19 Φεβρουάριος, 2016

Κλειστόν λόγω ιδεοληψίας

Πέτρος Ι. Μπούγιας

Έκλεισαν τις τράπεζες. Ως αποτέλεσμα μια ατυχούς διαπραγμάτευσης. Μπλοφάροντας μέχρι το τέλος, παρότι έπαιζαν με πιο αδύναμο χαρτί. Τζογάροντας την τύχη μιας χώρας. Ζούμε ακόμη υπό τον περιορισμό των capital control. Με δυσμενείς συνέπειες για την οικονομία αλλά και την καθημερινότητά μας.

Έκλεισαν τις επιχειρήσεις. 60.000 και πλέον επιχειρήσεις μεταφέρθηκαν στα Βαλκάνια . Η Βουλγαρία σε πρωτοφανή άνθιση. Η Ελλάδα σε καταστροφικό μαρασμό. Συγκοινωνούντα δοχεία τα Βαλκάνια. Η βιωσιμότητα δεν γνωρίζει σύνορα παρά μόνο φορολογικούς συντελεστές και σεβασμό στο επιχειρέιν.

Έκλεισαν οι δρόμοι (από τους αγρότες). Ο κλάδος που έφερε στην εξουσία το ΣΥΡΙΖΑ, οργισμένος απέναντι στις αμετροεπείς και ψεύτικες υποσχέσεις. Το νομοσχέδιο λαιμητόμος για την αγροτιά χώρισε την Ελλάδα στα δύο. Τα τρακτέρ παραλύουν τις μετακινήσεις και η οικονομία δέχεται ακόμη ένα χτύπημα.

Κλείνουν τα τηλεοπτικά κανάλια. Ένας υπερυπουργός θα αποφασίζει από ποιόν θα ενημερώνεται ο λαός. Το δικαίωμα του πλουραλισμού στην ενημέρωση καταπατείται στον πόλεμο κατά της διαπλοκής. Σειρά έχουν και τα υπόλοιπα ΜΜΕ. Το νέο καθεστώς εγκακθιδρύεται.

Κλείνουν τα σύνορα (;). Κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης δηλώνουν ότι είναι αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο να κλείσουν τα σύνορα. Η έξοδος από τη συνθήκη Σενγκεν αντιμετωπίζεται λες και δεν είναι και κάτι φοβερό. Αυτοί που έβλεπαν μετανάστες να λιάζονται και να εξαφανίζονται, αντιμέτωποι με το κίνδυνο να μετατρέψουν την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών.

Έκλεισαν την πόρτα τις εργασίας.  Στους άξιους νέους που αναγκάζονται να μεταναστεύουν στο εξωτερικό για να βιοποριστούν, ενώ άνοιξαν την πόρτα σε κομματικούς διορισμούς στο δημόσιο σε συγγενείς  και φίλους.

Έκλεισε  το κουτί με τα χρυσαφικά η ηλικιωμένη κυρία και το πάει στους τοκογλύφους για όσα μετρητά πιάσει για να βγει ο μήνας. Η 13η σύνταξη που δεν επανήλθε ποτέ και η φοροεπιδρομή αναγκάζουν τα περήφανα γερατειά να εκποιούν το βιός τους , για να ζήσουν αξιοπρεπώς τα τελευταία τους χρόνια.

Έκλεισε η συγκυβέρνηση  ένα χρόνο διακυβέρνησης. Τον πιο αποτυχημένο στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Οι προσδοκίες μεγάλες, η απογοήτευση μεγαλύτερη.

Έκλεισαν το παράθυρο της  χώρας με θέα στην ελπίδα και την αισιοδοξία Ασφυξία. Δύσπνοια. Δυσωδία κομματοκρατίας. Μάτια πολιτών που πλέον γυαλίζουν από θυμό. Δόντια σφιγμένα. Η εσωτερική αντίστροφη μέτρηση της υπομονής φθάνει προς το τέλος. Το μόνο που θα ευχόμασταν να κλείσει, η αξιολόγηση από την Τρόικα παραμένει ανοικτή. Αμφίβολη. Πιεστική.

Θα κλείσουν τα ζητήματα του ασφαλιστικού-φορολογικού-αγροτικού; Ότι κι αν ψηφίσουν οι εναπομείναντες 153 είναι η μικρή εικόνα. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι η πολλά υποσχόμενη κυβέρνηση μόλις λίγους μήνες μετά την επανεκλογή της δείχνει γερασμένη και ανήμπορη. Έτοιμη να κλείσει τον κύκλο της στην εξουσία πολύ πριν την προβλεπόμενη τετραετία. Η ταμπέλα στη τζαμαρία του μαγαζιού κράτος ΚΛΕΙΣΤΟΝ δεν θα αργήσει  (αν δεν έχει ήδη) να τοποθετηθεί…

* Ο Πέτρος Ι. Μπούγιας είναι εμπειρογνώμονας στον Τομέα Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων