6 Φεβρουαρίου, 2018

Μεγαλέξανδροι για μια μέρα (στις πλατείες της αυταπάτης)

Γιώργος Δημακόπουλος

Οι πλατείες της αγανάκτησης είναι και πάλι οι πλατείες της αυταπάτης

Ζούμε στη χώρα που τη μια εβδομάδα αποθεώνει τον ανατρεπτικό αντεθνικιστικό λόγο του Τζίμη Πανούση, και την επόμενη τρέχει στα συλλαλητήρια του Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια - Ζήτω ο στρατός! Πιθανότατα οι ίδιοι άνθρωποι.

Κάποτε πρέπει να αποφασίσουμε με ποιους θέλουμε να συνορεύουμε. Με εχθρούς ή φίλους; Με σύμμαχους ή με αντίπαλους; Ακόμα και τη θέση της Δανίας να είχαμε στον χάρτη είμαστε ικανοί να είχαμε πλακωθεί με όλους τους γείτονές της.

Το 61-39% του δημοψηφίσματος έστω και με διαφορετική σύνθεση είναι πάντα εδώ. Τα όρια μεταξύ μας. Αυτοί που ψάχνουμε για προδότες, για φτηνά κατηγορώ, για ξεχασμένες πατρίδες, για αργυρώνητους πολιτικούς, για εχθρούς που μας επιβουλεύονται. Αυτοί που ζητάμε λύσεις, θέσεις, πρόοδο, κίνηση. Όσοι πάτε στις πλατείες, να ξέρετε όμως ποιους θα ακούσετε, τι θα σας πουν και γιατί. Να ρωτήσετε ποια είναι η λύση που προτείνουν. Οι πλατείες των 100 χιλ. και των 300 χιλ. δεν είναι λύση. Οι πλατείες της αγανάκτησης δεν είναι λύση. Τι προτείνουν και πώς θα πραγματοποιηθεί είναι το ερώτημα που πρέπει να κάνουν όσοι θα πάνε στις συγκεντρώσεις. Αλλιώς οι πλατείες της αγανάκτησης είναι και πάλι οι πλατείες της αυταπάτης.

Η ΠΓΔΜ στο Σύνταγμά της ξεχωρίζει κράτος από εκκλησία. Ορθόδοξη εκκλησία (Σαν τη δική μας. Σε αυτή την περίπτωση δεν είναι αδέλφια μας;) και μουσουλμανική. Εδώ ο «αριστερός» πρωθυπουργός τρέχει να ενημερώσει τον Ιερώνυμο, αν η ΠΔΓΜ θα ονομάζεται πάνω, κάτω, έξω από εδώ Μακεδονία, να μάθουμε αν συμφωνεί. Και αυτοί τρέχουν να κοινωνήσουν το μίσος στις πλατείες. Και από πίσω τους Πατούληδες, Μίκηδες και καραβανάδες. Ο εθνικιστικός αχταρμάς. Επαγγελματίες λαοπλάνοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.

* Ο Γιώργος Δημακόπουλος είναι στέλεχος του Ποταμιού