15 Δεκεμβρίου, 2016

Ο αθλητισμός είναι ένα μεγάλο σχολείο

Γιώργος Μαυρωτάς

Η ομιλία του Γιώργου Μαυρωτά, βουλευτή του Ποταμιού, για το μοντέλο του ελληνικού αθλητισμού τον 21ο αιώνα

Θα ήθελα με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τους διακεκριμένους ομιλητές και όλους εσάς που μας τιμάτε απόψε με την παρουσία σας.

Ως Ποτάμι, αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες ανάδειξης θεμάτων και δημοσίου διαλόγου δίνοντας βήμα όχι μόνο σε κομματικά στελέχη αλλά σε ανθρώπους με γνώση, εμπειρία όραμα, που έχουν διαγράψει επιτυχημένη πορεία στο εκάστοτε πεδίο, τους επαΐοντες σε κάθε τομέα.

Άλλωστε, δεν είμαστε τόσο αυτάρεσκοι ώστε να θεωρούμε ότι, μόνοι εμείς, κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια. Το Ποτάμι ακούει. Και πιστεύουμε πως μέσα από το διάλογο και τη ζύμωση θα προκύψουν οι βέλτιστες λύσεις.

Γι αυτό ως αντιπολίτευση κάνουμε κριτική στην κυβέρνηση αλλά δεν μένουμε σε αυτό, κάνουμε και προτάσεις

Για εμάς ο αθλητισμός είναι βασικό κοινωνικό αγαθό που αφορά όλες τις ηλικίες και όλες τις τάξεις της κοινωνίας.
Από το παιδί της προσχολικής ηλικίας ως τον συνταξιούχο.
Μιλώντας για ευεργετικές επιδράσεις του αθλητισμού στην υγεία, δεν εννοούμε μόνο τη σωματική υγεία, αλλά και την ψυχική υγεία καθώς και την κοινωνική συμπεριφορά.
Πιστεύουμε ότι κριτήριο «αθλητικότητας» μιας χώρας δεν είναι τόσο ο πίνακας μεταλλίων των Ολυμπιακών Αγώνων, όσο το ποσοστό του πληθυσμού της που ασχολείται περισσότερο ή λιγότερο συστηματικά με τον αθλητισμό.
Όμως, ο υψηλός αθλητισμός και η ενασχόληση της νεολαίας με τον αθλητισμό, είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία που το ένα τροφοδοτεί το άλλο.
Καθότι όμως η «πίτα» είναι συγκεκριμένη, θα πρέπει να υπάρχει σωστή αναλογία στην κατανομή των πόρων.
Οι πόροι αυτοί δεν έχουν πλέον καμία σχέση με αυτούς της περιόδου 1980-2010.
Είναι σαφώς λιγότεροι και άρα πιο πολύτιμοι. Κάθε ευρώ που πηγαίνει στον αθλητισμό πρέπει να πιάνει τόπο κι όχι να καταλήγει σε σωματεία σφραγίδες, άχρηστες εγκαταστάσεις, ή «φουσκωμένα» διοικητικά έξοδα.
Οι πόροι που δίνουμε στον αθλητισμό δεν πρέπει να θεωρούνται κόστος, αλλά μακροπρόθεσμη επένδυση για μια υγιή κοινωνία.
Σκοπός λοιπόν κάθε αθλητικής πολιτικής πρέπει να είναι το να αυξήσουμε τον αθλητισμό που κάνουμε σε σχέση με αυτόν που «καταναλώνουμε».

