέμε ότι για όλους αυτούς τους νέους, για όλους αυτούς τους καινούργιους, όλους αυτούς που δραστηριοποιούνται θα πρέπει να συνδεθεί η ασφαλιστική εισφορά με τα μηνιαία έσοδα. Δεν μπορείς να καλείσαι κάθε μήνα να πληρώνεις ένα χαράτσι στο ασφαλιστικό σύστημα, γιατί εκτός των άλλων ξέρεις τι γίνεται; Λες «δως τα μου μαύρα να μην έχω καν Ταμείο, να μην έχω τίποτα, αν είναι να αναγκαστώ να πάρω 600 € και τα 400 το δίμηνο να τα δώσω για κάτι που δεν θα εισπράξω ποτέ». Υπάρχουν τρομερές λύσεις και σε συμβουλεύω να τις μελετήσεις τις δικές μας.
Τελευταία ερώτηση.
Ν. ΚΟΛΙΑ: Είμαι δημοσιογράφος και θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιες είναι οι θέσεις σας σχετικά με τον πολύπαθο χώρο της ενημέρωσης και των Media, για τις μαζικές απολύσεις με αφορμή τα capital controls και το 3ο Μνημόνιο. Ξέρω ότι δεν αφορά όλο τον κόσμο η αξιοπιστία όμως της ενημέρωσης τον αφορά.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δυο πράγματα μόνο που είναι και λίγο επίκαιρο. Τον Ιανουάριο βγήκε η καινούργια Κυβέρνηση και μετά την καινούργια Κυβέρνηση υπάρχουν αυτό που λέμε προγραμματικές. Δεν θυμάμαι ακριβώς την ημερομηνία, τις δέκα πρώτες μέρες του Φλεβάρη.
Στην πρώτη ομιλία μου στις προγραμματικές είπα στην Κυβέρνηση «Τολμάς; Είναι η στιγμή να ενωθούμε και να πάρουμε μια απόφαση και να σπάσουμε το τρίγωνο το αμαρτωλό Media – Τράπεζες – πολιτική. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα». Τους το είπαμε τον Φλεβάρη. Τους είπαμε «μη δώσετε προτεραιότητα σε άλλα πράγματα, μην σας ενδιαφέρουν μόνο τα δικά σας παιδιά της ενημέρωσης, δώστε προτεραιότητα σε αυτό. Δώστε προτεραιότητα να βάλουμε κανόνες στην ενημέρωση, δώστε προτεραιότητα σε μια ορθολογική παρέμβαση, με βάση τα διεθνή πρότυπα».
Δεν έκαναν τίποτε. Γιατί; Ξέρετε γιατί δεν έκαναν τίποτε; Όχι γιατί δεν προκάνανε, γιατί τους ενδιαφέρει και αυτούς, όπως ενδιέφερε τους προηγούμενους το παζάρι. «Έχω στο συρτάρι το νομοσχέδιο, εάν δεν με παίξεις όσο θέλω, θα το βγάλω και θα αλλάξω τους ιδιοκτήτες στα κανάλια, θα τα δώσω στους δικούς μου ανθρώπους», αυτή είναι η απειλή των διαπραγματευτών του ΣΥΡΙΖΑ στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Γι' αυτό έχετε τρελαθεί με τις μεταπτώσεις στα κανάλια τη μια μέρα πέφτει ο ΣΥΡΙΖΑ και τον πολεμάνε, την άλλη μέρα ανεβαίνει και λένε «ωχ, έρχεται» τον βάζουν στα ουράνια. Γιατί φοβούνται αυτή την απειλή.
Εμείς λέμε ότι θα πρέπει να υπάρξουν σταθεροί κανόνες. Υπάρχουν διδάγματα, υπάρχουν χώρες που τα έχουν καταφέρει. Και τα διδάγματα λένε μόνο μία παρατήρηση θα κάνω. Λέει ο κ. Παππάς, το δεξί
–πολλές φορές και το αριστερό και το δεξί και απ' όλα- χέρι του κ. Τσίπρα, «θα προκηρύξουμε τις άδειες». Φοβερή ιδέα! Μάλιστα.
Θα αποφασίζει ο Υπουργός. Προσέξτε, θα αποφασίζει ο Υπουργός. Είναι σίγουρο… Ξέρετε υπάρχει η άποψη ότι οι άλλοι είναι οι κακοί, εμείς είμαστε οι καλοί, οπότε εμείς πρέπει να αποφασίζουμε. Πρώτη απόφαση λάθος: θα αποφασίζει ο Υπουργός. Εμείς του λέμε «όχι, δεν θα αποφασίζει ο Υπουργός, θα αποφασίζει μια ανεξάρτητη Αρχή, θα αποφασίζει ένα ΕΣΡ, θα αποφασίζει… πείτε πώς θα το λένε, αλλά δεν θα αποφασίζει ο Υπουργός, ούτε ο δικός μας Υπουργός ούτε ο δικός σας Υπουργός».
