2 Ιουνίου, 2016

Ο λαϊκισμός θρέφει την ξενοφοβία και τον ρατσισμό

Το Ποτάμι

Ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη στο τριήμερο συνέδριο της ΚΕΔΕ στη Σάμο

«Η φτώχεια δεν σε κάνει ακροδεξιό. Η απουσία πολιτικής, η απουσία αποφάσεων, η απουσία σχεδιασμού είναι αυτές που δημιουργούν φόβο στην κοινωνία. Μετά έρχεται ο λαϊκισμός που είναι παντού στην πολιτική, στο ίντερνετ, στα κοινωνικά δίκτυα, και θρέφει την ξενοφοβία και τον ρατσισμό» ήταν η απάντηση του Σταύρου Θεοδωράκη σε όσους υποστηρίζουν ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες σε συνδυασμό με την κρίση και την λιτότητα ευθύνονται για την άνοδο της ακροδεξιάς.

Ο επικεφαλής του Ποταμιού στην ομιλία του στο τριήμερο συνέδριο της ΚΕΔΕ στη Σάμο για το προσφυγικό αναφέρθηκε στην καθυστέρηση της κυβέρνησης σε ότι αφορά την αντιμετώπιση του ζητήματος λέγοντας: «Η Κυβέρνηση έδωσε λάθος μηνύματα. Έκλεισε το μάτι στους πρόσφυγες λέγοντας “Ελάτε να σας μεταφέρουμε στην Ευρώπη». Πίστευε ότι το προσφυγικό θα ήταν μέσο πίεσης για την περήφανη δήθεν διαπραγμάτευση», ενώ στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Για πολλούς στην κυβέρνηση το προσφυγικό είναι η τελευταία κόκκινη γραμμή αριστεροσύνης».

Μιλώντας για τον χορό των εκατομμυρίων που έχει στηθεί με αφορμή τους πρόσφυγες, και που πρώτο το Ποτάμι έχει αποκαλύψει στη Βουλή, τόνισε: «Ζητάμε διαφάνεια και δεν την έχουμε. Οι φαντάροι ιδρώνουν για να κερδίζουν κάποιοι εργολάβοι. Οι άνθρωποι της κυβέρνησης πρέπει να δώσουν απαντήσεις».

Τέλος, ο Σταύρος Θεοδωράκης στάθηκε ιδιαίτερα στην συμβολή των Δήμων και των τοπικών κοινοτήτων στην αντιμετώπιση της κρίσιμης κατάστασης λέγοντας ότι «οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης έσωσαν την τιμή του πολιτικού κόσμου στην προσφυγική και μεταναστευτική κρίση που ζήσαμε» ενώ τόνισε ότι «Δεν υπάρχει λύση όσο οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να αναλάβουν βάρος χωρίς ισοδύναμα».

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Ευχαριστώ το λαό της Σάμου που μας υποδέχτηκε και μας φιλοξενεί. Και θα πρέπει να πω ξεκινώντας ότι οι Έλληνες έγραψαν ένα έπος ανθρωπιάς το 2015 και το 2016. Και αυτό το έπος γράφτηκε επειδή κάπου υπήρχε ένας δήμαρχος, επειδή κάπου υπήρχε ένας περιφερειάρχης. Θέλω να πω ανυπόκριτα ότι οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης έσωσαν την τιμή του πολιτικού κόσμου στην προσφυγική και μεταναστευτική κρίση που ζήσαμε.

Δεν μου αρέσει να μιλάω αντιπολιτευτικά επειδή απλά και μόνο βρίσκομαι στην αντιπολίτευση. Δεν πιστεύω σ αυτές τις παλαιοκομματικές πρακτικές. Πάντα προσπαθούμε να μιλάμε με επιχειρήματα. Η πρώτη μου επίσκεψη στα νησιά στην γραμμή των συνόρων ήταν τον Απρίλιο του '15. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις: Για τον έλεγχο των ροών και την διαχείριση των πληθυσμών. Η κυβέρνηση όμως ήταν αλλού. Η κυβέρνηση έδωσε λάθος μηνύματα. Έκλεισε το μάτι στους πρόσφυγες λέγοντας «Ελάτε να σας μεταφέρουμε στην Ευρώπη». Πίστευε ότι το προσφυγικό θα ήταν μέσο πίεσης για την περήφανη -δήθεν- διαπραγμάτευση.

Φώναζαν στα νησιά ότι η εικόνα των πνιγμένων δεν αντέχεται. Ότι δεν είναι δυνατή ούτε καν η πρόχειρη περίθαλψη τόσων χιλιάδων ανθρώπων. «Μην ανησυχείτε» έλεγαν από την κυβέρνηση «θα αυξήσουμε τους ρυθμούς μεταφοράς στα βόρεια σύνορα». Και όλα κατέρρευσαν με ένα φράχτη που έφτιαξαν οι Σκοπιανοί. Και σήμερα μιλάμε για 50.000 χιλιάδες εγκλωβισμένους ανθρώπους. Και όλο το μέλλον εξαρτάται από την καλή διάθεση του Ερντογάν.