Ας περάσουμε όμως στην πρόταση του Ποταμιού.
Όπως ακούσατε ο κεντρικός άξονας της πρότασης είναι η αντικατάστασή της ΓΓΑ με έναν ευέλικτο, μη γραφειοκρατικό οργανισμό, με καθεστώς Ν.Π.Ι.Δ. που θα ονομάζουμε στο εξής Ελληνικό Οργανισμό Αθλητισμού (Ε.Ο.Α.).
Παλαιότερα που ήταν αποκλειστικά κρατικός ο αθλητισμός ίσως η δομή της ΓΓΑ να βόλευε. Τώρα όμως χρειάζεται περισσότερη ευελιξία και ανεξαρτησία.
Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. του Οργανισμού θα έχουν θητεία που δεν θα επηρεάζεται από τη από την εναλλαγή Κυβερνήσεων.
Η δε στελέχωση του Ε.Ο.Α. θα βασιστεί κυρίως σε εργαζομένους της νυν Γ.Γ.Α. αλλά και εποπτευομένων φορέων της, καθώς επίσης και σε αθλητές, που έχουν διοριστεί στο Δημόσιο μέσω του συστήματος των αθλητικών προνομίων.
Οι πόροι του Ε.Ο.Α. θα προέρχονται από τους ακόλουθους πυλώνες:
• την κρατική επιχορήγηση (η οποία βαίνει μειούμενη τα τελευταία χρόνια 114 εκ.το 2010 τα μισά σήμερα 56 εκ.)
• ανταποδοτικά ανταλλάγματα από εταιρείες οι οποίες προσπορίζουν οφέλη από την αθλητική δραστηριότητα, όπως οι στοιχηματικές εταιρείες,
• αξιοποίηση των δημόσιων αθλητικών εγκαταστάσεων
• προώθηση και υλοποίηση σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων, σχετιζόμενων με παγκόσμια ορόσημα (χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας, για την επιτυχημένη διοργάνωση του οποίου μίλησε πριν λίγο ο κ. Ασημακόπουλος).
Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στο σκέλος της κρατικής επιχορήγησης, αυτή θα πρέπει να δίδεται στοχευμένα, με αντικειμενικά κριτήρια και με κατάταξη των αθλημάτων, με βάση τη σημασία τους, τη προσφορά τους, τη μαζικότητα τους, την αναπτυξιακή τους δυναμική εθνικά και τοπικά, την εναρμόνιση τους με την ελληνική αθλητική παράδοση, τη διαφάνεια και τη λειτουργικότητα στη διοίκησή τους.
Η κατάταξη των αθλημάτων πρέπει να είναι αιτιολογημένη κατόπιν και της γνώμης της Ε.Ο.Ε., και να αξιολογείται και να αναθεωρείται κατ’ έτος.
Το ίδιο και για τα σωματεία κάθε ομοσπονδίας.
Αξιολόγηση και διαφάνεια είναι εδώ οι λέξεις κλειδιά.
Ολοκληρώνοντας το σκέλος της οργανωτικής μεταρρύθμισης, να προσθέσουμε πως θέση μας είναι η μετατροπή σε Ν.Π.Ι.Δ. τόσο της Ε.Ο.Ε. όσο και των Ομοσπονδιών.
Φυσικά, μια συνολική μεταρρυθμιστική πρόταση δεν μπορεί να περιορίζεται απλώς σε οργανωτικές αλλαγές. Η πρότασή μας περιλαμβάνει θέσεις για το σύνολο των θεμάτων που αφορούν τον αθλητισμό, ενδεικτικά δε παρουσιάζω τα ακόλουθα:
Αθλητικές επιβραβεύσεις
Υπάρχουν οι επιβραβεύσεις από την πολιτεία των αθλητών για διεθνείς διακρίσεις. Παλιά ήταν πιο πλουσιοπάροχες απ’ ότι τώρα.
Πιστεύουμε ότι οι περιπτώσεις κρατικής αργομισθίας δεν αποτελούν αναγνώριση της αθλητικής προσπάθειας αλλά μάλλον αδρανοποίηση ανθρώπων που μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο στην προώθηση του αθλητισμού.
Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα υποτροφιών, συμπληρωματικό του συστήματος της μοριοδότησης του αθλητή για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, προς το σκοπό της μελλοντικής επαγγελματικής του αποκατάστασης.
Οι διακεκριμένοι αθλητές που ολοκληρώνουν επιτυχώς τις σπουδές τους, σε τομείς αθλητικού ενδιαφέροντος, θα μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Ε.Ο.Α. και να αξιοποιούνται σε θέματα εθνικής αθλητικής ανάπτυξης του αθλήματός τους, ώστε να είναι χρήσιμοι και παραγωγικοί σε κάτι που ξέρουν καλά.
Εισαγωγή σε ΑΕΙ
Ειδικότερα, για την εισαγωγή αθλητών μαθητών σε Α.Ε.Ι. το κίνητρο της μοριοδότησης πρέπει να αναπροσαρμοσθεί και να εξορθολογισθεί.
Είναι κομβικό για τον ελληνικό αθλητισμό και γι αυτό του δίνουμε τόση σημασία
Προτείνουμε να αντικατασταθεί η εισαγωγή «άνευ εξετάσεων» που αντιστοιχεί στις μεγάλες επιτυχίες με ένα μεγάλο bonus επί της βαθμολογίας π.χ. 60% (το 10 να γίνεται 16, το 12 γίνεται 19) έτσι ώστε ο αθλητής μαθητής να μην εγκαταλείπει τελείως την μαθητική προσπάθεια και επίσης να μην παρασύρεται και μπαίνει σε σχολές που δεν μπορεί να τελειώσει.
Επίσης, για να επιβραβεύονται αυτοί που πραγματικά το αξίζουν, η μοριοδότηση πρέπει να γίνει πιο δίκαιη.
Λέμε λοιπόν ότι δεν θα πρέπει να αρκεί μόνο μια επιτυχία για να λαμβάνονται τα ευεργετήματα, αλλά θα πρέπει να συνυπολογίζεται όλο το ιστορικό επιτυχιών όσο ο αθλητής ήταν μαθητής (να συλλέγει δηλαδή μόρια από 15 ως 18 ετών).
Έτσι για κάθε αθλητή θα αθροίζονται τα μόρια από την καλύτερη επιτυχία κάθε χρονιάς και με βάση αυτά θα καθορίζεται το ποσοστό bonus στις εισαγωγικές.
Η υποδομή υπάρχει στη ΓΓΑ.
Έτσι θα έχουν κίνητρο τα παιδιά να κάνουν αθλητισμό και να μην σταματούν μετά την πρώτη επιτυχία που τους εξασφαλίζει κάποιο bonus.
Επίσης δεν θα υπάρχουν «αδιάφοροι» που ήδη έχουν πάρει το bonus και δεν συμμετέχουν σε αγώνες, για να το πάρουν και κάποιοι «περαστικοί» που δεν το αξίζουν (ειδικά σε ομαδικά αγωνίσματα).
Αναλυτικότερη πρόταση του Ποταμιού για το συγκεκριμένο θέμα με περισσότερες λεπτομέρειες θα παρουσιαστεί όταν έρθει το σχετικό αθλητικό νομοσχέδιο στη διαβούλευση.
Αθλητική Υποδομή
Καταγραφή εθνικής αθλητικής υποδομής ώστε να δημιουργηθεί ο εθνικός αθλητικός χάρτης.
Καταπολέμηση πελατειακής λογικής στην κατασκευή και βελτίωση εγκαταστάσεων.
Αξιοποίηση και συντήρηση της υπάρχουσας υποδομής και όχι κατασκευή καινούργιας.
Αξιοποίηση Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων στην κατεύθυνση της βιώσιμης λειτουργίας προς όφελος του αθλητισμού, του τουρισμού, του πολιτισμού και της οικονομικής ανάπτυξης.
Σχήματα ΣΔΙΤ και συνέργειες με την τοπική αυτοδιοίκηση
Φορείς
Πρόσφατα, η διεθνής Ομοσπονδία Στίβου, η γνωστή σε όλους μας IAAF που ταλανίζεται από σκάνδαλα διαφθοράς και doping, υιοθέτησε προτάσεις του Προέδρου της λόρδου Coe, σύμφωνα με τις οποίες όλα τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, θα έχουν περιορισμό στις τρεις τετραετούς διάρκειας θητείες.
