24 Οκτώβριος, 2018

Ο εκφυλισμός του κινήματος Μένουμε Ευρώπη

Θανάσης Χειμωνάς

Έχουν περάσει περίπου τρεισήμισι χρόνια από το καλοκαίρι του 2015 και το φαιδρό «δημοψήφισμα» στο οποίο έσυρε τη χώρα μας ο Αλέξης Τσίπρας. Ένα ερώτημα κίβδηλο, ακατάληπτο που ως μόνο στόχο είχε να διχάσει τους Έλληνες. Ένας χυδαίος εκβιασμός που έσυρε την Ελλάδα μια ανάσα από την έξοδο από Ε.Ε. και ευρώ.

Κι όμως, ακόμα και μέσα από την σκοτεινή εκείνη περίοδο της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας είχε ξεπηδήσει κάτι θετικό. Οι πλατείες της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων ελληνικών πόλεων κατακλύστηκαν από χιλιάδες πολίτες που διαδήλωσαν δυναμικά την επιθυμία τους για παραμονή της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη. Το «κίνημα» αυτό πήρε το άτυπο όνομα «Μένουμε Ευρώπη». Τα αιτήματά του, μια όαση την Ελλάδα της κρίσης: Εξασφάλιση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, μεταρρυθμίσεις, διαφάνεια, δικαιοσύνη. Παρά την συντριπτική επικράτηση του «Όχι» πολλοί ήταν εκείνοι που είχαν ελπίσει πως μέσα από τους Μένουμε Ευρώπη θα γεννιόταν κάτι καινούργιο, κάτι προοδευτικό και πρωτοποριακό το οποίο θα αποτελούσε μια ηχηρή απάντηση στην χυδαιότητα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και των λοιπών ευρωφοβικών.

Σήμερα, στα τέλη του 2018, οι όμορφες εκείνες εικόνες της Πλατείας Συντάγματος και των άλλων συγκεντρώσεων δείχνουν να ανήκουν σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν. Το Μένουμε Ευρώπη έχει σε τεράστιο βαθμό παραχωρήσει τη θέση του σε έναν φανατικό Αντί-ΣΥΡΙΖΑ όχλο ο οποίος έχει αντικαταστήσει τα δημοκρατικά αιτήματα του ’15 με αναχρονιστικές ιδεοληψίες βγαλμένες από τον σκοταδιστικό αντικομμουνισμό των πρώτων μετεμφυλιακών χρόνων. «Ναυαρχίδα» αυτής της αποκρουστικής μετάλλαξης των, πάλαι ποτέ, φιλοευρωπαίων αποτελεί φυσικά το «Μακεδονικό». Οι κάποτε άσπονδοι εχθροί του «Εθνολαϊκισμού» αρχικά στήριξαν και εν συνεχεία έδωσαν δυναμικά το «παρόν» στα συλλαλητήρια για τη «Μακεδονία μας» ενώ δεν παραλείπουν να μοιράζουν απλόχερα χαρακτηρισμούς του τύπου «Προδότες» και «Δωσίλογοι» (αλήθεια τις σας θυμίζει αυτό;) σε όποιον τολμάει να ψελλίσει πως η Συμφωνία των Πρεσπών διαθέτει θετικό πρόσημο.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως αυτό το so called Μέτωπο της Λογικής υιοθέτησε με ενθουσιασμό την συνομωσιολογική θεωρία περί χρηματισμού όσων Σκοπιανών βουλευτών της αντιπολίτευση υπερψήφισαν την πρόταση Ζάεφ. Μια αναπαραγωγή ουσιαστικά της ψεκασμένης αντίστοιχης ιστορίας του 2015 στη χώρα μας κατά την αποτυχημένη απόπειρα εκλογής τους Σταύρου Δήμα στις τότε προεδρικές εκλογές. Μια ελληνοσκοπιανή διασκευή της θρυλικής βιντεοταινίας που είχε ως πρωταγωνιστή τον Παύλο Χαϊκάλη και ως σκηνοθέτη-παραγωγό τον Λάκη Λαζόπουλο.