Και δεύτερον τι κάνει με την προκήρυξη; Λέει τα κανάλια θα τα πάρει ο καινούργιος πλουσιότερος, αυτός που θα δώσει τα παραπάνω λεφτά. Δηλαδή να φύγουμε από αυτούς και να έρθουν οι άλλοι οι πλουσιότεροι. Έχουν συμφωνήσει είναι φανερό, με κάποιους ανθρώπους που μπόρεσαν να βγάλουν λεφτά πάνω στην κρίση και λένε να έρθουν, να πάρουν αυτοί τα κανάλια να είναι οι δικοί μας που θα μας υποστηρίζουν.
Εμείς τι λέμε; Λέμε κάτι πολύ απλό: να δοθούν καινούργιες άδειες, αλλά να γίνει όπως και στην Ισπανία διαγωνισμός που να βασίζεται και στην κοινωνική προσφορά των δικτύων, στο ρόλο των εργαζομένων, στη δεοντολογία. Το έκαναν οι Ισπανοί, το έκαναν οι Γάλλοι. Οι Ισπανοί μάλιστα που έχουν αξιοπρεπή συνδικάτα και μεγάλα, έβαλαν υποχρεωτικά μέσα στα ιδιωτικά δίκτυα με 20-30% την εκεί ΑΔΕΔΥ, την εκεί ΓΣΕΕ, την εκεί Εκτελεστική Συνομοσπονδία να βρούμε τους τρόπους.
Αλλά τα κανάλια δεν είναι μόνο των πλουσίων, η ενημέρωση πρέπει να διέπεται από κανόνες. Αυτός είναι ο δικός μας προγραμματισμός, το δικό μας σχέδιο. Δώσαμε να μελετήσουν μια ολόκληρη πρόταση την οποία είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα τη βρήκαν οι καθαρίστριες στα καλάθια των αχρήστων.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Ας δεχτούμε ότι η Ελλάδα είναι μια ανώνυμη εταιρεία και οι πολίτες έχουν μετοχές. Εάν η εταιρεία πάει καλά, στο τέλος του χρόνου θα πάρουν παροχές. Εάν δεν πάει, καλείται να πληρώσει το μάρμαρο, όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια.
Είπα, που θα επενδύσετε εάν γίνετε Κυβέρνηση. Είπατε στη γη. Συμφωνώ. Που αλλού; Τι μέτρα θα πάρετε ώστε ο κλητήρας μέχρι τον Πρόεδρο της εταιρείας, να μην μπορεί να κλέψει. Να μην μπορεί! Αυτό που είπατε ότι έχετε ανθρώπους, θέλω να σου θυμίσω κάτι, το ξέρεις. Όταν φώναζαν στον Βενιζέλος «Να ζήσεις χίλια χρόνια!» ξέρεις τι απάντησε; «Κι αυτά θα περάσουν…»!
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πρόσεξε, το Ποτάμι προσπαθεί να πει τα λογικά πράγματα στην ελληνική κοινωνία, αλλά δεν είναι απλώς η κοινή λογική το Ποτάμι. Το Ποτάμι έχει σχέδιο, το Ποτάμι έχει πρόγραμμα, το Ποτάμι έχει ανθρώπους που μελετούν. Θα βρούμε το δρόμο και υπάρχει ο δρόμος, υπάρχει το σχέδιο και το λέμε η Ελλάδα να κυβερνηθεί αποφασιστικά, τολμηρά και γρήγορα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους πειραματισμούς.
Υπάρχουν τομείς, όταν λέμε παραγωγή εννοούμε παραγωγή και καινοτομία. Υπάρχουν κι άλλοι τομείς που η Ελλάδα πρέπει να μπει μπροστά. Είναι η καινοτομία των νέων, είναι η έρευνα. Η Ελλάδα έχει την τύχη επειδή ίσως εμείς στερηθήκαμε κάποια πράγματα και δεν ήταν εύκολα, έδωσε στα παιδιά μας τα εφόδια και έχουμε μια από τις πιο σπουδαγμένες γενιές στην Ευρώπη. Και αυτή η γενιά χάνεται. Αντί να παράγει έρευνα, τεχνολογία, να πειραματίζεται στην επιχειρηματικότητα, αυτή η γενιά χάνεται. Άρα είναι πολύ μεγάλη προτεραιότητα να δώσουμε ένα προβάδισμα στους νέους και από εκεί και πέρα υπάρχουν τομείς.