Νομίζω πως έχει φθάσει το πλήρωμα του χρόνου να μπει περιορισμός στις θητείες και στις ελληνικές ομοσπονδίες.
Τα 12 έτη θεωρώ είναι ένα ικανό χρονικό διάστημα υλοποίησης οράματος και πολιτικής (ισχύει και για βουλευτές αυτό).
Η IAAF επίσης, μεταφέρει εξουσίες από τον Πρόεδρο της στο Γενικό Διευθυντή ο οποίος τρέχει την καθημερινότητα. Παράδειγμα και για τον ΕΟΑ και για τις αθλητικές ομοσπονδίες.
Αντι-Doping
Το 2003, η Πολιτεία επέλεξε αντί της δημιουργίας ενός πραγματικού οργανισμού αντιντόπινγκ, τη δημιουργία ενός συλλογικού οργάνου, μιας επιτροπής, του γνωστού Ε.Σ.ΚΑ.Ν. (Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ντόπινγκ)
Τις αδυναμίες του ήρθε να καλύψει ο νόμος 4049/2012, ο οποίος αφ’ ενός μεν θέσπισε ως όφειλε έναν οργανισμό (ΕΟΚΑΝ ως ΝΠΙΔ), αφ’ ετέρου δε παρέπεμψε στις καλένδες, ως ακόμα ένα παράδειγμα κλασικής κακής νομοθετικής πρακτικής, τη λειτουργία του, με τη μαγική φράση «με Προεδρικό Διάταγμα που εκδίδεται…».
‘Όπως καταλαβαίνετε, το Π.Δ. δεν έχει ακόμα εκδοθεί.
Ακούγεται, ότι η Κυβέρνηση ετοιμάζει κάτι σχετικό. Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να την καλέσουμε να θέσει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο του Π.Δ., ώστε να καταγραφούν οι απόψεις εμπλεκομένων και ειδικών.
Το ΕΣΚΑΝ ασχολείται με τον αγωνιστικό αθλητισμό και συνεργάζεται με την αστυνομία για τον ψυχαγωγικό αθλητισμό.
Για το πολύ σπουδαίο θέμα του ντόπινγκ στον ψυχαγωγικό αθλητισμό (είχαμε κάνει ερώτηση 3/3/16 - πρόσφατη επιτυχία της οικονομικής αστυνομίας που εξάρθρωσε κύκλωμα αναβολικών που έκανε μάλιστα και παραγωγή)
Ο ρόλος των πληροφοριών έχει μεγιστοποιηθεί και χρειάζεται επαγγελματική προσέγγιση πλέον.
Βία
Οι ομάδες υπεύθυνες για την διεξαγωγή των αγώνων (καταλληλότητα γηπέδων, security κλπ)
Νόμοι υπάρχουν αλλά πρέπει να εφαρμόζονται. Με τον ίδιο τρόπο προς όλες τις κατευθύνσεις κι όχι ανάλογα με το όνομα της ομάδας.
Τιμωρία των φυσικών αυτουργών κι όχι μόνο των ομάδων. Τήρηση αρχείου ταραχοποιών στοιχείων.
Πόιντ σύστεμ ώστε να τιμωρούνται ανάλογα οι υπότροποι αλλά και να επιβραβεύονται οι καλές συμπεριφορές.
Αναβάθμιση του ρόλου της ΔΕΑΒ

Επίλογος
• Μόνιμες εγκαταστάσεις για εθνικές ομάδες ανά άθλημα (όχι τσιγγάνοι)
• Κωδικοποίηση αθλητικής νομοθεσίας
• Αθλητικός τουρισμός (το κλίμα,ο πολιτισμός και η μορφολογία της Ελλάδας είναι συγκριτικά πλεονεκτήματα),
• Σχολικό αθλητισμός (αναβάθμιση, συνδυασμός με αρχές διατροφής)
• Μαζικός αθλητισμός (συνέργειες με τοπική αυτοδιοίκηση)
• Αθλητισμός ατόμων με αναπηρία και ειδικός αθλητισμός
• Αξιοποίηση των επαγγελματιών της Διοίκησης του αθλητισμού και των προπονητών

Ο αθλητισμός είναι ένα μεγάλο σχολείο.
Αξιοκρατία, σεβασμός κανόνων, ομαδικό πνεύμα. Πράγματα που δυστυχώς λείπουν από την κοινωνία.
Επιτρέψτε μου να πω ότι όσο περισσότερα παιδιά περάσουν από αυτό το σχολείο τόσο το καλύτερο για την ελληνική κοινωνία.