Δεν είναι ωστόσο μόνο το «Μακεδονικό». Καθημερινά δεχόμαστε έναν βομβαρδισμό από άρθρα και τοποθετήσεις γνωστών δημοσιολόγων αλλά και απλών χρηστών των σόσιαλ μίντια οι οποίοι, αφού ξαναγράψουν την ελληνική ιστορία ξεπλένοντας ταγματασφαλίτες και δικτάτορες του παρελθόντος και υπενθυμίσουν με στόμφο τα «εγκλήματα» των «ΕΑΜοβουλγάρων» (sic) κατά την διάρκεια του «Συμμοριτοπόλεμου» (sic2), προχωρούν σε μια αναφορά στην σύγχρονη κατάσταση (με νύξεις για «λαθρομετανάστες» οι οποίοι είναι στην συντριπτική του πλειοψηφία και «ισλαμοφασίστες») πριν καταλήξουν στην ανάγκη πανελλήνιας αντίστασης στην κομμουνιστική απειλή που αιωρείται πάνω από την χώρα μας. Ναι, σωστά καταλάβατε. Την απειλή αυτή την συνιστούν ο Φλαμπουράρης με τον Σκουρλέτη… Σύμφωνα λοιπόν με την θεωρία όλων αυτών το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το ότι είναι ψεύτες, απατεώνες και ανίκανοι αλλά το ότι είναι ιδεολόγοι μαρξισταί (sic3). H Eλλάδα δε δεν καταστρέφεται λόγω της επιδεικτικής ανεπάρκειας των κυβερνώντων αλλά επειδή οι κυβερνώντες την απεχθάνονται καθώς είναι ανθέλληνες και διεθνιστές.

Προσοχή: Δεν μιλάω για όσα υποστηρίζουν διάφοροι γραφικοί ακροδεξιοί ή έστω θιασώτες της λεγόμενης Λαϊκής Δεξιάς και παραδοσιακά συντηρητικοί συμπολίτες μας. Δεν αναφέρομαι σε αυτούς σε τούτο το άρθρο. Το εν λόγω «Αντί-ΣΥΡΙΖΑ Μέτωπο» αποτελείται από «σοβαρούς» και « προοδευτικούς». Από (πρώην) ψηφοφόρους και μέλη της ΔΗΜΑΡ αλλά και παλιούς «Ρηγάδες». Από κεντροδεξιούς και (αυτοαποκαλούμενους) φιλελεύθερους. Και με μπροστάρη ένα μεγάλο τμήμα του ΚΙΝΑΛ το οποίο κραδαίνει με μίσος το λάβαρο του νεοσυντηρητισμού, που ετεροκαθορίζεται σε σχέση με όσα πρεσβεύει (και όχι σε σχέση με όσα κάνει) ο ΣΥΡΙΖΑ (Σε αντίθεση βεβαίως βεβαίως με ένα άλλο κομμάτι του ΚΙΝΑΛ το οποίο βρίσκεται στο απέναντι άκρο και προσπαθεί να μας πείσει πως ο Τσίπρας έγινε σοσιαλδημοκράτης).

Όποιος αντιτίθεται σε αυτό το άτυπο Αντί-ΣΥΡΙΖΑ κίνημα χαρακτηρίζεται «συριζαίος» και «κομμουνιστής». Το «Δηλαδή θέλετε να μείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;» αποτελεί πλέον το αντίπαλο δέος του «Δηλαδή οι άλλοι ήταν καλύτεροι;» Δειλά δειλά έχουν αρχίσει να ακούγονται και οι πρώτες αντιευρωπαϊκές φωνές εντός του κινήματος αυτού. Πιθανότατα επειδή εσχάτως ο Τσίπρας αποφάσισε να τους κάνει όλα τα χατίρια, οι Ευρωπαίοι ξαφνικά αντιμετωπίζονται ως «εχθροί των λαών» που «το παράκαναν κι αυτοί βρε παιδί μου!»

Κάποιοι θα υποστηρίξουν πως είναι λογικό να υπάρχει αντίδραση απέναντι στο θλιβερό φαινόμενο που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ. Πως πρόκειται για ένα άκρως επικίνδυνο πολιτικό (;) μόρφωμα που πρέπει να απομακρυνθεί από την εξουσία με κάθε τρόπο. «Το θέμα είναι να πέσουν και μετά βλέπουμε». Πιθανώς. Η αντίδραση όμως οφείλει να είναι υγιής. Ο ΣΥΡΙΖΑ μας έγινε απεχθής για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του: Τον λαϊκισμό, την χυδαιότητα, τον αριβισμό του. Αν είναι να ξεπουλήσουμε τις θέσεις μας και την προσπάθειά μας για μια προοδευτική Ευρώπη, αν είναι να ξεπουλήσουμε την ιδεολογία μας και να παραδοθούμε στην Ακροδεξιά, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, αν είναι τέλος πάντων να γίνουμε ίδιοι με τους συριζαίους σε μια πιο ακροδεξιά βερσιόν ε τότε καλύτερα να μην πέσουν βρε αδερφέ.

Δεν θα αλλάξει και τίποτα στην τελική.

*Ο Θανάσης Χειμωνάς είναι στέλεχος του «Ποταμιού».

Πηγή: Τhepost.news