23 Μάιος, 2019

Μόνο διαβάζοντας ιστορία δεν ξεχνάμε τον Πόντο, αλλά καταλαβαίνουμε και τι λένε οι γείτονες

Μίλτος Κύρκος

Συνέντευξη του ευρωβουλευτή με το Ποτάμι, Μίλτου Κύρκου, στον ALPHA TV

Μπορεί ποτέ να ξεχάσουμε τα Αμελέ Ταμπουρού που μας έμαθε ο Ηλίας Βενέζης, τα Ματωμένα Χώματα που μας έκανε να κλάψουμε η Διδώ Σωτηρίου, τον ξεριζωμό ενάμισι εκατομμυρίου Ελλήνων του Πόντου, της Πόλης και της Μικρασίας; Ποτέ. Όμως μπορούμε να χαράξουμε πραγματικά εθνική πολιτική χωρίς να ζυγίσουμε και το αφήγημα του άλλου; Χωρίς να κλάψουμε και για άλλες, χιλιάδες άδικα χαμένους ή ξεριζωμένους από αυτό που ήταν ο δικός τους τόπος; Ή χωρίς να κατανοήσουμε, γιατί δεν ταιριάζει με το εθνικό μας αφήγημα, ότι στην Κύπρο αγνοούμενοι κύπριοι υπήρξαν (και υπάρχουν ακόμη) και από τις δύο εθνότητες του νησιού; Χωρίς εξισωτισμό και ιστορικό αναθεωρητισμό, αλλά με το μάτι της πολλαπλής ανάγνωσης της ιστορικής στιγμής από την πλευρά του κάθε πρωταγωνιστή.

Άντε να τα συνοψίσεις όλα αυτά σε ένα λεπτό τηλεοπτικού χρόνου – αλλά αξίζει η προσπάθεια γιατί εάν δεν κατανοήσουμε την πραγματικότητα σε μία πορεία ξεπεράσματος της πολιτικής εκμετάλλευσης του χάσματος του αίματος, τότε πολύ φοβάμαι ότι θα το ποτίσουμε πάλι πολύ σύντομα, ή θα χάσουμε σημαντικές ευκαιρίες συνεργασίας.

Η ερώτηση ήρθε καθώς με φιλοξενούσαν στην τηλεόραση του Alpha.

Δείτε το βίντεο:

Για τις προκλητικές δηλώσεις της Τουρκίας, τι μπορούμε να κάνουμε;

Πρώτον, να μην ξεχάσουμε την τραγωδία του Πόντου, την τραγωδία της Μικράς Ασίας, την τραγωδία της Αρμενίας.

Δεύτερον, έτσι κι αλλιώς η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει πάντα και την ιστορική μνήμη και τις Ελληνικές θέσεις.

Το αυτί της Τουρκίας μπορεί να το τραβήξει η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Στην Ελλάδα δεν γνωρίζουμε ότι το 1919 η Τουρκία βρισκόταν στον πόλεμο της ανεξαρτησίας που την καθόρισε ως σύγχρονο κράτος, εναντίον πέντε μετώπων. Εναντίον των Αρμενίων που λύθηκε με την επέμβαση των Σοβιετικών, εναντίον των Γάλλων και των Βρετανών στη ζώνη της Κωνσταντινούπολης, των Ελλήνων στη ζώνη της Σμύρνης, που είχαν πάει για να προστατεύσουν τους τοπικούς πληθυσμούς, των Ιταλών στην Αντάλεια, των Γάλλων στην Αλεξανδρέττα και στη Μυρσίνη, των Βρετανών στο Κιλίς.

Πέντε μέτωπα, πέντε στρατοί, διαμελισμός της Τουρκίας. Πρέπει να κατανοήσουμε και να κουβεντιάσουμε ιστορικά, όχι πολιτικά, το τι έγινε εκείνα τα χρόνια, για να καταλάβουμε ότι σε κάθε ιστορία υπάρχει αίμα που χύθηκε και από τις δύο πλευρές, και να έχουμε ως στόχο να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.