Εάν ο κ.Τσίπρας είχε συνάψει συμφωνία με τους εταίρους μας έναν χρόνο πριν, η Ελλάδα δεν θα ζούσε αυτό το δράμα που έζησε. Και δεν θα είχαμε τραυματίσει τον τουρισμό στα νησιά. Δυστυχώς, η προσγείωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα μας στοιχίζει και σε χρόνο και σε χρήμα. Ξοδέψαμε μήνες για να συζητάμε τα αυτονόητα.

Για πολλούς στην κυβέρνηση, ευτυχώς όχι για τον κ. Μουζάλα, το προσφυγικό είναι η τελευταία κόκκινη γραμμή αριστεροσύνης. Χάθηκε χρόνος περιμένοντας να «ωριμάσουν οι συνθήκες», έκρυβαν την αστυνομία από τους καταυλισμούς την ώρα που κάθε είδους μαφία έχει αποκτήσει πρόσβαση σ αυτούς, και ήλπιζαν οι φιλόξενοι νησιώτες και οι ακρίτες στα σύνορα να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Το κενό εξουσίας που άφησε το κράτος κάλυψαν πλήθος οργανώσεων (ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμοί) που δραστηριοποιούνται στο χώρο αλλά δεν εποπτεύονται και δεν συντονίζονται.

Με αφορμή τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στήθηκε ένας χορός εκατομμυρίων. Είναι συνταρακτικά τα στοιχεία που αποκαλύψαμε. Ζητάμε διαφάνεια και δεν την έχουμε. Οι φαντάροι ιδρώνουν, οι δήμαρχοι βασανίζονται για να κερδίζουν κάποιοι εργολάβοι. Οι άνθρωποι της κυβέρνησης πρέπει να δώσουν απαντήσεις.

Σήμερα οι ροές έχουν περιοριστεί αλλά ήδη η Σάμος και τα άλλα νησιά έχουν πληρώσει μεγάλο τίμημα. Εμείς θέσαμε έναν απαραίτητο όρο για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών: Τη συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες. Δεν υπάρχει λύση όσο οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να αναλάβουν βάρος χωρίς ισοδύναμα. Τους προτείναμε να κάνουν διαφημιστικές καμπάνιες για τα νησιά. Το πρότεινα στη Βουλή αλλά δε με άκουσαν.

Υπάρχει ένα ερώτημα που απασχολεί αυτές τις μέρες την Ευρώπη: Γιατί ανεβαίνει η ακροδεξιά; Μήπως φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες σε συνδυασμό με την κρίση και τη λιτότητα; Η φτώχεια δεν σε κάνει ακροδεξιό. Η απουσία πολιτικής, η απουσία αποφάσεων, η απουσία σχεδιασμού είναι αυτές που δημιουργούν φόβο στην κοινωνία. Και μετά έρχεται ο λαϊκισμός που είναι παντού στην πολιτική, στο ίντερνετ, στα κοινωνικά δίκτυα και θρέφει την ξενοφοβία και το ρατσισμό.

Οι τοπικοί πληθυσμοί πρέπει να νιώσουν ασφάλεια σε μια ενωμένη και δυνατή Ευρώπη και αυτό θα τους επιτρέψει να παρέχουν φροντίδα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Οι δήμοι μπορούν, καλύτερα από κάθε άλλον, να καταγράψουν τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας αλλά και την ικανότητά της να δεχθεί και να αφομοιώσει μετανάστες και πρόσφυγες.

Οι Δήμοι ξέρουν καλύτερα πότε πάει να δημιουργηθεί γκέτο, πότε οι γειτονιές δεν αντέχουν άλλο. Υπάρχουν τοπικές κοινωνίες που επιβαρύνονται ασύμμετρα από τη λειτουργία των προσφυγικών καταυλισμών. Δεν μπορεί ένας οικισμός 400 - 500 κατοίκων να γειτνιάζει με ένα ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας 1.000 προσφύγων και μεταναστών.

Οι ευρωπαϊκοί λαοί δε θα πρέπει να μείνουν στα λόγια. Θα πρέπει να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες και να απορροφήσουν όσους τους αναλογούν. Το κοινό μας σπίτι δεν είναι μόνο μια νομισματική ένωση. Η φροντίδα των προσφύγων είναι χρέος της Ευρώπης, πόσο μάλλον των ισχυρών κρατών που ευθύνονται για τη συνέχιση των αναταραχών στην Μέση Ανατολή.

Κάποιος σοφός έλεγε πως ένα βουνό δεν μπορείς να το μετακινήσεις αλλά αν το σπάσεις σε μικρά κομμάτια, μπορείς. Να μοιραστούμε λοιπόν την ευθύνη. Τα νησιά – η Ελλάδα – η Ευρώπη.

Δείτε φωτογραφίες: