8 Μάρτιος, 2018

Mερικές σκέψεις για τη σεξουαλική παρενόχληση

Σώτη Τριανταφύλλου

Ας συμφωνήσουμε σε τούτο: η σεξουαλική παρενόχληση είναι ποινικό αδίκημα όταν έχει αντίκτυπο στα δικαιώματα, στα συμφέροντα και στην ποιότητα ζωής του θύματος. Όταν δηλαδή ένας ισχυρός άνδρας ή γυναίκα (εργοδότης, πολιτικός, κοινωνικός παράγων, συγγενικό πρόσωπο) απαιτεί τη σεξουαλική εύνοια ενός λιγότερο ισχυρού ατόμου με το οποίο έχει σχέση άμεσης ή έμμεσης εξάρτησης και που, σε περίπτωση απόρριψης, έχει τη δυνατότητα και τη διάθεση να το βλάψει. Πολλοί άνθρωποι δημιουργούν μονομερώς ερωτική ατμόσφαιρα και ζητούν επιμόνως σεξουαλικές χάρες· ωστόσο, συχνά, αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αντιμετωπιστεί ατομικά, χωρίς προσφυγή στον νόμο και χωρίς τη βοήθεια τρίτων. Λίγοι και λίγες δεν έχουν υποστεί, στον έναν ή στον άλλο βαθμό, πιέσεις, μικροεκβιασμούς, δυσάρεστες εκπλήξεις – το ζήτημα έγκειται ακριβώς σ’ αυτό: στον βαθμό. Και στις επιπτώσεις.

Χρησιμοποιώ ως παράδειγμα της διαχειρίσιμης περίπτωσης παρενόχλησης μια υπόθεση που πήρε έκταση αυτές τις μέρες στη Γαλλία: η Σαντρίν Ρουσσό, στέλεχος των Πρασίνων, κατήγγειλε τον συνάδελφό της Ντενί Μποπέν για σεξουαλική επίθεση, έγραψε βιβλίο επί του θέματος με τίτλο «Μιλήστε» (για να ενθαρρύνει τις γυναίκες να καταγγέλλουν παρόμοιες επιθέσεις) και εμφανίστηκε δακρυσμένη σε τηλεοπτικές εκπομπές. Διαβάζοντας το βιβλίο διαπιστώσαμε ότι ο Μποπέν «την κόλλησε στον τοίχο και προσπάθησε να τη φιλήσει αγγίζοντάς της το στήθος». Αποκλιμάκωση: αυτό ήταν όλο; Είναι λοιπόν οι γυναίκες τόσο ευπαθή άνθη ώστε τραυματίζονται διά βίου επειδή κάποιος βλαξ αγνοεί την τέχνη του φλερτ και πιστεύει ότι έχει μια εξουσία που δεν έχει; Θέλω να πω: γιατί είναι τόσο δύσκολο, αν ένας άνδρας δεν παίρνει από λόγια, να επιστρατευτεί η αρχαιότερη χειρονομία στον κόσμο, το χαστούκι, με το οποίο ο εκάστοτε Μποπέν θα δει πεταλούδες;

Σίγουρα οι γυναίκες πρέπει να μάθουν να μην ανέχονται όχι μόνο εγκληματικές αλλά ούτε και ενοχλητικές μορφές συμπεριφοράς. Είμαστε πολύ μακριά από την επιθυμητή κατάσταση ισότητας και κοσμιότητας – προσθέτω την «κοσμιότητα» διότι συνήθως η ισότητα γίνεται αντιληπτή ως εξομοίωση στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Πολλές γυναίκες προσπαθούν να κατακτήσουν την ισότητα ή να αντιμετωπίσουν τη διάχυτη μισογυνία μιμούμενες τους άνδρες σε φερσίματα που είναι προς αποφυγήν. Εξάλλου, το ανδρικό φύλο έχει τελματώσει, ενώ οι γυναίκες (στη Δύση) έχουν προχωρήσει πάρα πολύ μέσα σ’ έναν αιώνα. Πλην όμως, ως μητέρες, ανατρέφουν άνδρες με τρόπο που δεν προωθεί αυτή την πρόοδο και που μαρτυρεί γυναικεία μισογυνία: οι άνδρες που συμπεριφέρονται «σαν γουρούνια» (η έκφραση αδικεί τα γουρούνια) είναι γιοι γυναικών που δεν σέβονται τη φυλετική τους ταυτότητα. Και φυσικά ανδρών που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν εμφορούνταν από «κόσμιο» ανδρισμό οι ίδιοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.

* Η Σώτη Τριανταφύλλου είναι μέλος της Επιτροπής Διαλόγου

Σχετικά