Υπάρχει ο υγειονομικός τουρισμός, υπάρχουν συγκεκριμένες εξαγωγικές δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε. Μπορούμε να πουλήσουμε πολιτισμό, με μοναδικό τρόπο. Αλλά αυτό σας λέω: πρέπει να γίνει σε ένα συνολικό σχέδιο, το οποίο δεν μπορεί να βασίζεται ούτε στους παλιούς ή τους ερασιτέχνες. Και επειδή μίλησες για ανώνυμη εταιρεία θα μπω σε ένα πειρασμό τελειώνοντας.
Ποιος σε αυτή τη χώρα -το λέω για να το πείτε και στους φίλους σας που πιθανό έχετε- θα προσλάμβανε, ή να το πω διαφορετικά θα έπαιρνε για συνεταίρο του κάποιον από τους υπουργούς του Τσίπρα; Ποιος; Ή κάποιους από τους προηγούμενους υπουργούς; Αυτό είναι ένα δείγμα της ανικανότητας του πολιτικού συστήματος, ότι οι άνθρωποι που κυβέρνησαν προσωπικά στην ελληνική κοινωνία δεν έχουν κανένα πέρασμα ότι μπορούν να δώσουν λύσεις.
Και αποφασίζει συνήθως η κοινωνία με τη λογική, ότι τι να κάνουμε, δεν υπάρχουν άλλοι. Υπάρχουν άλλοι. Και εδώ είναι το Ποτάμι και θα το πω για μια τελευταία φορά από εδώ από το Μαρούσι, εμείς μπορούμε, εμείς έχουμε τους ανθρώπους, εμείς έχουμε τις λύσεις στα προβλήματα που μας έχουν δημιουργήσει. Να μη μένουμε έξω από αυτή την εκλογική μάχη. Πρέπει να οργώσουμε τις γειτονιές. Πρέπει να βγούμε να πιάσουμε τους φίλους και να τους πούμε τι πραγματικά διακυβεύεται σε αυτή τη μάχη. Και να δώσουν την προσοχή τους στο κίνημα που πιστεύει στον άνθρωπο, που δεν πιστεύει στο κόμμα, που δεν πιστεύει στους κομματικούς μηχανισμούς, που δεν πιστεύει ότι οι παλιοί έχουν τις λύσεις.
Θέλουμε καινούργιους ανθρώπους με νέες ιδέες, αλλά δοκιμασμένους. Πρέπει να τελειώσουν τα πειράματα και πρέπει να φύγουμε μπροστά. Το μπορούμε. Οι μέρες που μείνανε πρέπει να είναι μέρες μάχης και πρέπει να καταλάβει η ελληνική κοινωνία ότι το Ποτάμι του 6% υπηρέτησε και επιτρέψτε μου να το πω, ήταν ίσως το πιο ωφέλιμο 6% της μεταπολίτευσης. Χωρίς αυτό το 6% μπορεί η Ελλάδα σήμερα να ήταν σε άλλους δρόμους.
Εάν εμείς όπως μας συστήνανε διάφοροι επικοινωνιολόγοι βγαίναμε απέναντι θα παρασέρναμε όλο το παλιό σύστημα απέναντι, γιατί θα έλεγε ότι για να βγαίνει ο Θεοδωράκης απέναντι να πάρει όλο το χαρτί, να βγούμε κι εμείς.
Εμείς κάναμε τη μεγάλη ηρωική πράξη. Στη συνάντηση των αρχηγών μετά το δημοψήφισμα και ξέροντας ότι η χώρα είχε μετρημένες ώρες, υπήρχε τελεσίγραφο για το απόγευμα της Δευτέρας, εμείς κάναμε τη μεγάλη κίνηση και είπαμε εάν ο Τσίπρας πάει με το ναι, εάν ο Τσίπρας πάει με την Ευρώπη, εμείς θα είμαστε αυτοί που θα υπογράψουμε το κοινό ανακοινωθέν που θα λέει ότι η Ελλάδα μένει στην Ευρώπη. Αυτό το έκανε το Ποτάμι. Παρέσυρε το παλιό πολιτικό σύστημα και ήταν η μεγάλη εθνική προσφορά.
Δεν ζητάμε ανταμοιβή. Ζητάμε να σκεφτεί ο κόσμος ότι ένα 6% στάθηκε θετικά μοιραίο για τη χώρα. Άρα πόσα μπορεί να κάνει ένα 10%; Αυτό να σκεφτεί και να μας ψηφίσει.
Σας ευχαριστώ. Σας φιλώ και θα τα ξαναπούμε και εδώ και στις πλατείες τη μεγάλη, μεγάλη μέρα των εκλογών το βράδυ που θα είμαστε νικητές. Σας ευχαριστώ. Γεια σας.