2 Ιανουαρίου, 2017

Ο χρόνος θα αλλάξει, εμείς;

Πέτρος Ι. Μπούγιας

Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο παλιός ο χρόνος μετράει αντίστροφα για να κάνει φινάλε και ο νέος στα παρασκήνια φροντίζει τις τελευταίες λεπτόμέρειες για την εντυπωσιακή του πρεμιέρα, είναι η ώρα του απολογισμού και της αυτοκριτικής. Η ώρα της «σούμας» για όλη τη χρονιά. Είναι οι στιγμές που κάνεις ταμείο: για έρωτες, φίλους, επαγγελματικές επιτυχίες και αποτυχίες, κατακτήσεις, απώλειες, οικονομική κατάσταση αλλά και για την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που ζείς.

Το 2016 μας αποχαιρετά με τα πιο «μελανά χρώματα». Βαμμένο στο κόκκινο από τον πόλεμο στη Συρία που καλά κρατεί, αλλά και από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία και στο Βερολίνο. Ένα μεγάλο «γιατί θέε μου» πλανάται ως απορία στον πλανήτη Γή στον οποίο κατ ευφημισμόν κατοικούν άνθρωποι, αφού οι πράξεις μίσους, αποτροπιασμού και κτηνωδίας που λαμβάνουν χώρα δεν δικαιολογούνται από το ανώτερο πνευματικά και πιο εξεληγμένο είδος του ζωικού βασιλείου, τον άνθρωπο.

Πέρα όμως από όλα αυτά τα σοκαριστικά που συμβαίνουν ανα τον κόσμο και την Ευρώπη και στην Ελλάδα, της βαθιάς παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η αισιοδοξία δεν περισσεύει. Ωστόσο χωρίς ελπίδα, όνειρα και προοπτική, η ζωή δεν «βγαίνει». Χρειάζονται να αλλάξουν πολλά στον κόσμο αλλά και στον τόπο τούτο και ίσως μια καλή αρχή είναι να αλλάξουμε πρώτα εμείς.

«Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρος όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν.» (Georg Christoph Lichtenberg, Γερμανός γνωμικογράφος)

Για το 2017, παραθέτω 17 «ευσεβείς πόθους»:

1) Λιγότεροι άσκοποι πόλεμοι, τρομοκρατικές ενέργειες και τυφλή βία. Το φώς την ανθρωπιάς και της άγαπης, να μην σκεπάζεται από τα σκοτάδια του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας.

2) Λιγότερα «τείχη» στην Ευρώπη, μεγαλύτερη σύγκλιση μεταξύ Βορρά και Νότου, λιγότερη λιτότητα. Να οικοδομηθεί μια πιο αποτελεσματική, μια καλύτερη, μια άλλη Ευρώπη.

3) Οσο το δυνατό περισσότερη σωματική και ψυχική υγεία. Ειδικά η ψυχική υγεία που κλονίστηκε στα χρόνια των μνημονίων. Λιγότερα άγχη, αδιέξοδα, απογοητεύσεις. Περισσότερη αυτοπεποίθηση, διάθεση και δύναμη να ξανασηκωθούμε όσες φορές κι αν πέσουμε.

4) Λιγότερη ανεργία. Περισσότερες ευκαιριές για τους νέους. Να σταματήσει η «διαρροή εγκεφάλων» προς το εξωτερικό. Επιτέλους να αξιοποιούνται «τα μυαλά», αλλά και τα εργατικά χέρια, σε μια Ελλάδα που θα αναπτύσσεται και θα εξελίσσεται.

5) Λιγότερος λαικισμός και «εμφυλιοπολεμική» ρητορική σε πολιτικό επίπεδο και περισσότερη συννεόνηση και συναίνεση. Περισσότερη κουλτούρα συνεργασιών και ομοψυχίας.

6) Λιγότεροι φόροι στον ιδιωτικό τομέα και στη μεσαία τάξη που είναι «ο στυλοβάτης» της χώρας. Διακαιότερο καταμερισμό των βαρών.

7) Λιγότεροι διορισμένοι μετακλητοί υπάλληλοι και περισσότερη παραγωγικότητα στη κυβέρνηση. Λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα.

8) Λιγότερη γραφειοκρατεία, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και βέλτιστη αξιοποίηση του δημόσιου στελεχιακού δυναμικού.

9) Περισσότερη δημιουργικότητα, αξιοποίηση υποδομών, εξωστρέφεια, εξαγωγές.

10) Περισσότερη αλληλεγγυή σε αυτούς που το έχουν ανάγκη ανεξάρτητα της φυλής, της θρησκείας κτλ.

11) Περισσότερος σεβασμός στο περιβάλλον. Περαστικοί είμαστε από αυτόν τον πλανήτη, ας προνοήσουμε και ας διαφυλάξουμε ότι θα έχουν μέλλον και οι επόμενες γενιές.

12) Περισσότερη τέχνη, πολιτισμό, καλλιέργεια, παιδεία και λιγότερη καφρίλα, αγένεια, ισοπέδωση.

13) Περισσότερη πρωτοτυπία, έμπνευση, φαντασία, καινοτομία, πάθος, δημιουργική «τρέλα» και λιγότερο «κόπυ πάστε».

14) Λιγότερη διαδικτυακή εξάρτησή, περισσότερες δια ζώσης συναντήσεις, συζητήσεις, παρέες, ανταμώματα.

15) Λιγότερη στασιμότητα, περισσότερες αποδράσεις: με αεροπλάνα, βαπόρια, αυτοκίνητα, μηχανές αλλά και με το νού και την ψυχή μας.

16) Λιγότερη σημασία στο χρήμα και περισσότερη βάση στις αληθινές αξίες της ζωής.

17) Να ζούμε την κάθε μας στιγμή. Να αγωνιζόμαστε ακόμη και κόντρα στα προγνωστικά. Με όλες μας τις δυνάμεις. Πίσω από τα περισσότερα «δεν μπορώ» και «δεν γίνεται» κρύβεται το «δεν θέλω».
Να μην ξεχνάμε τα λόγια του αμερικάνου συγγραφέα Jackso
n Brown: «Ποτέ μη λες ότι δεν έχεις αρκετό χρόνο. Έχεις ακριβώς τον ίδιο αριθμό ωρών ανά ημέρα που διέθεταν ο Παστέρ, ο Μιχαήλ Άγγελος, η Μητέρα Τερέζα, ο Λεονάρτνο Ντα Βίντσι, ο Τόμας Τζέφερσον και ο Αϊνστάιν...»

* Ο Πέτρος Ι. Μπούγιας είναι Περιφερειακός συντονιστής Ηπείρου στο Ποτάμι.
(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον Τύπο της Ηπείρου)