24 Ιουλίου, 2018

Να κλείσουμε τις Κερκόπορτες της ανοχύρωτης πολιτείας μας

Το Ποτάμι

Σήμερα 24 Ιουλίου, ημέρα αποκατάστασης της Δημοκρατίας, οι Έλληνες πενθούν. Οι δεκάδες νεκροί, ανάμεσά τους και ανυποψίαστα παιδιά, θα σημαδέψουν για χρόνια τη ζωή μας και θα καταγράψουν το καλοκαίρι του 2018 ως ένα από τα πιο τραγικά της ιστορίας μας.

Η βοήθεια στους τραυματίες, η συμπαράσταση στους συγγενείς των θυμάτων, όπως και στους πληγέντες της πρωτοφανούς καταστροφής, είναι πράξεις αυτονόητες. Όμως, κάποια στιγμή επιτέλους, πρέπει να κινηθούμε και πέραν του αυτονόητου. Να μη ζούμε την απόλυτη καταστροφή, είτε με αφορμή ένα ακραίο φαινόμενο, είτε εξαιτίας εγκληματικών ενεργειών και παραλείψεων. Η αυτοθυσία των πυροσβεστών, καθώς και λιμενικών, αστυνομικών, ναυτών, στρατιωτών αλλά και των εκατοντάδων εθελοντών, δεν μπορεί να καλύψει τις ανεπάρκειες του κρατικού μηχανισμού και την απουσία σχεδίου.

Ελλείψεις σε οχήματα και πτητικά μέσα, αποσπασματική εκπαίδευση, παρατημένες αντιπυρικές ζώνες, υπολειτουργούντα συστήματα πυρόσβεσης, αυθαίρετες κατασκευές, κακοσυντηρημένες υποδομές, αποτελούν τις Κερκόπορτες της ανοχύρωτης τελικά πολιτείας μας. Το περιβάλλον, ενώ θα έπρεπε να είναι η μόνιμη έγνοια μας, έχει αφεθεί στην τύχη του. Από τη δόμηση και την προστασία των δασών μέχρι τα σκουπίδια και τα αντιπλημμυρικά, οι παρεμβάσεις μας είναι αλόγιστες και ασυλλόγιστες.

Θα πρέπει λοιπόν να γίνει αντιληπτό τούτες τις δύσκολες ώρες ότι η χώρα θα συνεχίσει να ζει μικρές και μεγάλες καταστροφές, όσο αρνούμαστε να αναλάβουμε το πολιτικό κόστος του εκσυγχρονισμού του κράτους. Και όσο συνεχίζουμε να αναθέτουμε κρίσιμους τομείς σε ανεπαρκείς πολιτικούς. 44 χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας αυτό είναι το χρέος μας. Να προχωρήσουμε άμεσα σε μεγάλες τομές που θα μετατρέψουν το κομματικό αναποτελεσματικό κράτος σε ένα αξιόπιστο σύγχρονο κράτος που προστατεύει τους πολίτες του.

Σχετικά